Search Results

Fan S. Noli, një prej figurave më të shquara kombëtare Fan S. Noli, themelhedhësi i Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare 13 marsi shënon ditën kur Fan S. Noli dha frymën e fundit në vitin 1965. Burrë shteti, atdhetar demokrat, klerik i lartë, poet, përkthyes, publicist, dijetar, historian e muzikolog. Fan Noli është një nga figurat më të ndritura të kombit tonë. Fan Noli lindi në Ibrik Tepe në Edrene (Turqi), ku përfundoi dhe shkollën e mesme. Më 1903 shkoi në Egjipt, ku punoi si mësues e gjatë kësaj kohe u njoh me patriotë të shquar të kolonisë shqiptare të Egjiptit. Në këtë kohë përktheu në greqisht veprën e Sami Frashërit “Shqipëria ç`ka qenë, ç`është e ç’do të bëhet”. Më 1907, pas vajtjes së tij në Amerikë, krijoi shoqërinë “Besa-besë” në Boston. Më 9 shkurt 1908, Fan Noli u dorëzua dhjak dhe në mars 1908, kryeprifti ortodoks i Nju Jorkut e shuguroi prift ortodoks. Disa ditë më pas, Noli mbajti liturgji në gjuhën shqipe për herë të parë në Boston. Në korrik 1919, Noli u zgjodh Peshkop i Kishës Ortodokse Shqiptare në Amerikë. Përpjekjet e Nolit për një kishë kombëtare shqiptare, u përmbushën më 1937, kur Patriarkana e Stambollit njohu zyrtarisht Kishën Ortodokse Shqiptare Autoqefale. Fan S. Noli, një prej figurave më të shquara kombëtare Nga viti 1909 deri më 1911 botoi gazetën “Dielli” dhe së bashkë me Faik Konicën themeloi më 1912 Federatën Panshqiptare Vatra të Amerikës. Në vitin 1912 përfundoi studimet e larta në fakultetin e filozofisë në Universitetin e Harvardit dhe vite më vonë, më 1938 mbaroi studimet e larta në Konservatorin e Muzikës së Bostonit. Në vitin 1920 Noli u zgjodh kryetar i delegacionit shqiptar në Lidhjen e Kombeve në Gjenevë, ku nëpërmjet antarsimit të Shqipërisë në këtë lidhje, Shqipëria mori një njohje ndërkombëtare. Në 1921 ai botoi veprën e rëndësishme “Historia e Skënderbeut”. Në qershor 1924, Fan Noli u bë kryeministër. Përveç veprimtarisë shumë të rëndësishme politike, poetike e publicistike, gjatë këtij dhjetëvjeçari Noli përktheu tragjeditë e Shekspirit, Rubairat Omar Khajamit, romanin Don Kishoti të Servantesit etj. Fan Noli u shua më 13 mars 1965 në Ford Laurderdale, Florida të SHBA. / Shqip.com “Gjysmë historiani – përsëritet historia, Gjysmë idealisti, nuk bëhet Shqipëria” Nga Fan Noli Gjysmë mjeku – vdes njerëzia! Gjysmë avokati – mbushet qelia! Gjysmë komandanti – humb ushtria! Gjysmë arkitekti – shembet shtëpia! Gjysmë ekonomisti – vjen varfëria! Gjysmë kleriku – nuk kuptohet Perëndia! Gjysmë historiani – përsëritet historia! Gjysmë idealisti – nuk bëhet Shqipëria!

Elon Musk, i cili është dhe themeluesi i kompanisë Neuralink Corp, ka folur për këtë arritje të dytë gjatë një podkasti të organizuar nga shkencëtari i shkencave kompjuterike Lex Fridman. Noland Arbaugh, një tetraplegjik që nuk ka pasur lëvizje poshtë shpatullave për tetë vitet e fundit, do të përdor implantin Neuralink për të kontrolluar një krusor në ekranin e kompjuterit vetëm me mendjen e tij. Neuralink ka thënë se ka rikuperuar aftësinë e implantit për të monitoruar sinjalet e trurit të Arbaugh duke bërë ndryshime që përfshinin modifikimin e algoritmit për të qenë më i ndjeshëm. Arbaugh ka përmirësuar rekordin e tij të mëparshëm për shpejtësinë me të cilën mund të kontrollojë një tregues vetëm me mendje, “me vetëm rreth 10 deri në 15% të elektrodoave që funksionojnë,” tha Musk në podcast. “Unë nuk dua të jem i padurueshëm, por duket se implantimi i dytë ka shkuar jashtëzakonisht mirë. Ka shumë sinjale, shumë elektroda. Po funksionon shumë mirë.” tha Musk. Musk i quajti hapat e ardhshëm për Neuralink “gjigantë” dhe parashikoi se në vitet në vijim, kompania do të rrisë ndjeshëm numrin e elektrodave dhe do të përmirësojë përpunimin e sinjaleve. Elektrodat, komponentë kryesorë në bateri, kapin sinjalet cerebrale që më pas drejtohen në elektronikën e implantit, e cila përpunon dhe transmeton pa tel të dhënat neurale në një aplikacion Neuralink që funksionon në një pajisje të jashtme, si një kompjuter. Sipas faqes së internetit të Neuralink, "Lidhësi ynë ndërmjet trurit dhe kompjuterit është plotësisht i implantueshëm, i padukshëm nga ana estetike dhe i dizajnuar për t’ju lejuar të kontrolloni një kompjuter ose një pajisje celulare kudo që të shkoni.” Neurokirurgu Matthew MacDougall gjithashtu shprehu mendimet e tij në podcastin e Fridman dhe tha se operacioni Neuralink është “një procedurë vërtet e thjeshtë dhe e drejtpërdrejtë.” “Është një nga procedurat më bazike të neurokirurgjisë që mund të imagjinohet.” Gjatë procedurës, kirurgu bën një prerje në lëkurë në majë të kokës mbi zonën e trurit që ka “përfaqësimin më të fuqishëm të qëllimeve të dorës,” sipas MacDougall. “Nëse jeni një pianist, kjo pjesë e trurit tuaj do të ndriçonte gjatë gjithë kohës që po luani,” tha ai. “E quajmë ‘butoni i dorës.'” Madje edhe pacientët që janë katërpalëgjikë, të cilët truri i tyre nuk është më i lidhur me lëvizjet e gishtërinjve, ende e imagjinojnë lëvizjen e gishtërinjve dhe kjo pjesë e trurit vazhdon të ndriçojë, tha neurokirurgu. Pas prerjes së lëkurës në majë të kokës, kirurgët e hapin atë dhe bëjnë një vrimë rreth 1 inç në diametër në kafkë, heqin atë pjesë të kafkës, hapin mbështjellësin e trurit dhe pastaj i japin akses në atë pjesë të trurit robotit Neuralink, sipas MacDougall. Neuralink mund të hyjë dhe të marrë këto elektrodë të vogla, shumë më të vogla se flokët e njeriut, dhe t’i fusë me precizion në korteks, në sipërfaqen e trurit në një thellësi shumë të saktë, në një pozicionim të saktë që shmang të gjitha enët e gjakut që mbulojnë sipërfaqen e trurit. Pas përfundimit të punës së robotit, mjekët kthehen dhe vendosin implantin në atë vrimë në kafkë, e mbulojnë atë, e ngjitin në kafkë dhe qepin lëkurën përsëri. Kështu që e gjithë procedura zgjat disa orë.” Musk tha se pret që Neuralink të ofrojë implante për tetë pacientë të tjerë këtë vit si pjesë e provave klinike.

Surprizë: është Princi William - dhe jo më gruaja e tij Kate Middleton - mbretërore më e dashur në Angli. Kjo zbulohet nga një sondazh i ri i kryer nga youGov autoritativ mbi një mostër të britanikëve në vitin 2025. Në fakt, William është në vendin e parë me 75 për qind të preferencave ndërsa gruaja e tij e ndjek atë në vendin e dytë, edhe pse me një diferencë minimale: vetëm një pikë. Në atë që shtypi britanik tashmë e ka riemëruar "lufta e Uellsit", mbreti i ardhshëm del ende në krye. Një rezultat befasues duke pasur parasysh se vetëm prillin e kaluar, sipas një sondazhi të mëparshëm të YouGov, Kate ishte në krye të renditjes së mbretërorëve më të dashur. I cili pasi kishte njoftuar në video se kishte kancer, e kishte parë popullaritetin e tij të rritet në 76 për qind. Rreth gjashtë përqind më shumë se sondazhi i mëparshëm në fillim të vitit. Një shifër që dëshmoi se si britanikët kishin empatizuar me bashkëshorten e ardhshme të mbretëreshës në luftën kundër sëmundjes. Muajt e fundit në vend të kësaj kanë dekretuar rikthimin e Uilliamit. Sigurisht, shumë më tepër i pranishëm në skenën publike se gruaja e tij. Që kur njoftoi marsin e kaluar se kishte kancer, princesha e ka treguar veten në publik vetëm tri herë: në mes të qershorit e kishim parë në Trooping The Colour, në mes të korrikut në finalen e Wimbledon, në fund të gushtit, ndërsa ajo do të shkonte në meshë në Balmoral me pjesën tjetër të familjes mbretërore. Pavarësisht se ishte larg vëmendjes, dhe të gjitha të përqendruara në shërimin e saj, Kate në renditjen e re të mbretërorëve më të dashur u rrah nga William me vetëm një pikë. Dhe krahasuar me renditjen e mëparshme në prill, ajo ka humbur vetëm një pikë. Nga ana tjetër, mbreti Charles (gjithashtu i angazhuar në një luftë kundër kancerit) dhe mbretëresha Camilla janë të qëndrueshme, të cilat duhet të vendosen përkatësisht, si prillin e kaluar, për 63 dhe 49 për qind të preferencave. Duke mundur sovranët, përveç William dhe Kate, është princesha Anne, e cila mbetet e qëndrueshme në vendin e tretë me 71 për qind të votave. Nga ana tjetër, është ajo mbretërore ajo që punon më shumë, dhe duke konfirmuar përkushtimin e saj ndaj Kurorës ekziston edhe fakti se – pas aksidentit me kuajt e saj për shkak të të cilit përfundoi në spital qershorin e kaluar – ajo u kthye me nxitim në detyrat mbretërore. REKLAMA Në sondazhin e ri të YouGov, atëherë, britanikët kanë konfirmuar antipatinë e tyre ndaj Harry dhe Meghan Markle: të dy nuk janë të pëlqyer, respektivisht, nga 60 dhe 57 për qind e britanikëve. Megjithatë, avantazhi i çiftit "rebel" ndaj "princit të skandaleve" gjithnjë e më jopopullor, Andrew of York, është i qartë: vëllai i mbretit Charles III nuk pëlqehet nga 87 për qind e të anketuarve.

Bebe Rexha “mbretëron” në Prishtinë me performancën e saj të zjarrtë në festivalin “Sunny Hill 2024” Bebe Rexha në "Sunny Hill Festival 2024 (Foto: Arben Llapashtica) Para 6 dite Në një natë magjike në Prishtinë, Bebe Rexha ka mbajtur një performancë të paharrueshme në festivalin “Sunny Hill 2024”, duke treguar se është një mbretëreshë e vërtetë në skenë. Ky ishte momenti i parë që këngëtarja e famshme ndërkombëtare shkel në Kosovë, dhe për ta shënuar këtë ngjarje, ajo solli një paraqitje që do të mbetet në memorien e adhuruesve për shumë kohë. Rexha, e njohur për energjinë e saj të pakufishme dhe zërin e fuqishëm, performoi disa nga hitet e saj më të zjarrta, përfshirë këngë si “I’m Good (Blue)”, “In the Name of Love” dhe “I’m a Mess”. Çdo interpretim ishte një shpërthim energjie që ngacmoi dhe elektrizoi publikun. Bebe Rexha (Foto: Agon Nimani) Gjithashtu, ajo nuk la pa përmendur se sa e emocionuar ishte për këtë mundësi, duke theksuar se ndjehej si në shtëpi mes fansave të saj shqiptarë. Pjesë e kësaj atmosfere magjike ishte dhe përdorimi i fjalëve dhe përshëndetjeve në shqip nga Bebe Rexha. Ajo i përshëndeti fansat e saj me fjalë të ngrohta dhe shprehu falënderime të veçanta për mbështetje dhe mirëseardhjen që mori. Këto gjeste i dhanë performancës një ndjesi akoma më personale dhe të afërt, duke e bërë këtë ngjarje të ndjehet si një festë të veçantë për të gjithë. Bebe Rexha në “Sunny Hill Festival 2024 (Foto: Arben Llapashtica) Mirëpritja e ngrohtë dhe duartrokitjet e forta nga publiku shqiptar u bënë dëshmi e lidhjes së veçantë që Rexha ndan me Kosovën dhe komunitetin shqiptar në përgjithësi. Në një mbrëmje të mbushur me emocion dhe energji të lartë, performanca e Bebe Rexha në festivalin “Sunny Hill 2024” konfirmoi se ajo është një yll i vërtetë që ndriçon çdo skenë që e ndan me fansat e saj. Në këtë mënyrë, Bebe Rexha nuk vetëm që shkëlqeu në Prishtinë, por gjithashtu e bëri të qartë se lidhja e saj me Kosovën është e fortë dhe e veçantë. /Telegrafi/

Aktorja turke ka rrënjë shqiptare, flet me krenari për veshjet dhe ushqimet tradicionale Shtator 2024 Su Burcu Yazgi Coskun është njëra nga aktoret turke më të dashura për publikun. Ajo ka arritur famë të madhe me paraqitjen në serialin “Kardeslerim” në rolin e Asiye Eren. Në një nga intervistat e fundit, bukuroshja e njohur thotë se nëna e saj me origjinë është shqiptare. “Paskeni edhe origjinë shqiptare. Kështu a keni ndonjë mendim për traditat e tyre?”, ka qenë pyetja që iu parashtrua në studio. “Natyrisht që ka. Në fakt çështja e vendlindjeve të mia është pak e përzier”, tha ajo. Albania: Jewelry On Sale For Half Price! (See Price List) Luxury Jewelry by Taboola Më pas, asaj i ndërhyu moderatores duke i thënë tutje: “Pse?”. “Nëna ime është shqiptare, por prej aty pastaj ka emigruar në Karadeniz. Babai im është nga Antalia. Por përshembull nga veshjet, në shtëpi kemi veshje shqiptare. Po ashtu edhe ushqime”. “Ka përshembull, mish dhe oriz. Po është oriz me domate, pasta dhe pulë. Por është shumë e shijshme. Është e pjekur në furrë. Është jashtëzakonisht e shijshme, po ashtu kemi edhe byrek me presh”, theksoi midis tjerash ajo. Ajo ka marrë pjesë edhe në shumë projekte të tjera filmike si dhe ka mbi pesë milionë ndjekës vetëm në insta stiry ×

Cilat qytete janë më të bukurat në botë? Venecia, një qytet në Itali, është i njohur për kanalet dredha-dredha dhe arkitekturën eklektike. Siç deklaruan studiuesit në studim, më shumë se 83 për qind e ndërtesave në Venecia korrespondojnë me termin “seksion i artë”. Ky fakt e bën atë një ndër qytetet më të bukura në botë. Qyteti i dytë, gjithashtu në Itali, është Roma, që ka 82 për qind të ndërtesave sipas “seksionit të artë”. Konsiderohet si kryeqyteti më i bukur evropian. Në vendin e tretë është Barcelona në Spanjë. Në të katërtin është Praga në Republikën Çeke, e cila është e famshme për Katedralen gotike të Shën Vitusit dhe ndërtesën moderne të Shtëpisë së Vallëzimit. I vetmi qytet që nuk ndodhet në Evropë, dhe e gjeti veten në listën e “raportit të artë”, është Nju Jorku në SHBA. Qyteti më i bukur në Francë është Bordeaux, i cili zuri vendin e nëntë sipas “raportit të artë” me 75.3 për qind. Qyteti është i famshëm për vreshtat e tij dhe arkitekturën mbresëlënëse si muzeu Cité du Vin dhe ndërtesa e teatrit klasik. Parisi, pavarësisht nga monumentet e Kullës Eifel dhe Katedrales Notre Dame, ishte në vendin e dymbëdhjetë. Asnjë qytet i vetëm britanik nuk u përfshi në listën e “raportit të artë”. Lista e qyteteve më të bukura tregoi se Evropa dominon

Maria Colombo, një jetë për matematikën dhe katër fëmijët e saj Matematika, e cila sapo ka mbushur 35 vjeç, fitoi çmimin më prestigjioz evropian në këtë sektor, çmimin Ems, në korrik dhe, tani, edhe Medaljen Stampacchia nga Monica Coviello 2 shtator 2024 Maria Colombo Maria ColomboMaurizio Maule / ipa-agency.net Kur, në korrik, ajo fitoi çmimin më prestigjioz evropian për matematikën, çmimi Ems, Maria Colombo, e cila mbushi 35 vjeç në maj, nuk ishte në gjendje të shkonte dhe ta mblidhte personalisht, në Sevilje: djali i saj më i vogël, Giuseppe, kishte lindur katër ditë më parë. Tani që ka fituar edhe Medaljen Stampacchia, një tjetër njohje e rëndësishme ndërkombëtare për studiuesit e llogaritjes së variacioneve, megjithatë, në Erice, për të mbledhur çmimin, ai e çoi edhe atje (i cili është ende duke allaitur), ndërsa tre fëmijët e tjerë, Paolo, Caterina dhe Marta, 6, 4 dhe 2 vjeç, qëndruan në shtëpi me babanë e tyre. Maria Colombo ka djegur skenat që kur ishte në shkollë të mesme: ajo mori diplomën e shkollës së mesme shkencore në Luino, në provincën Varese, në katër vjet në vend të pesë, dhe masterin e saj në Normale di Pisa në katër të tjera. Pas tre vjetësh si studiuese me afat të caktuar, në moshën 32-vjeçare ajo u bë profesoreshë e plotë në Universitetin Politeknik të Lozanës, pa u bërë as bashkëpunëtore. "Historia ime me matematikën filloi duke marrë pjesë në Olimpiadën Ndërkombëtare të Matematikës në shkollën e mesme," shpjegoi ai për Corriere. "Falë Olimpiadës, pata mundësinë të ndiqja kurse verore për nxënësit e shkollave të mesme në Normale. Rezultati: deri në vitin e katërt të shkollës së mesme tashmë isha i avancuar mirë në të gjitha lëndët shkencore. Deri tani shkolla, por edhe lojërat matematikore, ishin shumë të ngushta për mua. Duhej të gjeja një thellësi tjetër. Dhe kështu, duke studiuar vetëm lëndët letrare të dy viteve të fundit, arrita të merrja menjëherë diplomën e shkollës së mesme dhe të regjistrohesha në universitet një vit më parë." Në Pisa, me profesorin e tij, Luigi Ambrosio, ai u njoh me matematikën e Ennio De Giorgi "dhe jeta ime ka ndryshuar. Para se të mendoja se po bëja teorinë e numrave, pra një matematikë më abstrakte. Atje zbulova se ajo që më interesonte vërtet ishte studimi i ekuacioneve themelore të fizikës nga pikëpamja matematikore. Kjo është ajo me të cilën merrem ende sot." REKLAMA Duke arritur të menaxhojë, në të njëjtën kohë, familjen e tij të madhe. "Unë kurrë nuk kam përjetuar punë dhe familje si një problem pajtimi. Nëse diçka, si një aventurë, që më ndodhi mua. Në Zyrih, ku kisha shkuar për post-doc, takova bashkëshortin tim të ardhshëm, Simone, një inxhinier që po bënte doktoraturën në Politecnico di Milano. Pasioni për matematikën dhe dëshira për të pasur fëmijë u rritën së bashku." Sekreti ishte të mësoja "ta përdorja kohën ndryshe: nuk mund të qëndroj më në universitet deri vonë në mbrëmje, por nga ana tjetër nuk mund të rrija kurrë në shtëpi dhe kaq. I jam mirënjohës burrit tim që bëri një sakrificë për të qenë në gjendje të gjente një punë pranë meje, por në të njëjtën kohë mendoj se mungesat e mia nga shtëpia, fakti që kur udhëtoj prania e tij bëhet e domosdoshme, shërben gjithashtu për të rritur rolin e tij si baba. Dhe mbi të gjitha, jam i bindur se fëmijët e mi përfitojnë nga fakti se kanë një nënë që është e lumtur me punën e saj."

