Search this site

Vërtet do të ishte më mirë të mos e shihnim kurrë librin e fundit të Markezit? Nga Álvaro Santana-Acuña Z. Santana-Acuña është pedagog i sociologjisë në Whitman College dhe studiues i Gabriel García Márquez-it. Kur shkrimtari Gabriel García Márquez, autori i “Njëqind vjet vetmi” dhe romaneve të tjerë klasikë, vdiq para thuajse dhjetë viteve, ai la pas një roman të papërfunduar, “Shihemi në gusht”. Romani u botua më 6 mars, duke sjellë një reagim të ashpër nga studiues, shkrimtarë dhe fansa, të cilët i janë kundërvënë jo romanit në vetvete, por asaj që e shohin si akt tradhtie që rrezikon trashëgiminë e García Márquez-it. Para se të vdiste, García Márquez u kërkoi të bijve, Rodrigo-s dhe Gonzalo-s, ta shkatërronin romanin. Nuk e shkatërruan. Nuk mundën. E kuptoj. Jeta e një vepre arti nuk përfundon kur vdes krijuesi. Artistët lënë shumë rrallë udhëzime të qarta se çfarë duhet të bësh me veprat e tyre, sidomos me ato të papërfunduarat, të cilat mund të çojnë në beteja ligjore kaotike. Edhe kur udhëzimet janë specifike, mund t’i vendosë ekzekutorët në një pozicion të vështirë. Trashëgimtarët kanë përgjegjësinë që të ruajnë dhe promovojnë trashëgiminë e artistit, që të vlerësohet për breza me radhë. Imagjino të jesh ti që vendos nëse duhet ta shkatërrosh veprën e një artisti me ndikim, i cili gjithashtu rastis të jetë yt atë, dhe se si është të jetosh kur e di se njerëzit do të të shohin dhe gjykojnë atë që po bën sot, ndërsa ata në të ardhmen mund t’i vajtojnë veprimet e tua. E vërteta është se nëse djemtë e García Márquez-it do të kishin vepruar sipas kërkesave të babait, me siguri do të ishin kritikuar gjithsesi. Në të vërtetë, çfarëdo që të bëjnë trashëgimtarët, disa njerëz nuk do jenë të kënaqur. Të gjithë përfitojmë kur vepra nga artistë të mëdhenj caktohen për t’u shkatërruar dhe në vend të kësaj ruhen. Prandaj mënyra se si djemtë e García Márquez-it kanë menaxhuar trashëgiminë e të atit, së bashku me botimin e “Shihemi në gusht”, duhet të lëvdohet dhe ndoshta të studiohet. Ka gjasë se, që nga koha kur García Márquez filloi të punonte më intensivisht me “Shihemi në gusht” në vitin 2003, kujtesa kishte filluar ta linte. Pashë versionet e ndryshme të dorëshkrimit në arkiva. Ato ishin të çorganizuara, dhe shkrimi më hezitues në krahasim me veprat e kaluara. Sidoqoftë, vitin e ardhshëm ai përfundoi një bocë të plotë të papërsosur. Të bijtë, miqtë, dhe agjenti letrar u përpoqën ta ndihmon me redaktimin, derisa i avancoi demenca. Në atë pikë, duke menduar se s’bënte, García Márquez u kërkoi të bijve ta shkatërronin. Është e lehtë të dalësh në përfundime pasi dëgjon lajmin se të bijtë e botuan romanin pavarësisht urdhrave të babait. Padyshim është lajm tërheqës. Shumë kanë nxituar të akuzojnë të bijtë se e kanë botuar romanin vetëm për para – akuza të ngjashme u bënë edhe pasi familja ia shiti arkivin e shkrimtarit Qendrës Harry Ransom në Universitetin e Texas-it, në Austin, pasi i shitën gjithashtu Netflix-it të drejtat për të ekranizuar “Njëqind vjet vetmi”. Por këto vendime e kanë bërë veprën e García Márquez-it më të disponueshme publikisht dhe globalisht. Arkiva e Gabriel García Márquez në Qendrën Ransom, e cila mban gjithashtu materiale nga William Faulkner dhe Ernest Hemingway, është një prej koleksioneve më të vizituara online dhe fizikisht. Kur vizitova arkivat, lexova korrespondencën e tij personale, e cila ma bëri të mundur të shoh qartë se si e shkroi “Njëqind vjet vetmi”, gjë që më vonë formoi bazën e kërkimit për librin tim mbi të shkruarin e këtij romani. Sigurisht, jo të gjithë trashëgimtarët veprojnë në mënyrë të admirueshme. Për dekada, Maria Kodama, e veja e Jorge Luis Borges, hodhi në gjyq këdo që e pa të arsyeshme për keqpërdorimin e veprës së të shoqit. Shpesh u akuzua se ishte shumë protektive. Vdiq në vitin 2023 pa – në mënyrë të pakuptueshme – lënë një testament apo një trashëgimtar të caktuar. Tani të afërmit e saj – pesë nipër e mbesa me të cilët kishte pak kontakt – janë trashëgimtarët e veprës së Borges-it. Askush nuk e mohon se “Shihemi në gusht” është vepra e papërsosur e një mjeshtri që po plakej. Si e tillë duhet të lexohet. Trashëgimtarët e artistëve duhet t’ua plotësojnë dëshirat, por edhe të mbrojnë trashëgiminë e tyre, që ndonjëherë i mbrohet më mirë duke ua vënë në dispozicion veprat, sado të papërsosura, brezave të ardhshëm. Veprat e papërsosura të artit janë më të dobishme se të shkatërruarat. Ditë para se të vdiste në vitin 1852, shkrimtari rus Nikolai Gogol, dogji disa dorëshkrime, mes tyre, pjesën e dytë të asaj që do të ishte trilogji, “Shpirtra të vdekur”. Studiues dhe fansa e kanë vajtuar shkatërrimin e tyre. Kur veprat e artit vihen në dispozicion, artistët mund të vazhdojnë të jetojnë e madje dhe të përjetësohen në mënyrat më të bukura: në veprat e artistëve të ardhshëm. Franz Kafka, në ditët pranë vdekjes, urdhëroi mikun e tij Max Brod t’ia digjte veprat e papërfunduara. Të gjithë e dinë se Brod nuk e bëri këtë. Kjo tradhti ndryshoi historinë e letërsisë dhe të një rioshi i cili, pasi lexoi “Metamorfozën”, vendosi të bëhej shkrimtar. Ky i ri ishte García Márquez. Edhe pse “Metamorfoza” nuk ishte një prej librave që Kafka donte të digjte, nuk fitoi famë dhe ndikim të madh derisa Kafka mori vëmendje të mëtejshme përmes veprave që ruajti Brod-i. Nëse botimi i “Shihemi në gusht”, frymëzon dikë të bëhet shkrimtar, djemtë e García Márquez-it do t’i kenë bërë nder të madh letërsisë, ashtu si Brod-i. Përktheu: Enxhi Hudhri

Agelina Jolie ka vendosur të heqë dorë nga beteja ligjore me Brad Pitt për situatën e dhunës së pretenduar gjatë një udhëtimi me avion. Angelina Jolie ka nënshkruar këtë vendim kundrejt Departamentit të Drejtësisë dhe FBI-së për dokumentet e lidhura me incidentin e dyshuar në vitin 2016. Aktorja, përmes një kërkese për informacion të quajtur “Akt i Lirisë së Informacionit” (FOIA) në vitin 2021 kërkonte që dokumentet e FBI-së në lidhje me incidentin t’i jepeshin asaj. Në to kishte detaje nga ngjarja ku Jolie pretendonte se Pitt ka qenë në gjendje të dehur dhe ka ushtruar dhunë ndaj saj edhe një prej fëmijëve të tyre, gjë që u hodh poshtë më pas në gjykatë. Që pas divorcit, ata i janë nënshtruar një beteje ligjore të gjatë lidhur me financat dhe kujdestarinë e fëmijëve të tyre Maddox, Pax, Zahara, Shiloh dhe binjakët Vivienne dhe Knox. Fëmijët e tyre thuhet se ishin të pranishëm në konfliktin e supozuar, gjë që u bërë shtysë për një hetim ndaj Pitt nga ana e Departamentit të Shërbimeve të Fëmijëve dhe Familjes në Los Angeles dhe FBI-së. Beteja e radhës për Jolie dhe Pitt është për kantinën e tyre të verës në Château Miraval.

