Mesuesja qe e ka kthyer mesimdhenjen ne akt edukimi me ngjyrat dhe shkelqimin e jetës.

1 hour ago
5 min read

Greta Tahiraga.

“Të mësosh është një formë e heshtur krijimi.”

Greta ështe mesuesja , gruaja që mëson, krijon;

gruaja që krijon: mëson të tjerët të shohin.

Arti i një gruaje si Greta, mësuese nuk mbaron në kanavacë, por vazhdon tek njeriu dhe kthehet mission.

Shkodra është djepi i kulturës shqiptare, një qytet që ka lindur dhe formësuar breza të tërë artistësh e poetësh që kanë lënë gjurmë të pashlyeshme në historinë letrare dhe artistike të vendit.

Nje nga këto është dhe Greta.

Greta Tahiraga, e lindur në Shkodër më 21 shkurt 1974, është artiste bashkëkohore e zhanrit Natura Morta dhe mësuese, ku arti dhe edukimi ndërthuren në një mision të vetëm njerëzor.

E formuar në Pedagogji në Universitetin “Luigj Gurakuqi”, ajo e ka shndërruar mësimdhënien në një akt ndjeshmërie dhe besimi.

Që nga viti 2014, si mësuese për fëmijë me aftësi të kufizuara në Shkollën Speciale “3 Dhjetori”, ajo punon aty ku edukimi kërkon durim, empati dhe përkushtim të thellë.

Perpiqet te jete sa më kuptueshme e qetë e perkushtuar dhe metodiste e mire.

Mësimdhënia për fëmijët është arti i ndriçimit të mendjes dhe zemrës së tyre, një udhëtim i butë ku dijet mbillen si fara drite dhe rriten në shpirtin e pastër të fëmijërisë.

Në pikturën e Gretes " Natura Morta" nuk është nje stacion, por vëzhgim i përqendruar mbi jetën dhe kohën. Objektet ne pikture flasin për natyren , qëndrueshmërinë, lulet për bukurinë, e freskinë, ndërsa ngjyra bëhet gjuhë e brendshme qe zhvillojnë imagjinaten.

Ajo pikturon me të njëjtin kujdes me të cilin mëson nxenesit.

Dy fusha qe ndricojne njera tjetren

Ekspozita “Ne ju sjellim ngjyrat tona” dhe projekti “Eja dhe sfido lojën” dëshmojnë se për të, arti nuk është i ndarë nga shërbimi social.

Ai është mjet përfshirjeje, dinjiteti dhe komunikimi, veçanërisht për atë shtresë që shpesh mbeten nën kujdes te mirë e të vazhdueshëm

Përvoja e emigrimit në Firence në vitin 2005 dhe kontakti me artin klasik i dhanë krijimtarisë së saj një maturi të qetë, ku bukuria nuk ështtë vetëm pamje por domosdoshmëri etike, jete.

Në thelb, Greta Tahiraga është artiste në mënyrën si sheh botën dhe mësuese e shkëlqyer në mënyrën si i qaset nxënësve.

Me të njejtën dashuri e përkushtimin e nënes, punon dhe edukon nxenesit.

Këto dy role tek Greta nuk konkurrojnë, por plotësojnë njëri-tjetrin, duke formuar një portret ku krijimi dhe edukimi flasin me të njëjtën empati.

“E dashur Greta, ju uroj mirëseardhjen në Prestige.

Sot kemi kënaqësinë të fillojmë këtë intervistë për të njohur më nga afër rrugëtimin tuaj artistik dhe njerëzor.”

Fillojmë intervistën.

Pyetja 1

Si janë ndërthurur edukimi familjar dhe përvoja profesionale në formësimin e rrugëtimit tuaj njerëzor, artistik dhe shpirtëror?

Edukimi familjar ka qenë themeli im moral dhe emocional. Ai më ka mësuar respektin për njeriun, punën dhe ndjeshmërinë. Përvoja profesionale, veçanërisht në fushën e edukimit special, më ka vendosur përballë realitetit të jetës, duke më mësuar durimin, empatinë dhe përgjegjësinë. Këto dy shtylla janë ndërthurur natyrshëm, duke formuar një rrugëtim ku arti dhe humanizmi ecin bashkë dhe ushqejnë njëri-tjetrin.

⸻

Pyetja 2

Në këtë rrugëtim jetësor dhe krijues, çfarë roli ka arti për ju si mënyrë njohjeje, vetëdijeje dhe kuptimi të botës?