Vjosa në UNESCO, vijon puna për plotësimin e dokumentacionit Featured Image facebook sharing buttontwitter sharing buttonpinterest sharing buttonemail sharing buttonsharethis sharing button Agjencia Kombëtare e Zonave të Mbrojtura së bashku me ekspertët e misionit të UNESCO-s po vijojnë punën në terren mbi përgatitjen e dosjes për ta bërë Vjosën pjesë të trashëgimisë së mbrojtur botërore. Kryeministri Edi Rama ndau sot në rrjetet sociale foto të specialistëve në terren. “Ekspertët duke vlerësuar nga afër mozaikun e saj si një prej ekosistemeve më unikë në Evropë dhe duke bërë pjesë të diskutimeve edhe banorët e bizneset e zones”, theksoi Rama. Grupi i ekspertëve ka realizuar inspektime të shumta në terren, duke përfshirë vizita në Monumentin e Natyrës “Ujërat Termale të Bënjës”, në Tepelenë, dhe në Peizazhin e Mbrojtur “Pishë Poro-Nartë”. Gjatë këtyre vizitave, ata kanë vlerësuar nga afër një nga ekosistemet më unike të Evropës dhe kanë zhvilluar diskutime me banorët dhe bizneset lokale për të siguruar mbështetjen dhe bashkëpunimin e tyre në këtë proces. Ky hap i rëndësishëm vjen si pjesë e përpjekjeve të vazhdueshme të qeverisë shqiptare për të ruajtur dhe promovuar trashëgiminë natyrore të vendit. Vjosa u shpall Park Kombëtar në mars të vitit 2023. Vjosa u vizitua edhe nga drejtoresha e përgjithshme e UNESCO-s, Audrey Azoulay. Qeveria ka kërkuar përfshirjen e Vjosës në listën e siteve të mbrojtura nga Unesco, duke e vlerësuar si një prej lumenjve të fundit të egër në Europë dhe i pari Park Kombëtar i një lumi të paprekur. Përgatitja e aplikimit është një proces i gjatë sipas standardeve të Organizatës Botërore të Kombëve të Bashkuara për Edukim, Shkencë dhe Kulturë, dhe Shqipëria do të asistohet nga ekipi i programit “Man and Biosphere

Kinema Pavarësisht Angelina Jolie, Maria nuk është plotësisht bindëse Edhe me praninë e Jolie në rolin e legjendës së operës Maria Callas (dhe një kast i shkëlqyer aktorësh mbështetës si Pierfrancesco Favino dhe Alba Rohrwacher), filmi i Pablo Larraín nuk shkon deri në fund nga Richard Lawson 30 gusht 2024 Imazhi mund të përmbajë kapele veshjesh Person dhe i rritur Me mirësjelljen e Komplizen Film. Në Maria, një biopik rreth këngëtares së madhe të operës Maria Callas që u shfaq për herë të parë në Festivalin e Filmit në Venecia, Angelina Jolie përballet me rolin e saj të parë kryesor në tre vjet, si dhe rolin e saj të parë të madh dramatik në shumë kohë. Me sa duket, ajo që e tërhoqi aktoren do të kishte qenë vizioni i hutuar i regjisorit Pablo Larraín për një ikonë në rënie, ndoshta për shkak se Larraín tashmë e ka bërë atë në të kaluarën me rezultate të mira për aktoret e tij. Maria, në fakt, është filmi i tretë në serinë e studimeve të brendshme dhe jo lineare të Larraín për një grua të famshme në një udhëkryq. Jackie tregon historinë e Jacqueline Kennedy në ditët menjëherë pas vrasjes së burrit të saj. Spencer shikon Princeshën Diana ndërsa kalon një fundjavë të fundit të palumtur me princin e atëhershëm Charles dhe familjen e tij. Larraín ka zhvilluar një lloj marke, një përmbysje të normave të biopikut që kërkon të zbulojë të vërtetën emocionale në themel në vend që thjesht të rindërtojë me zell një sërë ngjarjesh. Ka punuar shkëlqyeshëm në Jackie, një film çuditshëm i frikshëm; Pak më pak në errësirën mbytëse të Spencerit. Psikologjikisht simpliste dhe tepër e sjellshme, Maria është më e dobëta nga të treja. Filmi ka diçka arbitrare dhe jo specifike. Duke eliminuar disa detaje, Maria mund të jetë për çdo diva të madhe: imazhin e paqartë të një gruaje që kalon javën e fundit të jetës së saj. Ajo që nuk është bindëse është ikonografia e Larraín dhe skenaristit Steven Knight, të cilët shkojnë përtej abstraksionit artistik për të zbarkuar në sferën e paqartësisë. VIDEO Sabrina Karpenter krijon autoportretin e saj për Vanity Fair Kjo mund të jetë pjesërisht për shkak të zgjedhjes së subjektit. Maria Callas, e cila vdiq në moshën 53-vjeçare në vitin 1977, ishte sigurisht një legjendë e botës së operës, e njohur në të gjithë botën. Ajo ka vuajtur pjesën e saj të tragjedive dhe skandaleve tabloide. Por kjo nuk shkakton të njëjtin lloj apeli ndërkombëtar të lidhur me Jackie dhe Diana, të cilët në vend të kësaj kanë qenë duke duruar emblemat e glamour dhe privilegjit të lënë në hije nga dredhitë dhe kthesat mizore. Imagjinoj se shumica e shikuesve do ta shohin Marian me më pak paramendime, por edhe me më pak aftësi për të plotësuar boshllëqet në portretin e Larraín për të. Qasja tipike e drejtorit, në fakt, del të jetë më pak e efektshme kur nuk bëhet fjalë për të përmbysur apo komplikuar ndonjë ide të vendosur për një person. REKLAMA Informacioni biografik që filmi përmban në të vërtetë është paraqitur gjithashtu në një mënyrë të përafërt. Në një flashback bardhë e zi, mësojmë se Maria Callas u shfrytëzua në thelb nga nëna e saj gjatë Luftës së Dytë Botërore, një traumë nga e cila ky version i këngëtares nuk shërohet kurrë. Është një patologji bindëse, por Larraín nuk banon në të: ai është më i interesuar, në fakt, në marrëdhëniet e Maria Callas me Aristotel Onassis (Haluk Bilginer), i cili përfundimisht do të fundoset kur Onassis të martohet me Jackie Kennedy (këtu ndoshta Larraín kënaqet duke cituar qëllimisht veten). Filmi beson se publiku do të ndjejë dramën e madhe të kësaj historie dashurie të torturuar, por këto valë emocionesh nuk vijnë kurrë. Në mënyrë të ngjashme, reflektimet illusoire mbi jetën, artin dhe karrierën që Maria Callas i beson një intervistuesi fiktiv të luajtur nga Kodi Smit-McPhee nuk janë shumë të thella dhe tepër të parashikueshme. Këto interlude, evazive dhe gjenerike siç janë, nuk ofrojnë shumë ushqim për të menduar. Megjithatë, Jolie i jep pak jetë këtij ushtrimi programor: aktorja murmurit dhe rënkon me një theks të këndshëm të mesit të shekullit, që nuk ngjan shumë me Callas-in e vërtetë, por është ende një transformim i jashtëzakonshëm. Jolie e bën akut keqardhjen e Callas dhe krenarinë e plagosur, të cilat dalin në sipërfaqe në fytyrën e saj ndërsa përpiqet të mbajë kokën lart siç duhet një prima donna. Ajo nuk shkon aq thellë sa Natalie Portman në Jackie, por kjo nuk është pikërisht ajo që i kërkohet të bëjë këtu. Në disa mënyra, aktores iu desh të kufizohej për të siguruar një manifestim fizik të muzikës, në formën e regjistrimeve të Maria Callas që ndjekin njëra-tjetrën gjatë gjithë filmit, ndonjëherë të përziera me zërin e vetë Jolie. Në këto skena aktorja ka disa vështirësi, duke mos qenë kurrë në gjendje të na bindë plotësisht se këto shënime të pakufishme dhe këto kadenca melankolike vërtet vijnë prej saj. Qoftë çështje me performancën e Jolie apo me procesin e përshtatjes së zërit në postprodhim, filmi vuan. Këto momente në të cilat Callas humbet veten në këndim, ose lufton për të bërë rrugën e tij përmes saj, janë pikat fikse të Marias, por ato rezulton të jenë mjaft të paqëndrueshme. Artikujt më të lexuar Angelina Jolie bjonde në Venecia 81: "Ne i lehtësuam flokët brenda një viti e gjysmë, u takuam në vende të fshehta", tha stilistja e saj e flokëve Flokët Angelina Jolie bjonde në Venecia 81: "Ne i lehtësuam flokët brenda një viti e gjysmë, u takuam në vende të fshehta", tha stilistja e saj e flokëve e Alessandra Paudice Achille Costacurta, videot larg Italisë (të cilat ngrenë thashetheme të reja) Të famshmit Achille Costacurta, videot larg Italisë (të cilat ngrenë thashetheme të reja) Pierfrancesco Favino: "Në Maria improvizuam disa skena. Me Angelina Jolie dhe Alba Rohrwacher, u krijua një ndjenjë intimiteti» Kinema Pierfrancesco Favino: "Në Maria improvizuam disa skena. Me Angelina Jolie dhe Alba Rohrwacher, u krijua një ndjenjë intimiteti» e Stefania Saltalamacchia Komerciale Efekti i pazakontë i këngës është përfaqësues i artit të përpiktë të Marisë në tërësi. Admirimi ynë për arrogancën që ndjen Larraín për këto gra shpesh të keqkuptuara, figura të keqtrajtuara dhe të ennobluara nga forcat e parave dhe historisë, fillon të lërë vend. Me Spencerin dhe sidomos me Marian, regjisori nuk duket se kërkon mirëkuptim, por përkundrazi të përkulë trashëgiminë e nënshtetasve të tij me stilin e tij të preferuar, sikur thjesht të kishte kërkuar një grua nga e kaluara me një jetë tragjike për të bredhur këtu dhe atje nëpër shtëpitë luksoze të parafabrikuara të përhumbura nga fantazmat e seteve të tij. Unë ende preferoj stilin e tij biografik me variantin standard: në këtë lloj filmi, nëse asgjë tjetër, ka një përpjekje për t'u marrë me të paefektshmen. Por nëse Larraín do të vazhdonte këtë projekt, ndryshimi i qasjes së tij mund të ishte i përshtatshëm për të. Ndoshta ai mund të përqendrohej në personazhe si ato të luajtura ndjeshëm nga Pierfrancesco Favino dhe Alba Rohrwacher, një majordom i kujdesshëm dhe kuzhinier që kujdeset për punëdhënësin e tyre të sëmurë me kujdesin e një anëtari të shqetësuar të familjes. Nëpërmjet pranisë së tyre të heshtur dhe të dëshpëruar, Maria godet një kordë lëvizëse: idenë se këta dy individë mund të jenë njerëzit e fundit në tokë që e njohin me të vërtetë atë yll që po vdes. Vetëm në sytë e tyre kapim pasqyrimin e dobët të diçkaje që Maria na mohon ndryshe: një grua në të gjitha aspektet.

Nikol Kidman gjen shfaqjen e saj të denjë në Babygirl Në fund, mes shumë sukseseve të tjera të saj, Nicole Kidman, ylli më i guximshëm i Hollivudit, mund të shpëtonte seksin në kinema në thrillerin erotik dhe komik të Halina Reijn nga Richard Lawson 30 gusht 2024 Babygirl, shqyrtimi i filmit me Nicole Kidman Niko Tavernise Edhe pse duket se rinia amerikane ka vendosur që skenat e seksit të mos i përshtaten më filmave, të paktën disa të moshuar nga vende të huaja po përpiqen t'i mbajnë gjërat eksplicite për amerikanët: domethënë, filmi i ri Babygirl, një thriller komedi mbi seksin dhe pushtetin nga regjisorja holandeze Halina Reijn me Nicole Kidman. Filmi, i cili u shfaq për herë të parë në Festivalin e Filmit të Venecias të premten e kaluar, bën çmos që të ketë një dialog të sinqertë dhe argëtues, qoftë edhe nga pikëpamja vizuale, rreth kompleksitetit të dëshirës. Kidman, prej kohësh ylli më i guximshëm i kinemasë, luan rolin e Romy, themelues dhe CEO i një kompanie robotike që jeton një jetë të shndritshme midis një grataçele të Manhatanit dhe një shtëpie simpatike në fshat. Ajo është e pasur, është e martuar me një burrë që duket si Antonio Banderas (sepse ai luhet nga Antonio Banderas), ajo ka dy fëmijë të shkëlqyer dhe biznesi i saj po lulëzon. Romy duket se ka gjithçka që i nevojitet, përveç një gjëje kyçe. Kjo gjë është seksi, sigurisht: më saktë, lloji i lojës skllav/master që Romy pëlqen ta shikojë në porno. Dichotomia e Reijn është e dukshme por efektive: këtu është një grua që komandon në punë dhe në shtëpi, por që do të donte të komandohej në shtrat. Kjo kontradiktë e dukshme është një burim frustrimi dhe pakënaqësie për Romy-n: po aq e përzemërt sa duket me njerëzit që e rrethojnë, në të vërtetë ajo mungon, shpërqendrohet, shtypet. VIDEO Sabrina Karpenter krijon autoportretin e saj për Vanity Fair Dhe pastaj, papritur, është një praktikant tërheqës dhe magnetik i quajtur Samuel, i luajtur me suspense të veçantë nga Harris Dickinson. Tërheqja është e menjëhershme dhe shpejt e vendosur me mburrje nga Samueli, i cili menjëherë nuhat atë që Romy po kërkon. Dickinson, në një shfaqje magjepsëse, kompenson me mendjehollë sharmin marramendës të Samuelit me shenja të paqarta se ai mund të jetë edhe një sociopat (që, në fakt, mund të jetë pjesë e sharmit). REKLAMA Reijn dhe Kidman po argëtohen kur Romy i dorëzohet për herë të parë nxitjeve të saj, duke iu dorëzuar këtij të riu potencialisht të rrezikshëm që mund t'i shkatërrojë jetën brenda një sekonde. Ajo është nervoze dhe e shqetësuar, por edhe e emocionuar nga rreziku që sjell situata. Filmi është si dinak, ashtu edhe i vakët kur tregon historinë e rënies së çiftit në vorbullën e epshit, duke transformuar në një moment montazhin tradicional të komedisë romantike në diçka shumë më sensuale. Dikush mund të mendojë se, ashtu si në 50 Shades of Grey, Romy dhe Samuel janë gati të fillojnë një marrëdhënie të vërtetë romantike. Por pastaj Samueli thotë ose bën diçka shqetësuese, ose Reijn freskon atmosferën. Ne nuk jemi të destinuar të mbytemi si Anastasia dhe i krishterë; Nuk është as plotësisht e qartë se sa të emocionuar duhet të jemi. Kidman dhe Dickinson janë të dy njerëz shumë tërheqës, dhe flirtimi i tepërt është gjithmonë emocionues. Megjithatë, shumicën e kohës, skenat seksuale në Babygirl, në vend se të zjarrta, janë të ftohta. Ka, në fakt, një distancë të caktuar: në mënyrë të pavullnetshme ose jo, Reijn krijon ndjenjën se ne po vëzhgojmë subjektet e një testi nëpërmjet një pasqyre gjysmë-reflektuese. Kjo nuk e bën domosdoshmërisht zinxhirin e ngjarjeve më pak interesant. Megjithatë, ndoshta nga një film kaq i gatshëm për t'u marrë me çështje intime, do të donte pak më shumë ngrohtësi. Sigurisht që mund të kishte pasur më shumë shkelje të tabuve, emocionuese ose jo: edhe nëse shohim Romy zvarritet në dysheme dhe pi qumësht nga një salcë, Babygirl është çuditërisht e përmbajtur. Nuk është aspak një film delikat, por ka një gjakftohtësi që pengon aventurat e Romy-t të rezultojnë në shkelje të vërtetë. Ashtu si Romy në fillim të filmit, Babygirl nuk mund të arrijë kulmin as. Në kontrast me këtë, udhëtimi i Romy-t drejt kënaqësisë seksuale (ose, të paktën, drejt kësaj kënaqësie) vazhdon në një pjerrësi të lehtë. Ajo që ai përjeton është padyshim domethënëse, por nga pikëpamja e audiencës nuk duket aq tronditëse. Ndoshta ky është mësimi i zgjuar i filmit: një kujtesë se seksi nuk është gjithmonë aq i rëndësishëm. Nevoja nuk duhet patjetër të trajtohet me një dekorum po aq të matur dhe të përpiktë. Babygirl ndoshta nuk po i inkurajon shikuesit të mashtrojnë bashkëshortët e tyre, por kjo mund t'i bindë njerëzit (ndoshta sidomos gratë) që të marrin rrezikun e emërtimit të dëshirës me zë të lartë tek partneri i tyre, për të pohuar vlerën e kënaqësisë së tyre. Achille Costacurta, videot larg Italisë (të cilat ngrenë thashetheme të reja) Pierfrancesco Favino: "Në Maria improvizuam disa skena. Me Angelina Jolie dhe Alba Rohrwacher, u krijua një ndjenjë intimiteti» Cinema Pierfrancesco Favino: "Në Maria improvizuam disa skena. Me Angelina Jolie dhe Alba Rohrwacher, u krijua një ndjenjë intimiteti» e Stefania Saltalamacchia Komerciale Politika feministe e filmit është e komplikuar. Reijn pillories klishenë e "shefit", por në të njëjtën kohë ai është i kënaqur me të: ka një gjysmë-argument se, edhe nëse ai sillet tmerrësisht si CEO, Romy është duke bërë vetëm atë që kaq shumë burra në pozita të ngjashme kanë bërë. Duke sfiduar sjelljen e gabuar të Romy është asistentja e saj, Esme (Sophie Wilde), e cila përfaqëson zërin e arsyes (ose sharjes, në varësi të mënyrës se si e shikoni atë) të Gen Z. Por Esme gjithashtu ka nevojat e saj, dhe ajo është e gatshme të bëjë çdo gjë për t'i kënaqur ato. Pra, morali është i errët dhe qëllimisht. Ataqë janë në kërkim të një lloj përralle ose një traktat parimesh të shëndosha, do të duhet të shohin diku tjetër. Ajo që është vendosur e qartë, koherente dhe shpjeguese në film është rëndësia për të parë Nicole Kidman të ndërmarrë edhe një rrugë tjetër të re, duke hedhur siklet nga dritarja (ose, ndoshta, duke e lënë mënjanë për një kohë) për të ndihmuar në realizimin e fantazisë kurioze të Reijn. Në ditët e sotme, është e vështirë të mendosh për një aktore tjetër të kalibrit të saj të gatshme për ta bërë një gjë të tillë. Në fund, mes shumë sukseseve të tjera të saj, Nicole Kidman mund të shpëtonte seksin në kinema.

Muzeu etnografik në Gjirokastër përfaqëson një atraksion me identitet të dyfishtë. Ai njihet si një objekt që koleksionon pasuri të rralla të traditës materiale etnografike por njëkohësisht edhe si shtëpia e lindjes së Enver Hoxhës, figurës që u bë fytyra e diktaturës më të egër në Europë. I restauruar dy vite më parë muzeu është risjellë me një qasje të re për vizitorët qasje e orientuar nga teknologjia. Këtë sezon më shumë se 10 mijë vizitorë në 80% të tyre të huaj e vizituan këtë muze. Muzeu Etnografik / Qyteti i Gjirokastrës, Shqipëri Muzeu Etnografik ndodhet në lagjen Palorto. Diktatori i ndjerë Enver Hoxha pretendonte se kishte lindur në vitin 1908 në shtëpinë mbi rrënojat e së cilës ishte ngritur ndërtesa aktuale në vitet 1964-1966. Deri më sot nuk ka asnjë provë për të vërtetuar këtë fakt. Shtëpia u rindërtua si model i shtëpive më të pasura gjirokastrite. Nga viti 1966 deri në vitin 1991 ndërtesa shërbeu si Muzeu Antifashist. Sipas burimeve vendase, shtëpia origjinale e Enver Hoxhës ishte një kat dhe një oxhak, në krahasim me shtëpinë ngjitur me Skendulajt. Shtëpia e re kopjoi elementë nga shtëpitë më të mira të qytetit, madje shumë objekte u morën prej tyre. Edhe pse i identifikuar si shtëpia e diktatorit, brenda nuk gjen asgjë të përbashkët me jetën e tij apo me sendet e familjes së tij. Edhe dekori i shtëpisë është kopjuar nga shtëpi të tjera të bukura të shekullit të 19-të dhe objektet (reliktet) përfaqësojnë mënyrën se si kanë jetuar njerëzit e pasur në Gjirokastër në shekullin e 19-të. Ndërtesa ka 4 kate të gjitha të hapura për publikun.

Ndikimi pozitiv i natyrës në mirëqënien tonë mendore Natyra shëron. Thjeshtë një ecje në pyll ose një shëtitje buzë detit në një mëngjes me diell mund të zgjojë ndjesi të brendshme lumturie dhe paqeje. Lidhja jonë me natyrën është gjenetike dhe rrënjët e saj lidhen me evolucionin. Për shembull, a e ke pyetur ndonjëherë veten pse shumica e njerëzve preferojnë të rezervojnë akomodime që kanë pamje nga ballkoni apo tarraca? Pse pacientët që kanë pamje nga dritarja nga krevati ku janë shtrirë e marrin veten më shpejt se të tjerët? Ose pse ndodh që kur stresi na pushton mendjen për një kohë të gjatë, priremi të marrim kohën tonë për t’u qetësuar mes natyrës? Frank Lloyd Wright, arkitekti, dizenjuesi dhe shkrimtari amerikan ka thënë: “Studioje natyrën, duaje natyrën, qëndro afër me natyrën. Nuk do të të zhgenjejë asnjëherë”. Pse jemi kaq të fuqishëm kur jemi afër natyrës? Autori Richard Louv përmendi “Çrregullimin e mungesës së natyrës” në librin e tij të famshëm “Fëmija i fundit në pyll”. Sipas Louv, çrregullimi i mungesës së natyrës nuk është prania e një anomalie në tru; është humbja e lidhjes së njerëzve me mjedisin e tyre natyror. Qëndrimi pranë natyrës përmirëson mirëqenien fizike, mendore dhe shpirtërore. Na bën të ndihemi të gjallë nga brenda dhe nuk duhet ta zëvendësojmë atë me zhvillimet e fundit si urbanizimi, teknologjia ose mediat sociale (Louv, 2015). Përfitimet e qëndrimit pranë natyrës janë të ndryshme. Ne mund të shijojmë efektet pozitive të lidhjes me mjedisin në të gjitha nivelet e mirëqenies individuale. Natyra ndikon në shëndet: Të bërit banjo në pyll “forest bathing”, ose Shinrin-yoku, siç e quajnë në Japoni, është një mënyrë e famshme për të kaluar kohën në natyrë. Hulumtimet kanë treguar se njerëzit që e praktikojnë kanë funksione optimale të sistemit nervor, gjendje të mirë-ekuilibruar të zemrës dhe reduktim të çrregullimeve të tretjes (Mao et al., 2012). Aktivitetet në natyrë zvogëlojnë shanset e zhvillimit të problemeve të shikimit si hipermetropia dhe miopia. Një sondazh i kryer me fëmijët në Australi zbuloi se fëmijët e moshës shkollore që merrnin pjesë në aktivitete në natyrë kishin shikim më të mirë se fëmijët që kalonin më shumë kohë brenda (Rose et al., 2008a). Studimet e kanë lidhur natyrën me uljen e BMI-së (indeksi i masës trupore). Njerëzit që ushtrohen jashtë janë më pak të lodhur dhe kanë më pak shanse të vuajnë nga obeziteti dhe gjendje të tjera të lidhura me të (Wolch et al., 2011). Studimi kërkimor “Forest Bathing” sugjeroi gjithashtu që duke stimuluar prodhimin e proteinave anti-kanceroze, shëtitjet ose udhëtimet e shpeshta në natyrën e egër ndihmojnë pacientët në luftimin e sëmundjeve terminale. Megjithëse ky është një kërkim i vazhdueshëm dhe priten prova më të forta, ky sugjerim është mjaft i fortë për të vërtetuar përfitimet e të qëndruarit jashtë në natyrë (Mao et al., 2012). Natyra përmirëson mirëqënien tonë psikologjike Natyra ndihmon në rregullimin emocional dhe përmirëson funksionet e kujtesës. Një studim lidhur me përfitimet konjitive të natyrës gjetën se personat që bënë një shëtitje në natyrë, kishin rezultate më të mira në testin e kujtesës se sa personat që ecën në rrugët urbane (Berman, Jonides, & Kaplan, 2008). Ecjet në natyrë ndihmojnë personat që vuajnë nga depresioni. Studimet kanë treguar se personat që vuajnë nga depresioni i butë e deri tek ai i rëndë, treguan rezultate positive lidhur me ngritjen e humorit kur ekspozoheshin në natyrë. Jo vetëm kaq, por ata gjithashtu ndiheshin më të motivuar dhe me energji kur e merrnin veten dhe riktheheshin në normalitet (Berman et al., 2012). Kërkimet e fundit kanë treguar se të qënit jashtë redukton stresin duke ulur hormonin e stresit, kortizolin (Gidlow et al., 2016; Li, 2010). Ecjet në natyrë dhe aktivitetet e tjera jashtë rrisin nivelin e përqendrimit dhe vëmendjes (Hartig, Mang, & Evans, 1991). Ka copëza evidencash që tregojnë lidhje të fortë midis natyrës dhe rritjes së performances, vëmendjes së shtuar dhe uljes së mundësive për të zhvilluar Çrregullim të Vëmendjes (Faber Taylor & Kuo, 2009). Një studim i Universitetit të Kansasit gjeti se të kaluarit më tepër kohë jashtë në natyrë dhe më pak kohë në pajisjet tona elektronike, mund të rrisë aftësitë tona problem-zgjidhëse dhe ato kreative (Atchley, Strayer, & Atchley, 2012). Psikologjia e mjedisit lidhet me studimin e mirëqënies njerëzore në ndërveprim me mjedisin ku jeton (Stokols – Altman, 1987). Fokusohet në lidhjen që qëniet e gjalla kanë me natyrën dhe studion dinamikën e bashkë ekzistencës person-mjedis. Psikologjia e mjedisit nxit ekosistemin e shëndetshëm natyror dhe sugjeron se si keqfunksionimet në habitat kanë dhe do të vazhdojnë të ndikojnë në sjelljen njerëzore, variantet demografike, dhe shoqërinë në tërësi. Psikologjia e mjedisit punon rreth ideve kryesore të mëposhtme (Gifford, 2007): Varësia e njeriut nga natyra vërteton evolucionin. Ne jemi më përshtatës ndaj mjediseve natyrore sesa habitateve të krijuara nga njeriu. Kontakti me dritën natyrale është terapeutik dhe ka efekte të menjëhershme pozitive tek stresi, presioni i gjakut dhe sistemi imunitar. Lidhjet e forta me mjedisin përmirësojnë idenë person-hapësirë dhe rrisin perceptimin mjedisor. Njerëzit janë gjithmonë të aftë të përmirësojnë mjedisin ku jetojnë. Njerëzit janë përshtatës aktivë ndaj ndryshimeve në shoqëri dhe mjedis. Ata riformësojnë identitetet dhe përkatësitë e tyre sociale sipas hapësirës fizike në të cilën jetojnë.