Një libër enciklopedik nga Fatmir Toçi: Arbëreshët, shqiptarët e Italisë (Vendbanimet, historia, kultura, ritet, objektet e kultit) PRONONCIMI I AKADEMIKUT REXHEP QOSJA PAS BOTIMIT TË LIBRIT Arbëreshët. Sot kemi në Tiranë një Qendër të Studimeve dhe Publikimeve për Arbëreshët. Sot kemi pjesëmarrje të Arbëreshëve gati në të gjitha veprimtaritë dhe manifestimet mbarëkombëtare në Shqipëri, kryesisht në Tiranë. Sot i kemi të botuara apo të ribotuara pjesën më të madhe të veprave letrare, shkencore e publicistike të autorëve më të shquarë arbëreshë. Sot i kemi të botuara një varg shkrimesh më të vëllimshme apo më modeste për të djeshmen e të përtashmen e Arbëreshëve. Sot i kemi të botuara për Arbëreshët dy vepra të mëdha, shumë të rëndësishme, të studiuesit shkencor, shkrimtarit, përkthyesit, botuesit Fatmir Toçit. Sot letërsia e arbëreshëve prej se krijohet nuk trajtohet më e veçuar si dikur, siç trajtohej edhe letërsia e Kosovës, por si përbërëse e asaj letërsie mbarëkombëtare që e quajmë Letërsia Shqipe. Sot Arbëreshët nuk janë vetëm Ata, por janë edhe Ne, Ne, Ne, Një popull, Një Komb Arbëror, Shqiptar. Për mendimet e këtilla më ka nxitur vepra e dytë e Fatmir Toçit me titullin Arbëreshët – shqiptarët e Italisë – vendbanimet, historia, kultura, ritet, objektet e kultit. Është kjo vepër e madhe, me vëllimin, 934 faqe të formatit të madh 16.5 x 24 cm dhe e madhërishme me përmbajtjen e saj. E me vlerën e saj. Nuk është kjo monografi e zakonshme e një çështje, por një monografi enciklopedike, që u kushtohet Arbëreshëve, domethënë Ne, Neve. Baza e gjithëjetshme e njerëzve, e popujve janë Gjeografia dhe Historia. Mbi këtë bazë të qenies, ekzistencës së Arbëreshëve, të Neve, shkurt këndej e në vazhdimësi andej detit e deri sot janë, ndodhin, trajtohen, shihen, të gjitha ato të veçanta e të përgjithshme që e përbëjnë Jetën e Arbëreshëve: shpërngulja e tyre prej Atdheut, vendosja e tyre në Vendin tjetër në 17 krahinat italiane, në 58 komuna, në 558 qendra banimi, në 65 provinca, kultura e tyre, qytetërimi i tyre, ritet e tyre, objektet e tyre të kultit, mitet dhe mendësitë e tyre, politikat dhe ideologjitë e tyre, mërgimet e mëvonshme të tyre, asimilimet e disave të tyre, gëzimet e dhembjet e tyre, Gjithësia e tyre me rinitë, pleqëritë e rilindjet. Lexues të dashur! Lexojeni enciklopedinë e titulluar Arbëreshët – shqiptarët e Italisë. Do të mësoni shumëçka s’keni ditur e s’dini për Arbëreshët, për Ne, për të Djeshmen, për të Sotmen e për të Ardhmen. Dhe do të pastroheni shpirtërisht, do të pasuroheni etikisht e do të lartësoheni gjithëkombëtarisht. Vëllazërisht. Prishtinë, 20.03.2024 BOTA ARBËRESHE NË NJË LIBËR A i njohim ne mirë arbëreshët? A e dimë kalvarin e vuajtjeve dhe odisenë e shpërnguljes së tyre përtej brigjeve të Adriatikut e të Jonit, në një vend me gjuhë e zakone të ndryshme? A e dimë ç’ngulime krijuan dhe cilat syresh u mbijetuan furtunave të kohës? A e njohim gjendjen e tyre aktuale ekonomike, kulturore, arsimore etj.? Këto pyetje qëndrojnë në themel të këtij libri, i cili është një punim i zgjeruar monografik me karakter informues për historinë dhe vendndodhjen e ngulimeve arbëreshe, për kulturën e tyre shpirtërore dhe materiale, besimin, ritet, objektet e kultit, të trashëgimisë kulturore etj. Autori i kësaj vepre duhet të jetë nga të paktët që ka mundur të vizitojë e të shohë nga afër pothuaj të gjitha vendbanimet arbëreshe në Itali, jo vetëm ato që njihen sot edhe zyrtarisht si të tilla – rreth 50 komuna e fraksione të tyre – por 558 qendra banimi, që kanë qenë arbëreshe, një pjesë e tyre deri edhe një shekull më parë, të cilat janë përzier, asimiluar, ose larguar drejt qendrave të tjera për arsye nga më të ndryshmet, duke mbetur, gjithsesi, pjesë e historisë dhe e kulturës së vendit ku jetuan. Janë pikërisht këto 558 ngulime arbëreshe në Itali, të shtrira në 65 provinca të 17 krahinave (it. regioni), nga 20 të tilla që ka Italia, nga veriu në jug, për të cilat informohet në këtë libër, rreth 100 prej të cilave, me gjurmë më të dukshme shqiptare në ditët tona, trajtohen më gjerësisht e me hollësi. Në librin vëllimor prej gati 1000 faqesh trajtohen, në një vështrim përmbledhës, historia mbi 500-vjeçare e arbëreshëve në aspektet e saj më kryesore, duke nisur nga aventura tragjike e kalimit të tyre nga Arbëria drejt Italisë, kalvari i dhimbshëm i vuajtjeve të tyre për t’u integruar në atdheun e ri dhe gjendja politike, shoqërore, ekonomike e kulturore që nga koha kur u vendosën në Itali e deri në ditët e sotme. Për secilin nga vendbanimet që trajtohen në libër jepen shpjegimet më të nevojshme, duke ndjekur të njëjtën tematikë e strukturë: të dhëna për vendndodhjen dhe popullsinë, për historinë e vendbanimit, për besimin fetar dhe ritet, për objekte dhe vende për t’u vizituar, për festa, kremtime dhe takime tradicionale etj. Informacioni pasurohet me shumë kureshtì e ndërhyrje të shkurtra (okelio), tekste e ilustrime – që në dukje nuk janë pjesë integrale e rrëfimit, por në të vërtetë janë pjesë e rëndësishme informuese për të krijuar një njohje më të plotë të jetës së arbëreshëve – dokumente të kohës, pasuri shpirtërore e trashëgimi kulturore, personalitete të shquara sipas komuniteteve, folklor gojor e i shkruar, veshje tradicionale, gastronomia tipike dhe receta gatimesh arbëreshe etj. Një kapitull i veçantë i është kushtuar rolit të kishës së ritit bizantin për ruajtjen e identitetit shqiptar dhe organizimit të kishave të ritit bizantin në dy dioqeza: të Ungrës (Lungro), në Kalabri, për kishat e ritit bizantin të Italisë kontinentale, dhe të Horës së Arbëreshëvet (Piana degli Albanesi), për Italinë ishullore. Për ta plotësuar informacionin, në fund të librit janë dhënë 4 tabela përmbledhëse: 1. Lista e plotë e vendbanimeve arbëreshe në Itali, ku jepen emrat në formën zyrtare italiane, arbërisht (aty ku ekzistojnë dhe sot), si dhe në formën e tyre në gjuhën shqipe; 2. Emigracioni shqiptar në Itali në shek. XII-XVIII sipas rendit kronologjik; 3. Famullitë dhe kishat e ritit bizantin në Eparkinë e Ungras (Lungro); 4. Famullitë dhe kishat e ritit bizantin në Eparkinë e Horës së Arbëreshëvet (Piana degli Albanesi). VLERËSIME PËR LIBRIN: Vepra e Fatmir Toçit “Arbëreshët – Shqiptarët e Italisë (Vendbanimet, historia, kultura, ritet, objektet e kultit)” është vepër e veçantë