Anne Hathaway — Një udhëtim nëpër 25 vite te nje karriere brilante.
.
Anne Hathaway — Një udhëtim nëpër 25 vite të një karriere të jashtëzakonshme.
Anne Hathaway është një nga ato aktore që i kanë shpëtuar parashikimit. Në një karrierë prej rreth 25 vitesh, ajo ka refuzuar të kufizohet nga një zhanër, një tip personazhi apo një imazh i vetëm.
Nga vajza e sikletshme që zbulon se është princeshë, te një nënë e rrënuar nga tragjedia, një psikologe misterioze, një grua e lidhur në mënyrë të çuditshme me një përbindësh gjigant apo Fantine e dëshpëruar e Les Misérables, Hathaway ka dëshmuar vazhdimisht se mund të shndërrohet pa humbur identitetin e saj artistik.
Ajo ishte vetëm 18 vjeç kur u shfaq në rolin që do ta kthente menjëherë në një yll: Mia Thermopolis në The Princess Diaries. Ishte një debutim i jashtëzakonshëm për një aktore kaq të re. Më pas erdhën Brokeback Mountain (2005), The Devil Wears Prada (2006) dhe Rachel Getting Married (2008), ky i fundit duke i sjellë nominimin e parë për Oscar.
Gjatë këtyre viteve, Hathaway ka ndërtuar një filmografi të gjerë, të larmishme dhe gjithnjë të paparashikueshme. Vetëm gjatë vitit 2026 ajo është shfaqur në pesë filma, duke kaluar nga një projekt në tjetrin dhe nga një personazh në tjetrin.
Vitin e nisi me Mother Mary, një dramë intime ku interpreton një yll të muzikës pop që përpiqet të rikthehet në skenë pas një rënieje tragjike, përballë Michaela Coel. Më pas riktheu Andy Sachs në The Devil Wears Prada 2, duke u përballur sërish me botën e Miranda Priestly-t. Në The Odyssey të Christopher Nolan, ajo interpreton Penelope-n, figurën që qëndron në qendër të dëshirës së Odiseut për t'u kthyer në shtëpi.
Në The End of Oak Street, Hathaway dhe Ewan McGregor interpretojnë një histori krejtësisht tjetër, ku një familje periferike transportohet në epokën e dinosaurëve. Ndërsa me Verity, thrillerin erotik të bazuar në romanin e Colleen Hoover, ajo shfaqet përkrah Dakota Johnson dhe Josh Hartnett.
Kështu, 2026 është kthyer në një vit tërësisht të Anne Hathaway-t. Dhe pikërisht për këtë arsye, filmografia e saj mund të shihet si një udhëtim nëpër etapa të ndryshme të talentit, nga komedia dhe drama familjare deri te tragjedia, thrilleri dhe epika.
10. Dark Waters (2019)
Në Dark Waters të Todd Haynes, Hathaway interpreton Sarah Barlage Bilott, një nënë që qëndron në shtëpi dhe njëkohësisht juriste e cila nuk ushtron më profesionin, bashkëshorte e avokatit Rob Bilott, të interpretuar nga Mark Ruffalo.
Në një histori që përqendrohet në përplasjen e Robit me kompaninë DuPont, ekzistonte rreziku që Sarah të mbetej thjesht figura e gruas që mbështet në heshtje bashkëshortin e saj. Por regjisori i jep Hathaway-t hapësirën për të krijuar një personazh më të plotë.
Sarah kërkon të dëgjohet dhe të mos reduktohet në rolin e bashkëshortes. Në një moment të fuqishëm ajo deklaron: “Ju lutem, mos më flisni sikur jam gruaja.”
Hathaway sjell në ekran inteligjencë, qetësi dhe vendosmëri. Edhe pse pjesa më e madhe e filmit përqendrohet te trazirat emocionale dhe psikologjike të Robit, interpretimi i saj e bën të qartë se pasojat e betejës shtrihen shumë përtej sallës së gjyqit.