Yjet janë kthyer në Festivalin e Filmit të Venecies. Pas edicionit të vitit të kaluar që ndodhi në mes të grevës së Hollivudit, Venezia 81 - e cila fillon më 28 gusht - premton të të bëjë të harrosh zhgënjimin e vitit të kaluar, kur as Timothée Chalamet, as Emma Stone as Bradley Cooper nuk arritën në tapetin e kuq. Ne ishim "të kënaqur", si të thuash, me Adam Driver dhe Jessica Chastain, protagoniste të filmave të pavarur dhe për këtë arsye të falur nga greva. Por le të kthehemi në vitin 2024: shpresat po rriten në qiell. Lista e yjeve të Hollivudit që priten në Lido është, në fakt, e pafund. Lady Gaga Lady Gaga Vittorio Zunino Celotto/Getty Images Fillon me një zhurmë: filmi hapës më 28 gusht është Beetlejuice Beetlejuice nga Tim Burton. Regjisori vizionar arrin në Lido dorë për dore me Monica Bellucci, gjithashtu në kastin e filmit. Vë bast se ata do të jenë më të dashuruarit në tapetin e kuq? Pjesa tjetër e kastit është gjithashtu e shkëlqyer: Michael Keaton, Winona Ryder, Catherine O'Hara, Justin Theroux, Monica Bellucci, Jenna Ortega, dhe Willem Dafoe. Një tjetër emër prej dhjetë ështëLady Gaga, e cila ka gjashtë vjet që mungon në Venecia, që kur ajo kishte magjepsur tapetin e kuq përkrah Bradley Cooper, lindin të dy protagonistet e A star. Gaga arrin më 4 shtator në konkurim me Joker shumë të pritur: folie à deux, vazhdim i Luanit të Artë dhe filmit fitues të Oskarit nga Todd Phillips. Aktorja dhe këngëtarja debuton si Harley Quinn, së bashku me Joaquin Phoenix. Angelina Jolie dhe Brad Pitt Së pari, më 29 gusht, është radha e Angelina Jolie që kthehet në Venecia në rolin e Maria Callas në Maria të Pablo Larraín. Kasti përfshin gjithashtu Pierfrancesco Favino, Valeria Golino dhe Alba Rohrwacher. Jolie sjell në skenë mundimet e më të madhit, Maria Callas. E tija, nga ana tjetër, ai do të largohet në shtëpi. Në fakt, ish-bashkëshorti i saj Brad Pitt (i shoqëruar me shokun e tij-vëllain George Clooney) pritet gjithashtu në Lido. Dy yjet e çiftit, dikur një ëndërr edhe në tapetin e kuq, kanë kërkuar një kusht të vetëm për udhëtimin venecian: të mos takohen kurrë. Alberto Barbera, mikpritësi, e siguroi atë. Brad dhe George, protagonistë të Wolfs mbërrijnë më 1 shtator. Hera e fundit së bashku ishte në vitin 2008 dhe ata hapën Festivalin me Burn After Reading nga vëllezërit Coen. Në tapetin e kuq, krah për krah, ata i kishin çmendur tifozët. Do të ndodhë përsëri, jemi të sigurt. George Clooney dhe Brad Pitt George Clooney e Brad Pitt Daniele Venturelli Dy yje të Hollivudit janë protagonistet e filmit të Pedro Almodóvar. Tilda Swinton Dhe Julianne Moore janë në qendër të The Room Next Door, historia e një trekëndëshi mes një nëne, një vajze dhe shoqes së nënës së saj. Divat kalojnë në tapetin e kuq më 2 shtator. REKLAMA Kthimi i Nicole Kidman Një tjetër kthim i madh dhe shumë i pritur është ai i Nicole Kidman, në qendër së bashku me Antonio Banderas të thrillerit erotik Baby Girl, nënshkruar nga holandezja Halina Reijn. Në Venecia, ende kujtojmë atë edicion që hyri në histori në të cilin aktorja mbërriti së bashku me bashkëshortin e saj të atëhershëm Tom Cruise për të prezantuar, pas vdekjes së tij, Sytë e Stanley Kubrick's Wide shut. Kidman tani arrin, më 30 gusht, vetëm. Në kast, dhe për këtë arsye edhe në tapetin e kuq, Harris Dickinson (modeli i Trekëndëshit të trishtimit). Për aktoren dhe producentin është një moment i artë: nga 5 shtatori mbërrin në Netflix me The Perfect Couple, një miniserie thriller nga romani i Elin Hilderbrand. Nikol Kidman Nicole Kidman Kristofer Polk/Getty Images Më 31 gusht është radha e dy superyjeve të tjera britanike: Jude Law dhe Nicholas Hoult protagoniste të The Order (në garë) nga Justin Kurzel. Adrien Brody është, nga ana tjetër, protagonist i Brutalistit. Dhe nuk mbaron atje: Daniel Craig është ylli i Queer të Luca Guadagnino, në garën për Luanin. Filmi tregon jetën e dashurisë së William Lee, një amerikan homoseksual në pragun e dyzetave, i cili shkoi të jetonte në Mexico City në vitin 1950. Akuza e yjeve italianë Lista e protagonistëve të yjeve italianë në Festival është gjithashtu shumë e gjatë: nga çifti i pazakontë Toni Servillo dhe Elio Germano në kastin e Iddu, frymëzuar nga jeta e Matteo Messina Denaro tek Alessandro Borghi, përkthyes i filmit të ri të Gianni Amelio, Campo di battaglia. Dhe pastaj Fabrizio Gifuni dhe Romana Maggiora Vergano në filmin e Francesca Comencini, The Time It Takes. Vazhdon me Pietro Castellitto dhe Barbara Ronchi në Diva futura nga Giulia Louise Steigerwalt, historia e agjencisë porno themeluar nga Riccardo Schicchi në vitet tetëdhjetë, Dhe përsëri: Tommaso Ragno dhe Sara Serraiocco për Vermiglio nga Maura Delpero, Filippo Scotti, Chiara Caselli në filmin përmbyllës L'orto americano nga Pupi Avati, Francesco Gheghi dhe Francesco Di Leva në Familia nga Francesco Costabile, Valeria Bruni Tedeschi në L'attachement francez dhe Leonardo Maltese, Valentina Cervi, Alessandro Preziosi dhe Alessio Boni në miniseries on Leopardi. Alesandro Borghi Alessandro Borghi Stefania D'Alesandro Luca Marinelli në rolin e Musolinit është protagoniste e serialit shumë të pritur Sky M. i biri i shekullit, me regji të anglezit Joe Wright. Cate Blanchett rikthehet në Venecia me një seri, Disclaimer – jeta perfekte e fituesit të Çmimit Oscar Alfonso Cuarón. Si mund të harrojmë masterclasset e Sigourney Weaver (Luani i Artë për Arritjen e Jetës) dhe Ethan Hawke dhe bisedën me Richard Gere. Finalja e madhe Ditën e fundit, më 7 shtator, Kevin Costner mbyllet me notë të lartë, i cili pas debutimit në Kanë sjell në Venecia kapitullin e dytë të Horizon: An American Saga. Sienna Miller ishte gjithashtu e pranishme. Do të shohim disa të mira.

Kur jeni në kërkim të një dhurate për një nënë të re, është e lehtë të mendoni për aksesorët dhe plotësimet për ardhjen e re në familje. Megjithatë, në këtë rast, do të ishte më mirë të optonim për dhurata dhe këlyshë të vegjël të projektuar pikërisht për ata që sapo janë bërë prindër (pasi për të vegjlit ekziston tashmë lista e lindjeve). Të bëhesh nënë, qoftë për herë të parë apo jo, është një moment gjithëpërfshirës ku krijesa e re vihet e para, pjesërisht për mbijetesë dhe pjesërisht për nevojën e marrjes së masave me një familje të re. Dhe pikërisht në këtë kohë është më mirë të lëmë mënjanë ndërrimin e tavolinave, palestrave dhe onesies dhe të mendojmë për dhuratat dhe dhuratat, të çdo madhësie, që mund ta ndihmojnë nënën e re jo vetëm në rutinën e përditshme, por edhe të gjejë disa momente kushtuar vetëm asaj. Dhuratat më të mira për një nënë të re Ka disa që e bëjnë jetën më të lehtë, të tjerë që shënojnë kujtime dhe, së fundi, ato të projektuara për të provuar të luajnë edhe momentet më të vështira: për çdo nënë të re ka dhuratën e përsosur dhe, për ata që u mungojnë idetë, ja disa ide të dobishme. Njollat e syve Yepoda The Depuff 29 € Amazon E vetmja zgjidhje efektive për netët pa gjumë është koha, ju e dini, por ndërkohë njollat e syve mund të bëjnë edhe diçka për të ngritur shoqen e re nënë që lufton me orë të pamundura. Këto nga Yepoda janë tretur në kafeinë, çaj jeshil, aloe vera dhe calendula për të reduktuar shpejt puffiness rreth syve. Idealja mund të jetë të krijoni një kit bukurie ku mund të shtoni vaj bajameje të ëmbël për trupin, roll lavande për dhimbje koke dhe gjithçka që ju nevojitet për një pampering kur lodhja bëhet gjithnjë e më shumë vend. Hobeja e bebes Koala Babycare Baby Sling 52 € Amazon Të sapolindurve u pëlqen shumë të lakohen, por kjo mund të ngadalësojë çdo aktivitet të jetës së përditshme. Kjo është arsyeja pse çdo prind i ri me siguri do të vlerësojë një hobe bebeje: ajo mund të përdoret që në ditët e para dhe është thelbësore për foshnjat me kontakt të lartë. Thelbësore për të dalë, për të lënë karroca dhe të ngjashme në shtëpi, ajo është gjithashtu e përsosur në shtëpi: ka nga ata që e përdorin atë për të gatuar me qetësi ose për të parë një film. Karta e dhuratave për blerje Karta e dhuratave di Cortilia 10 € Oborri Gjetja e kohës, dëshirës dhe forcës për të mbushur skuqjen kur ke një fëmijë të vogël në krahë mund të jetë vërtet e vështirë. Për këtë arsye, çdo nënë e re do të vlerësojë një kartë dhuratë që është e përsosur për të marrë ushqime në shtëpi. Ky në Cortilia, përveçse ju lejon të planifikoni pazarin tuaj, siguron produkte lokale të zgjedhura me kujdes por edhe pjata të gatshme për kur koha reduktohet në minimum. Ditari Albumi i parë i foshnjës sime Gribaudo 15 € 14 € Koha kalon shpejt, edhe pse në muajt e parë ditët duken të pafundme. Dhe për të mos humbur asnjë moment të sapoardhurit të shtëpisë, është mirë t'i ngulitësh momentet në letër. Çfarë? Me një ditar ad hoc për t'u mbushur me anekdote, fotografi dhe më shumë. Mini printer Xiaomi Mi Portable Photo Printer 70 € 58 € Por për të plotësuar librin e kujtimeve, një mini printer për t'u lidhur me smartfonin nuk mund të mungojë. E vogël dhe kompakte, ajo ju lejon të printoni imazhet në telefonin tuaj, duke shmangur kështu lënien e fotografive në kujtesën virtuale. Teknologjia ZINK (Zero-Ink) lejon që imazhet të shtypen nëpërmjet një shkëmbimi nxehtësie në disa shtresa të letrës ngjitëse në mbështetje. Makineria e zhurmës së bardhë Morphée Kutia e gjumit dhe e relaksimit 99,90 € Qyteti i Diellit 97,20 € TVSH Amazon Zhurmat e bardha duket se janë një mrekulli për gjumin e të sapolindurve, por edhe për atë të prindërve të lodhur. Kjo makinë e vogël, në fakt, ofron përmbajtje të dizajnuara për të menaxhuar stresin dhe për të përmirësuar gjumin: mbi 200 seanca meditimi dhe sofrologjie, 16 tinguj të natyrës dhe 16 muzikë origjinale. Libri për të mos e marrë veten shumë seriozisht Ka nëna më të këqija se ti. Provë e pakundërshtueshme se je padyshim një prind fantastik Glenn Boozan dhe Priscilla Witte 14 € 13 € Amazon Ditët dhe muajt e parë të jetës së një të porsalinduri kanë aftësinë të gërvishtin çdo siguri. Dhe, sidomos nëse është i linduri i parë, është e lehtë të ndihesh i paaftë dhe i paaftë për të rritur një qenie tjetër njerëzore. Kjo është arsyeja pse ky libër mund të jetë dhurata e parezistueshme për t'i dhënë një nëne të re: mënyra më e mirë për ta bërë atë të kuptojë se ne nuk jemi të gjithë të përsosur, por ne gjithmonë bëjmë më të mirën tonë. Drita e natës Mediacous Drita e natës 21 € 19 € Amazon Dizajni i saj i vezëve shkon mjaft pa u vënë re, por në të njëjtën kohë është një jetëshpëtues i vërtetë gjatë natës. Kjo llambë nate ndizet dhe rregullohet me një prekje të vetme dhe do të jetë një shpëtimtar i vërtetë për të pasur një dritë të vogël mbështetëse pa e zgjuar të porsalindurin ose, kur me kërkesën e tij, është e nevojshme të ketë një dritë të vogël pa e shqetësuar gjumin shumë. Shishja e ujit XXL Stanley Quencher H2.0 50 € Amazon 49,95 € TVSH Përpiluesit urbanë Uji është një jetëshpëtues i vërtetë gjatë gjidhënies dhe për këtë arsye është mirë që gjithmonë të kesh në dorë një shishe uji. Kjo, super cool dhe trending në TikTok, është e lehtë për t'u trajtuar dhe nuk ka kapakë për të zhbllokuar dhe vidë. Plus? Gjithashtu e dobishme për çaj dhe kafe për të pirë ndërsa kalojnë ditët duke ecur me një karrocë në rimorkio. Libri gjysmë serioz Ditari gjysmë serioz i nënës dhe foshnjës Shannon Cullen 13 € 7 € Një ditar i çrregullt dhe ironik për të qeshur, për të qarë, për të pirë një gotë verë dhe për të ndarë gëzimet dhe vështirësitë me miqtë, për t'u argëtuar, për t'u ngushëlluar dhe për të luajtur poshtë të gjitha ato momente kur hormonet, stresi dhe sfidat e vogla të mëdha të përditshme përplasin të gjitha nënat e reja në botë. Çanta e shpinës Mami shëtitës Më pëlqen çanta e shpinës Vichy 68 € Amazon Një çantë shpine e këndshme dhe e lehtë është ajo që ju duhet të keni gjithmonë ndryshime, pelenat, tavolinën portative të ndërrimit, shishet dhe pacifiers me vete. Por pse të heqësh dorë nga stili? Na pëlqen shumë kjo nga Walking Mum dhe jemi të sigurt se do të mbetet një pjesë e gardërobës së nënës së re edhe sapo të mbarojë urgjenca e viteve të para të amësisë. eReader Amazon Kindle (modeli 2022) 100 € Amazon Dëshira për të lexuar sigurisht që nuk ndalet me ardhjen e një fëmije, por mundësitë për ta bërë atë me paqe mendore mund të reduktohen në mënyrë drastike. Për të shpëtuar ditën, ky lexues i bukur dhe praktik dhe funksional që të lejon të lexosh në çdo gjendje të lehtë, t'i japësh vetes një moment për vete edhe gjatë sytjenave të ardhjes së re apo gjatë gjidhënies.

Zemërimi i shtypur mund të shihet si një armik i heshtur dhe insidioz, i cili në afat të gjatë na konsumon nga brenda. Na kanë mësuar se zemërimi është një ndjenjë e dënueshme dhe negative, për t'u mbytur, për t'u fshehur, për t'u fshirë, për të mos u deklaruar. Megjithatë, ashtu si në një vullkan në dukje të fjetur, ky emocion nuk zhduket kurrë plotësisht, edhe nëse hesht pak para se të shpërthejë dhe të ndihet. Përkundrazi, zemërimi i shprehur grumbullohet dhe stratifikohet, derisa kthehet në një energji të errët që dëmton trupin dhe mendjen tonë. E pyetëm ekspertin se çfarë çon në mbajtjen e zemërimit brenda dhe, gjithashtu dhe mbi të gjitha, si të mësojmë ta menaxhojmë dhe ta shprehim këtë emocion. Duke u çliruar kështu nga një peshë shtypëse. Zemërimi i shtypur në psikologji: çfarë fsheh Siç thekson psikologia Elena Benvenuti, "zemërimi i shtypur mund të përkufizohet si një emocion i fuqishëm që, në vend që të njihet, të shprehet dhe të menaxhohet në mënyrë të shëndetshme, në mënyrë të pavetëdijshme shtypet ose shpërfillet. Ky fenomen shpesh ndodh kur një person e percepton zemërimin si të papranueshëm ose kërcënues, si për identitetin e tij ashtu edhe për marrëdhëniet e tyre ndërpersonale. Nga pikëpamja psikologjike, zemërimi i shtypur përfaqëson një dinamikë shmangie, në të cilën individi mohon ose shuan ndjenjat e tij të frustrimit, irritimit ose zemërimit në mënyrë që të mbajë një fasadë kontrolli ose harmonie të jashtme. Megjithatë, kjo shtypje emocionale nuk e bën zemërimin të zhduket fare, por e akumulon atë, shpesh duke e lëvizur atë në subkoshiencë dhe duke shkaktuar tension të brendshëm. Kjo është arsyeja pse zemërimi i shtypur mund të manifestohet nëpërmjet simptomave somatike, çrregullimeve emocionale ose sjelljes jofunksionale." Shkaqet kryesore të zemërimit të penduar Dr. Benvenuti shpjegon: «Zemërimi i shtypur shpesh i ka rrënjët në fëmijëri dhe shpesh e ka origjinën në mjedise familjare ose arsimore ku shprehja e zemërimit u shkurajua, u ndëshkua ose u injorua. Nëse një fëmijë rritet në një kontekst ku zemërimi shihet si i papranueshëm, i rrezikshëm ose sinonim i turpit, ai ose ajo do të mësojë t'i fshehë këto ndjenja për të shmangur pasojat dhe për të fituar miratimin. Shkaqet specifike të zemërimit të shtypur mund të përfshijnë edhe trauma, të tilla si abuzimi emocional ose fizik, braktisja ose mungesa e mbështetjes emocionale. Modelet e ngurta familjare, në të cilat harmonia e jashtme merr përparësi mbi shprehjen autentike të emocioneve, mund t'i mësojnë fëmijët të shtypin zemërimin e tyre, në vend që ta menaxhojnë atë në mënyrë të shëndetshme. Kjo çon në formimin e modeleve jofunksionale që përjetësohen në moshën madhore, ku shtypja e zemërimit bëhet një strategji automatike, por e dëmshme për përballimin e problemeve." Si të mësosh të njohësh dhe të administrosh zemërimin e penduar? Koha për të kaluar në zgjidhjen e problemit, duke filluar nga pranimi i tij. Benvenuti shpjegon: « Hapi i parë në trajtimin e zemërimit të shtypur është vetëdija. Të pranosh dhe të pranosh se ke prirjen të shtypësh zemërimin është thelbësore për të filluar një proces shërimi. Një person mund të fillojë duke eksploruar ndjenjat e tij nëpërmjet shkrimit ose meditimit, duke marrë kohë për të reflektuar mbi situatat në të cilat janë ndjerë të frustruar ose të zemëruar, por të paaftë për të shprehur këto ndjenja. Një hap tjetër i rëndësishëm është të mësosh teknikat e komunikimit të afirmuar, të cilat të lejojnë të shprehësh zemërimin qartë dhe me respekt, pa iu drejtuar agresionit apo pasivitetit. Puna me një terapist mund të jetë jashtëzakonisht e dobishme në eksplorimin e rrënjëve të thella të zemërimit pent-up dhe zhvillimin e strategjive të personalizuara për menaxhimin e tij. Ushtrimet e relaksimit, teknikat e frymëmarrjes dhe praktika e mendjelehtësisë mund të ndihmojnë në uljen e tensionit dhe reagimin ndaj situatave stresuese në një mënyrë më të ekuilibruar. Mos harroni se zemërimi nuk është negativ, veçanërisht nëse jeni në gjendje të kuptoni se kur është koha e duhur për ta shprehur atë në mënyrë të përshtatshme ose për ta sublimuar atë në diçka më fisnike. Në këtë mënyrë, është e mundur të arrihen rezultate të pabesueshme në marrëdhëniet tona personale. ‬A capo della rabbia c'è quella forza giusta che ci fa prendere decisioni a tinte decise, ma che alle volte sono fondamentali per salvare il nostro sé, per esprimere le nostre decisioni, per affermare e sostenere il nostro pensiero e i nostri valori. ‬La rabbia ci fa sentire vivi, ci fa sentire in contatto con il sangue, la vitalità, la forza, il nostro potere persona di autoespressione». Herën tjetër që do të ndiheni sikur shtypni zemërimin tuaj dhe gëlltitni pilulën e zakonshme të hidhur, përpiquni t'i mbani mend të gjitha këto. Një hap pas tjetrit, ndryshimi i kursit është (absolutisht) i mundshëm.