historiografike. Me librin e tij jashtëzakonisht të rëndësishëm, më të madhin me përmbajtje, me të dhëna, me të reja, me mendime, me të vërteta, me vlerë për Arbëreshët deri sot, i ka pasuruar dijet tona për të shkuarën, të përtashmen, për fatin e tyre, kur të lavdishëm e kur tronditës gjatë shekujve të pasmërgimit, por edhe i ka shtuar, i ka pasuruar, i ka thelluar edhe ndjenjat tona ndaj vëllezërve tanë të lashtë – Arbëreshëve, italo-shqiptarëve të Italisë. Akademik Rexhep Qosja, Prishtinë Asnjëherë më parë nuk jam hasur me një vëllim që ka mundur të përmbledhë kaq mjeshtërisht tematikat dhe tiparet kryesore që karakterizojnë universin e identitetit të këtij minoriteti gjuhësor në Itali. Me një këndvështrim enciklopedik, libri i Fatmir Toçit vlerësohet si një vadamekum i shkëlqyer që gërsheton me mençuri shkencën dhe rrëfimin popullor, aftësinë e të treguarit dhe rigorozitetin metodologjik, duke arritur në këtë mënyrë plotësisht objektivin për të tërhequr vëmendjen e lexuesit, kureshtja e të cilit jo vetëm nxitet prej tij, por gjithashtu ushqehet plotësisht. Prof. dr. Matteo Mandalà, Universiteti i Palermos Është historia e ribërjes së vështirë të jetës në vend të huaj nga ana e një populli të detyruar të braktisë vatrat e veta. Autori identifikon faktorët që sollën rrudhjen e faktorit arbëresh. Por ai nënvizon fort edhe faktorët e ruajtjes, ku rendit gjuhën, kulturën, institucionet tradicionale, kujtesën historike, besimin e krishterë të ritit bizantin. Studimi prosopografik mbi personalitete të shquara të botës arbëreshe e çimenton bindshëm idenë e autorit, se bota arbëreshe është një pjesë e pandashme e botës shqiptare, gjithashtu një faktor me rol të madh në proceset e zhvillimet historike e aktuale të Italisë fqinje, dhe si e tillë ajo duhet ruajtur e duhet zhvilluar. Prof. dr. Pëllumb Xhufi, Akademia e Shkencave, Tiranë Është padyshim libri më i plotë, më gjithëpërfshirës dhe më poliedrik mbi botën arbëreshe. I shkruar me erudicion, ky libër trajton me të njëjtin dimension historinë, gjuhën, kulturën, gjeografinë, duke përcjellë njëkohësisht ndjesitë dhe shqetësimet e një udhëtari të palodhur të katundeve arbëreshe. Është një enciklopedi e “gjakut të shprishur” të Arbërit, që nuk duhet të mungojë në asnjë bibliotekë. Prof. Neritan Ceka, ish-ambasador i Shqipërisë në Romë

Një NATË SHQIPTARE në New England Conservatory's Jordan Hall , në Boston .Motoja e Albanians Fighting Cancer USA : "Nga të gjithë ,për të gjithë", bashkoi komunitetin e Boston nën zërin e tenorit të madh, RAME LAHAJ shoqëruar në piano nga artisti GENC TUKICI. Genc Tukiçi ne 28 Shtator per te performuar me Rame Lahaj. Duke lënë mënjanë egon, Genc luan me një ndjeshmëri dhe ngrohtësi te rrallë si në notat e lehta pianissimo ashtu edhe në tonet shpërthyese, dhe me lojën e tij bën të ndjehesh sikur luan një orkestër e madhe jo një piano e vetme. Genc depërton kaq mrekullisht tek dëgjuesi si me notat pianissimo dhe me tonin e ngrohtë ashtu edhe me shpërthimet dramatike.

Presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, pritet të zgjidhet të enjten edhe për një mandat në krye të këtij institucioni, për një mandat pesëvjeçar. Asaj do t’i duhen së paku 361 vota të deputetëve nga 720 sa janë gjithsej në Parlamentin Evropian. Në prag të këtij votimi, von der Leyen i ka bërë publike prioritetet e saj për mandatin e ardhshëm, duke përfshirë edhe procesin e zgjerimit të bllokut evropian. “Kremtimi i 20-vjetorit të zgjerimit më të madh ndonjëherë të BE-së na mundësoi të reflektojmë mbi këtë proces, që u dëshmua si sukses për këto vende, dhe për BE-në në tërësi. Historia na thërret përsëri dhe BE-ja ka një zgjedhje për ta bërë për të ardhmen e saj. Unë besoj se është një imperativ moral, politik dhe gjeo-strategjik që ta kompletojmë bllokun tonë, në përputhje me premtimet që kemi dhënë në bazë të traktateve”, është thënë në deklaratën e shefes së BE-së. Ajo ka thënë se në një botë ku ekzistojnë fuqitë e mëdha, një BE më e fortë dhe më e zgjeruar, i jep Evropës një peshë më të madhe në skenën globale. Ajo ka përsëritur se procesi i zgjerimit do të mbetet i bazuar në meritat individuale të atyre që duan të bëhen pjesë e BE-së. “Ky nuk do të jetë një rrugëtim i lehtë. Anëtarësimi në BE do të jetë gjithmonë i bazuar në merita dhe secili kandidat do të vlerësohet në bazë të progresit në përmbushjen e kritereve. Do t’i rrisim përpjekjet për t’i përgatitur vendet kandidate, në veçanti përmes investimeve dhe reformave me planin e rritjes për Ballkanin Perëndimor, dhe mjetet për Ukrainën”, ka thënë ajo. Von der Leyen ka premtuar se, nëse rizgjidhet në pozitën që mban, do ta emërojë një komisionar të përkushtuar për të çuar përpara procesin e zgjerimit. “Shumë kishin dyshime në aftësinë e BE-së për të integruar një numër të madh të vendeve të reja anëtare në vitin 2004, që kishin gjendje të ndryshme ekonomike, strukturore dhe numër të banorëve. Por, BE-ja dëshmoi se mund të përballej me këtë, duke u përgatitur nga brenda, dhe duke i integruar shumë herët ato. Evropa do të dëshmojë këtë edhe një herë”, ka thënë ajo duke folur për zgjerimin. Von der Leyen ka paralajmëruar edhe që do ta emërojë një komisionar të posaçëm për Mbrojtje dhe një tjetër për Mesdheun, pasi këto fusha, sipas saj, janë sfidë dhe prioritet për Bashkimin Evropian. /REL

Rama: Shqipëria me rritje të numrit të vizitorëve, përkundër dezinformimit e keqinformimit E diel, 18 Gusht 2024 Kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, ka deklaruar se Shqipëria turistike po vazhdon të rritet me shpejtësi, bashkë me nevojat e padiskutueshme, pritshmëritë e natyrshme, pretendimet e mirëkuptueshme, kritikat e pashmangshme apo edhe sulmet që i bëhen nga burime të llojllojshme keqinformimi apo dizinformimi. “Ndër të gjitha pritshmëritë, më e padiskutueshmja është rishikimi i mëtejshëm i formulës së administrimit të plazheve, ku më mbizotëruesja është nevoja jo vetëm për më shumë hapësira publike, po edhe për një shfrytëzim shumë më të përgjegjshëm të hapësirave të administruara nga subjektet private. Rritja e mëtejshme e numrit të vizitorëve ka rritur paralelisht edhe peshën e sfidës së pastërtisë, ku janë bërë përmirësime të mëtejshme, po ku duhet bërë dhe do të bëjmë më shumë akoma pa diskutim, duke nxjerrë mësime të reja e marrë masa të