Arti për mua është një mënyrë e thellë për të njohur veten dhe për të kuptuar botën. Ai më ndihmon të lexoj emocionet, të përballoj pasiguritë dhe të gjej kuptim në përvojat njerëzore. Është një formë meditimi aktiv, një proces i heshtur vetëdijeje që më udhëheq drejt balancës dhe paqes së brendshme.

⸻

Pyetja 3

Si shndërrohet përvoja personale dhe emocionale në gjuhë vizuale dhe çfarë vendi zënë përmbajtja, ndjesia dhe kuptimi përtej ngjyrës?

Çdo pikturë lind nga një ndjesi e brendshme. Ngjyra është vetëm mjeti, ndërsa përmbajtja dhe emocioni janë thelbi. Përpiqem që çdo vepër të mbartë jo vetëm estetikë, por edhe ndjesi, heshtje dhe reflektim, në mënyrë që shikuesi të mos ndalet vetëm tek ajo që sheh, por edhe tek ajo që ndien.

⸻

Pyetja 4

Pse zgjidhni Naturën e Qetë si hapësirë reflektimi të brendshëm dhe çfarë dialogu filozofik lind mes objektit, kujtesës dhe shpirtit?

Natura Morta më jep mundësinë të ndalem dhe të vëzhgoj jetën në detaje. Objektet e thjeshta mbartin kujtime, emocione dhe histori të heshtura. Në këtë dialog mes sendit, kujtesës dhe shpirtit lind një reflektim mbi kohën, kalueshmërinë dhe qëndrueshmërinë, duke e kthyer pikturën në një hapësirë meditimi.

⸻

Pyetja 5

Si kanë ndikuar emigrimi, puna me njerëz vulnerabël dhe përvojat njerëzore në ndërtimin etik, emocional dhe human të artit tuaj?

Emigrimi ka qenë një shkollë e vërtetë jete. Kam jetuar për gati dhjetë vjet në Firence, ku mora mësimet e para në artin që e mbaja të fshehur brenda vetes, përmes kurseve dhe kontaktit të drejtpërdrejtë me kryeqytetin botëror të artit. Aty kuptova se arti nuk është vetëm talent, por disiplinë, vëzhgim dhe përkushtim.

Puna me njerëz vulnerabël më mësoi empatinë, durimin dhe përgjegjësinë morale. Këto përvoja e kanë bërë artin tim më të heshtur, më të thellë dhe më njerëzor, duke e zhveshur nga çdo artific dhe duke e mbushur me ndjenjë të pastër.

⸻

Pyetja 6

A mendoni se arti dhe edukimi janë dy forma të së njëjtës përgjegjësi morale, ndjesore dhe shoqërore ndaj tjetrit?

Po, absolutisht. Arti dhe edukimi janë dy mënyra për t’i shërbyer zhvillimit të njeriut. Të dy kërkojnë ndjeshmëri, etikë dhe përkushtim. Përmes tyre ndërtohen ura komunikimi, mirëkuptimi dhe shprese.

⸻

Pyetja 7

Në një shoqëri të shpejtë, fragmentare dhe shpesh indiferente, si mund arti të ruajë thellësinë, ndjesinë dhe ndikimin në ndërgjegjen kolektive?

Arti ruan fuqinë e tij duke qëndruar besnik ndaj së vërtetës emocionale. Ai krijon hapësira ndalese, reflektimi dhe heshtjeje. Në një botë të zhurmshme, arti bëhet një formë rezistence shpirtërore dhe një ftesë për vetëdije.

⸻

Pyetja 8

Çfarë roli i jepni artistit në shoqërinë bashkëkohore si dëshmitar i kohës, mbartës i kujtesës dhe përcues i mesazhit kuptimor?

Artisti është dëshmitar i ndjeshëm i realitetit. Ai ruan kujtesën kolektive dhe i jep asaj formë përmes veprës. Në këtë mënyrë, ai ndihmon shoqërinë të reflektojë, të ndiejë dhe të kuptojë më thellë veten.

⸻

Pyetja 9

Si do ta përkufizonit veten me dy fjalë si piktore dhe edukatore e fëmijëve në nevojë: një mësuese misionare apo një artiste misionare?

Unë do të thosha: një njeri në shërbim të jetës, sepse arti dhe edukimi për mua janë dy rrugë që çojnë drejt të njëjtit mision: të ndihmosh, të ndriçosh dhe të japësh shpresë.

--------

Ju falenderoj nga zemra, zonja Liliana, për këtë intervistë, për vëmendjen, ndjeshmërinë dhe hapësirën që më dhatë për të ndarë një pjesë nga rrugëtimi im njerëzor dhe artistik. Ishte një kënaqësi e vërtetë.

Faleminderit ju e dashur Greta.