Romy Schneider: Një trashëgimi talenti dhe tragjedie Romy Schneider qëndron si një nga aktoret më të mëdha të kinemasë, e festuar si për talentin e saj të jashtëzakonshëm ashtu edhe për jetën e saj personale pikante. Bukuria e saj magjepsëse dhe aftësitë e jashtëzakonshme e ngritën atë në stardomë globale, ndërsa përvojat e saj komplekse i shtuan një shtresë joshjeje tragjike trashëgimisë së saj. Nga Sissi në Sofistikim Karriera dhe Përparimi i hershëm: E lindur Rosemarie Magdalena Albach në Vjenë në vitin 1938, Schneider filloi karrierën e saj të aktrimit në rininë e saj, e frymëzuar nga profesioni i nënës së saj. Ajo arriti famë ndërkombëtare me trilogjinë Sissi, ku u zhvillua si perandoresha Elisabeth e Austrisë. Ky rol e katapultoi atë në dritë, por ajo së shpejti u ndje e shtrënguar nga imazhi i idealizuar, i pafajshëm që krijoi. Evolucioni si aktore: E etur për të zgjeruar gamën e saj, Schneider kërkoi role më sfiduese përtej personit të saj "Sissi". Duke bashkëpunuar me regjisorë të mirënjohur si Luchino Visconti dhe Claude Sautet, ajo tregoi gjithanshmërinë dhe thellësinë e saj në filma si The Damned, La Piscine, dhe L'important c'est d'aimer. Këto role e vendosën atë si një interpretuese komplekse dhe e nuancuar, shumë përtej imazhit të saj fillestar. Një bukuri e brishtë Luftimet personale: Pas pjesës së jashtme të saj magjepsëse, Schneider u përball me sfida të thella personale. Marrëdhëniet e saj të turbullta, përfshirë romancat e profilit të lartë me Alain Delon dhe Daniel Biasini, dhe humbja tragjike e djalit të saj David, ndikuan thellë në gjendjen e saj emocionale. Këto vështirësi i shtuan një shtresë intensiteti dhe dobësie performancave të saj, duke reflektuar dhimbjen e saj personale. Trashëgimia Ndikimi i Romy Schneider në film është i thellë dhe i qëndrueshëm. Ajo transformoi rolin e udhëheqëses femërore, duke u larguar nga portretizimet tradicionale të heroinës së pafajshme. Aftësia e saj për të përvetësuar karaktere me të meta, të shumëanshme si me forcë ashtu edhe me brishtësi goditi një akord me audiencat në mbarë botën. Versatiliteti: Karriera e Schneider u shtri nga komeditë e lehta deri te dramat intensive, duke shfaqur gamën e saj të gjerë si aktore. Emocion i papërpunuar: Performancat e saj u shënuan nga një thellësi emocionale autentike që rezononte thellë me shikuesit. Statusi ikonik: Ajo mbetet një ikonë kulturore, filmat dhe imazhi i saj që vazhdojnë të frymëzojnë dhe magjepsin audiencat. Figura tragjike: Luftimet personale të Schneider shtuan shtresa kompleksiteti dhe humanizmi në personin e saj publik. Trashëgimia e Romy Schneider është një testament për talentin e saj të jashtëzakonshëm dhe tërheqjen e qëndrueshme. Ajo festohet si një nga aktoret më me ndikim dhe më të dashura në historinë e filmit.

Në Siçili të Italisë vendoset shtatorja e Heroit Kombëtar Gjergj Kastriotit Skënderbeut 🇦🇱

Angelina Jolie në tapetin e kuq të Venecias 2024, me xhevahiret e Maria Callas - ato të vërtetat - Dy brooches Cartier, një e veshur në mëngjes dhe një në mbrëmje, janë haraçi që aktorja i paguan këngëtares (të cilën ajo e luan në filmin Maria). Njëra në formë pantere, tjetra në formën e një trëndafili dhe kjo e fundit i përkiste vërtet Maria Callas nga Alfredo Toriello 30 gusht 2024 Anxhelina Xholi (Fotografi nga Gisela Schober/Getty Images)Gisela Schober/Getty Images Kemi hyrë zyrtarisht në zemër të Festivalit të 81-të të Filmit të Venecias me Marian, biopikun mbi Maria Callas me regji të Pablo Larraín, i cili në premierën e tij mundi të rrëmbente të dy 10 minuta duartrokitje dhe të lëvizte një veterane hollivudiane si Angelina Jolie. Festivali i Filmit në Venecia 2024: nga hyjnorja Angelina Jolie tek e habitshmja Eva Herzigova, të gjitha pamjet e yjeve në tapetin e kuq të Marias Aktorja është protagonistja e padiskutueshme jo vetëm e filmit por edhe e tapetit të kuq dhe fotothirrjes falë pamjes së saj vezulluese: në Tamara Ralph në mbrëmje dhe në Saint Laurent në mëngjes. Angelina Jolie in Saint Laurent. JB Lacroix Dhe elementi i aftë për t'i dhënë diçka shtesë veshjeve të saj? Cartier brooches që aktorja mbërthen me kujdes në të majtë të saj, pothuajse në nivelin e zemrës. Por le të vazhdojmë në mënyrë që të fillojmë me broçkën e veshur në mëngjes: domethënë, siç riemërtohet nga marka, Panthère. Është një e çmuar vezulluese që paraqet një nga panterat e arta dalluese të Cartier, të kompletuara me smeraldë në vend të syve, të ulura mbi një gur të gdhendur të çmuar kalcedonie të bardhë. Një broçkë e datuar në vitin 1971, ajo e përdorur në fotokal, shumë e ngjashme - por jo e njëjtë - me një tjetër në koleksionin personal të Maria Callas. Angelina Jolie në Saint Laurent dhe brooch Cartier. Angelina Jolie in Saint Laurent e la spilla Cartier. JB Lacroix Një xhevahir ëndrrash, si dhe broçkën e dytë në formë trëndafili, të shfaqur në tapetin e kuq, pak të fshehur nga gëzofi (eko) i fustanit të saj, por që shkëlqen mjaftueshëm për të qenë qartësisht i dukshëm. Veçantia e këtij të çmuari? Kjo i përkiste vërtet Maria Callas, duke qenë pjesë e koleksionit të saj personal të bizhuterive. Në fakt, gjatë gjithë jetës së saj, këngëtarja grumbulloi një koleksion të gjerë bizhuterish, por pak prej tyre ishin aq të vlerësuara sa pjesët që ajo mori nga Cartier dhe, pikërisht, në koleksionin ziliqar ishte edhe broçja e vitit 1972 e sportuar nga Angelina Jolie. Angelina Jolie me broçkën në formë trëndafili Cartier. Angelina Jolie con la spilla a forma di rosa Cartier. JB Lacroix Një lloj homazhi i bërë nga Angelina Jolie, e cila, megjithatë, nuk mund të gjurmohet në një veshje të vërtetë metodash: "Unë zgjodha të mos kopjoja pamjen [e Marias] sepse ato janë të sajat, dhe qilimat e saj të kuq venecianë ishin të mrekullueshëm, kështu që i bëra një sy të vogël asaj, në një mënyrë tjetër - tha ajo për Vogue, duke shtuar - Ju mund të imagjinoni se sa e veçantë ishte të vishje një xhevahir që ishte i saji". Një gëzim dhe një nder që edhe ajo vështirë se do ta harrojë.

Sevasti Dako Qiriazi, nismëtarja e organizimit të arsimit shqip për femra Sevasti Qiriazi-Dako, nismëtarja e organizimit të arsimit kombëtar Shqip Publikuar: 1 year ago (30.08.2023 19:11:58) Sevasti Qiriazi-Dako, arsimuese e atdhetare e shquarSevasti Qiriazi-Dako, arsimuese e atdhetare e shquar Muzeu Historik Kombëtar në Shqipëri ka kujtuar sot Sevasti Qiriazi-Dako, arsimuese e atdhetare e njohur shqiptare. Sevasti Qiriazi-Dako lindi më 24 shkurt të vitit 1871 në Manastir dhe vdiq më 30 gusht të vitit 1949. Ishte nismëtare e organizimit të arsimit kombëtar për femra. Gjatë qëndrimit në Stamboll, Naim Frashëri ai që i dha mundësi Sevasti Qiriazi-Dakos të studionte në kolegjin me emër Robert College në Konstandinopojë e të luante një rol aktiv në arsimimin e grave. Shkollën e lartë e kreu në Stamboll, pas kthimit në atdhe nisi të punojë për shkollën shqipe të vashave. Ajo qe e para grua shqiptare që studioi në këtë institucion amerikan, të cilin e kreu në qershor të vitit 1891. Me t’u kthyer në Shqipëri ajo mori pjesë në ngritjen e shkollës së vashave në Korçë më 1891. Kjo shkollë është edhe fillimi i një shkolle mbi bazën laike. Pas Luftës së Parë Botërore kjo shkollë njihej ende me emrin e familjes Qiriazi. Ajo mori pjesë edhe në Kongresin e Manastirit, ku u mor kryesisht me përgatitjen e teksteve shkollore. Është thënë se Sevasti Qiriazi-Dako ka botuar një gramatikë për shkollat fillore (Manastir 1912) dhe ka redaktuar një radhë tekstesh historie. Me të shoqin, gazetarin dhe shkrimtarin Kristo Anastas Dako (1878-1941) e me të motrën Parashqevi Qiriazi ajo vajti në Rumani e prej andej emigroi në Shtetet e Bashkuara, ku bashkëpunoi me të përdyjavshmen “Yll’ i mëngjesit”. Motrat Qiriazi ishin mësueset dhe edukatoret e para të shkollës së vashave që u hap më 1891 në Korçë. Nga kjo shkollë dolën shumë emra të njohur të femrave të cilat kontribuan, jo vetëm në fushën e arsimit, por u bënë edhe luftëtare të njohura të çështjes kombëtare. Sevasti Qiriazi Mori pjesë në Kongresin e Elbasanit si dhe punoi në komisionin për shqyrtimin e teksteve shkollore të ngritur nga shoqëria “Përparimi”. Shkroi “Gramatika elementare për shkollat fillore”. Bashkëpunoi me atdhetarë dhe me Ismail Qemalin për çështjen kombëtare. Kur ishte kryetare e partisë “Partia Kombëtare Shqiptare” në SHBA, mbrojti të drejtat e shqiptarëve në shumë forume ndërkombëtare. Duke iu përkushtuar përparimit kombëtar dha ndihmesë në fushën e arsimit dhe emancipimit shoqëror të femrës shqiptare. / Shqip.com

Oprah Winfrey: "Ne ëndërrojmë të mëdha, ne ëndërrojmë Kamala" "Kur Kamala Harris të fitojë, do të ketë gra që qajnë në rrugë në të gjithë botën," tha Oprah. Ne intervistuam gruan më të fuqishme në televizionin amerikan me Diane von Fürstenberg, ajo që shpiku fustanin që duket i mirë për të gjithë. Ata u takuan (dhe u përqafuan) në Venecia dhe na thanë pse ky do të jetë një revolucion, që na shqetëson të gjithëve nga Valentina Colosimo 29 gusht 2024 Oprah Winfrey: "Ne kemi një ëndërr me emrin Kamala" "Amund ta besoni se nuk kam qenë kurrë më parë në Venecia? Nëse mendoj për këtë, më pëlqen të qaj, është një ëndërr, është si të jetosh jetën në një nivel tjetër. Nuk më duket sikur e di se çfarë bëra për të merituar gjithë këtë." Oprah Winfrey tund kokën e saj, zemërbutë. «Ç'dhuratë për mua që të jem në gjendje t'i ofroj këtë përvojë»,—thotë Diane von Fürstenberg. Këmbëzbathur, ulur në një divan në Palazzo Brandolini me pamje nga Kanali i Madh, gruaja më e fuqishme në TV amerikan dhe gruaja që shpiku fustanin që duket mirë për të gjithë, fustanin mbështjellës, ata shtrëngojnë duart dhe përqafojnë njëri-tjetrin, por nuk e mbajnë mend kur u takuan. «Për mendimin tim ishte viti 2006»,—thotë Diana. "U takuam pasi Diane erdhi në shfaqjen time televizive, por ishte një miqësi hollivudiane," përgjigjet Oprah. "Pastaj rreth vitit 2008 u bëmë miq të vërtetë kur kuptuam se kishim interesa dhe besime të ngjashme rreth fuqizimit të njerëzve, veçanërisht grave." Kjo është arsyeja pse ata janë këtu në Venecia: për ceremoninë e ndarjes së çmimeve DVF, çmimi i themeluar nga Fondacioni i Familjes Diller-von Fürstenberg për të mbështetur gratë. "Një gjë që kam mësuar nga emisioni im televiziv është se emëruesi i përbashkët i përvojës njerëzore është se ne të gjithë duam të njëjtat gjëra, dhe kjo është për t'u parë, për t'u dëgjuar dhe për të ditur se ajo që themi ka rëndësi. DVF Awards bën të mundur me gratë që zakonisht nuk festohen për punën e tyre." Oprah Winfrey: "Ne kemi një ëndërr me emrin Kamala" Duke folur për gratë, ju të dy shprehët mbështetjen tuaj për Kamala Harris në garën presidenciale. Oprah, ti ndoqe kongresin demokratik. Çfarë do të thoshte fitorja e Kamalas për ju? Oprah Winfrey: "Kur Kamala Harris të fitojë zgjedhjet presidenciale, do të ketë gra që qajnë në rrugë në të gjithë botën, sepse kjo do të thotë se çdo gjë është e mundur. (Zëri i tij thyhet nga emocionet, ed). Kjo do të thotë se vajza e një emigranti xhamajkan dhe një emigranti indian është bërë presidente e Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Dhe kjo mund të ndodhë vetëm në Shtetet e Bashkuara të Amerikës." VIDEO Giacomo Giorgio, intervista ekskluzive në sallonin tonë veror Timeo Pra, a ekziston ende ëndrra amerikane? OW: "Sigurisht, ëndrra amerikane është ende shumë e gjallë. Dhe nominimi i Kamala Harris dhe fakti që jam ulur këtu, duke marrë parasysh se nga vij, vërtetojeni." A do të fitojë Kamala Harris? OW: "Ne bëjmë gjithçka që mundemi për ta bërë atë të ndodhë. Ne jemi të frymëzuar nga ajo. Ne frymëzohemi nga fjalët e Michelle Obama, e cila tha në konventë: ëndrra është kthyer. Ndjejmë të njëjtën energji që ishte atje gjatë fushatës zgjedhore të Barack Obamës. Kamala ka mbledhur më shumë para se çdo kandidat tjetër në histori." A jeni edhe ju "mace", siç e quajti Trump me përçmim Kamala Harris? OW: "Jo, unë jam më shumë një grua qen." DVF: "Nuk e kuptova këtë gjë për macet...". Kamala Harris nuk përmend kurrë në fjalimet e saj "tavanin e qelqit" të famshëm që fitorja e saj mund të thyhej: duke u bërë gruaja e parë presidente. DVF: "Falë zotit ai nuk e përmendi atë." Sepse? DVF: "Sepse ne e marrim si të mirëqenë, për të thyer këtë tavan të marrë xhami." OW: « E vlerësoj edhe faktin se në kongres ai nuk foli për origjinën dhe gjininë e tij. Gjej forcë të madhe për të mos u paraqitur si një grua e zezë e Azisë jugore apo si një grua në përgjithësi. Nëse do të flasësh me të gjithë botën, ishte e drejtë ta bëje këtë. Dhe pastaj nuk ka nevojë: ju vetëm duhet ta shikoni atë për të kuptuar se ajo është një grua dhe se ajo është e zezë." DVF: "Është e rëndësishme të mos jemi kurrë viktima. Duke u paraqitur si grua dhe zezake, është si të kërkosh falje për atë që je." Të drejtat riprodhuese janë nën kërcënim në Shtetet e Bashkuara. Çfarë duhet të bëjnë gratë? OW: "Të drejtat riprodhuese janë arsyeja e vërtetë pse ndoqa kongresin demokrat: fillimisht doja të tregoja historinë e të riut Hadli që më pas doli në skenë, vajzës që u përdhunua nga njerku i saj në moshën 12-vjeçare. Mendoj se nëse nuk e keni nën kontroll trupin tuaj, nëse nuk mund të merrni vendime që ndikojnë në të, atëherë nuk keni fuqi të përcaktoni jetën më të mirë për veten dhe familjen tuaj. Dhe kjo është pjesë e ëndrrës amerikane. Nuk mund të kesh ligje që thonë se nëse je përdhunuar ose je viktimë e incestit ose je në mes të një aborti, duhet të vazhdosh me shtatzëninë. Nuk mund të jetosh në një shoqëri që i detyron gratë të mos kenë kontroll mbi trupin e tyre. Kjo është arsyeja pse ne duhet të fitojmë zgjedhjet." Artikujt më të lexuar Angelina Jolie bjonde në Venecia 81: "Ne i lehtësuam flokët brenda një viti e gjysmë, u takuam në vende të fshehta", tha stilistja e saj e flokëve Capelli Angelina Jolie bjonde në Venecia 81: "Ne i lehtësuam flokët brenda një viti e gjysmë, u takuam në vende të fshehta", tha stilistja e saj e flokëve e Alessandra Paudice Nga Angelina Jolie te Cate Blanchett (që jo, nuk ishte lakuriq): divat e vërteta të tapetit të kuq të ditës së dytë të Venecias 2024 Celebrity Nga Angelina Jolie te Cate Blanchett (që jo, nuk ishte lakuriq): divat e vërteta të tapetit të kuq të ditës së dytë të Venecias 2024 e Chiara Oltolini Dasma e Roberta Morise dhe Enrico Bartolini, gjithçka që dimë Gossip Dasma e Roberta Morise dhe Enrico Bartolini, gjithçka që dimë e Roberta Merkuri Komerciale Le të flasim për fuqizimin e femrës. Cila ishte rruga jote? DVF: "Gjëja e parë që duhet kuptuar është se duhet të jesh i vërtetë me veten. Nëse e pranon se kush je, merr përgjegjësi. Vetëm nëse merr përsipër papërsosmëritë e tua, ato bëhen pasuritë e tua. Ne nuk zgjedhim prindërit tanë, nuk zgjedhim ku lindim, nuk zgjedhim fatin tonë. Ajo që mund të bëjmë është të lundrojmë me atë që na është dhënë dhe të bëjmë më të mirën tonë." OW: «Fuqizimi im filloi kur kuptova kur isha i ri se në jetën time kishte një forcë më të madhe se unë në punë dhe se mund të mbështetesha në të.» Çfarë është kjo forcë? OW: "Ne mund ta quajmë energji universale, ligj hyjnor, Zot, inteligjencë krijuese, ka shumë emra." DVF: "Eja, tregoje atë histori me gjyshen tënde." OW: "Në rregull. Duhet të kem qenë katër ose pesë vjeç, jetonim në një shtëpi pa ujë të rrjedhshëm dhe pa energji elektrike. Gjyshja ime po e varte lavanderinë. Ajo u kthye tek unë dhe më tha: "Hej, bën mirë të më shikosh tani sepse një ditë do të duhet të mësosh si ta bësh vetë." Dhe unë, që isha i zënë duke bërë gjalpë në pjesën e pasme të verandës, dëgjova një zë brenda meje duke thënë: 'Jo, nuk do ta bësh, sepse kjo nuk do të jetë jeta jote'". Dhe çfarë bëri ai? OW: « Gjyshes sime i thashë qartë: po, sigurisht. (Qesh, ed). Por me të vërtetë ndjeva se nuk do ta jetoja atë jetë, gjithmonë e dija këtë. Nuk e dija që do të vija në Venecia, për shembull, sepse energjia krijuese hyjnore më çoi në vende që nuk i imagjinoja kurrë, por e dija se nuk do ta kaloja jetën time në një shtet aparteidi, gjë që ishte Misisipi në atë kohë." Ju jeni gra të pushtetit. DVF: "Po, ne jemi." Qesh. A kanë frikë gratë nga pushteti? DVF: "Për mendimin tim, gratë kanë qenë gjithmonë të forta, por ato fshehin forcën e tyre." OW: « Gratë po bëhen më të vogla për t'u përshtatur me të tjerët dhe situatat. Por më lejoni ta them këtë. Për mua, pushteti ndërtohet me kohën: sa herë që dikush të thoshte se nuk ishe i denjë dhe se nuk e meritoje dhe vazhdove të ecje përpara dhe nuk dëgjoje detraktorët, ndërtove pushtetin. Mendoj se si e njoha forcën time dhe atë që kapërceva për t'u bërë gruaja që jam sot: kjo është ajo që më bëri të fuqishëm. Jo fakti i daljes në TV." Artikujt më të lexuar Angelina Jolie bjonde në Venecia 81: "Ne i lehtësuam flokët brenda një viti e gjysmë, u takuam në vende të fshehta", tha stilistja e saj e flokëve Flokët Angelina Jolie bjonde në Venecia 81: "Ne i lehtësuam flokët brenda një viti e gjysmë, u takuam në vende të fshehta", tha stilistja e saj e flokëve e Alessandra Paudice Nga Angelina Jolie te Cate Blanchett (që jo, nuk ishte lakuriq): divat e vërteta të tapetit të kuq të ditës së dytë të Venecias 2024 Të famshmit Nga Angelina Jolie te Cate Blanchett (që jo, nuk ishte lakuriq): divat e vërteta të tapetit të kuq të ditës së dytë të Venecias 2024 e Chiara Oltolini Dasma e Roberta Morise dhe Enrico Bartolini, gjithçka që dimë Thashetheme Dasma e Roberta Morise dhe Enrico Bartolini, gjithçka që dimë e Roberta Merkuri Komerciale A kanë ende frikë burrat nga gratë nga pushteti? DVF: Po. Prandaj duhet të jemi dinakë. Duhet t'i bëjmë të besojnë se idetë tona janë të tyret... Nëna ime, e cila i kishte mbijetuar Aushvicit, më thoshte gjithmonë: mos e luaj kurrë viktimën. Ajo i quajti burrat "më pak pauvres"... Të varfërit. Ne kemi nevojë për burra, ne i duam burrat. Nuk duhet të jemi në konflikt. Por kemi ende shumë punë për të bërë." Si plakemi në një shoqëri që diskriminon gratë e pjekura? A keni vuajtur ndonjëherë episode të ageizmit? OW: "Nuk mund të them se u ndesha me agenizmin, por mund të them se pasi mbusha 60 vjeç, shumë njerëz filluan të më thërrisnin 'teze', gjë që nuk më pëlqeu kurrë. Përveç kësaj, megjithatë, në fakt ndihem më i shëndetshëm dhe më i fortë në moshën 70-vjeçare sesa isha në moshën 35-vjeçare. Sot kam më shumë mençuri. Jam më në paqe me veten." DVF: "Plakja është tema ime e preferuar. Jam 77 vjeç dhe gjithmonë e them menjëherë kur takoj dikë, kështu që nuk i kam ata që pyesin apo e kërkojnë në internet. Koha më ka bërë të mësoj shumë gjëra, të plakem po jeton." Oprah, ti fole për përdorimin e ilaçeve për humbje peshe. Sa peshë ka ndikuar në jetën tuaj? OW: "Sot nuk ndikon më shumë. Por para kësaj, po, unë u konsumova nga tema. Nuk ka njeri në vitet 80, 90 dhe në fillim të viteve 2000 që ishte më i tallur për peshën se unë. Isha në tabloide çdo javë me histori të shpikura, komedianët talleshin me mua. Kalova shumë kohë duke pyetur veten pse nuk mund ta kontrolloja peshën time, edhe pse isha një person i aftë në kaq shumë fusha të tjera të jetës sime. Pastaj kuptova se ishte një sëmundje e vërtetë me një përbërës gjenetik. Dhe tani ka këto ilaçe që i lejojnë njerëzit të lehtësojnë zhurmën në kokë. Për mua është një nga dhuratat e mëdha për botën. Fola për këtë, sepse kaq shumë vuajnë ende duke luftuar dhjamosjen.» Çfarë të ardhme imagjinoni për këto droga? OW: "Mendoj se kompanitë e drogës do të ulin çmimet dhe droga do të jetë në dispozicion të të gjithëve. Dhe kjo do të ndryshojë fjalë për fjalë botën." Ajo është kritikuar edhe për deklaratat e saj mbi këto droga, të cilat kanë ende një histori shumë të fundit. OW: Po, nuk e di, disa njerëz më qortuan me faktin se në fillim thashë se nuk do të përdorja drogë, sepse ndjeva se duhej të humbja peshë vetë, pa ndihmë. Por vetëm pasi fola me disa mjekë, kuptova se ishte një sëmundje e vërtetë. Për shumë vite kam luftuar një betejë pa e ditur se isha i destinuar të humbas sepse, nëse ke një komponent gjenetik të caktuar, ka një pikë ekuilibri që trupi yt arrin dhe do të kthehet gjithmonë, pavarësisht se sa peshë humbet. Prandaj jam i gatshëm t'i pranoj të gjitha kritikat nga bota, sepse këto droga do të ndryshojnë jetën e shumë njerëzve. Nëse unë mund të jem personi që udhëheq këtë ndryshim, unë jam mirë me këtë."

