ELVIS & PRISCILLA PRESLEY Dy emra, një epokë, një shkelqim.

ELVIS & PRISCILLA PRESLEY

Dy emra, një epokë, një trashëgimi.

Elvis Presley për miliona njerëz në mbarë botën, ai nuk ishte vetem këngëtar, por një revolucion kulturor, një ikonë që ndryshoi muzikën, modën, mënyrën e performimit dhe vetë imazhin e yllit modern.

Pranë tij, në një tjetër dimension të kësaj historie, qëndron Priscilla Presley – gruaja që e njohu Elvisin përtej skenës, por që më vonë ndërtoi edhe një identitet dhe trashëgimi të sajën.

Të flasësh për Elvis Presley-n do të thotë të flasësh për një nga figurat më me ndikim të shekullit XX. I lindur më 8 janar 1935 në Tupelo, Mississippi, në një familje modeste, Elvis u rrit mes tingujve të gospel-it, blues-it dhe country-t. Këto ndikime të ndryshme do të shkriheshin më vonë në një stil që do të trondiste skenën muzikore amerikane.

Formimi i tij nuk ishte ai i një artisti të edukuar në akademi. Elvis nuk ndoqi universitet; ai u formua përmes jetës, dëgjimit, punës dhe përvojës. Talenti i tij i jashtëzakonshëm, zëri karakteristik dhe mënyra e pazakontë e interpretimit e bënë të dallueshëm që në fillimet e karrierës.

Në vitet 1950, ai u shfaq si një figurë që sfidonte normat e kohës. Lëvizjet e tij në skenë, veshja, mënyra e të kënduarit dhe seksualiteti i hapur për standardet e asaj periudhe shkaktuan njëkohësisht entuziazëm dhe polemika. Për të rinjtë, ai u bë simbol i rebelimit dhe i një epoke të re.

Elvis nuk e ndoqi ndryshimin.

Ai u bë një prej njerëzve që e krijuan atë.

Ai ndihmoi që rock & roll-i të kalonte nga një rrymë muzikore në një fenomen global. Albumet, koncertet, filmat dhe paraqitjet e tij televizive e shndërruan në një yll ndërkombëtar. Imazhi i tij u bë pjesë e kulturës popullore dhe ndikimi i tij u ndje te breza të tërë artistësh që erdhën pas tij.

Por Elvisi nuk ishte vetëm muzikë. Ai u bë një simbol i Amerikës së pasluftës, i rinisë, i rebelimit dhe i transformimit kulturor. Për këtë arsye, edhe dekada pas vdekjes së tij, emri i tij vazhdon të ketë një fuqi të jashtëzakonshme.

Priscilla Presley: përtej hijes së një ikone.

Në këtë univers të ndërtuar rreth Elvisit, një tjetër figurë do të zinte një vend të veçantë: Priscilla Ann Beaulieu Presley.

Priscilla lindi më 24 maj 1945 në Brooklyn, New York dhe u rrit në një familje ushtarake. Për shkak të detyrës së njerkut të saj, familja u zhvendos në Gjermani, ku Priscilla kaloi një pjesë të adoleshencës.

Ajo ndiqte shkollën dhe nuk kishte një karrierë të paracaktuar në botën e spektaklit. Megjithatë, jeta e saj ndryshoi në mënyrë të pakthyeshme kur, në vitin 1959, takoi Elvis Presley-n.

Priscilla ishte vetëm 14 vjeç. Elvisi ishte 24.

Ky takim do të përcaktonte një pjesë të madhe të rinisë së saj, por nuk do të ishte fundi i historisë së Priscillës. Përkundrazi, me kalimin e viteve ajo do të përpiqej të dilte nga roli i “gruas së Elvis Presley-t” dhe të ndërtonte një emër të saj.

Ajo përfundoi shkollën e mesme në Memphis dhe më vonë u angazhua në aktrim, prodhim dhe biznes. U bë e njohur edhe për rolin e saj në serialin Dallas, ndërsa luajti një rol të rëndësishëm në zhvillimin dhe ruajtjen e trashëgimisë së Elvis Presley-t dhe të Graceland-it.

Kështu, ndërsa Elvis ndërtoi një nga trashëgimitë më të mëdha muzikore të shekullit XX, Priscilla ndërtoi një trashëgimi tjetër – atë të një gruaje që arriti të krijojë identitetin e saj përtej famës së bashkëshortit.

Një takim në Gjermani

Në vjeshtën e vitit 1958, Elvis ishte vendosur në Gjermaninë Perëndimore gjatë shërbimit të tij në ushtrinë amerikane. Ishte ende atje në vitin 1959, kur Priscilla mbërriti në vend.

Një mbrëmje në nëntor, ajo u ftua në Bad Nauheim për ta takuar. E veshur me një fustan marinari bardheblu, 14-vjeçarja u gjend përballë njeriut që tashmë ishte një fenomen ndërkombëtar.

Takimi i parë nuk do të mbetej i fundit.

Elvisi kërkoi ta shihte përsëri. Priscilla, nga ana e saj, u gjend gjithnjë e më shumë e përfshirë në botën e tij. Kur ai u largua nga Gjermania në mars 1960, ata vazhduan të komunikonin përmes letrave dhe telefonatave.