reja”, shkruam mes tjerash Rama. Ai sqaron se ka pasur eksese kundërproduktive me çmimet në zona të caktuara, përkatësisht Vlorë e Sarandë, ku është regjistruar krahasuar me vjet edhe rritja më e lartë e numrit të bizneseve restorant/bareve, me rreth 40% njësi të reja, ndërsa rritja e tyre në shkallë vendi është 37%. “Por, ndërkohë që xhiroja në të gjithë pjesën tjetër të vendit është rritur me afro 40%, në këto zona ajo është rritur me më pak se 20%, pikërisht edhe si pasojë e rritjes eksesive të çmimeve në fillim të pikut të sezonit, të cilat u korrektuan pjesërisht duke nisur nga gjysma e dytë e korrikut – një mësim për të mos u harruar nga operatorët në tregun e lirë, të cilëve nga sezoni i ardhshëm do t’u imponohet afishimi i çmimeve në hyrje të çdo lokali”, shkruan ai. Infrastruktura e zhvilluar më tutje nga viti i kaluar, qoftë ajo rrugore apo ajo e furnizimit me energji e me ujë, si edhe masat e marra për mbrojtjen e ujërave sipas Ramës kanë dhënë kontribut të padiskutueshëm në rritjen e cilësisë së sezonit, por është po kaq i padiskutueshëm volumi i madh i punës që mbetet për t’u bërë në këto drejtime për Shqipërinë Turistike2030. “Rritja e lartë e numrit të vizitorëve në zonat malore dhe liqenet e lumenjtë e vendit, nga veriu në jug, falë jo vetëm imazhit të ri joshës të Shqipërisë po dhe përmirësimeve të konsiderueshme të infrastrukturës e rritjes së numrit të njësive të shërbimit, ashtu sikundër edhe në qytetet jobregdetare me në krye Tiranën, është lajmi më i bukur i këtij sezoni”, thekson kryeministri Rama. Duke iu referuar keqinformimit e dizinformimit, Rama tha se kanë pasur rritjen e tyre në çdo drejtim, falë shpejtësisë marramendëse të gënjeshtrës në kohën që jeton bota e sotme e kanaleve, portaleve e socialeve, por ashtu siç dielli nuk mbulohet dot me shoshë, as e vërteta e këtij vendi që bëhet më i mirë, më tërheqës, më i sigurt.

Victoria Beckham largohet nga Parisi me veshjen e saj më të koduar "vajza franceze" ndonjëherë Dizajneri i aksesuar me një shall mëndafshi të zi dhe një prekje të sofistikimit të përjetshëm Natalie Salmon 29 shtator 2024, ora 16:04 GMT+1 Victoria Beckham sapo bëri "daljen" e saj më ikonike ndonjëherë, duke e lënë Parisin në një pamje që mund të kishte ecur drejt rrugëve të Saint-Germain-des-Prés. Dizajnerja 50-vjeçare, e freskët nga spektakli i saj vrasës i Javës së Modës në Paris , doli në një ansambël pa mundim elegant, tërësisht të zi, që nxirrte sofistikimin francez të përjetshëm me një avantazh modern. Ju gjithashtu mund të pëlqeni Personat e famshëm të veshur më mirë në sfilatën SS25 të Javës së Modës në Paris të Victoria Beckham Veshja e pistës së Victoria Beckham është mishërimi i sofistikimit parizian Duke tundur një mini fustan elegant me mëngë të lëmuara dhe një bel të shtrënguar, nga marka e saj sigurisht, Victoria ktheu kokën duke dhënë atmosferë serioze 'je ne sais quoi'. E shoqëruar me pantabobotë me taka që shtuan lartësinë dhe magjepsjen, ajo mbante një çantë të zezë të strukturuar që pëshpëriste praktikisht 'luks të qetë'. Për të mos përmendur, shallin e zi të mëndafshtë që ajo i shtoi pamjes, një nuancë delikate, por oh-aq-chic në stilin klasik parizian. Ky imazh tregon Victoria Beckham në Paris, e veshur me një veshje të zezë elegant. Ajo është me një fustan elegant dhe të shkurtër të shoqëruar me geta të zeza dhe çizme të zeza. Flokët e saj janë të lëshuara dhe ajo mban një çantë të zezë, të pajisur me syze dielli të mëdha dhe shall mëndafshi të zi të lidhur rreth qafës.© Neil Mockford Victoria Beckham u largua nga hoteli i saj pasi prezantoi SS25 gjatë Javës së Modës në Paris Nëse ka një gjë për të cilën është i njohur stili i vajzave franceze , është ekuilibri i bukurisë së lehtë dhe thjeshtësisë së lëmuar. Edhe pse teknikisht një eksport britanik, Jane Birkin ishte e njohur për pamjen e saj të zhveshur dhe natyrale – mendoni për flokët e çrregullt dhe grimin pa grim – ndërkohë që ende arrinte të kullonte një atmosferë sofistikimi me një shportë thurjeje në dorë. Brigitte Bardot, gjithashtu ishte mishërimi i stilit të zjarrtë francez me flokët e saj bjonde të kokës, eyelinerin me krahë të guximshëm dhe fustanet mini të përshtatura në mënyrë perfekte. Veshja e Victoria-s i shkriu në mënyrë të përkryer këto pamje ikonike: minimale, paksa e zhbërë, por me strukturë të mjaftueshme dhe detaje moderne për ta mbajtur atë luks. Victoria Beckham është lavdëruar shpesh për qasjen e saj të nënvlerësuar por me ndikim ndaj modës. Ashtu si Birkin, Bardot dhe ikona të tjera të stilit francez, ajo e di fuqinë e të përmbajturit në një gamë ngjyrash neutrale - e zeza, veçanërisht - dhe duke lënë rrobaqepësinë dhe detajet të flasin. Ky imazh tregon Victoria Beckham në Paris, e veshur me një veshje të zezë elegant. Ajo është me një fustan elegant dhe të shkurtër të shoqëruar me geta të zeza dhe çizme të zeza. Flokët e saj janë të lëshuara dhe ajo mban një çantë të zezë, të pajisur me syze dielli të mëdha dhe shall mëndafshi të zi të lidhur rreth qafës.© Rachpoot/Bauer-Griffin Dizajnerja e aksesuar me një shall mëndafshi klasik, duke i shtuar manikyrin francez look-ut të saj tonal tërësisht të zi "Unë vesh shumë elemente të zeza, sepse, në fund të fundit 'Gratë që veshin të zeza jetojnë jetë shumëngjyrëshe'", shpjegon libri Si të jesh pariziane kudo që të jesh: dashuri, stil dhe zakone të këqija nga autorët parizianë dhe shoqet e përjetshme Anne. Syzet e diellit me përmasa të mëdha të Berest, Audrey Diwan, Caroline de Maigret dhe Sophie Mas dhe silueta e hijshme i përshtaten filozofisë franceze të modës: Më pak është gjithmonë më shumë. Victoria Beckham largohet nga hoteli i saj përpara shfaqjes së saj të modës sonte gjatë veshjeve të grave Pranverë/Verë 2025 si pjesë e Javës së Modës në Paris më 27 shtator 2024 në Paris, Francë. (Foto nga Neil Mockford/GC Images)© Neil Mockford Victoria Beckham u pa përpara shfaqjes së saj të modës me një kostum të zhytur nga labeli i saj me emrin Më herët gjatë javës, Victoria solli më shumë këtë dhunti të frymëzuar nga pariziani kur tundi një kostum të zi me forcë nga koleksioni i saj, duke kaluar pa sytjena nën një xhaketë të qepur , duke kombinuar pa mundim të hijshmen me seksi. Nga xhaketat e saj të strukturuara e deri te kjo veshje e zezë pa këmbë, VB vazhdimisht ngulmon estetikën pariziene.