9. Interstellar (2014)
Në Interstellar të Christopher Nolan, Anne Hathaway interpreton Amelia Brand, një shkencëtare që udhëton përmes hapësirës dhe kohës.
Filmi është kritikuar ndër vite për mënyrën se si ndërton personazhet femërore, por në një rishikim të veprës, interpretimi i Hathaway-t shfaq një dimension emocional që meriton më shumë vëmendje.
Amelia përballet me humbjen, largësinë dhe peshën e ndjenjave njerëzore në një univers ku gjithçka duket e pafundme. Në një film të mbushur me ide mbi kohën, hapësirën dhe mbijetesën, Hathaway arrin të ruajë një dritë njerëzore.
Monologu i saj mbi dashurinë dhe universin është një nga momentet që e përmbledh më qartë zemrën tematike të filmit. Aty, ndjenja nuk paraqitet si dobësi, por si një forcë që sfidon edhe kufijtë e hapësirës dhe kohës.
8. Armageddon Time (2022)
Në Armageddon Time, James Gray ndërton personazhin e Esther-it, të interpretuar nga Hathaway, duke u frymëzuar nga nëna e tij: një grua hebreje e klasës punëtore në Queens, në vitet 1980, e cila ia kushton jetën përpjekjes për ta udhëhequr të birin në një botë të vështirë.
Djali është Paul, një nxënës hebre i shkollës së mesme, i cili krijon miqësi me Johnny-n, një bashkëmoshatar me ngjyrë.
Filmi prek diskriminimin në Amerikën e viteve 1980 dhe veçanërisht mënyrën se si ai shfaqet përmes sistemit të shkollave publike.
Ajo që i jep filmit forcë është mënyra e sinqertë me të cilën Gray paraqet familjen e tij gjysmëautobiografike. Hathaway bëhet një nga shtyllat kryesore të kësaj bote familjare, duke shmangur melodramën dhe duke krijuar një grua të ndërlikuar, të vendosur nën presion të madh.
Esther nuk është një personazh ideal. Ajo ka dobësitë e saj dhe është pjesë e një komuniteti që mbart paragjykime. Pikërisht kjo papërsosmëri e bën interpretimin e Hathaway-t më njerëzor.
7. Colossal (2016)
Colossal i Nacho Vigalondo-s është një nga filmat më të pazakontë në filmografinë e Hathaway-t. Historia ndjek Gloria-n, një grua të dëshpëruar, alkoolike dhe në vështirësi, e cila kthehet në vendlindje pas një ndarjeje.
Aty ajo rilidhet me mikun e saj të fëmijërisë, Oscar-in, të interpretuar nga Jason Sudeikis. Në mënyrë të çuditshme, Gloria zbulon se lëvizjet e saj lidhen me një përbindësh gjigant, një kaiju që terrorizon Seulin.
Premisa është absurde dhe filmi merr kthesa gjithnjë e më të papritura. Por pikërisht në këtë univers të pazakontë, Hathaway ndërton një nga interpretimet më interesante të saj.
Gloria është një grua që duhet të përballet me pasojat e egoizmit të saj dhe me mënyrën se si veprimet e saj kanë dëmtuar njerëz të pafajshëm. Përtej konceptit fantastik të filmit, Hathaway e mban personazhin të lidhur me realitetin emocional.
Përbindëshi mund të jetë gjigant, por në qendër të filmit mbetet një grua që duhet të përballet me veten.
6. Brokeback Mountain (2005)
Në Brokeback Mountain të Ang Lee, Hathaway interpreton Lureen, një kaubojse të pasur nga Teksasi, bashkëshortja e Jack Twist-it, të interpretuar nga Jake Gyllenhaal.
Lureen shfaqet relativisht pak në film. Për këtë arsye, interpretimi i Hathaway-t shpesh mbeti në hije përballë atyre të Heath Ledger, Jake Gyllenhaal dhe Michelle Williams.