Në vitin 1962, Priscilla udhëtoi drejt Shteteve të Bashkuara. Më pas ajo u vendos në Memphis për të përfunduar shkollën dhe për të qenë pranë Elvisit.

Graceland dhe transformimi i Priscillës

Jeta në Graceland e futi Priscillën në një botë krejtësisht të re. Ajo nuk ishte më thjesht një nxënëse adoleshente; ishte pjesë e rrethit privat të një prej njerëzve më të famshëm në botë.

Elvisi ndikoi fort në pamjen e saj. Flokët e saj u lyen të zinj, mënyra e grimit dhe veshjet ndryshuan dhe stili i saj u përshtat me atë që ai preferonte.

Priscilla më vonë do ta përshkruante veten si “kukulla e gjallë e Elvisit”.

Por kjo periudhë ishte edhe një proces formimi. Ajo po rritej, po kuptonte botën dhe po përballej me një pyetje që do të bëhej gjithnjë e më e rëndësishme: kush ishte ajo përtej emrit të Elvis Presley-t?

Martesa dhe familja

Më 1 maj 1967, Elvis dhe Priscilla u martuan në Las Vegas. Elvis ishte 32 vjeç, ndërsa Priscilla pothuajse 22.

Më 1 shkurt 1968, lindi vajza e tyre e vetme, Lisa Marie Presley.

Për publikun, ata ishin një çift i famshëm dhe një familje amerikane e lidhur me një prej emrave më të mëdhenj të muzikës. Por pas fotografive dhe ceremonive, martesa po përballej me vështirësi.

Ndërsa Elvisi vazhdonte karrierën e tij intensive, Priscilla filloi të ndiente se identiteti i saj po humbiste brenda jetës së tij. Ajo dëshironte të zbulonte botën jashtë hijes së një burri që të gjithë e quanin “Mbret”.

Dhe kështu, dashuria nisi të përballej me nevojën për liri.

Ndarja dhe rilindja personale

Në vitin 1972, Priscilla vendosi të largohej. Divorci u finalizua më 9 tetor 1973.

Megjithatë, ajo nuk e përshkroi kurrë ndarjen thjesht si fundin e një dashurie.

“Nuk u divorcova sepse nuk e doja. Ai ishte dashuria e jetës sime, por duhej të zbuloja botën”, do të shprehej ajo më vonë.

Në këto fjalë gjendet ndoshta thelbi i historisë së Priscillës: ajo nuk kërkonte të mohonte të kaluarën, por të gjente veten.

Pas divorcit, ajo vazhdoi të ndërtonte karrierën dhe identitetin e saj. Marrëdhënia me Elvisin ndryshoi, por ata vazhduan të ishin të lidhur përmes vajzës së tyre, Lisa Marie.

Një trashëgimi që nuk u shua

Kur Elvis vdiq më 16 gusht 1977, bota humbi një ikonë në moshën vetëm 42-vjeçare. Por vdekja e tij nuk e mbylli historinë.

Muzika e tij vazhdoi të dëgjohej. Imazhi i tij vazhdoi të jetonte. Graceland u bë një vend pelegrinazhi për admirues nga e gjithë bota.

Priscilla, ndërkohë, u bë një prej figurave kryesore në ruajtjen dhe promovimin e kësaj trashëgimie. Ajo kontribuoi në zhvillimin e Graceland-it dhe ndihmoi që emri Presley të vazhdonte të kishte një prani të fuqishme në kulturën popullore.

Në vitin 1985, ajo botoi kujtimet Elvis and Me, duke treguar historinë e tyre nga këndvështrimi i saj. Libri u bë më vonë baza e filmit Priscilla, të drejtuar nga Sofia Coppola.

Dy njerëz që u bënë më të mëdhenj se historia e tyre.

Elvis dhe Priscilla Presley mbeten të lidhur në kujtesën kolektive, por trashëgimia e tyre është më e gjerë se historia e një çifti.

Elvis ndryshoi muzikën. Priscilla ndryshoi mënyrën se si një grua mund të rindërtojë veten pas jetës nën hijen e një ikone.

Ai i dha botës një tingull të ri.

Ajo i dha historisë një këndvështrim tjetër mbi njeriun pas ikonës.

Ai u bë simbol i një revolucioni muzikor.

Ajo u bë simbol i një udhëtimi personal drejt pavarësisë.

Dhe ndoshta kjo është arsyeja pse historia e tyre vazhdon të na tërheqë.

Sepse pas famës, pas skenës dhe pas fotografive të përsosura, mbetet gjithmonë njeriu.

Dhe pas çdo ikone, ekziston një histori që publiku nuk e sheh gjithmonë.

Historia e Elvis dhe Priscilla Presley është pikërisht një e tillë: një histori për famën, ndikimin, dashurinë, humbjen dhe, mbi të gjitha, për guximin për të gjetur veten.

Burime

Biography.com, “How Priscilla Presley Went from Elvis’ Young Love Interest to His ‘Living Doll’”, Tyler Piccotti & Sara Kettler, përditësuar më 23 shkurt 2024.

Priscilla Presley me Sandra Harmon, Elvis and Me, 1985.

Pergatiti: Rrevista Prestige