“Shqipëria në anën e paqes dhe të dialogut”, Rama nga Praga: Të ardhmen nuk duhet ta shohim me sytë e së shkuarës Kryeministri Edi Rama ndodhet në Pragë ku u mbajt forumi “GLOBSEC 2024”. Gjatë një bisede me moderatorin Steve Clemons, kreu i qeverisë theksoi se Shqipëria është në anën e paqes dhe dialogut, referuar situatës në rajon. Sakaq ai u shpreh se të ardhmen nuk duhet ta shohim me sytë e së shkuarës. “Shqipëria shumë qartësisht është në anë të paqes, dialogut, përparimit të përbashkët. Shumë gjëra bëhen të qarta kur nis prej këtej, dhe mund të ndërmerren më shumë hapa. Në këtë drejtim ne kemi promovuar paqen dhe dialogun me të gjithë. Ndaj ndërmora nismë të vizitoja Serbinë 68 vjet nga vizita e fundit atje. Nuk duhet të ardhmen me sytë e së shkuarës. Ishte pikënisja e diçkaje që besoj shumë. Ballkani Perëndimor sot është në një pozitë më të mirë seç ka qenë. Nga ana tjetër më duhet të them se nuk kemi diferencë të madhe me BE-në, përveç ekonominë. Nga ana tjetër më duhet të them se nuk shoh më ndonjë ndryshim të madh mes nesh dhe BE, sigurisht kur vjen fjala për ekonominë kemi hendek që duhet ta mbushim, por për pjesën tjetër nuk shoh ndryshim. Ne jemi evropianë, ne kemi qenë evropianë. Ne do të ishim një vlerë e shtuar.”, tha Rama. / abcnews.al

Angelina Jolie do të nderohet në Festivalin e Filmit në Toronto Angelina Jolie do të nderohet në Festivalin e Filmit në Toronto Angelina Jolie do të marrë çmimin TIFF Tribute Award në Festivalin e Filmit në Toronto, i cili do të zhvillohet nga 5 deri më 15 shtator. Krijuar nga Anne-Marie Canning, çmimi njeh individët që ndërthurin ndikimin social me artin e kinemasë. Marrësit e mëparshëm të këtij çmimi përfshijnë Pedro Almodovar dhe Mira Nair dhe Alanis Obomsawin. “Angelina Jolie është një talent me shumë aspekte që jo vetëm argëton audiencën, por përdor ndikimin e saj për të çuar përpara çështje të rëndësishme sociale”, tha CEO i TIFF, Cameron Bailey. “Ne jemi të nderuar t’i dhurojmë asaj këtë çmim, duke vlerësuar kontributin e saj në kinema dhe përkushtimin e saj ndaj ndryshimeve shoqërore.”Jolie rikthehet në festivalin prestigjioz pas suksesit të filmave të saj të vitit 2017 First They Killed My Father, të cilin ajo e shkroi dhe drejtoi, dhe The Breadwinner, të cilin ajo e prodhoi. Filmi i saj i ri “Without Blood” do të ketë premierën botërore në të njëjtën ditë kur ajo merr çmimin.

Shqipëria renditet e para në Ballkan për barazinë mes burrave dhe grave. Indeksi i forumit ekonomik botëror analizon 4 tregues: Shqipëria renditet e para në Ballkan për barazinë mes burrave dhe grave. Indeksi i forumit ekonomik botëror analizon 4 tregues: pjesëmarrje dhe shanse ekonomike, arritje arsimore, shëndet dhe fuqizim politik. Për barazinë gjinore Shqipëria është e parë nder vendet europiane dhe lë pas vende më të zhvilluara. “A janë të barabartë burrat dhe gratë në Shqipëri? Po janë, nuk e di pse thuhet vazhdimisht që nuk janë. Unë jam ndjerë gjithmonë shumë mirë, madje në familjen time më shumë peshë i është dhënë gruas”. “A është gruaja në pozita më të mira? Mendoj se po, sepse punon, shkollohet. Të dyja gjinitë duhet ti njohin vlerat njëra tjetrës sepse është motivim, suport.” “Unë në punë jam ndjerë gjithmonë mirë, asnjëherë e paragjykuar”. Sociologët thonë se shoqëria shqiptare është tashmë më e hapur, duke i dhënë gruas rëndësinë që dikur nuk e kishte në familje, qeverisje dhe sektorë të tjerë. “Gjejmë gra dhe burra ne pozita drejtuese dhe ne përqindje më të lartë, gruan më të përfshirë. Gjejmë sektorë ku janë njohur si për pune burrash dhe ka gra më të përfshirë. Edhe në qeverisjen e vendit, kemi shumë gra të angazhuara dhe janë të mirë pozicionuara me burrat.” Në përmirësimin e klimës dhe barazisë gjinore, arsimimi ka luajtur një rol të rëndësishëm. “Nëse deri në pak dekada më parë gratë në pakicë arsimoheshin. Sot kemi parë qe ne shume institucione arsimore, pjesa dërrmuese janë gjinia femërore që e frekuentojnë më shumë”. Pavarësisht përmirësimit të situatës, disa steriotipe për burrin dhe gruan në shoqërinë shqiptare, njëjtë si në shoqëritë më të zhvilluara janë të trashëguara dhe ende te pranishme, ndonëse jo në masë si vite më parë. “Si për shembull kjo është punë për burra jo për gra, në biznes preferohet të negociohet me një burrë më lehtë se me një grua etj…” Sipas sociologes mbështetja për gratë dhe vajzat duhet të vijojë, pasi në këtë mënyrë ndërtojmë një shoqëri më të mirë dhe më të drejtë. / abcnews.al

Shpejtësia e internetit, ja cilat vende kryesojnë në Ballkan dhe Evropë A keni menduar ndonjëherë se cili vend ka internetin më të shpejtë në rajonin tonë dhe cili në Evropë? Kërkimet e kryera nga faqja britanike “Cable” janë marrë pikërisht me këtë temë, ndërsa rezultatet janë publikuar nga portali “Landgeist”. Kur bëhet fjalë për vendet e Gadishullit Ballkanik, me shpejtësi lidhjeje interneti prej 97.9 Mbps, Maqedonia e Veriut është në vendin e parë. ADVERTISING Maqedonia e Veriut është përpara Sllovenisë (97 Mbps), Serbisë (60.5 Mbps), Kosovës (57.3 Mbps), Greqisë (53.9 Mbps), Malit të Zi (49.5 Mbps), Bosnjë e Hercegovinës (44 Mbps) dhe Bullgarisë (40 Mbps). E fundit në Ballkan është Shqipëria me 25.4 Mbps. Interneti më i shpejtë në Evropë është në ishullin Jersey (264 Mbps), i cili ndodhet midis Britanisë së Madhe dhe Francës, në Lihtenshtajn (246.8 Mbps) dhe në Islandë (229.4 Mbps). Shpejtësia e internetit prej 152.5 Mbps gjendet në Francë, gjersa në Holandë 142.5 Mbps, në Spanjë 133.3 Mbps dhe në Gjermani 81.7 Mbps. Interneti më i ngadalshëm në Evropë është në Kroaci 25.7 Mbps, Shqipëria 25.4 Mbps dhe Turqia 24.8 Mbps. Të dhënat bazohen në analizën e më shumë se 1.5 miliardë testeve të shpejtësisë së qasjes me brez të gjerë në 229 vende gjatë 12 muajve që përfundojnë më 30 qershor të këtij viti. /Abcnews

Ndarja nga jeta e Alain Delon, Brigitte Bardot: Vetëm heshtja është e madhe, çdo gjë tjetër është dobësi 18 Gusht 2024, 18:06LifestyleTEMA Ndarja nga jeta e aktorit të njohur francez, Alain Delon, ka bërë që Brigitte Bardot të jetë aktorja e vetme që është ende gjallë e të ashtuquajturit “Arti i 7-të Francez”. Me anë të një letre, ajo kujtoi ish-kolegun e saj, që gjithashtu ishte dhe një nga miqtë e saj më të mirë. “Vdekja e Alain Delon krijon një boshllëk të madh që asgjë dhe askush nuk do të jetë në gjendje ta mbushë” , shkroi Brigitte Bardot. “Vdekja e Alain i jep fund kapitullit të mrekullueshëm të një epoke të shkuar, në të cilën ai ishte një monument sovran. Ai përfaqësoi më të mirën e kinemasë prestigjioze të Francës. Një ambasador i elegancës, talentit, bukurisë ” , vijon aktorja që tashmë mbetet legjenda e fundit e gjallë e artit francez. Bardot  e mbyll letrën e saj me këtë fjali: “Unë humbas një mik, një alter ego, një bashkëpunëtor, ne ndamë të njëjtat vlera, të njëjtat zhgënjime, të njëjtën dashuri për kafshët dhe mendoj një fjali nga Alfred de Vigny në ‘Vdekja e Ujkut’: ‘Të shohësh çfarë ishim në toke.

Festimi i fejesës apo i martesës me një unazë, është sot një pjesë përbërëse e shumë kulturave. Por mund të habiteni kur të mësoni se mbajtja e unazës në gishtin e katërt të dorës së majtë, është një traditë që daton të paktën 1 mijë vjet më parë. Ajo është një praktikë që mendohet se rrjedh nga besimi, se një venë gjaku shkon nga ky gisht deri në zemër. Ajo quhet ndryshe Vena Amoris. Kjo ide shpesh i atribuohet egjiptianëve, grekëve dhe romakëve të lashtë, por origjina e vetë unazës mbetet ende e paqartë. Gjithsesi arkeologët kanë zbuluar unaza ari që i përkasin epokës së Egjiptit të Lashtë. Por para mbretërimit të Ptolemenjve, nuk ka pasur asnjë ceremoni zyrtare martese. Kontratat martesore praktikoheshin, por ato mbetën të kufizuara kryesisht ndërmjet familjeve. Nga Egjipti, përdorimi i unazave besohet se është përhapur te grekët dhe etruskët, dhe kësisoj në Romën e lashtë. Edhe pse në fakt grekët e lashtë shkëmbyen unazat si simbole të dashurisë, jo të martesës. Atëherë, kur nisën të përdoren filluan unazat e fejesës? Kur flitet mbi origjinën e përdorimit të unazave për fejesa, të gjitha rrugët të çojnë në Romë, ose të paktën kështu do të dukej. “Unazat romake që bartin simbolin e 2 duarve të shtrënguara, kuptohen zakonisht si unaza fejese, shpjegon Karen Hersh, profesore e historisëklasike greke dhe romake në Universitetin Tempëll. Ky simbol i duarve të kapura me njëra-tjetrën, është një emblemë e përbashkët midis grekëve dhe romakëve, duke i dhënë njëfarë besimi faktit se midis këtyre popujve kishte njëshkëmbim të ndërsjellë. Në përgjithësi, unazat ishin tepër të rëndësishme për kulturat e lashta, thotë Hersh, që është edhe autore e librit “Dasma Romake: Rituali dhe kuptimi i tyre në Antikitet”. Ato tregonin pasurinë dhe statusin, dhe mbaheshin nga ata që kishin role të veçanta politike dhe përfaqësonin një rëndësi simbolike dhe fetare. Dëshmi të tjera nënvizojnë përdorimin e unazave në fejesat romake. Për shembull Plini Plaku, vuri në dukje se në kohën e tij “një unazë prej hekuri i dërgohet si dhuratë një gruaje kur është e fejuar, por pa asnjë gur në të”. “Ka prova të mjaftueshme tëthuhet se unazat jepeshin si një shenjë premtimi”- thekson Hersh. Unaza do të ofrohej në një ngjarje të njohur si sponsalia, një marrëveshje joformale për t’u martuar, normalisht midis dhëndrit dhe babait të nuses. Këto unaza fejese – të njohura si Annuli Pronubi – mund të kenë ndryshuar me kalimin e kohës, nga unazat e thjeshta të hekurit të përshkruara nga Plini në ato prej argjendi dhe ari. Rreth shekullit III Pas Krishtit, ishte një praktikë e zakonshme (të paktën në mesin e elitave) që fejesat të shoqëroheshin me këto materiale më të vlefshme. Megjithëse unazat e martesës ka të ngjarë të mos jenë përdorur në Romën e lashtë, praktika e ofrimit të tyre për të kremtuar fejesat, mund të ketë frymëzuar përdorimin e tyre gjatë ceremonive të dasmës nga Kisha e krishterë. Në mesjetë, ato ishin shndërruar në një simbol të dashurisë dhe të bashkimit të përhershëm.Pra akti i vendosjes së një unaze në gishtin e dikujt me synimin për t’u martuar, ka një histori të gjatë. Natyrisht, jo çdo pjesë e traditës është e lashtë:unaza e fejesës e zbukuruar me diamante, është krijuar si rezultat i një marketingu dinak që i ka fillesat vetëm nga mesi i shekullit XX-të. / Discover Magazine – Bota.al S ✕

Plazhi i Jalit është një plazh i cili ndodhet në Gjirin e Jalit, pak minuta nga fshati Vuno, një nga vendet më të bukura dhe të veçanta për ujin, rërën, klimën dhe jodin e detit. Një parajsë natyrore e vizatuar si nga dora e njeriut, paraqet karakteristika shumë të dobishme për shëndetin. Nëse keni vizituar Dhërmiun, Himarën apo plazhe të tjera të bregdetin Jonian mos humbi mundësinë për të parë qoftë edhe për pak orë këtë plazh të Vunoit. Plazhi i Jalës Gjiri i Jalit; Vuno Gjiri i Jalit; Vunoi Është e habitshme, tërheqja e këtij vendi kur dihet se aty nuk ka ndër të tjera, as infrastrukturë të zhvilluar hotelesh, siç ofrohet për shembull në Dhërmi, e megjithatë, forca e bukurisë së gjirit ka rolin e magnetit, ajo vetëm tërheq, dhe ju do të ktheheni këtu vit pas viti, pa Vunoi Jali, është një nga plazhet më të bukur të të gjithë bregdetit jonian, i strukur thellë, mes kodrinave me ullinj e me shtëpitë e bukura të Vunoit mbi kokë, gjelbërimit të përhershëm të shkurreve, i rrethuar me shkëmbinj të lartë, që krijojnë gjire të vegjël e të mahnitshëm, tepër joshës për të rinjtë dhe adhuruesit e vetmisë dyshe.Ngjyrat e papërsëritshme të ujit, që thyejnë kontraste smeraldi, bluje të thellë, portokallije të ndezur në perëndim, janë një spektakël i vërtetë, para të cilit edhe vetullngrysuri më i pandjeshëm do të dorëzohej.Plazhi ndodhet rreth pesë kilometra larg nga rruga kombëtare Vlorë - Sarandë , në dalje të fshatit Vuno.Me të kaluar kanionin e Gjipesë ju do të hasni bokërrimat e Vunoit, monument natyror, të krijuara nga gërryerja e shtresave të tokës nga ujrat sipërfaqësore të cilat kanë krijuar kanale gjigante, buzët e të cilëve ngrihen pothuajse pingul për t’u bashkuar me majat e mbuluara me shkurre të dendura. Ky është treguesi i parë që tregon se jeni afruar në Jal.Plazhi i Jalit, është një nga atraksionet kryesore të të gjithë krahinës, falë peisazhit mahnitës, plazheve të pastra me rërë të bardhë dhe ujrave të kristalta. Famën dhe emrin Jali e krijoi që kur u zgjodh nga elita ushtarake gjatë viteve 70-të, për t’u ndërtuar qendra e pushimeve për ushtarakët, e cila vazhdon të funksionojë edhe sot si e tillë.Bukuria e gjirit do t’ju bëjë për vete që lart në kodër, vend i cili i bën të gjithë të ndalojnë për të shkrepur foto. Kjo është edhe arsyeja se pse në internet fotot më popullore të Jalit, janë pikërisht ato të gjirit nga maja e kodrës. Jali është zgjedhur që në fillim prej pothuaj të gjithë adhuruesve të natyrës e të aventurës, si një vend i përshtatshëm për kampingje. Që në fillimet e viteve 2000, kur frekuentimi i pushimeve po bëhej masiv, vizitorët e parë kishin zbritur në Jal dhe kishin ngulur çadrat e tyre.Sot aty janë ngritur pjesa më e madhe e kampingjeve të bregdetit. Të strehuar nën ullishte, por edhe fare pranë detit, aventurierët, por edhe shumë familjarë që nuk duan të shpenzojnë për pushime luksoze,

Transformimi i ri i pabesueshëm i flokëve të Nicole Kidman do t'ju lërë pa fjalë Nicole Kidman ka bërë shumë modele flokësh gjatë viteve, por ajo e fundit mund të jetë më magjepsja e saj deri më tani. Aktorja e A Family Affair zbuloi një look krejt të ri për një fotosesion me L'Officiel, dhe fotot janë mahnitëse. Nicole veshi disa ansamble të ndryshme, ku pjesa e spikatur ishte një fustan lëkure dramatike, i gjatë dhe i zi, të cilin e veshi të zbërthyer dhe guximshëm të ulët. Flokët e saj të gjata u ngacmuan në valë të plota, që të kujtonin fijet e famshme të Bridget Bardot dhe ato theksoheshin në mënyrë perfekte me nuanca të ndryshme bionde. Një tjetër vështrim e pa Nicole-n të kthehej tek rrënjët e saj kokëkuqe teksa pozonte në një karrige me një pallto të zezë dhe taka të larta. Në intervistën për median, ajo foli për këngën e saj të re në Netflix, The Perfect Couple, me protagonist Liev Schrieber, si dhe për thrillerin e saj erotik Babygirl që del në kinema në dhjetor. Nicole foli gjithashtu se si është jeta për të, bashkëshortin e saj, Keith Urban dhe dy vajzat e tyre, Sunday, 16 dhe Faith, 13. Nicole ka bërë një sërë modelesh flokësh të ndryshme gjatë viteve Duke shpjeguar se oraret e tyre të ngjeshur nënkuptojnë se ata rrallë janë në shtëpi, Nicole tregoi se si e menaxhuan jetën në rrugë. "Unë jam e gatshme të udhëtoj, gjë që shumë njerëz nuk janë," tha ajo. "Fëmijët e mi janë të gatshëm të udhëtojnë... ndoshta më pak tani [që janë më të rritur], por ata janë gjithashtu shumë të interesuar për botën." Puna e saj i ka marrë ata nëpër botë, gjë për të cilën Nicole është e lumtur. Keith Urban, Sunday Rose Kidman-Urban, Faith Margaret Kidman-Urban, Sybella Hawley, Nicole Kidman, Vajzat e Nicole dhe Keith kanë dalë në qendër të vëmendjes "Ata thonë se kanë kaq shumë vula në pasaportën e tyre, më shumë se shumica e njerëzve që janë rreth të tetëdhjetave," vazhdoi Nicole. "Kjo sepse kur ishin të vegjël, ata jetonin në Marok dhe më pas shkuam në shkretëtirën e Algjerisë, ku ata kalëruan devetë dhe në tregje për tre muaj e gjysmë". Ajo shtoi: "Ata kanë jetuar në Francë, Australi, Angli, Skoci, Irlandë, Azi, Vietnam, Hong Kong, kudo". Sunday iu bashkua mamasë së saj në Javën e Modës në Paris Ndërsa ata i kanë mbrojtur fëmijët e tyre nga sytë e publikut gjatë viteve, së fundmi e diela dhe Besimi kanë dalë në qendër të vëmendjes. E diela ishte plus-one e mamasë së saj në një sfilatë të modës Balenciaga në Paris gjatë verës. Në bisedë me Victoria Beckham për Vogue Australia, Nicole dha një pasqyrë të vendimit të saj për të lejuar vajzën e saj t'i bashkohej asaj. Keith Urban dhe Nicole Kidman në AFI Life Achievement Award duke nderuar Nicole Kidman mbajtur në The Dolby Theatre më 27 Prill 2024 në Los Anxhelos, Kaliforni.© Getty Images Nicole ndan vajzat e saj me Keith Urban "Ajo donte të shkonte për një kohë të gjatë. Kjo ishte sulmi i saj në të, dhe kjo ishte ajo." Megjithatë, megjithëse kohët e fundit ajo kishte edhe vajzën e saj t'i bashkohej asaj për një festë Omega në Lojërat Olimpike 2024 në Paris, Nicole shtoi: "Unë jam si jo, jo më", duke shpjeguar: "Është një shtytje. Nuk dua. ta mbaj mbrapa sepse nuk dua ta përkëdhel”.

