Ginger Rogers – Mbretëresha e vallëzimit dhe ylli i pavdekshëm i Hollivudit.

Ginger Rogers – Mbretëresha e vallëzimit dhe ylli i pavdekshëm i Hollivudit.

Ginger Rogers (emri i lindjes Virginia Katherine McMath) lindi më 16 korrik 1911 në Independence, Missouri, SHBA, dhe ndërroi jetë më 25 prill 1995 në Rancho Mirage, Kaliforni, në moshën 83-vjeçare. Ajo ishte një nga aktoret dhe balerinat më të famshme amerikane të shekullit XX, e njohur mbi të gjitha për partneritetin legjendar me Fred Astaire, me të cilin krijoi disa nga muzikalët më të rëndësishëm në historinë e kinemasë.

Pseudonimin "Ginger" e mori që në fëmijëri, pasi një kushëri i vogël nuk arrinte ta shqiptonte emrin "Virginia". Prindërit e saj u divorcuan kur ajo ishte ende foshnjë. Më vonë nëna e saj, Lela Owens McMath, u martua me John Rogers, dhe Virginia mori mbiemrin Rogers, me të cilin do të bëhej e famshme në mbarë botën.

Karrierën artistike e nisi që fëmijë në Teksas. Më pas u bashkua me trupën e Eddie Foy në shfaqjet vaudeville. Në moshën 15-vjeçare fitoi konkursin e famshëm të vallëzimit Charleston, sukses që i hapi rrugën drejt Broadway-t.

Në vitin 1929 debutoi në Broadway me shfaqjen "Top Speed". Vetëm një vit më vonë, në muzikalin "Girl Crazy" (1930), ajo interpretoi për herë të parë këngët e George Gershwin, "Embraceable You" dhe "But Not for Me", të cilat u bënë klasike.

Po në vitin 1930 shkoi në Hollywood, ku nisi karrierën në film. Debutoi në "Young Man of Manhattan", ku u bë e njohur me shprehjen e famshme "Cigarette me, big boy."

Filmat "42nd Street" dhe "Gold Diggers of 1933", të dy të vitit 1933, e shndërruan në një nga fytyrat më të dashura të ekranit.

Partneriteti legjendar me Fred Astaire

Në vitin 1933, Ginger Rogers u bashkua për herë të parë me Fred Astaire në filmin "Flying Down to Rio". Publiku u mahnit nga eleganca, ritmi dhe harmonia e tyre.

Suksesi ishte aq i madh, sa ata realizuan edhe nëntë filma të tjerë, ndër më të njohurit:

The Gay Divorcee (1934)

Top Hat (1935)

Follow the Fleet (1936)

Swing Time (1936)

The Story of Vernon and Irene Castle (1939)

The Barkleys of Broadway (1949), bashkëpunimi i tyre i fundit.

Aktorja legjendare Katharine Hepburn e përshkroi partneritetin e tyre me fjalët:

"Ai i dha asaj klas, ndërsa ajo i dha atij sensualitet."

Çmimi Oscar dhe karriera dramatike

Megjithëse u bë e famshme si balerinë, Ginger Rogers dëshironte të njihej edhe si aktore dramatike.

Në vitin 1940, fitoi Çmimin Oscar për Aktoren më të Mirë me filmin "Kitty Foyle", ku interpretoi një vajzë punëtore që zgjedh dashurinë në vend të pasurisë.

Filma të tjerë të rëndësishëm janë:

Tom, Dick and Harry (1941)

The Major and the Minor (1942)

Roxie Hart (1942)

Lady in the Dark (1944)

Monkey Business (1952)

Gjatë karrierës së saj interpretoi në rreth 70 filma.

Teatri dhe televizioni

Filmi i saj i fundit ishte "Harlow" (1965).

Më pas iu rikthye teatrit, duke interpretuar rolin kryesor në muzikalin "Hello, Dolly!" gjatë viteve 1965–1967.

Në vitin 1969, ajo prezantoi muzikalin "Mame" për publikun londinez.

U shfaq edhe në seriale televizive si:

Here's Lucy

The Love Boat

Roli i saj i fundit si aktore ishte në serialin "Hotel", në vitin 1987.

Çmime dhe jeta personale

Në vitin 1992, Ginger Rogers mori Kennedy Center Honors, një nga nderimet më të larta amerikane për arritjet e një jete në art.