Por me kalimin e kohës, personazhi i saj fiton një peshë tjetër.
Prania e kufizuar e Lureen-it ndihmon në nënvizimin e sekretit që bashkëshorti i saj mban brenda martesës: marrëdhënien me Ennis-in, të interpretuar nga Heath Ledger.
Hathaway e ndërton Lureen-in përmes detajeve: theksi teksan, buzëkuqi dhe thonjtë e kuq, paruka bionde dhe pamja e saj karakteristike.
Janë detaje të vogla, por së bashku krijojnë një personazh të plotë, i cili i jep filmit një nga nuancat e tij më të dhimbshme.
5. Eileen (2023)
Një nga interpretimet më pak të vlerësuara sa duhet të Hathaway-t gjendet në Eileen, përshtatje kinematografike e romanit të Ottessa Moshfegh.
Ajo interpreton Rebecca Saint John, një psikologe bionde, elegante dhe misterioze.
Kur Rebecca shfaqet në burgun e të miturve ku punon Eileen, të interpretuar nga Thomasin McKenzie, sekretarja e turpshme magjepset nga personaliteti i saj intelektual dhe i pakapshëm.
Obsesioni mes dy grave rritet dhe bëhet gjithnjë e më kompleks, veçanërisht kur Rebecca vendos të marrë drejtësinë në duart e veta.
Hathaway e ndërton Rebecca-n duke balancuar me kujdes shenjat e një psikologjie të trazuar me një joshje që nuk mund të kapet lehtë.
Personazhi duket sikur është krijuar për aftësitë e Hathaway-t: një grua me një hijeshi të pafundme, por me çarje emocionale që shfaqen papritur dhe me forcë.
4. The Princess Diaries (2001)
Ka pak raste kur një debutim arrin të krijojë menjëherë një yll. The Princess Diaries është një prej tyre.
Filmi e bëri Anne Hathaway një emër të njohur dhe ajo e ktheu Mia Thermopolis-in në një personazh të paharrueshëm.
Mia është një adoleshente e sikletshme nga San Francisko, e cila në moshën 15-vjeçare zbulon se ka prejardhje mbretërore. Jeta e saj ndryshon kur gjyshja e larguar prej saj, e cila vjen nga mbretëria imagjinare e Genovia-s, shfaqet në qytet gjatë një vizite diplomatike.
Në këtë rol, Hathaway nuk kishte ende nevojë të demonstronte të gjithë fuqinë e saj dramatike. Ajo kishte nevojë për personalitet, humor dhe hijeshi.
Dhe i kishte të gjitha.
Mia Thermopolis u bë menjëherë një figurë e dashur për publikun dhe Hathaway fitoi një vend të veçantë në zemrat e shikuesve.
3. The Devil Wears Prada (2006)
Pesë vjet pas debutimit të saj, Hathaway u përball me një prej ikonave më të mëdha të kinemasë bashkëkohore: Meryl Streep në rolin e Miranda Priestly-t.
Në The Devil Wears Prada, Hathaway interpreton Andy Sachs, një shkrimtare e re, plot idealizëm, e cila përfundon në botën brutale të botimeve të modës dhe të revistës imagjinare Runway.
Forca e interpretimit të saj qëndron veçanërisht në mënyrën se si përballet me Streep-in. Dialogët mes Andy-t dhe Miranda-s janë një përplasje e vazhdueshme mes dy botëve.
Por Hathaway nuk ndërton vetëm një raport me Miranda-n. Ajo krijon një kimi të veçantë edhe me Stanley Tucci-n në rolin e Nigel-it dhe me Emily-n, të interpretuar nga Emily Blunt.
Filmi është kthyer në një vepër kulturore, me skena dhe replika që vazhdojnë të jetojnë në kujtesën kolektive.
Andy u bë aq e dashur për publikun, sa rikthimi i saj në The Devil Wears Prada 2 u prit me entuziazëm, edhe pse vazhdimi nuk arriti të kishte të njëjtin ndikim si filmi i parë.