“Birmingham Live”: Vizitoni peizazhet mahnitëse të Shqipërisë Plazhet e pacënuara, ujërat e kristalta dhe klima mesdhetare në Shqipëri krijojnë një mjedis idilik për pushime dhe relaks. TIRANË, 29 shtator /ATSH/- Greqia ka qenë prej kohësh një nga destinacionet e preferuara të pushimeve për turistët britanikë. Çdo vit, ata dynden në Greqi – por pushimet në disa nga zonat më të kërkuara si Mikonos, Kretë dhe Santorini mund të jenë të shtrenjta dhe vitet e fundit, disa vendpushime janë të mbipopulluara me turistë, shkruan Emily Chaplin në një artikull të botuar në të përditshmen britanike “Birmingham Live”. Pushuesit që planifikojnë arratisjen e tyre të ardhshme jashtë Britanisë së Madhe nuk kanë nevojë të shkojnë në Greqi. Ata mund zgjedhin një alternativë më të lirë me peizazhe po aq mahnitëse, plazhe të qeta, mot me diell dhe fluturime direkte nga aeroporti i Birminghamit për vetëm 22 euro. Shqipëria është një nga vendet më të lira për t’u vizituar në Evropë – ku një krikëll birrë vendase shkon rreth 2,5 euro dhe akomodimi në hotele kushton 48 euro për një natë. Një vakt me tre pjata për dy persona në një restorant të nivelit të mesëm kushton rreth 42 euro. Vendi më pak i njohur ofron shumë nga të njëjtat cilësi joshëse si fqinji i tij më i famshëm – por ai është shumë më pak i mbushur me vizitorë se Greqia. Shumë nga peizazhet piktoreske të Shqipërisë, të cilat variojnë nga malet, livadhet dhe deri te bregdeti i thyer, mbeten kryesisht të pazbuluara nga turistët. E lagur nga detet Adriatik dhe Jon, Shqipëria ndan një kufi prej 175 miljesh të gjatë me Greqinë dhe gjithashtu ndan verën e saj të nxehtë, me temperatura që arrijnë mesataren maksimale prej 34 gradë Celsius. Edhe në muajin tetor, kryeqyteti i Tiranës shënon rregullisht temperaturën 25 gradë Celsius. Një nga vendet më të bukura për t’u vizituar në Shqipëri është Plazhi i Gjipesë, një zonë e largët me rërë të bardhë që ndodhet midis Himarës dhe Dhërmiut – dhe e renditur mes 50 plazheve më të mira në botë. Ujërat e bruztë, limanet shkëmborë dhe limanet e veçuara – të veshura me një sfond malor – nuk janë të vështira për t’u gjetur përgjatë Rivierës Shqiptare. Plazhet e bardha të fshatit Ksamil shpesh janë konsideruar nga ekspertët e udhëtimeve si “Maldivet e Evropës”. Vendi i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, Berati është një nga qytetet e stilit osman më të ruajtura në Evropë – dhe rrugët e tij me kalldrëm fshehin kishat dhe minaret bizantine midis mureve të qytetit të tij të lashtë. Tirana është një qytet tjetër që ia vlen të vizitohet. Rrugët e saj të shëtitshme, shtëpitë, kafenetë , restorantet – shumë prej të cilave ofrojnë shërbim në ambient të hapur në muajt e verës – dhe jeta e gjallë e natës. Dajti Ekspres, vetëm 15 minuta nga kryeqyteti, ofron një eksperiencë të paharrueshme nga teleferiku me pamje mahnitëse nga maja e malit. Tirana është gjithashtu një orë larg me makinë nga plazhet e Durrësit dhe Golemit. //a.i/ https://www.birminghammail.co.uk/travel/birmingham-airport-destination-thats-cheaper-30019188

Meghan Markle mund të ketë bërë tashmë hapin e parë drejt rregullimit të marrëdhënies së saj me Kate Middleton. Dukesha e Sussex dhe Princesha e Uellsit kanë pasur një marrëdhënie të vështirë vitet e fundit. Sussex-ët vunë në shënjestër disa anëtarë të familjes mbretërore në dokumentarin e tyre shpërthyes të Netflix, me Harry-n që sulmoi më tej familjen e tij në librin debutues të kujtimeve Spare. Besohet gjithashtu se Meghan po përgatitet për të “vendosur rekordin” për kohën e saj në The Firm duke shkruar kujtimet e saj. Raportet sugjerojnë se Dukesha e Sussex-it e bëri Princeshën e Uellsit të qajë vetëm katër ditë para martesës së saj me Harry-n. Megjithatë, gjatë një interviste dramatike me Oprah Winfrey, Meghan tha se në fakt ishte anasjelltas. Harry e shpjegoi situatën në kujtimet e tij, Spare. Duka i Sussex tha se e kishte gjetur Meghan duke qarë “në dysheme” pas një debati me Kate për fustanet e nuseve. Kate thuhet se i ka thënë Meghan-it se kishte një “problem” me veshjen e vajzës së saj Princeshës Charlotte. Më pas ajo pretendohet se ka thënë se të gjitha fustanet e shoqërueses së nuses duhet të “ripunohen plotësisht”. Por duket se Meghan tani mund të jetë e gatshme të ecë përpara pasi ka pasur disa lëvizje pas frikës së fundit shëndetësore të Kate. “Meghan ka kontaktuar Kate dhe Charles”, tha një burim për US Weekly. “Pra, po bëhen lëvizje për pajtim.” Një burim i dytë shtoi: “Meghan e mbështet Harry-n në gjithë këtë dhe ajo u uron familjes mbretërore – përfshirë Kate – më të mirën”. Burimi pretendon se Princesha Kate është “e hapur” për pajtim dhe ajo “është e gatshme të ecë përpara”, por “nuk do të ndërhyjë” në marrëdhëniet e Princit William me vëllain e tij më të vogël.