Në autobiografinë "Ginger: My Story" (1991), ajo rrëfeu për jetën e saj, për pesë martesat që përfunduan me divorc dhe për besimin e saj si Christian Scientist.

Trashëgimia

Ginger Rogers mbetet një nga ikonat më të mëdha të Hollivudit. Eleganca, talenti dhe puna e saj ndryshuan historinë e muzikalit amerikan dhe frymëzuan breza artistësh në mbarë botën.

Fred Astaire – Legjenda e vallëzimit modern

Fred Astaire (emri i lindjes Frederick Austerlitz) lindi më 10 maj 1899 në Omaha, Nebraska, SHBA, dhe vdiq më 22 qershor 1987 në Los Angeles, Kaliforni, në moshën 88-vjeçare.

Ai konsiderohet nga shumë studiues dhe kritikë si valltari më i madh i muzikës popullore në historinë e kinemasë.

Fillimet

Fred filloi të mësonte vallëzim në moshën 4-vjeçare.

Në vitin 1906, krijoi një dyshe artistike me motrën e tij Adele Astaire, e cila u bë shumë e suksesshme në shfaqjet vaudeville.

Ata debutuan në Broadway me shfaqjen "Over the Top" (1917–1918) dhe më pas korrën sukses me:

For Goodness Sake (1922)

Funny Face (1927–1928)

The Band Wagon (1931–1932)

Kur Adele u tërhoq nga skena në vitin 1932, Fred nisi karrierën në Hollywood.

Megjithëse në testin e parë producentët shkruan:

"Nuk di të aktrojë, nuk di të këndojë, po fillon të humbasë flokët. Di të kërcejë pak."

ai nuk u dorëzua.

Në vitin 1933 interpretoi në filmin "Dancing Lady", pranë Joan Crawford dhe Clark Gable.

Magjia me Ginger Rogers

Po në vitin 1933, Fred Astaire dhe Ginger Rogers u bashkuan në filmin "Flying Down to Rio".

Partneriteti i tyre u bë një fenomen botëror.

Filmat më të famshëm përfshijnë:

The Gay Divorcee (1934)

Top Hat (1935)

Swing Time (1936)

Carefree (1938)

The Story of Vernon and Irene Castle (1939)

Stili i Astaire dukej i lehtë dhe spontan, por në të vërtetë ai ishte një perfeksionist që provonte për orë të tëra çdo lëvizje.

Së bashku me koreografin Hermes Pan, ai revolucionarizoi muzikalin filmik duke përdorur plane të gjata dhe duke filmuar vallëzimin pa prerje të shumta, në mënyrë që publiku të shihte të gjithë performancën.

Filmat e mëvonshëm

Pas vitit 1939, ai interpretoi me partnere të tjera të famshme si:

Rita Hayworth

Eleanor Powell

Judy Garland

Cyd Charisse

Audrey Hepburn

Filmat më të rëndësishëm të kësaj periudhe janë:

Easter Parade (1948)

The Barkleys of Broadway (1949)

Royal Wedding (1951)

The Belle of New York (1952)

The Band Wagon (1953)

Funny Face (1957)

Aktor dramatik

Përveç vallëzimit, Astaire interpretoi edhe role dramatike në:

On the Beach (1959)

The Pleasure of His Company (1962)

The Towering Inferno (1974), për të cilin mori nominim për Oscar si aktori më i mirë në rol dytësor.

Ghost Story (1981), filmi i tij i fundit.

Çmime dhe nderime

Oscar Nderi (1950), për kontributin në kinema.

Kennedy Center Honors (1978).

American Film Institute Life Achievement Award (1981).

Në autobiografinë "Steps in Time" (1959) ai shkroi:

"Nuk kam dëshirë të provoj asgjë. Unë thjesht kërcej."

Fred Astaire dhe Ginger Rogers krijuan një nga partneritetet më të famshme artistike të të gjitha kohërave. Me elegancën, disiplinën dhe inovacionin e tyre, ata ndryshuan përgjithmonë historinë e vallëzimit dhe të muzikalit në kinemanë botërore. Edhe sot, filmat e tyre konsiderohen kryevepra të artit skenik dhe vazhdojnë të frymëzojnë artistë e spektatorë në mbarë botën.

Nga. Rrevista Prestige.