2. Rachel Getting Married (2008)
Me Rachel Getting Married, Anne Hathaway dëshmoi se mund të shkonte shumë më larg se imazhi i vajzës së re simpatike.
Filmi i Jonathan Demme, një nga veprat e tij të fundit madhore, i solli Hathaway-t nominimin e parë për Oscar dhe e vendosi përfundimisht përballë një sfide tjetër artistike.
Ajo interpreton Kym-in, një ish-modele të varur nga droga, e cila merr një leje të përkohshme nga rehabilitimi për të marrë pjesë në martesën e motrës së saj, Rachel.
Por pas varësisë fshihet një plagë shumë më e thellë.
Kym ka shkaktuar një aksident automobilistik në të cilin humbi jetën vëllai i saj. Tragjedia e ka copëtuar familjen dhe kthimi i saj për dasmën e Rachel-it rihap plagë që nuk janë mbyllur kurrë.
Hathaway nuk e luan Kym-in si një viktimë të thjeshtë. Ajo e përballon personazhin me një sinqeritet të ashpër, duke hyrë në anët më të errëta të psikologjisë së saj, por pa ia hequr njerëzoren.
Ky rol e shndërroi perceptimin për Hathaway-n. Ajo nuk ishte më vetëm aktorja e komedive adoleshente. Ajo ishte një talent dramatik i një brezi.
1. Les Misérables (2012)
Në majën e kësaj renditjeje qëndron Fantine e Les Misérables.
Rrallëherë një Oscar për aktoren më të mirë në rol dytësor është dukur kaq i merituar sa ai i Anne Hathaway-t për interpretimin në filmin e Tom Hooper, bazuar në romanin monumental të Victor Hugo-s.
Fantine është një nënë nga shtresa punëtore, e cila lufton për të mbajtur vajzën e saj. E shtyrë nga varfëria dhe dëshpërimi, ajo përfundon në prostitucion dhe më pas vdes nga tuberkulozi.
Hathaway shfaq në këtë personazh një dhimbje të heshtur, të ngadaltë dhe shkatërruese.
Momenti më i fuqishëm vjen me interpretimin e këngës “I Dreamed a Dream”. Ajo nis si një pëshpërimë e mbytur nga lotët dhe gradualisht shndërrohet në një shpërthim dëshpërimi.
Në pak minuta, Hathaway përmbledh një jetë të tërë të humbur mes ëndrrave, varfërisë, dashurisë dhe zhgënjimit.
Fantine është një nga ato performanca që nuk mbështeten vetëm te teknika. Ajo kërkon dorëzim emocional. Dhe Hathaway e jep të gjithë veten.
Një karrierë që vazhdon të sfidojë pritshmëritë
Nga Mia Thermopolis te Fantine, nga Andy Sachs te Kym, nga Amelia Brand te Rebecca Saint John, Anne Hathaway ka ndërtuar një karrierë që nuk mund të përkufizohet vetëm nga një rol.
Ajo mund të jetë komike, dramatike, romantike, tragjike, e çuditshme apo e errët. Mund të jetë një princeshë, një nënë, një psikologe, një shkrimtare, një shkencëtare apo një grua e shkatërruar nga jeta.
Pikërisht kjo është ndoshta arsyeja pse karriera e saj vazhdon të jetë kaq interesante: Hathaway nuk ka lejuar që suksesi i një roli të kthehet në burgun e rolit të radhës.
Pas 25 vitesh në Hollywood, ajo vazhdon të ndryshojë, të rrezikojë dhe të kërkojë personazhe të rinj. Dhe në një industri që shpesh i vendos aktorët në kategori të paracaktuara, kjo aftësi për të mos u përsëritur është një nga shenjat më të forta të një karriere të madhe.
Burimi: Harper’s Bazaar, “Anne Hathaway’s Best Performances, Ranked”, Maxwell Rabb, publikuar më 13 gusht 2026.
© Prestige Magazine
All Rights Reserved.