A është e mundur të jesh një “nënë e përkryer”? Në shoqërinë e sotme, të qenit “nënë e përkryer” shpesh duket si diçka e paarritshme. Por çfarë do të thotë në të vërtetë të jesh një nënë e përkryer? Dhe më e rëndësishmja: A është kjo diçka e arritshme? Shumë gra ndihen nën trysninë për të qenë të përsosura në çdo aspekt të jetës së tyre, si në punë, ashtu edhe në familje. Përsosmëria duket sikur është bërë e detyrueshme, kjo ide buron nga rrjetet sociale, mediat dhe pritshmëritë e shoqërisë e familjes. Gratë shpesh ndihen të detyruara të jenë të suksesshme në punë, nëna të përkushtuara dhe të mbajnë një shtëpi të përsosur, të gjitha në të njëjtën kohë. Realiteti: Përsosmëria është një mit Realiteti është se përsosmëria nuk ekziston. Të qenit një “nënë e përkryer” është një mit që mund të krijojë më shumë shqetësim sesa lumturi. Nënat janë qenie njerëzore dhe si të gjithë të tjerët, kanë kufizimet e tyre. Gabimet janë pjesë e natyrshme e prindërimit dhe janë ato që i bëjnë fëmijët të mësojnë për jetën. Një nga hapat më të rëndësishëm që nënat mund të ndërmarrin është të pranojnë se gabimet janë pjesë e natyrshme e jetës. Të jesh një prind i mirë nuk do të thotë të jesh i përsosur, por të tregosh dashuri, mbështetje dhe kujdes për fëmijët. Kur nënat pranojnë gabimet e tyre, ato jo vetëm që lehtësojnë trysninë mbi veten, por gjithashtu u mësojnë fëmijëve të tyre rëndësinë e të qenit të sinqertë dhe të vërtetë. Në vend që të përpiqen për përsosmëri, nënat duhet të përqendrohen në të qenit “nënë e mjaftueshme”. Kjo nënkupton që të jesh e pranishme emocionalisht, mbështetëse dhe të krijosh një mjedis të sigurt dhe të dashur për fëmijët e tu. Kjo është ajo që fëmijët kanë më shumë nevojë. Të qenit një nënë e përkryer është një ide që ekziston vetëm në teori. Në praktikë, të jesh një nënë e mirë është më shumë çështje e të qenit e përkushtuar dhe e pranishme për fëmijët, Në fund të fundit, nënat duhet të kujtojnë se ajo që fëmijët e tyre kanë më shumë nevojë është dashuria, kujdesi dhe mirëkuptimi, jo përsosmëria. Prandaj, le të heqim dorë nga ideja e “përsosmërisë”. /Telegrafi/

Ka vende në botë që jo vetëm mbajnë vepra me vlera të mëdha artistike dhe kulturore, por që në thelb janë thesare të vërteta. Vendndodhje unike, godina të krijuara nga arkitektë dhe dizajnerë të famshëm, këto janë pjesë e listës së muzeve më spektakolarë në botë. Po ju tregojmë këto tempuj të kulturës dhe vepra arkitekturore me një bukuri të pashoqe. Musée Atelier Audemars Piguet në Zvicër është një tjetër ndërtesë e vendosur në zemër të Valle de Joux. Me një formë spirale që simbolizon historinë e kompanisë dhe origjinën e kësaj zone, ky muze është goxha i veçantë. Muzeu Bauhaus Archive në Berlin është modifikuar nga projekti origjinal i Walter Gropius. Një ndër muzetë më spektakolarë në botë për t'u zbuluar në çdo detaj dhe aspekt. Ju prezantojmë me muzetë më të bukur në botë Guggenheim Museum, Bilbao është një tjetër godinë që të jep idenë e një anije gjigante që reflekton dritën duke dhënë një efekt unik në pamjen e jashtme. Në ndërtesë janë përdorur panele titani të lëmuar që ngjajnë me luspat e peshkut. Muzeu Kistefos në Oslo të Norvegjisë është një tjetër objekt që vjen si pjesë e listës së muzeve më të bukur në botë. Një ndërtesë me formë të lakuar e krijuar nga grupi danez i arkitektëve, Bjarke Ingels. Përveçse muze dhe galeri arti, kjo godinë ka edhe funksionin e urës. Lojërat argëtuese të dritës dhe reflektimit të saj e bëjnë edhe më unik dizajnin në tërësi. Nuk mund të harrohet Italia, për muzetë e bukur. Muzeu Messner Mountain Corones është një vepër arkitekturore që përzihet mjeshtërisht me mjedisin përreth. E ndërtuar brenda një mali shkëmbor që garanton një pamje fantastike të Dolomiteve nga çdo kënd i mundshëm, kjo kryevepër nga Zaha Hadid është një tjetër simbol i ekselencës italiane. Ju prezantojmë me muzetë më të bukur në botë Getty Images Këto janë vetëm disa nga muzetë me bukuri të rrallë, e nëse mendoni të bëni udhëtimin e radhës, vizita në një nga këto muze mund të jetë një eksperiencë e paharruar për ju.

Ishulli me plazhe mahnitëse që nuk vizitohet vetëm prej famës së keqe të Napoleonit NGA LIVING Ishulli me plazhe mahnitëse që nuk vizitohet vetëm prej Korsika – e njohur si ishulli i mrekullueshëm i grekëve të lashtë me mijëra kilometra bregdet – konsiderohet ende si një destinacion ‘sekret’ pasi pak turistë e zgjedhin atë në sezonin veror. Por meqënëse besohet se aty ka lindur perandori famëkeq Napoleon Bonaparte, nuk preferohet nga turistët francezë, shkruan rrjeti britanik The Mirror. Ishulli me plazhe mahnitëse që nuk vizitohet vetëm prej Janine Marsh, e cila jeton në veri të Francës thotë se është e habitur përse bashkëatdhetarët e refuzojnë ishullin që dikur ka qenë italian, teksa tregonte për rrjetin GB Neës: “Është vend i mrekullueshëm, i mbushur me pemë të egra limoni, fiku e ullinj. Fshatra të vegjël piktoreskë qe i ngjitën faqes së malit si midhjet në kurrizin e balenës, me arkitekturë të stilit barok, fortifikime të vjetra dhe plazhe me rërë të pastër.” Ishulli ka më shumë se 200 plazhe dhe mbanë një prej hekurudhave me të bukura të Evropës. Ishulli me plazhe mahnitëse që nuk vizitohet vetëm prej Ndërsa Porto-Vecchio, është qyteza piktoreske me pamje sensacionale të plazhit Santa Giulia. Porti më jugor i ishullit, Bonifacio tërheq vëmendjen me citadelën në majë të shkëmbit. Operatorët turistike thonë se nëse mërziteni në Korsika, ishulli italian i Sardenjës është vetëm një orë larg me traget. Korsika është një vendbanim me sens të lartë pavarësie dhe kërkon shkëputjen nga Franca, e cila e ka blerë atë nga Italia shekuj më pare. Living

Na birte e shekullit e Ri/ qe plakun e lame ne shejtnine e tij...Migjeni i pashmangshem si cdo pervjetor te tij... Nga ana estetike, Migjeni përfaqëson një uragan të vërtetë, që vjen bashkëkohës me shkrimtarë të tjerë në botë, por krijimtaria e tij është dhe shumë e veçantë për realitetin e vjetër, provincial e arkaik shqiptar. Përpara se Migjeni të debutonte në letërsinë shqipe, poezia shqipe në vetvete vuante nga patriotizmi folklorik (i pashmangshëm në fillimet e letërsisë shqipe të Rilindjes, por që tashmë ishte kthyer në një eter asfiksues) që përfaqësohej nga uniformiteti i vargut 8-rrokësh popullor. Rimat e detyruara, fjalët e mbushura me origjinë nga gjuhët osmane dhe greke përfaqësonin në dukje një rregull që nuk ekzistonte në botën shqiptare, një tip bejtezimi që kishte betonizuar fjalën shqip në kërkim të motiveve klasike, derisa shfaqet Migjeni që me vargun e tij të lirë tregon dhe dëshmon kaosin e botës shqiptare. Migjeni me instinktin e një poeti të ri, e kupton se koha e klasicizmit të trashëguar nga letërsitë e mëdha pjesë të kurrikulave ku ishin formuar të gjithë ata që merreshin me poezinë shqipe ka kaluar dhe se fjala shqip kërkon ritme dhe tonalitete të tjera për të përfaqësuar më mirë botën e brendshme të njeriut shqiptar që nga sistemi i mileteve të Perandorisë Otomane po dilte në dritën e individualizmit dhe përsosjes së vet morale.