‘Kafshët nuk më kanë tradhtuar kurrë”,Brigitte Bardot feston 90 vjetorin, dashuritë e gruas më të bukur në botë, që tani jeton e izoluar në Saint-Tropez 29 Shtator, 2024 11:06 Brigitte Bardot, e cila sot mbush 90 vjeç dhe prej vitesh jeton e izoluar me kafshët e saj dhe themelin e saj të njohur për mbrojtjen e të drejtave të tyre, njohu lavdinë, u bë një legjendë e gjallë që në vitet ’50, ndërsa në të njëjtën kohë revolucionarizoi emancipimin e grave, kontribuoi në betejën për zakonet konservatore dhe hipokrite të kohës. “Bebe” dhe emblema e Francës “Bebe”, siç e quanim në kulmin e saj, do të mbetet përgjithmonë në kujtesën tonë për erotizmin që rrezatonte, sytë e saj të bukur, me pamjen e saj përçmuese naziste, me buzët e saj mishtore, me statujën e trupit dhe vullnetin e saj, për të qenë përgjithmonë emblema e Francës – në vitin 1970 ajo i dha formën e saj statujës së famshme të Republikës Franceze, Marianne. Ylli që kamera donte Brigitte Bardot nuk ishte një bishë aktrimi – thjesht një aktore e mirë. Megjithatë, ajo kishte këtë yll, të cilin natyra vështirë se ua jep njerëzve, për t’i magjepsur menjëherë. Kinematografia e donte dhe artistët më të mëdhenj e bënë muzën e tyre. Megjithatë jeta e saj nuk pati vetëm momente të lumtura dhe kënaqësi, por edhe drama, vështirësi, dëshpërim dhe katër martesa, shumë lidhje dashurie dhe vendimin e saj për t’u tërhequr nga spektakli, pas 20 vitesh në qiellin artistik, kur ishte vetëm 39 vjeç. Nga pasuria dhe baleti te Vadim Brigitte Bardot lindi në Paris, më 28 shtator 1934, nga një baba industrialist dhe një nënë laike, e cila kujdesej për rritjen e fëmijëve të saj. Brigitte mori një arsim rigoroz së bashku me motrën e saj, Marie Jean, duke treguar entuziazëm të madh për baletin që në moshë të re. Në vitin 1949 ajo do të hyjë në Konservatorin e Parisit, ndërsa babait të saj, i cili e kishte pasion kinemanë, i pëlqente ta filmonte. Familja e saj i përkiste shoqërisë së lartë dhe njohjet e shumta në fushën e teatrit, kinemasë dhe modës, do ta sjellin Brigitte-n e vogël në revistat ELLE dhe Le Jardin des Modes, të Hélène Lazareff, mike e ngushtë e nënës së saj. Brenda një viti, Bardot do të bëjë kopertinën e saj të parë në ELLE, ndërsa regjisori Marc Alegre do ta veçojë atë dhe do t’i ofrojë një rol në një nga filmat e tij. Filmi në fund të fundit nuk u realizua, por falë këtij rasti Brigitte takoi një ndihmës regjisor të ri, Roger Vadim, me të cilin u dashuruan thellë. Ajo ishte 15 vjeç dhe ai 22. Prindërit e saj nuk e miratuan lidhjen e tyre, por më kot u përpoqën t’i ndanin. Flashes on the Croisette Në vitin 1952, regjisori Jean Boyer do t’i ofrojë asaj një rol të vogël, të parin e saj, në filmin e tij “Le trou normand” me Bourville, ndërsa menjëherë pas kësaj do të luajë në filmin e Willy Rosier “Manina la fille sans voiles”. Teksa mbushte 18 vjeç, babai i saj do të japë pëlqimin për t’u martuar me Vadimin, Brigitte do të bëjë martesën e saj të parë. Në vitin 1953 do të dalë për herë të parë dhe të fundit në skenë duke interpretuar Anuig, ndërsa do të shfaqet edhe në filmin “Pasaporta e Verdhë”. Por ajo që do të ndryshonte në mënyrë drastike të ardhmen e saj është shfaqja e yllit të ri në festivalin e Kanës, duke lënë në hije yjet e kohës dhe duke vjedhur të gjithë blicet e fotografëve në Croisette. Kirk Douglas do të mundohet ta marrë me vete në Hollywood, por pa sukses, pasi ajo ishte e lidhur me Vadimin. Seksualiteti i çliruar Pas disa filmave, të cilët ishin hapa të qëndrueshëm drejt njohjes, do të vijë viti 1956, një vit historik, teksa Vadim xhiron komedinë sentimentale tashmë klasike “Dhe Zoti e bëri gruan”, në të cilën ajo luante një vajzë të çliruar në një fshat peshkimi të Bregut d’Azur dhe dashuria që kishte ndezur mes të moshuarit Kurt Jürgens dhe të riut Jean-Louis Trentinian. Një film i guximshëm i kohës – skena ku Bebe shfaqet lakuriq pas një çarçafi do të mbetet përgjithmonë në kujtesën tonë – për të cilin Vadim do të thotë se “Jilliette-Brigitte është një vajzë që shkund çdo ndjenjë faji, çdo tabu që i imponohet nga shoqëria”. Filmi do të kalojë pothuajse pa u vënë re në Francë, por do të ketë një sukses të madh në SHBA. Revista Life do të shkruante në atë kohë: “Pas Statujës së Lirisë, asnjë franceze nuk është bërë kaq e famshme në Amerikë”. Kështu, filmi do të rikthehet si një sukses i madh në Evropë dhe do të lindë simbolin e ri të dashurisë për kinemanë. Mësoni për dashurinë nga Trentinian Pas ndarjes nga Vadimi, ajo do të hyjë në një lidhje me Trentinian, një nga dashuritë e saj më të stuhishme. Siç kishte thënë ajo, “Jean Louis më donte të zhveshur, të natyrshme, të thjeshtë, primitive. Ai më mësoi muzikën klasike, e cila kishte zëvendësuar cha-cha në diskografinë time të dhomës së zhveshjes! Ai më mësonte dashuri intensive, totale! Varësia e një gruaje nga mashkulli që do…” Në vitin 1959 Bardo do të xhirojë filmin “Babbet Goes to War”, me Francis Blanche dhe një aktor që ajo kërkoi, Jacques Charrier, me të cilin u martuan në të njëjtin vit. Në vitin 1960, lindi e djalit të saj, Nikolas, dhe kjo do të bëhet një ngjarje botërore. Clouseau dhe tentativa Në vitin 1960 do të shfaqet filmi “E vërteta” i të madhit Henri Georges Clouseau, i cili e mundoi shumë mendërisht gjatë xhirimeve, kombinuar me rritjen e fëmijës. Në të njëjtën kohë, ajo do të marrë një goditje të rëndë nga tradhtia e sekretares së saj, e cila do të zbulojë disa sekrete të saj për shtypin, që do ta ‘mbysin’, duke e çuar Bardot në kufijtë e saj. Ajo do të tentojë vetëvrasjen në ditëlindjen e saj, duke rënë në koma, por do të mbijetojë për mrekulli. Përbuzja Takimi i saj kinematografik me “fëmijën e tmerrshëm të Nouvelle Vague”, Jean-Luc Godard, si dhe aktorin e mrekullueshëm Michel Piccoli, do ta çojë atë të luajë në filmin legjendar “Përçmimi”, filmi më i mirë i karrierës së saj. Bardot më vonë pranoi se ajo kurrë nuk e kuptoi vërtet frymën e skenarit mjeshtëror të filmit, por se u argëtua me të në