Valeria Luixhi Drenova – Pianistja që i dha jetë kryeveprave të operës shqiptare.

Valeria Luixhi Drenova – Pianistja që i dha jetë kryeveprave të operës shqiptare.

Në historinë e muzikës shqiptare ka artistë që kanë qëndruar larg dritave të skenës, por pa të cilët arti nuk do të kishte marrë të njëjtën madhështi.

Një prej tyre është pianistja dhe koncertmaestrja Valeria Luixhi Drenova, një personalitet që me talentin, kulturën muzikore dhe përkushtimin e saj la një gjurmë të pashlyeshme në historinë e

Teatrit të Operës dhe Baletit

Valeria Luixhi Drenova lindi në Itali në vitin 1915. Ajo mori një formim të shkëlqyer artistik duke studiuar për dhjetë vjet në Konservatorin prestigjioz “Arrigo Boito” në Parma, ku pati pedagogë të njohur si Rio Nardi dhe Nino Rossi. Këto vite studimi i dhanë një kulturë të gjerë muzikore dhe një teknikë pianistikë të nivelit të lartë.

Në vitet 1937–1940 punoi si pedagoge në Institutin Femëror “Frascani-Signorini” në Firence. Pas ardhjes në Shqipëri, gjatë viteve 1941–1943, dha mësim piano në Institutin Femëror “Nëna Mbretneshë”, duke kontribuar në edukimin muzikor të brezit të ri. Më pas punoi si pianiste soliste dhe shoqëruese në Radio Tirana, si mësuese muzike në shkollën ushtarake “Skënderbej” dhe, me hapjen e Liceut Artistik “Jordan Misja”, u emërua pedagoge pianoje, detyrë që e ushtroi deri në vitin 1950.

Një etapë vendimtare e jetës së saj nisi me krijimin e Filarmonisë së Shtetit, ku u bë një nga pianistet kryesore. Në vitin 1953 u emërua koncertmaestre pranë sektorit të solistëve dhe trupës së baletit të Teatrit të Operës dhe Baletit, detyrë që e mbajti deri në pension. Paralelisht dha mësim edhe në Konservatorin Shtetëror, sot Universiteti i Arteve, duke formuar shumë pianistë e muzikantë shqiptarë.

Gjatë karrierës së saj artistike, në pianon e Valeria Luixhi Drenovës morën jetë shumë nga kryeveprat e operës dhe baletit botëror. Ajo punoi me përkushtim në përgatitjen e veprave të njohura si “Rusallka”, “Nusja e Shitur”, “Mrika”, “Don Pasquale”, “Pagliacci”, “Rigoletto”, “La Traviata”, “Berberi i Seviljes”, “Madama Butterfly” dhe shumë të tjera. Puna e saj ishte thelbësore për suksesin e shfaqjeve, duke mbështetur këngëtarët, dirigjentët dhe trupën e baletit me profesionalizëm të lartë.

Kontributi i Valeria Luixhi Drenovës nuk matet vetëm me numrin e veprave që interpretoi, por edhe me ndikimin që pati në zhvillimin e muzikës profesioniste shqiptare. Ajo solli përvojën e shkollës italiane, e bashkoi atë me talentin vendas dhe ndihmoi në ngritjen e standardeve artistike të institucioneve muzikore të vendit.

Për meritat e saj të veçanta në artin muzikor, ajo u dekorua me Urdhrin “Naim Frashëri”, një vlerësim i lartë për figurat që kanë kontribuar në kulturën shqiptare.

Sot, emri i Valeria Luixhi Drenovës mbetet pjesë e historisë së artit shqiptar. Ajo është kujtesa e një artisteje që, edhe pse shpesh qëndronte pranë pianos dhe jo në qendër të skenës, u dha zë, ritëm dhe shpirt disa prej veprave më të mëdha të operës dhe baletit. Trashëgimia e saj vazhdon të frymëzojë muzikantët e rinj dhe mbetet një dëshmi e fuqisë së përkushtimit ndaj artit.

Nga: Rrevista Prestige