Nënë Tereza Anjezë Gonxhe Bojaxhiu (sot zyrtarisht Mary Theresa Bojaxhi; Shkup, 26 gusht 1910 – Kalkutë, 5 shtator 1997) e njohur zakonisht si Nënë Tereza e Kalkutës (dhe e nderuar në kishën katolike si Shën Tereza e Kalkutës ishte një murgeshë dhe misionare katolike indiane me prejardhje shqiptare U lind në Shkup, asokohe qendra e Vilajetit të Kosovës në Perandorinë Osmane. Jetoi në vendlindje për tetëmbëdhjetë vjet, ajo u shpërngul në Irlandë dhe më pas në Indi, ku jetoi pjesën më të madhe të jetës së saj. Nënë Tereza themeloi Misionarët e Bamirësisë, një kongregacion katolik, i cili në vitin 2012 kishte më shumë se 4,500 motra dhe ishte aktiv në 133 shtete. Ato ofrojnë shtëpi për njerëzit që janë duke vdekur nga HIV/AIDS, lebra dhe tuberkulozi; ato ofrojnë ushqime, klinika të lëvizshme, programe këshilluese për fëmijët dhe familjet, jetimore, dhe shkolla. Anëtarët duhet t’i përmbahen betimit të "dëlirësisë, varfërisë dhe bindjes", si dhe një kusht të katërt, për të dhënë "shërbime falas e me gjithë zemër për më të varfërit e të varfërve" Nënë Tereza ishte një tregëtare e njohur.Ishte bashkpronare e një firme ndërtimi në Shkup.Kompania e saj bëri bashkëfinancimin e projektit për ndërtimin e teatrit të parë të Shkupit.Ajo mori pjesë në zhvillimin e linjës hekururodhe që e lidh Kosovën me Shkupin,Projekt që e kishte financuar personalisht. Nënë Tereza tregonte cdo herë se ishte shumë krenare që familja e saj asnjëherë nuk e la dikë me dorë ose me zemër të zbrazët.Ajo disa herë e vizitoi edhe Kosovën .Cdo kund u admirua për veprat e saj bamirëse. Nënë Tereza është nderuar me çmimet dhe nderimet më të larta, duke përfshirë: më 1962 Çmimin e Paqes Ramon Magsaysay dhe 1979 Çmimin Nobel për Paqe. Më 19 tetor 2003, ajo u lumturua dhe u quajt "Tereza e Bekuar e Kalkutës". Për t’u kanonizuar në shenjtore, asaj duhej t’i njihej një mrekulli e dytë, në bazë të rregullave të kishës katolike. Një mrekulli e dytë i është njohur nga Papa Françesku, në dhjetor të vitit 2015, duke i hapur rrugën që ajo të shpallet e shenjt nga Kisha Katolike e Romës. Kanonizimi i saj është bërë më 4 shtator 2016, një ditë para 19-vjetorit të vdekjes së saj (5 Shtator), ku njihet edhe si dita e saj e festës. Një figurë e diskutueshme si gjatë jetës dhe pas vdekjes së saj, Nënë Tereza u admirua gjerësisht nga shumë njerëz për veprat e saj bamirëse. Ajo u vlerësua dhe u kritikua për akuza të ndryshme, të tilla si për pikëpamjet e saj për abortin dhe kontracepsionin Ajo gjithashtu ka marrë kritika për kushtet në shtëpitë që ajo ofronte për ata që ishin buzë vdekjes Biografia e saj e autorizuar u shkrua nga Navin Chawla dhe u botua në 1992, ajo ka qenë subjekt i filmave dhe librave të tjerë. Më 6 Shtator 2017, Tereza dhe Shën Françesk Saver u emëruan bashkë-mbrojtës të Arqipeshkvisë Katolike Romake të Kalkutës. Jetëshkrimi Jeta e hershme Gonxhe Bojaxhiu u lind më 26 gusht 1910 në një familje shqiptare në Üsküb (Shkup, tani kryeqyteti i Maqedonisë së Veriut), Perandoria Osmane. Ajo u pagëzua në Shkup, një ditë pas lindjes. Ajo më vonë e konsideroi 27 gushtin, ditën kur u pagëzua, "ditëlindjen e saj të vërtetë" Ajo ishte fëmija më e vogël e Nikollës dhe Drande Bojaxhiu (Bernai). Babai i saj, i cili ishte i përfshirë në politikën e komunitetit shqiptar në vilajetin e Kosovës, vdiq në vitin 1919 kur ajo ishte tetë vjeç. Ai kishte lindur në Prizren por me prejardhje familjare ishte nga Fani i Mirditës dhe nëna e saj ishte nga një fshat afër Gjakovës. Shtëpia Përkujtimore e Nënë Terezës në Shkup qytetin e saj të lindjes. Sipas një biografie të Joan Graff Clucas, Tereza u magjepsur nga tregimet e jetës së misionarëve dhe shërbimit të tyre në Bengal që kur ishte e vogël; në moshën 12 vjeçare ajo ishte e bindur që duhet të angazhohej për jetën fetare.[30] Vendosmëria e saj u forcua më 15 gusht 1928 ndërsa lutej në faltoren e Medonnës së Zezë të Vitisë, ku shpesh shkonte në pelegrinazhe Teresa u largua nga shtëpia në vitin 1928 në moshën 18 vjeçare për t'u bashkuar me Motrat e Loretos në Loreto Abbey në Rathfarnham, Irlandë, për të mësuar anglisht me synimin për t'u bërë misionare; anglishtja gjithashtu ishte gjuha e folur e Motrave të Loretos në Indi.Nga atëhere ajo nuk i ka pa më nënën dhe motrën a saj. Familja e saj jetoi në Shkup deri në vitin 1934, më pas u transferua në Tiranë. Në Tiranë familja e saj, gjegjësisht nëna Dranja, motra Agja dhe vëllau Lazri jetuan në rrugën "Hajdar Hidi" 41 pranë katedrales katolike në rrugën e Kavajës në shtëpinë e Avni Zajmit. Ajo arriti në Indi në vitin 1929 dhe filloi novatorin e saj në Darjeeling, në Himalajet e poshtme,[38] këtu ajo mësoi bengalishten dhe dha mësim në Shkollën e Shën Terezës pranë manastirit të saj. Tereza mori Betimet fetare e saj të para më 24 maj 1931. Ajo zgjodhi të emërohej pas Terezes së Lisjës, shenjtore mbrojtëse të misionarëve; sepse një murgeshë në manastir kishte zgjedhur tashmë atë emër, Agnesa zgjodhi drejtshkrimin e saj në spanjisht (Teresa, shqiptim: [Tereza]) Tereza mori Betimet solemne të saj më 14 maj 1937 ndërsa ishte mësuese në shkollën e manastirit Loreto në Entally, në Kalkutën Lindore. Ajo shërbeu atje për afro njëzet vjet dhe u emërua drejtoreshë e shkollës në vitin 1944. Megjithëse Tereza gëzonte mësimin në shkollë, ajo gjithnjë e më shumë shqetësohej nga varfëria që e rrethonte në Kalkutë.[46] Uria e Bengalit e 1943 solli mjerimin dhe vdekjen në qytet, dhe Dita e Veprimit të Drejtpërdrejtë në Gusht 1946 filloi një periudhë të dhunës myslimane-hindu. Misionarët e Bamirësisë Three-story building with a sign and a statue Misionarë të Bamirësisë, Shtëpia e nënës në Kolkata. Artikulli kryesor: Misionarët e Bamirësisë Më 10 shtator 1946, Tereza përjetoi atë që ajo e përshkroi më vonë si "thirrje brenda thirrjes" kur udhëtoi me tren për në manastirin Loreto në Darjeeling nga Kalkuta për tërheqjen e saj vjetore. "Unë do të largohesha nga manastiri dhe t'i ndihmoja të varfërit ndërsa jetonim në mesin e tyre. Ishte një urdhër. Të dështosh do të ishte të prishësh besimin . Joseph Langford më vonë shkroi, "Megjithëse askush nuk e dinte atë kohë, Motra Terezë sapo ishte bërë Nënë Tereza" Ajo filloi punën misionare me të varfërit në 1948, duke zëvendësuar zakonin e saj tradicional Loreto me një sari të thjeshtë pambuku të bardhë me një kufi blu. Teresa adoptoi nënshtetësinë indiane, kaloi disa muaj në Patna për të marrë trajnim bazë mjekësor në Spitalin e Familjes së Shenjtë dhe u fut në lagjet e varfëra.Ajo themeloi një shkollë në Motijhil, Kalkuta, para se të fillonte të kujdeset për të varfërit dhe të uriturit Në fillim të vitit 1949 Tereza u bashkua në përpjekjet e saj nga një grup i grave të reja, dhe ajo hodhi themelet për një bashkësi të re fetare duke ndihmuar "më të varfërit midis të varfërve". Përpjekjet e saj shpejt tërhoqën vëmendjen e zyrtarëve indiane, përfshirë kryeministrin.[54] Teresa shkruajti në ditarin e saj se viti i saj i parë ishte i mbushur me vështirësi. Pa të ardhura, ajo lypte për ushqime dhe furnizime dhe përjetoi dyshim, vetminë dhe tundimin për t'u kthyer në komoditetin e jetës së manastirit gjatë këtyre muajve të hershëm: Zoti ynë dëshiron që unë të jem një murgeshë e lirë e mbuluar me varfërinë e kryqit. Sot, mësova një mësim të mirë. Varfëria e të varfërve duhet të jetë aq e vështirë për ta. Ndërsa kërkoja një shtëpi, unë eca dhe eca derisa mu acaruan krahët dhe këmbët. Mendova se sa duhet të dhembin në trup dhe shpirt, duke kërkuar shtëpi, ushqim dhe shëndet. Pastaj, komoditeti i Loreto [ish-kongregacioni i saj] erdhi për të më tunduar. "Ju duhet të thoni vetëm fjalën dhe gjithçka që do të jetë përsëri e juaja", vazhdoi të thotë Tempter. ... Me zgjedhjen e lirë, Perëndia im, dhe nga dashuria për ju, unë dëshiroj të qëndroj dhe të bëj çfarëdo që të jetë vullneti juaj i Shenjtë në lidhje me mua. Nuk e lëshova një lot të vetëm. Four nuns in sandals and white-and-blue saris Misionarët e Bamirësisë në sari-të tradicionale. Më 7 tetor 1950, Tereza mori lejen e Vatikanit për kongregacionin dioqezan, i cili do të bëhej Misionarët e Bamirësisë Sipas fjalëve të saj, do të kujdesej për "të uriturit, të zhveshurit, të pastrehët, të gjymtuarit, të verbrit, lebrozët, për të gjithë ata njerëz që ndihen të padëshiruar, të pa dashur, të pa dashur për të gjithë shoqërinë, njerëz që janë bërë barrë për shoqërinë dhe janë të turpëruar nga të gjithë Në 1952, Tereza hapi bujtinë e saj të parë me ndihmën e zyrtarëve të Kalkutës. Ajo shndërroi një tempull Hindu të braktisur në Shtëpinë Kalighat për Vdekjen, falas për të varfërit, dhe e quajti atë Kalighat, Shtëpia e Zemrës së Pastër (Nirmal Hriday). Ata që u sollën në shtëpi morën kujdes mjekësor dhe mundësinë për të vdekur me dinjitet në përputhje me besimin e tyre: Myslimanëve ju lexua Kuran, hindusët morën ujë nga Ganga dhe katolikët morën vajosje ekstreme. "Një vdekje e bukur", tha Tereza, "është për njerëzit që kanë jetuar si kafshë të vdesin si engjëj - të dashur dhe të kërkuar". White, older building Nirmal Hriday, bujtësi i Kalkutës së Nënë Terezës, në 2007. Ajo hapi një bujtinë për ata me lebër, duke e quajtur atë Shanti Nagar (Qyteti i Paqes).[60] Misionarët e Bamirësisë krijuan klinika për shtrirjen e lebrozit në të gjithë Kalkutën, duke siguruar ilaçe, veshje dhe ushqim.[61] Misionarët e Bamirësisë morën një numër gjithnjë e më të madh të fëmijëve të pastrehë; në vitin 1955 Tereza hapi Nirmala Shishu Bhavan, Shtëpia e Fëmijëve të Zemrës së Papërlyer, si një strehë për jetimët dhe rininë e pastrehë. Kongregacioni filloi të tërheqë rekrutë dhe dhurime, dhe deri në vitet 1960 ajo kishte hapur hotele, jetimore dhe shtëpi lebrike në të gjithë Indinë. Tereza pastaj zgjeroi kongregacionin jashtë vendit, duke hapur një shtëpi në Venezuelë në 1965 me pesë motra Shtëpitë u ndoqën edhe në Itali (Romë), Tanzani dhe Austri në 1968, dhe gjatë viteve 1970 kongregacioni hapi shtëpi dhe fondacione në Shtetet e Bashkuara dhe dhjetëra vende në Azi, Afrikë dhe Evropë. Misionarët e Vëllezërve të Bamirësisë u themeluan në vitin 1963, dhe një degë soditëse e Motrave ndoqi në 1976. Lay Katolikë dhe jo-Katolikë u regjistruan si Bashkëpunëtorët e Nënë Terezës, Bashkëpunëtorët e Sëmurë dhe Vuajtjeve, dhe Misionarët e Lay të Bamirësisë. Duke iu përgjigjur kërkesave të shumë priftërinjve, në 1981 Nënë Tereza themeloi Lëvizjen Corpus Krishti për Priftërinjtë [65] dhe me Joseph Langford Misionarët e Etërve të Bamirësisë në 1984, për të kombinuar qëllimet profesionale të Misionarëve të Bamirësisë me burimet e priftërisë. Deri në vitin 1997, kongregacioni 13 anëtarësh i Kalkutës ishte rritur në më shumë se 4000 motra që menaxhonin jetimore, strehimore të SIDA-ve dhe qendra bamirësie në të gjithë botën, duke u kujdesur për refugjatët, të verbrit, të paaftë, të moshuarit, alkoolistët, të varfërit dhe të pastrehët dhe viktimat e përmbytjeve, epidemive dhe krizë urie.[67] Deri në vitin 2007, Misionarët e Bamirësisë numëruan rreth 450 vëllezër dhe 5000 motra në të gjithë botën, duke operuar 600 misione, shkolla dhe strehimore në 120 vende.] Bamirësia ndërkombëtare Tereza tha: "Me anë të gjakut, unë jam Shqiptare. Nga nënshtetësia, një indiane. Me anë të besimit, unë jam një murgeshë katolike. Sa i përket thirrjes sime, unë i përkas botës. Sa i përket zemrës time, unë i përkas plotësisht zemrës së Jezusit.[4] Ajo fliste rrjedhshëm pesë gjuhë - Bengalisht, Shqip, Serbisht, Anglisht dhe Hindi- ajo bëri udhëtime të rastit jashtë Indisë për arsye humanitare Në kulmin e Rrethimit të Beirutit në 1982, Tereza shpëtoi 37 fëmijë të bllokuar në një spital të linjës së përparme duke ndërmjetësuar një armëpushim të përkohshëm midis ushtrisë izraelite dhe guerileve palestinezë. E shoqëruar nga punëtorët e Kryqit të Kuq, ajo udhëtoi nëpër zonën e luftës për në spital për të evakuuar pacientët e rinj. Kur Evropa Lindore përjetoi rritje të hapjes në fund të viteve 1980, Tereza i zgjeroi përpjekjet e saj drejt vendeve komuniste që kishin refuzuar Misionarët e Bamirësisë. Ajo filloi dhjetëra projekte, e pavendosur nga kritikat për qëndrimet e saj kundër abortit dhe divorcit: "Pavarësisht se kush thotë çfarë, duhet ta pranosh me një buzëqeshje dhe të bësh punën tënde". Ajo vizitoi Armeninë pas tërmetit të vitit 1988 dhe u takua me Nikolai Ryzhkov, Kryetar i Këshillit të Ministrave. Tereza udhëtoi për të ndihmuar të uriturit në Etiopi, viktima të rrezatimit në hernernobil dhe viktimat e tërmetit në Armeni Në vitin 1991 ajo u kthye në Shqipëri për herë të parë, duke hapur një shtëpi të Misionarëve të Bamirësisë në Tiranë.[78] Deri në vitin 1996, Tereza ka operuar 517 misione në mbi 100 vende.[79] Misionarët Bamirësisë së saj të u rritën nga dymbëdhjetë në mijëra, duke u shërbyer "më të varfërve të të varfërve" në 450 qendra në të gjithë botën. Misionarët e parë të shtëpisë së bamirësisë në Shtetet e Bashkuara u krijuan në rajonin e South Bronx të New York City dhe me 1984 kongregacioni operoi 19 institucione në të gjithë vendin.[80] Përkeqësimi i shëndetit dhe vdekja Tereza pati një sulm në zemër në Romë në 1983 ndërsa ajo ishte duke vizituar Papën Gjon Pali II. Pas një sulmi të dytë në 1989, ajo mori një kardiak artificial. Në 1991, pas një periudhe pneumonie në Meksikë, ajo pati probleme shtesë të zemrës. Edhe pse Tereza ofroi të jepte dorëheqjen si kreu i Misionarëve të Bamirësisë, me një votim të fshehtë motrat e kongregacionit votuan që ajo të qëndronte dhe ajo ra dakord të vazhdonte.[81] Në Prill 1996 ajo ra, duke thyer kolarbonin e saj, dhe katër muaj më vonë ajo pati malarje dhe Infrakt në zemër. Edhe pse Tereza kishte një operacion në zemër, shëndeti i saj ishte në rënie të qartë. Sipas Kryepeshkopit të Kalkutës Henry Sebastian D'Souza, ai urdhëroi një prift të kryente një ekzorcizëm (me lejen e saj) kur ajo u shtrua në spital për herë të parë me probleme kardiake, sepse ai mendonte se mund të ishte nën sulm nga djalli. Më 13 Mars 1997 Tereza dha dorëheqjen si kreu i Misionarëve të Bamirësisë dhe ajo vdiq në 5 Shtator.[83] Në kohën e vdekjes së saj, Misionarët e Bamirësisë kishin mbi 4,000 motra dhe një vëllazëri të lidhur me 300 anëtarë që operonin 610 misione në 123 vende.[84] Këto përfshijnë strehimin dhe shtëpitë për personat me HIV/AIDS, lebrozën dhe tuberkulozin, kuzhinat e supave, programet e këshillimit për fëmijë dhe familje, jetimore dhe shkolla. Misionarët e Bamirësisë u ndihmuan nga bashkëpuntorët që numëruan mbi një milion deri në vitet 1990. Tereza u shtrua në një repart në një arkivol të hapur në Shën Thomas, Kalkuta, për një javë para funeralit të saj. Ajo mori një funeral shtetëror nga qeveria indiane në shenjë mirënjohjeje për shërbimin e saj për të varfërit e të gjitha feve në vend. I ndihmuar nga pesë priftërinj, Sekretari i Kardinal i Shtetit Angelo Sodano, përfaqësuesi i Papës, kreu ritet e fundit.[87] Vdekja e Terezës hidhëroi komunitetet laike dhe fetare. Kryeministri i Pakistanit Nawaz Sharif e quajti atë "një individ të rrallë dhe unik, e cila jetoi gjatë për qëllime më të larta. Përkushtimi i saj gjatë gjithë jetës për kujdesin e të varfërve, të sëmurëve dhe të pafavorshëmve ishte një nga shembujt më të lartë të shërbimit për njerëzimin. "[88] Sipas ish Sekretarit të Përgjithshëm të U. N. Javier Pérez de Cuéllar, "Ajo është Kombet e Bashkuara. Ajo është paqe në botë" Njohja dhe pritja India Tereza u njoh për herë të parë nga qeveria indiane më shumë se një e treta e një shekulli më parë, duke marrë Padma Shri në 1962 dhe Amimin Jawaharlal Nehru për Mirëkuptim Ndërkombëtar në 1969.[89] Ajo më vonë mori çmime të tjera indiane, duke përfshirë edhe Bharat Ratna (çmimin më të lartë civil të Indisë) në 1980.[90] Biografia zyrtare e Terezës, nga Navin Chawla, u botua në 1992. Në Kalkuta, ajo adhurohet si hyjni nga disa hindusë. Për të përkujtuar 100 vjetorin e lindjes së saj, qeveria e Indisë lëshoi një monedhë speciale 5 coin (shumën e parave që Tereza kishte kur arriti në Indi) më 28 gusht 2010. Presidenti Pratibha Patil tha: "E veshur me një sari të bardhë me një kufi blu, ajo dhe motrat e Misionarëve të Bamirësisë u bënë një simbol i shpresës për shumë njerëz - të moshuarit, të varfërit, të papunët, të sëmurët, të sëmurët përfundimisht dhe ata të braktisur nga familjet e tyre ". Pamjet indiane të Terezës nuk janë uniformisht të favorshme. Aroup Chatterjee, një mjek i lindur dhe rritur në Kalkuta i cili ishte një aktivist në lagjet e qytetit për vite me radhë, rreth vitit 1980 përpara se të transferohej në Mbretërinë e Bashkuar, tha se ai "kurrë nuk ka parë madje ndonjë murgeshë në ato lagje".[94] Hulumtimi i tij, që përfshin më shumë se 100 intervista me vullnetarë, murgesha dhe të tjerë të njohur me Misionarët e Bamirësisë, u përshkrua në një libër të vitit 2003 kritik për Terezën.[94] Chatterjee e kritikoi atë për promovimin e një "kulti të vuajtjes" dhe një imazh të shtrembëruar, negativ të Kalkutës, duke e ekzagjeruar punën e bërë nga misioni i saj dhe për keqpërdorimin e fondeve dhe privilegjeve në dispozicion të saj.[94][95] Sipas tij, disa nga problemet higjenike që ai kishte kritikuar (ripërdorimi i gjilpërave, për shembull) u përmirësuan pas vdekjes së Terezës në 1997. Bikash Ranjan Bhattacharya, kryetar i Komunës së Kolkatës nga 2005 deri në 2010, tha se "ajo nuk kishte asnjë ndikim domethënës në të varfërit e këtij qyteti", "lavdëroi sëmundjen", në vend që ta trajtonte atë dhe keqinterpretoi qytetin: "Pa dyshim që kishte varfëri në Kalkuta, por ajo kurrë nuk ishte një qytet i lebrave dhe lypësve, siç e paraqiti Nënë Tereza”.[96] Nacionalistët Hindu, Partia Bharatiya Janata u përleshën me Terezën mbi Dalits Christian por e lavdëroi atë në vdekje dhe dërgoi një përfaqësues në funeralin e saj.[97]Sidoqoftë, Vishwa Hindu Parishad kundërshtoi vendimin e qeverisë për t'i dhënë asaj një funeral shtetëror. Sekretari Giriraj Kishore tha se "detyra e saj e parë ishte ndaj Kishës dhe shërbimi shoqëror ishte i rastësishëm", duke e akuzuar atë për favorizimin e të krishterëve dhe kryerjen e "pagëzimeve të fshehta" të vdekjes.[98][99] Në një haraç të faqes së parë, Frontline Indian për dy javë hodhi poshtë akuzat si "të rreme" dhe tha se ato "nuk kishin bërë asnjë ndikim në perceptimin e publikut për punën e saj, veçanërisht në Kalkuta". Duke vlerësuar "kujdesin e saj vetëmohues", energjinë dhe trimërinë, autori i haraçit kritikoi fushatën publike të Teresës kundër abortit dhe pretendimin e saj për të qenë jo politik Në shkurt 2015 Mohan Bhagwat, udhëheqësi i organizatës së djathtë hindu Rashtriya Swayamsevak Sangh, tha se qëllimi i Terezës ishte "të shndërronte personin, i cili po shërbehej, në një të krishterë".[101] Ish zëdhënësi i RSS MG Vaidhya mbështeti vlerësimin e Bhagwat, dhe organizata akuzoi mediat për "shtrembërim të fakteve në lidhje me komentet e Bhagwat". Deputeti i Kongresit të Trinamoolit Derek O'Brien, kreu i CPI -së Atul Anjan dhe shefi i ministrit të Delhi Arvind Kejriwal protestuan kundër deklaratës së Bhagwatit.[102] Gjetiu President and Mrs. Ronald Reagan with Mother Teresa, standing at a microphone Presidenti Ronald Reagan prezanton Nënë Terezën me Medaljen Presidenciale të Lirisë në një ceremoni të Shtëpisë së Bardhë ndërsa Zonja e Parë Nancy Reagan duket, më 20 qershor 1985. Tereza mori çmimin Ramon Magsaysay për Paqen dhe Mirëkuptimin Ndërkombëtar, dhënë për punë në Azinë Jugore ose Lindore, në 1962. Sipas citimit të saj, "Bordi i Besuarve njeh njohjen e saj të mëshirshme të të varfërve të varfër të një toke të huaj, në shërbimin e të cilit ajo ka udhëhequr një kongregacion të ri".Nga fillimi i viteve 1970, ajo ishte një personazh i famshëm ndërkombëtar. Fama e Terezës mund t'i atribuohet pjesërisht dokumentarit të Malcolm Muggeridge, 1969, Diçka e bukur për Zotin, dhe librit të tij të vitit 1971 me të njëjtin emër. Muggeridge po kalonte një udhëtim shpirtëror të vetin në atë kohë.[104] Gjatë xhirimeve, pamjet e xhiruara në ndriçim të dobët (veçanërisht në Shtëpinë për Vdekjen) mendohej se nuk ka të ngjarë të përdoren nga ekuipazhi. Në Angli, pamjet u zbuluan se ishin mjaft të ndriçuara dhe Muggeridge e quajti atë një mrekulli të "dritës hyjnore" nga Tereza. Anëtarët e tjerë të ekuipazhit thanë se ishte për shkak të një lloji të ri të filmit ultra të ndjeshëm Kodak Muggeridge u kthye më vonë në katolicizëm. Rreth kësaj kohe, bota katolike filloi ta nderonte Terezën publikisht. Papa Pali VI i dha asaj përurimin Papa Gjon XXIII Çmimin e Paqes në 1971, duke lavdëruar punën e saj me të varfërit, shfaqjen e bamirësisë së krishterë dhe përpjekjet për paqen,[108] dhe ajo mori Pacem në Terris Award në 1976.[109] Pas vdekjes së saj, Tereza përparoi me shpejtësi në rrugën drejt shenjtërimit. Ajo u nderua nga qeveritë dhe organizatat civile dhe u emërua një Shoqërues Nderi të Urdhrit të Australisë në 1982 "për shërbimin ndaj komunitetit të Australisë dhe njerëzimit në përgjithësi".[110] Mbretëria e Bashkuar dhe Shtetet e Bashkuara dhuruan një numër çmimesh, duke kulmuar me Urdhrin e Meritës në 1983 dhe shtetësinë nderi të Shteteve të Bashkuara në 16 nëntor 1996.[111] Shqipëria i dha asaj Nderin e Artë të Kombit në 1994,[100] por pranimi i saj për këtë dhe Legjioni i Nderit Haitik ishte i diskutueshëm. Tereza u kritikua për përkrahje të fshehtë të Duvaliers dhe biznesmenëve të korruptuar si Charles Keating dhe Robert Maxwell ; ajo i shkroi gjykatësit të gjykimit të Keating-ut, duke kërkuar pastërti. Universitetet në Indi dhe Perëndim i dhanë diplomat e saj të nderit. Çmime të tjera civile përfshinin izemimin Balzan për promovimin e njerëzimit, paqes dhe vëllazërimit midis popujve (1978) [113] dhe Çmimin Ndërkombëtar Albert Schweitzer (1975).[114] Në prill të vitit 1976 Tereza vizitoi Universitetin e Scranton në Pensilvanian veriperëndimore, ku mori Medaljen La Storta për Shërbimin Njerëzor nga presidenti i universitetit William J. Byron. Ajo sfidoi një audiencë prej 4500 vetash për të "njohur njerëzit e varfër në shtëpinë tuaj dhe lagjen lokale", duke ushqyer të tjerët ose thjesht duke përhapur gëzim dhe dashuri,[116] dhe vazhdoi: "Të varfërit do të na ndihmojnë të rritemi në shenjtëri, sepse ata janë Krishti në maskën e shqetësimit ".[115] Në gusht 1987 Tereza mori një doktor nderi të gradës së shkencave shoqërore, në njohje të shërbimit të saj dhe ministrisë së saj për të ndihmuar të varfërit dhe të sëmurët, nga universiteti.[117] Ajo u foli përpara 4,000 studentëve dhe anëtarëve të Dioqezës së Scranton [118] për shërbimin e saj ndaj "më të varfërve të të varfërve", duke u thënë atyre "të bëjnë gjëra të vogla me shumë dashuri". Në 1979, Tereza mori themimin Nobel për Paqen "për punën e ndërmarrë në luftën për të kapërcyer varfërinë dhe shqetësimin, që gjithashtu përbën një kërcënim për paqen". Ajo refuzoi një banket ceremonial konvencional për laureatë, duke kërkuar që kostoja e tij prej 192,000 dollarë t'u jepej të varfërve në Indi dhe duke thënë se shpërblimet tokësore ishin të rëndësishme vetëm nëse e ndihmuan atë për të ndihmuar nevojtarët e botës. Kur Tereza mori çmimin, ajo u pyet: "cfarë mund të bëjmë për të promovuar paqen botërore?" Ajo u përgjigj: "Shkoni në shtëpi dhe doni familjen tuaj". Duke u bazuar në këtë temë në ligjëratën e saj për Çmimin Nobel, ajo tha: "Rreth botës, jo vetëm në vendet e varfëra, por e gjeta varfërinë e Perëndimit aq shumë më të vështirë për tu hequr. Kur marr një person nga rruga, i uritur, i jap një pjatë oriz, një copë bukë, e kam kënaqur. Unë e kam hequr atë uri. Por një person që është i mbyllur, që ndihet i padëshiruar, i padashur, i tmerruar, personi që është dëbuar nga shoqëria - se varfëria është aq e lëndueshme dhe aq shumë, dhe e shoh shumë të vështirë ". Tereza veçoi abortin si "shkatërruesin më të madh të paqes sot. Sepse nëse një nënë mund ta vrasë vetë fëmijën e vet - atë që mbetet për mua të të vras dhe të më vrasësh - nuk ka asgjë në mes. Barbara Smoker i revistës laike humaniste The Freethinker kritikoi Terezën pas çmimit të Temimit të Paqes, duke thënë se promovimi i saj i mësimeve morale katolike mbi abortin dhe kontracepsionin largoi fondet nga metodat efektive për të zgjidhur problemet e Indisë.[123] Në Konferencën e Katërt Botërore për Gratë në Pekin, Tereza tha: "Sidoqoftë ne mund ta shkatërrojmë këtë dhuratë të amësisë, veçanërisht nga e keqja e abortit, por edhe duke menduar se gjërat e tjera si punët ose pozicionet janë më të rëndësishme sesa të duash". Gjatë jetës së saj, Tereza ishte në mesin e 10 grave të para në sondazhin vjetor më të admiruar të burrave dhe grave Gallup 18 herë, duke përfunduar së pari disa herë në vitet 1980 dhe 1990.[125] Në vitin 1999 ajo drejtoi Listën e Gallup të Njerëzve më të Admiruar të Shekullit 20,[126] duke anketuar të gjitha përgjigjet e tjera vullnetare me një diferencë të gjerë, dhe ishte e para në të gjitha kategoritë kryesore demografike përveç shumë të rinjve. Kritikat Artikulli kryesor: Kritikat ndaj Nënë Terezës Sipas një shkrimi të akademikëve kanadezë Serge Larivée, Geneviève Chénard dhe Carole Sénéchal, klinikat e Terezës morën miliona dollarë në donacione, por kishin mungesë të kujdesit mjekësor, diagnozë sistematike, ushqimit të nevojshëm dhe analgjezikëve të mjaftueshëm për ata me dhimbje; sipas mendimit të tre akademikëve, "Nënë Tereza besonte se të sëmurët duhet të vuajnë si Krishti në kryq".Thuhej që paratë shtesë mund të kishin shndërruar shëndetin e të varfërve të qytetit duke krijuar lehtësira të përparuara të kujdesit paliativ . Një nga kritikët më të hapur të Teresës ishte gazetari, kritiku letrar dhe antiteizti anglez, Christopher Hitchens, nikoqir i dokumentarit Hell's Angel (1994) dhe autor i esesë Pozicioni Misionar: Nënë Tereza në Teori dhe Praktikë (1995) i cili shkroi në një artikull të 2003 : "Kjo na kthen në korrupsionin mesjetar të kishës, e cila u shiti indulgjenave të pasurve ndërsa predikonte zjarr ferr dhe vazhdimësi ndaj të varfërve. [Nënë Tereza] nuk ishte shoqe e të varfërve. Ajo ishte shoqe e varferise . Ajo tha se vuajtja ishte një dhuratë nga Zoti. Ajo e kaloi jetën duke kundërshtuar shërimin e vetëm të njohur për varfërinë, që është fuqizimi i grave dhe emancipimi i tyre nga një version blegtoral i riprodhimit të detyrueshëm. "[132] Ai e akuzoi atë për hipokrizi për zgjedhjen e trajtimit të përparuar për gjendjen e saj të zemrës.[133][134] Hitchens tha se "qëllimi i saj nuk ishte t'i ndihmonte njerëzit" dhe se ajo gënjeu donatorët se si u përdorën kontributet e tyre. "Ishte duke folur me të që unë zbulova, dhe ajo më siguroi që nuk po punonte për të lehtësuar varfërinë", ai tha, "Ajo po punonte për të zgjeruar numrin e katolikëve. Ajo tha: 'Unë nuk jam punëtore sociale. Unë nuk e bëj këtë për këtë arsye. Unë e bëj atë për Krishtin. Unë e bëj atë për kishën. ' [135] Megjithëse Hitchens mendoi se ishte dëshmitari i vetëm i thirrur nga Vatikani, Aroup Chatterjee (autori i Nënë Terezës: Tregimi i Untold ) gjithashtu u thirr për të paraqitur prova që kundërshtonin fajësimin dhe kanonizimin e Teresës; [136] Vatikani kishte hequr " avokatin e djallit " tradicional, i cili shërbeu për një qëllim të ngjashëm. Grupet për të drejtat e abortit kanë kritikuar gjithashtu qëndrimin e Terezës kundër abortit dhe kontracepsionit.[ Jeta shpirtërore Duke analizuar veprimet dhe arritjet e saj, Papa Gjon Pali II tha: "Ku e gjeti Nënë Tereza forcën dhe këmbënguljen për ta vendosur veten plotësisht në shërbim të të tjerëve? Ajo e gjeti atë në lutje dhe në soditje të heshtur të Jezu Krishtit, Fytyra e tij e Shenjtë, zemra e tij e shenjtë."[140] Në mënyrë private, Tereza përjetoi dyshime dhe luftë në bindjet e saj fetare që zgjatën afro 50 vjet (deri në fund të jetës së saj); sipas postulatorit të saj, Brian Kolodiejchuk, "Ajo nuk ndjeu praninë e Zotit çfarëdo; ... në zemrën e saj ose në eukaristi".[141] Tereza shprehu dyshime të mëdha për ekzistencën dhe dhimbjen e Zotit për mungesën e besimit të saj: Ku është besimi im? Edhe thellë poshtë ... nuk ka asgjë tjetër veç boshllëkut dhe errësirës. ... Nëse ka Zot - të lutem më fal. Kur përpiqem të ngre mendimet e mia në Parajsë, ekziston një zbrazëti e tillë bindëse që ato shumë mendime kthehen si thika të mprehta dhe dëmtojnë vetë shpirtin tim Outdoor bas-relief plaque Pllakë kushtuar Nënë Terezës në Sheshin Wenceslas, Olomouc, Republika Çeke. Kolodiejchuk (zyrtari përgjegjës për mbledhjen e provave për kanonizimin e saj) mendoi se pakënaqësia e saj mund të keqinterpretohej nga disa, por besimi i saj se Zoti po punonte përmes saj ishte i pakënaqur; megjithëse ajo ishte dashur për afërsinë e humbur te Zoti, ajo nuk e vuri në dyshim ekzistencën e tij.[143] Tereza mund të ketë provuar diçka të ngjashme me Jezusin, i cili tha kur u kryqëzua: " Eli Eli lama sabachthani? " ("Zoti im, Zoti im, pse më ke braktisur?"). Kolodiejchuk tërhoqi një krahasim me mistikun e shekullit të 16-të Gjoni i Kryqit, i cili krijoi frazën " Nata e errët e shpirtit ".[104] Shenjtorë të tjerë (përfshirë këtu emrin e Teresë të Lisjës, që e quajti atë një "natë pa asgjë") kishin përvoja të ngjashme të thatësisë shpirtërore Sipas James Langford, këto dyshime ishin tipike dhe nuk do të ishin pengesë për kanonizimin. . Pas dhjetë vjet dyshimesh, Tereza përshkroi një periudhë të shkurtër të besimit të përtërirë. Pas vdekjes së Papës Pius XII në 1958, ajo ishte duke u lutur për të në një masë rekuizmi kur ajo u çlirua nga "errësira e gjatë: ajo vuajtje e çuditshme". Sidoqoftë, pesë javë më vonë thatësia e saj shpirtërore u kthye.[146] Teresa i shkruajti shumë letra rrëfimtarëve dhe eprorëve të saj gjatë një periudhe 66-vjeçare, më së shumti Kryepeshkopit të Kalkutës Ferdinand Perier dhe priftit Jesuit Celeste van Exem (këshilltari i saj shpirtëror që nga formimi i Misionarëve të Bamirësisë).[147] Ajo kërkoi që letrat e saj të shkatërroheshin, duke u shqetësuar se "njerëzit do të mendojnë më shumë për mua - më pak për Jezusin".[104][148] Piktura gjysmë abstrakte që nderon Nënë Terezën. Sidoqoftë, letërkëmbimi është përpiluar në Nënë Terezën: Eja Bëhu Drita ime.[104][149] Teresa i shkruajti besimtarit shpirtëror Michael van der Peet, "Jezusi ka një dashuri shumë të veçantë për ju. [Por] sa për mua, heshtja dhe zbrazëtia janë aq të mëdha, saqë unë shoh dhe nuk shoh - dëgjoj dhe nuk dëgjoj - gjuha lëviz [në lutje], por nuk flet. . . . Unë dua që ju të luteni për mua - që ta lë Atë të ketë një dorë të lirë. " Në Deus caritas est ( enciklika e tij e parë), Papa Benedikti XVI e përmendi Terezën tri herë dhe përdori jetën e saj për të sqaruar një nga pikat kryesore të enciklikës: "Në shembullin e Terezës së Bekuar të Kalkutës kemi një ilustrim të qartë të faktit se koha e kushtuar Zotit në lutje jo vetëm që nuk e privon nga shërbimi efektiv dhe i dashur ndaj fqinjit tonë, por në fakt është burimi i pashtershëm i këtij shërbimi ".[150] Ajo shkroi, "Vetëm lutja mendore dhe leximi shpirtëror mund të kultivojmë dhuratën e lutjes." [151] Megjithëse urdhri i saj nuk ishte i lidhur me urdhrat françeskan, Tereza e admiroi Françeskun e Asizit [152] dhe u ndikua nga shpirtërore françeskan. Motrat e Bamirësisë recitojnë lutjen e Shën Françeskut çdo mëngjes në meshë gjatë falënderimeve pas Kungimit, dhe theksi i tyre në ministri dhe shumë nga premtimet e tyre janë të ngjashme.[152] Françesku theksoi varfërinë, dëlirësinë, bindjen dhe nënshtrimin ndaj Krishtit. Ai kushtoi pjesën më të madhe të jetës së tij për t'i shërbyer të varfërve, veçanërisht lebrave.[153] Kanonizimi Mrekullitë dhe lumnimi Pas vdekjes së Terezës në 1997, Selia e Shenjtë filloi procesin e lumnimit (e dyta e tre hapave drejt kanonizimit) dhe Kolodiejchuk u emërua postulator nga Dioqeza e Kalkutës . Edhe pse ai tha, "Ne nuk kemi pse të vërtetojmë se ajo ishte e përsosur ose kurrë nuk bëri një gabim… ”, ai duhej të dëshmonte se virtyti i Terezës ishte heroik. Kolodiejchuk dorëzoi 76 dokumente, në total 35,000 faqe, të cilat bazoheshin në intervista me 113 dëshmitarë, të cilëve u kërkohej të përgjigjeshin në 263 pyetje.[154] Pamje xhami me njolla të momenteve kryesore në jetën e Nënë Terezës në Katedralen e Shën Nënë Terezës në Prishtinë. Procesi i kanonizimit kërkon dokumentimin e një mrekullie që vjen nga ndërhyrja e shenjtorit të ardhshëm.[155] Në 2002 Vatikani njohu si mrekulli shërimin e një tumori në barkun e Monica Besrës, një grua indiane, pas aplikimit të një dollapi që përmbante foton e Teresës. Sipas Besrës, një rreze drite që buronte nga fotografia dhe tumori i saj kanceroz ishte shëruar; megjithatë, burri i saj dhe disa nga stafi i saj mjekësor thanë që trajtimi mjekësor konvencional zhduki tumorin.[156] Doktor Ranjan Mustafi, i cili tha për New York Times që kishte trajtuar Besrën, tha se kisti ishte shkaktuar nga tuberkulozi: "Nuk ishte një mrekulli... Ajo mori ilaçe për nëntë muaj deri në një vit."[157] Sipas burrit të Besrës, "Gruaja ime u kurua nga mjekët dhe jo nga ndonjë mrekulli. . . Kjo mrekulli është një shaka.” [158] Besra tha që të dhënat e saj mjekësore, përfshirë Sonograms, recetat dhe shënimet e mjekëve, u konfiskuan nga Motra Betta nga Misionarët e Bamirësisë. Sipas Time, thirrjet drejtuar Motrës Betta dhe zyrës së Motrës Nirmala (pasardhësja e Terezës si kreu i rendit) nuk nxorrën asnjë koment. Zyrtarët në Spitalin Balurghat, ku Besra kërkoi trajtim mjekësor, thanë se ata u bënë presion nga urdhri për ta thirrur kurimin e saj për mrekulli.[158] Në Shkurt 2000, ish-Ministri i Shëndetit i Bengalit Perëndimor Partho De urdhëroi një rishikim të të dhënave mjekësore të Besrës në Departamentin e Shëndetit në Kolkata. Sipas De, nuk kishte asgjë të pazakontë në lidhje me sëmundjen dhe kurimin e saj bazuar në trajtimin e saj të gjatë. Ai tha se ai kishte refuzuar t'i jepte Vatikanit emrin e një mjeku që do të vërtetonte se shërimi i Monica Besrës ishte një mrekulli.[159] Gjatë lumnimit dhe kanonizimit të Terezës, Curia Roman (Vatikani) studioi kritika të botuara dhe të pabotuara për jetën dhe veprën e saj. Hitchens dhe Chatterjee (autori i Verdict Final, një libër kritik për Terezën) i folën gjykatës; sipas zyrtarëve të Vatikanit, pretendimet e ngritura u hetuan nga Kongregacioni për Kauzat e Shenjtorëve Grupi nuk gjeti asnjë pengesë për kanonizimin e Terezës, dhe lëshoi obstetërin e saj nihil më 21 prill 1999.Për shkak të sulmeve ndaj saj, disa shkrimtarë katolikë e quajtën atë një shenjë kundërshtie.Një komitet i veçantë mjekësor vendosi që mrekullia e Monica Besrës, një nga tre të konsideruara nga Kolodiejchuk, ishte dëshmi e ndërhyrjes hyjnore. Tereza u lumturua në 19 tetor 2003 dhe u njoh nga katolikët si e " Bekuar " Kanonizimi Më 17 dhjetor 2015, Zyra e Shtypit e Vatikanit konfirmoi se Papa Françesku njohu një mrekulli të dytë që i atribuohet Terezës: shërimi i një burri brazilian me tumore të shumta të trurit përsëri në vitin 2008.Mrekullia së pari erdhi në vëmendjen e postulacionit (zyrtarët që administrojnë çështjen) gjatë ngjarjeve të Ditës Botërore të Rinisë 2013 kur Papa ishte në Brazil atë korrik. Një hetim i mëpasshëm u zhvillua në Brazil nga 19-26 qershor 2015 i cili më vonë u transferua në Kongregacioni për Kauzat e Shenjtorëve që lëshoi një dekret që pranon që hetimi të përfundojë Françesku e kanonizoi atë në një ceremoni në 4 Shtator 2016 në Sheshin e Shën Pjetrit në qytetin e Vatikanit. Dhjetëra mijëra njerëz dëshmuan ceremoninë, përfshirë 15 delegacione qeveritare dhe 1.500 njerëz të pastrehë nga e gjithë Italia.[165][166] Ajo u transmetua drejtpërdrejt në kanalin e Vatikanit dhe transmetohej në internet; Shkupi, qyteti i lindjes së Terezës, njoftoi një festë njëjavore të kanonizimit të saj.[165] Në Indi, një Meshë e veçantë u festua nga Misionarët e Bamirësisë në Kolkata.[166] Bashkë-Patron i Arkitektonisë së Kalkutës Më 4 shtator 2017, gjatë një feste për të nderuar 1-vjetorin e kanonizimit të saj, Motra Mary Prema Pierick, eprorja e Përgjithshme e Misionareve të Bamirësisë, njoftoi se Teresa do të bëhej bashkë-mbrojtëse e Argjipeshkës së Kalkutës gjatë një Mase në Katedralen e Rruzares Më të Shenjtë në orën 5.30 pasdite, më 6 shtator 2017. Më 5 Shtator 2017, Kryepiskopi Thomas D'Souza, i cili shërben si kryetar i Argjipeshkës Katolike Romake të Kalkutës, konfirmoi se Tereza do të emërohet bashkë-mbrojtëse e Dioqezës së Kalkutës, përkrah Francis XavierMë 6 shtator 2017, rreth 500 njerëz morën pjesë në meshën në një katedrale, ku Dominique Gomes, gjenerali vendas i famshëm,[170] lexoi dekretin duke e themeluar atë si shenjtin e dytë mbrojtës të dioqezës së kryepeshkopit. Ceremonia u kryesua gjithashtu nga D'Souza dhe ambasadori i Vatikanit në Indi, Giambattista Diquattro, i cili drejton meshën dhe përuroi një statujë bronzi në kishën e Nënë Terezës që e mbante një fëmijë Kisha Katolike Romake shpalli Shën Françesk Saver shenjtorin e parë mbrojtës të Kalkutës në vitin 1986.[171] Trashëgimia dhe përshkrimet në kulturën popullore Përkujtimet Artikulli kryesor: Përkujtimet e Nënë Terezës Airport terminal, with four trees in the foreground Aeroporti Ndërkombëtar i Tiranës Nënë Tereza. Tereza është përkujtuar nga muzetë dhe ka emëruar patronazhin e një numri kishash. Ajo ka me emrin e saj ndërtesa, rrugë dhe komplekse, përfshirë aeroportin ndërkombëtar të Shqipërisë . Dita e Nënë Terezës (Dita e Nënë Terezës), 19 Tetor, është një festë publike në Shqipëri . Në vitin 2009 Shtëpia Përkujtimore e Nënë Terezës u hap në qytetin e saj të lindjes, Shkup, Maqedoni Veriore . Katedralja Romake Katolike në Prishtinë, Kosovë, është emëruar për nder të saj. Ndërtimi i saj, i filluar në vitin 2011, ndezi polemikë në qarqet muslimane të cilët e panë atë si të tepruar në raport me numrin e katolikëve në zonë. Një iniciativë për të ngritur një monument për Terezën në qytetin e Pejës (sipas aktivistëve, 98 përqind myslyman) u kundërshtua nga muslimanët e Kosovës Katedralja e Shën Nënë Terezës, Prishtinë. Universiteti i Grave Nënë Tereza, në Kodaikanal, është themeluar në vitin 1984 si një universitet publik nga qeveria e Tamil Nadu. Instituti Pasuniversitar dhe Kërkimi i Nënë Terezës i Shkencave të Shëndetit në Pondicherry, u krijua në 1999 nga qeveria e Puducherry . Organizata bamirëse Sevalaya drejton Shtëpinë e Vajzave Nënë Tereza, duke siguruar vajza të varfra dhe jetime pranë fshatit të pamerituar të Kasuva në Tamil Nadu me ushqim, veshje, strehim dhe arsim falas. Një numër haraçesh nga biografi i Teresës, Navin Chawla, janë shfaqur në gazetat dhe revistat indiane. Institucioni i hekurudhave në Indi prezantoi "Nëna Express", një tren të ri me emrin Nënë Tereza, më 26 gusht 2010 për të përkujtuar përvjetorin e lindjes së saj.[179] Qeveria e Tamil Nadu organizoi festime njëqindvjeçare për të nderuar Terezën në 4 Dhjetor 2010 në Chennai, të kryesuar nga kryeministri M. Karunanidhi.[180][181] Duke filluar nga 5 Shtatori 2013, përvjetori i vdekjes së saj është caktuar Dita Ndërkombëtare e Bamirësisë nga Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara. Në vitin 2012, Teresa u rendit në numrin 5 në sondazhin e Outlook India të Indianit më të Madh. Më 5 Shtator 2017, Katedralja e Shën Terezës, katedralja e parë Katolike Romake e quajtur për nder të Terezës, u shenjtërua në Kosovë.[184] Katedralja është gjithashtu katedralja e parë katolike romake e Kosovës. Teresa është subjekt i filmit dokumentar të vitit 1969 dhe librit të vitit 1972, Diçka e bukur për Zotin, nga Malcolm Muggeridge.[185] Filmi është vlerësuar me tërheqjen e vëmendjes së botës perëndimore ndaj Nënë Terezës. Dokumentari i Christopher Hitchens '1994, Hell's Angel, argumenton se Tereza i nxiti të varfërit të pranonin fatin e tyre; të pasurit portretizohen si të favorizuar nga Zoti.[186][187