xhirime. Melodioz GainsbourgAjo do të vazhdojë të bëjë filma, duke përfshirë dy me Louis Malle, ndërsa në vitin 1966 do të pranojë propozimin e një multimilioneri gjerman për t’u martuar. Vitin e ardhshëm ajo do të ketë një romancë të zjarrtë me Serge Gainsbourg jokonvencional, ajo do të bëhet muza e tij dhe ai do të shkruajë një duzinë këngë për të, të cilat do të bëhen hite të mëdha. Dalja në pension dhe martesa e katërt Në vitin 1973, pasi mbaroi xhirimet e filmit të saj të fundit, pas 21 vitesh dhe në pamundësi për të përballuar ekspozimin e tepërt, ajo do të vendosë të tërhiqet përgjithmonë nga shfaqja dhe t’i përkushtohet pasionit të saj për mbrojtjen e kafshëve, duke krijuar gjithashtu një shoqatë. Më 16 gusht 1992, Bardot u martua për herë të katërt, në Norvegji, me Bernard d’Ormal, një industrialist, me të cilin tani jeton e izoluar në Saint-Tropez, megjithëse disa nga deklaratat e saj, si mbështetja për partinë e Le Pen, do shkaktojnë debate. Kafshët nuk më kanë tradhëtuar kurrë Bebe, pasi ka përjetuar gjithçka, do t’u kthehet kafshëve, duke treguar zhgënjimin e saj me njerëzit dhe përbuzjen e saj për imazhin, gjithçka që e bëri atë një legjendë dhe e lëndoi atë më shumë. Siç ka thënë edhe ajo vetë: “Kam qenë shumë e lumtur, shumë e pasur, shumë e bukur, shumë e famshme dhe shumë e pakënaqur. Kafshët nuk më kanë tradhtuar kurrë. Janë pre e lehtë, siç kam qenë unë gjatë gjithë karrierës sime. Kështu që ne ndjejmë të njëjtat gjëra. Unë i dua ato.” (BalkanWeb)

Në një botë plot me opinione të ndryshme dhe pikëpamje të kundërta, arti i diplomacisë është një aftësi e vlefshme që mund t'i ndihmojë individët të lundrojnë me hijeshi nëpër biseda. Pavarësisht nëse e gjeni veten në një debat të nxehtë ose në një diskutim miqësor, Këshillë 1: Dëgjoni në mënyrë aktive Një nga shtyllat themelore të diplomacisë efektive është dëgjimi aktiv. Kur përfshiheni në diskutime, përpiquni të dëgjoni me të vërtetë atë që personi tjetër po thotë. Mos prisni vetëm radhën tuaj për të folur, por përkundrazi, përqendrohuni në të kuptuarit e këndvështrimit të tyre. Dëgjimi aktiv nxit respektin e ndërsjellë dhe shtron bazat për një bisedë më produktive. Këshillë 2: Zgjidhni fjalët tuaja me mençuri Fjalët kanë fuqi të jashtëzakonshme, veçanërisht në bisedat diplomatike. Jini të vetëdijshëm për gjuhën që përdorni dhe zgjidhni fjalë që janë të respektueshme, gjithëpërfshirëse dhe jo konfrontuese. Shmangni gjuhën nxitëse ose sulmet personale pasi ato mund të prishin shpejt një bisedë. Duke zgjedhur fjalët tuaja me mençuri, ju mund të mbani një dialog konstruktiv dhe të parandaloni keqkuptimet. Këshilla 3: Qëndroni të qetë dhe të qetë Ruajtja e ndjenjës së qetësisë dhe qetësisë gjatë diskutimeve është çelësi i diplomacisë efektive. Edhe përballë emocioneve të forta ose mendimeve të ndryshme, përpiquni të qëndroni të qetë. Merrni frymë thellë, ndaloni para se të përgjigjeni dhe afrojuni bisedës me një sjellje të niveluar. Duke qëndruar të qetë, mund të parandaloni përshkallëzimin e konflikteve dhe ta mbani dialogun në rrugën e duhur. Këshillë 4: Gjeni bazë të përbashkët Në diskutimet diplomatike, gjetja e bazës së përbashkët mund të shërbejë si urë për mirëkuptimin e ndërsjellë. Kërkoni fusha të marrëveshjes ose interesa të përbashkëta me palën tjetër dhe përdorni ato si pikënisje për bisedën. Duke u fokusuar në bazën e përbashkët, ju mund të ndërtoni raporte, të krijoni besim dhe të krijoni një atmosferë më bashkëpunuese për dialog konstruktiv. Këshilla 5: Jini të hapur për kompromis Fleksibiliteti dhe gatishmëria për kompromis janë tipare thelbësore të një diplomati të aftë. Pranoni se jo çdo bisedë do të përfundojë me marrëveshje të plotë dhe jini të hapur për të gjetur terrenin e mesëm. Qasuni diskutimeve me një mentalitet bashkëpunimi dhe jini të gatshëm të rregulloni qëndrimin tuaj bazuar në informacione ose njohuri të reja. Duke qenë i hapur për kompromis, ju mund të nxisni dialog të shëndetshëm dhe të arrini rezultate të dobishme reciproke. Mos harroni, diplomacia nuk ka të bëjë me fitimin e argumenteve, por me nxitjen e mirëkuptimit dhe ndërtimin e marrëdhënieve. Duke përfshirë këto këshilla praktike në qasjen tuaj ndaj diskutimeve, ju mund të përmirësoni aftësitë tuaja diplomatike dhe të lundroni në biseda me besim dhe takt. Diplomacia në diskutime është një kërcim delikat që kërkon finesë dhe komunikim strategjik. Zotërimi i artit të diplomacisë mund t'ju veçojë si një komunikues i aftë dhe një ndikues i respektuar në kontekste të ndryshme. Praktikoni këto këshilla, përmirësoni aftësitë tuaja diplomatike dhe shikoni sesi aftësia juaj për t'u përfshirë në biseda produktive dhe kuptimplote lulëzon. Gëzuar diskutimin! Dërgo reagimet Pergatiti . Liliana Pere+AI

Si lindi bektashizmi në Shqipëri Bektashizmi lindi në Anadoll në shek.XIV dhe mori emrin nga themeluesi Haxhi Bektash Veliu. Në Shqipëri bektashizmi deportoi me pushtimin osman në qytete dhe qendra garnizonesh; mundi të zërë rrënjë për shkak se islamizmi në tokat shqiptare kishte qenë i sipërfaqshëm dhe bektashinjtë i bënë të tyre mjaft rite e festa pagane dhe të krishtera. U përhap gjerë midis popullsisë shqiptare të pakënaqur me reformat centralizuese të Portës së Lartë dhe sepse kleri bektashian përkrahu lëvizjet popullore kundër pushtetit qendror dhe përdori gjuhën shqipe për një letërsi të tijën me frymë fetare. Pas Kongresit të Lushnjes, bektashizmi u njoh zyrtarisht si komunitet i pavarur. Më 1924 selia botërore e bektashizmit u shpërngul nga Anadolli në Tiranë. Në peizazhet e qeta të Shqipërisë fshihet një traditë mistike që ka intriguar prej shekujsh kërkuesit e së vërtetës: Misticizmi i bektashizmit shqiptar. Kjo rrugë e lashtë shpirtërore, e mbështjellë me enigmë, ofron një këndvështrim unik mbi hyjnoren dhe universin. Le të fillojmë një udhëtim për të zbuluar sekretet dhe mençurinë e kësaj tradite të thellë mistike. Origjina e bektashizmit Që daton në shekullin e 13-të, bektashizmi u shfaq si një degë e Islamit Shiit. Ajo që e veçon bektashizmin shqiptar është natyra e tij sinkretike, ndërthurja e elementeve të sufizmit, misticizmit të krishterë dhe besimeve pagane. Mësimet e tij theksojnë tolerancën, dashurinë dhe transformimin e brendshëm, duke e bërë atë një fener ndriçimi shpirtëror në rajon. Rruga drejt Iluminizmit Në qendër të bektashizmit është koncepti i unitetit të qenies, ku kërkuesi synon të kapërcejë egon dhe të shkrihet me hyjnoren. Nëpërmjet meditimit, muzikës dhe vallëzimit, ndjekësit e bektashizmit kërkojnë të zgjojnë dritën e brendshme dhe të kuptojnë ndërlidhjen e tyre me gjithë krijimin. Ritualet dhe praktikat mistike shërbejnë si një urë për hyjnoren, duke i udhëhequr praktikuesit drejt evolucionit shpirtëror. Simbolizmi dhe praktikat e shenjta Simbolet luajnë një rol vendimtar në bektashizëm, secila prej tyre mbart shtresa të kuptimeve ezoterike. Trëndafili, që simbolizon dashurinë dhe bukurinë, dhe luani, që përfaqëson guximin dhe forcën, janë ndër simbolet e shenjta që përdoren në rituale dhe ceremoni. Këto simbole shërbejnë si përkujtues të virtyteve që duhet të kultivojmë në rrugën drejt iluminizmit. Komuniteti dhe Mikpritja Bektashizmi i kushton një theks të fortë jetës dhe mikpritjes komunale. Ndjekësit janë të njohur për bujarinë dhe natyrën e tyre mikpritëse, duke siguruar strehim dhe ushqim për udhëtarët dhe kërkuesit. Ndjenja e unitetit dhe e miqësisë brenda komunitetit bektashi nxit një mjedis mbështetës për rritjen shpirtërore dhe eksplorimin. Trashëgimia dhe Ndikimi Pavarësisht periudhave të persekutimit dhe shtypjes, bektashizmi shqiptar ka duruar, duke lënë një ndikim të thellë në peizazhin kulturor dhe shpirtëror të rajonit. Sot, bektashizmi vazhdon të tërheqë individë që kërkojnë një lidhje më të thellë me hyjnoren dhe një kuptim më të thellë të vetvetes. Në përfundim Misticizmi i bektashizmit shqiptar ofron një portë drejt një bote misteri, shpirtëror dhe transformimi të brendshëm. Mësimet e tij të dashurisë, unitetit dhe vetëmohimit rezonojnë me kërkuesit nga të gjitha sferat e jetës, duke i ftuar ata të përqafojnë një rrugë ndriçimi dhe vetë-zbulimi. Ndërsa zbërthejmë shtresat e kësaj tradite të lashtë, ne fitojmë një vështrim të shkurtër në urtësinë e përjetshme që ka udhëhequr breza të kërkuesve të së vërtetës në kërkimin e tyre për përmbushje shpirtërore. Si ndikon misticizmi shqiptar bektashian në idenë e krijimit të një shteti bektashian brenda shtetit? Kur futemi në tapiceri të ndërlikuar të misticizmit bektashizëm shqiptar, nuk mund të mos vihet në dyshim implikimet e tij në sferën e qeverisjes. Koncepti i krijimit të një shteti bektashi brenda shtetit është një nocion intrigues që ndez debate dhe kërkime mbi prakticitetin dhe dëshirueshmërinë e një marrëveshjeje të tillë. Në këtë ligjërim, ne përpiqemi të zbërthejmë mistikën rreth bektashizmit shqiptar dhe ndikimin e tij të mundshëm në peizazhin politik. Zbulimi i misticizmit të bektashizmit shqiptar Bektashizmi shqiptar, i rrënjosur thellë në traditat mistike dhe shpirtërore, zë një vend të veçantë në peizazhin fetar të Shqipërisë. Një degë e sufizmit që ndërthur elemente të islamit shiit me besimet pagane ballkanike, bektashizmi përqafon një qasje sinkretike ndaj spiritualitetit. Në qendër të mësimeve bektashiane është ndjekja e ndriçimit të brendshëm nëpërmjet dashurisë, tolerancës dhe unitetit, duke nxitur një ndjenjë harmonie dhe përfshirjeje të përbashkët. Lundrimi në fushën e misticizmit dhe qeverisjes Propozimi për krijimin e një shteti bektashi brenda shtetit ngre pikëpyetje mendimtare për kryqëzimin e misticizmit dhe autoritetit politik. A mund të shërbejnë parimet e bektashizmit, me theksin e tyre mbi paqen dhe ndriçimin shpirtëror, si një plan qeverisjeje? Avokatët argumentojnë se një shtet bektashi mund të ofrojë një model unik udhëheqjeje të bazuar në dhembshuri dhe unitet, duke nxitur potencialisht një shoqëri më të barabartë dhe harmonike. Dilema: Dobia kundrejt Fizibilitetit Teksa mendojmë për idenë e krijimit të një shteti bektashi brenda shtetit, dilema e dobisë ndaj fizibilitetit del në plan të parë. Ndërsa idealet shpirtërore të bektashizmit mbrojnë tolerancën dhe përfshirjen, praktikat e qeverisjes paraqesin sfida komplekse. A do të ishte në gjendje një shtet bektashi të lundronte ndërlikimet e qeverisjes moderne duke ruajtur parimet e tij mistike? Apo mund të rrezikojë izolimin dhe joefektivitetin në një peizazh politik të drejtuar nga pragmatizmi? Përtej kufijve: Një vizion për unitet Përkrahësit e një shteti bektashi brenda shtetit parashikojnë një transformim shoqëror të udhëhequr nga parimet e dashurisë, unitetit dhe tolerancës. Duke futur qeverisjen me vlerat e bektashizmit, ka një perspektivë shpresëdhënëse për të kapërcyer ndarjet dhe për të nxitur një kulturë ndjeshmërie dhe mirëkuptimi. Ky vizion shtrihet përtej kufijve gjeografikë, duke frymëzuar një ndryshim të paradigmës globale drejt një bote më të dhembshur dhe kohezive. Në përfundim Misticizmi i bektashizmit shqiptar na bën thirrje të sodisim marrëdhënien e ndërlikuar midis spiritualitetit dhe qeverisjes. Propozimi për të krijuar një shtet bektashi brenda shtetit sfidon nocionet konvencionale të lidershipit dhe na fton të eksplorojmë qasje novatore ndaj qeverisjes të rrënjosura në dashuri dhe përfshirje. Ndërsa praktikat e një përpjekjeje të tillë mbeten të pasigurta, mesazhi themelor i unitetit dhe dhembshurisë paralajmëron një vizion të një bote më harmonike dhe të ndërlidhur. Në bashkimin e misticizmit dhe qeverisjes, joshja e bektashizmit shqiptar shkëlqen si një fener shprese për një të ardhme ku spiritualiteti dhe politika bashkohen për të krijuar një shoqëri më të ndritur. Duke mbajtur një ton neutral gjatë gjithë diskursit, ne jemi përpjekur të hedhim dritë mbi kompleksitetin dhe mundësitë që rrethojnë konceptin e një shteti bektashi brenda shtetit, duke ofruar një perspektivë të balancuar për soditje. Dërgo reagimet