5 shtatori i 2016-s shënoi në kalendarin Apostol Ditën e Shenjtores shqiptare, Nënë Tereza e Kalkutës. "Gjeja me e rendesishme ne jete eshte dashuria. Ketu edhe eshte fillimi i veprimtarise per te drejtat njerezore" "Paqja arrihet me vepra te dashurise" ‘’Nene Tereza’’ Duke nderuar sot Nënë Terezen, ne frymëzohemi me idealin e saj të bamirësisë. Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara shpalli datën 5 shtator, dita kur vdiq Nënë Tereza, si Ditën Ndërkombëtare të Bamirësisë. Kjo dite na fton te gjitheve mbare boten per ta nderuar dhe kujtuar Nene Terezen per rolin e pazëvendësueshëm të akteve të bamirësisë në zbutjen e krizave humanitare dhe vuajtjeve njerëzore, Ne grate do t’I bejme homazh aktivitetit e trashëgimisë së Nënë Terezës, e njohur ndërkombëtarisht dhe e vlerësuar botërisht për përkushtimin dhe punën e saj gjatë gjithë jetës në ndihmë të të sëmurëve, të varfërve e njerëzve në nevojë”, Nënë Tereza është nje ikone e humanizmit për gjithë njerëzimin anë e mbanë botës. Ajo dha dashuri dhe i dëshmoi botës shumë bujari që buron nga zemra e e nje gruaje Shqiptare Viktor Hygo do të thoshte “Në çaste të vështira lindën njerëz të mëdhenj”. Për prijësit tanë shekullorë, Nëna Terezë është dhe nje diamant i c’muar që inspiron, ndrin shpirtrat e shqiptarëve të ndarë kudo ne Bote . Është rilindase bashkohore e kombit. Ajo eshte nje hyjneshe qe do t’I falemi gjthe jeten. Dhe, nese sot kudo ne bote ka njerez (disa prej te cileve veprojne edhe ne Shqiperi), qe besojne ne nje shoqeri civile, ky institucion nuk eshte i pamundur dhe mendesite thellesisht humane te Nene Terezes nuk do te mbeten nje utopi. "Nënë Tereza e Kalkutës" u quajt kur themeloi urdhërin "Misionaret e Dashurisë" (1951) për t'u shërbyer më të varfërve dhe më të pashpresëve të Kalkutës, Indisë dhe gjithë botës. Në vitin 1979, kur mori çmimin Nobel për Paqe, e gjithë bota mësoi se Nënë Tereza ishte shqiptare. Haste vështirësi për të folur rrjedhshëm Shqip pas një largimi prej 70 vjetësh dhe qëndrimi në ambiente joshqiptare, por ajo kurre nuk e ka mohuar origjinen e saj shqiptare. Shkrimet e saj ne Shqip janë letrat e rinisë dhe më pas me familjen në shqip, përshëndetje në Shqip popullit shqiptar pas fitimit të çmimit Nobel me 1979 dhe lutja në Shqip transmetuar nga Zëri i Amerikës me 17 Qershor 1978. Në çastin e marrjes së Çmimit Nobel më 1979, një nga klerikët që merrte pjesë në sallë e pyeti Nënë Terezen se nga ishte. Ajo deklaroi: “Kam lindur në Shkup, jam shkolluar në Londër, jetoj në Kalkutë dhe punoj për të gjithë njerëzit e varfër në Botë Lindi në Shkup, të Shqipërisë te pushtuar prej Perandorisë osmane, sot Ish Republika Jugosllave e Maqedonisë, më datë 26 gusht 1910[4]. Një ditë pas lindjes u pagëzua në kishën e Zemrës së Krishtit nga famulltari i atëhershëm Dom Zef Ramaj, ditë të cilën ajo e llogariste si datëlindjen e saj[5]. Gonxhja ishte fëmija i tretë i Kolë Bojaxhiut me origjinë nga Mirdita dhe e Drane Bojaxhiut (mbiemri i vajzërisë Barnaj) nga Novo Sella e Gjakovës. Kola dhe Drania patën 5 fëmijë, dy nga të cilët u vdiqën në fëmijërinë e hershme. Frikë të madhe kishte nënë Drania se mos Gonxhja i vdiste menjëherë pas lindjes, sepse me trup dhe shëndet dukej e dobët. Gonxhja kishte një vëlla dhe një motër. Vëllai quhej Lazër Bojaxhiu dhe studioi në Grac të Austrisë në Akademinë Ushtarake, por për shkaqe politike emigroi qysh herët në Itali, kurse motra quhej Age Bojaxhiu. Babai i saj merrej me tregti dhe mblidhte në shtëpinë e tij artistë dhe patriotë shqiptarë. Shkupi i merret Shqipërisë prej Maqedonisë me 1 Janar 1918 në bazë të traktatit të Versajës. I ati, që ishte i përfshirë në lëvizjet politike e asaj kohe, vdes në 1919 kur ajo ishte 8 vjeçe[6]. Gonxhja mësimet e para i mori në një shkollë shqipe në Shkup, ku po ashtu e kreu dhe gjimnazin, por në gjuhën serbo-kroate. Pasionet e rinisë së Gonxhes ishin tre: të bëhej mësuese, të shkruante dhe recitonte poezi dhe të kompozonte e të luante muzikë. Emrin "Tereza" e mori kur ishte 18 vjeçe dhe u dorëzua murgeshë. Jeta si murgeshë Nënë Tereza u largua më 26 shtator 1928 nga Shkupi në drejtim të Dublinit, Irlandë. Prej kësaj dite, nënë, bijë e motër nuk do të shiheshin më kurrë. Më 12 shtator 1928, Gonxhja kishte shkruar këtë letër drejtuar tezes së saj: “Shkup 12. 09. 28 E dashura Teze Lis! Më 26 të këtij muaji po nisem prej Shkupit. S’po mund mos me ju shkrue dy tri rreshta për juve. Lamtumirë, e deshiroj që Zoti t'ju nap gjithshka që ju deshron zemna. Dua t'ju fal gjanat ma të përzemërta, Gonxhja”. Ky ishte momenti kur ajo u nda përfundimisht me familjen dhe vetëm pas 30 vitesh, do të takohej me të vëllanë, Lazrin. Kurse nëna Drania dhe motra Age, shkuan në atdhe, në Shqipëri,qysh para Luftës së Dytë Botërore. Nënë Tereza u vendos në Kalkuta (Indi) ku fillimisht u bë mësuese dhe shumë shpejt drejtore e shkollës së vajzave. "Nënë Tereza e Kalkutës" u quajt kur themeloi urdhërin "Misionaret e Dashurisë" (1951) për t'u shërbyer më të varfërve dhe më të pashpresëve të Kalkutës, Indisë dhe gjithë botës. Në vitin 1979, kur mori çmimin Nobel për Paqe, e gjithë bota mësoi se Nënë Tereza ishte shqiptare. Haste vështirësi për të folur rrjedhshëm Shqip pas një largimi prej 70 vjetësh dhe qëndrimi në ambiente joshqiptare, por ajo kurre nuk e ka mohuar origjinen e saj shqiptare. Shkrimet e saj ne Shqip janë letrat e rinisë dhe më pas me familjen në shqip, përshëndetje në Shqip popullit shqiptar pas fitimit të çmimit Nobel me 1979 dhe lutja në Shqip transmetuar nga Zëri i Amerikës me 17 Qershor 1978. Në çastin e marrjes së Çmimit Nobel më 1979, një nga klerikët që merrte pjesë në sallë e pyeti Nënë Terezen se nga ishte. Ajo deklaroi: “Kam lindur në Shkup, jam shkolluar në Londër, jetoj në Kalkutë dhe punoj për të gjithë njerëzit e varfër në Botë. Atdheu im është një vend i vogël me emrin Shqipëri”. Por Shqipëria heshtte. Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë nuk i kishte dhënë vizë nobelistes së ardhshme as sa për të parë nënën e saj që jetonte në Tiranë, as për te marrë pjesë në varrimin e saj më 1974, as për të parë varrin. Madje këtë vizë nuk ia dhane as kur fama e saj kishte marrë dhenë në të katër anët e botës deri ne fillim të viteve '90. Shqiptarja trupvogël ishte kthyer në një legjendë të gjallë. Ajo ishte nënë kujdestare e 7,500 fëmijëve në 60 shkolla, ishte nënë që mjekonte 960,000 të sëmurë në 213 dispanseri, ishte e vetmja në botë qe trajtonte 47,000 viktima të lebrozes në 54 klinika, kujdesej për 3,400 pleq të braktisur e të lënë rrugëve, në 20 shtëpi pleqsh, kishte birësuar 160 fëmijë ilegjitim e bonjakë. Këto janë shifrat e mesit të viteve '80. Deri sa Nënë Tereza ishte gjallë dhe sot e kësaj dite shifrat kanë ndryshuar shumë. Ish Presidenti i Shteteve të Bashkuara Ronald Reagan duke e shpërblyer Nënë Terezën me çmimin Medal of Freedom 1985 . Nënë Tereza nuk qe ndonjë perëndeshë dhe me të mund të fliste çdonjëri. Madje ajo kishte edhe adresë të saktë: një godinë ngjyrë hiri në Bose Road, të ndërtuar në një lagje të zhurmëshme dhe çjerrëse, të stërmbushur me njerëz, e cila vlonte nga çajbërësit, shitësit dhe tregtarë të tjerë të pjesëve më të ndryshme këmbyese si dhe lëngështrydhësit. Këtu, mu në qendër të Kalkutës shtrihej shtabi i përgjithshëm i Rregullit, "Shtëpia e Nënës", pranë portës të së cilës qe vendosur një tabelë druri ku shkruante: "Mother Teresa. IN/OUT". Shtëpinë e Nënë Terezës e kanë vizituar personalitete si mbretëresha e Britanisë, ish presidentët e Shteteve të Bashkuara George Bush e Jimmy Carter, Yasser Arafati, princesha Diana e shumë të tjerë. Nënë Tereza ka qenë mjaft bujare, humane e zemërgjerë dhe këto janë karakteristikat që do ta bëjnë të jetojë përgjithmonë në zemrat e gjithë njerëzve, sidomos në zemrat e shqiptarëve. Kur ishte e re jo vetem ka folur, por ka shkruar edhe poezi ne gjuhen Shqipe. Per shembull poezine e meposhtme e ka shkruar kur ishte 22 vjeçe gjate udhes per ne Indi. Sot kemi një dëshmi të Nënë Terezës që flet shqip më 1988, në një intervistë dhënë Zërit të Amerikës në gjuhën shqipeNënë Terezës, për të ardhur në Shqipëri iu desh të dërgonte tre letra. Ajo i kishte dërguar më parë letër Komitetit Shqiptar për Marrëdhëniet me Jashtë, por nuk mori kurrë përgjigje. Ja se si e shpjegon Lolja letren e te madhes Nena Tereze derguar Presidentit te Republikes ne vitin 1989, te cilit i theksonte se: “per 60 vjet kam vizituar shume e shume vende jashte atdheut tim”, qe eshte edhe nje fakt se ajo e konsideronte Shqipërine atdheun e saj. Me ne fund, e para pasaporte (per kete rast ishte diplomatike) e dhene per nenshtetas te huaj me origjine shqiptare iu dha pikerisht Nënë Terezes, e cila vizitoi Shqipërine me 1989. Nënë Tereza kishte gjithashtu pasaporte nga India, Vatikani, Britania e Madhe dhe Italia. Kur i thane per pasaporten Shqiptare ajo u pergjigj: “E pranoj me kenaqesi, sepse eshte pasaporta e vendit tim; atje kam Nënën dhe motren, atje kam miq e te njohur, atje shume shpejt do te hapim misionin tone e une do te jem vete aty”. Kur mori çmimin Nobel ne vitin 1979, amerikanet i ofruan nenshtetesine amerikane dhe pasaporten, por ajo nuk pranoi. Trashëgimia Nënë Tereza u bë një nga urat ndërlidhëse të njohjes së shqiptarëve në botë. Bill Clinton është shprehur në qershor 2002: “Nënë Tereza, ishte e para Ajo qe më bëri ta dua kombin shqiptar. Dhe tani ndihem shume krenar që plotesova nje detyre morale ndaj saj dhe ndaj vlerave te lirise”. Por origjina shqiptare nuk duhet absolutizuar. Duke qene shqiptare Nënë Tereza nuk i perket vetem Shqipërise, guacka etnike do ta kufizonte. Gonxhja u be qytetarja e botes, e popujve, feve dhe e qyteterimeve. Ne vitin 1950, ajo themeloi urdhrin e saj te murgeshave te quajtur Misionaret e Bamiresise qe i sherbejne teresisht te varferve. Shqiptarja trupvogel ishte kthyer ne nje legjende te gjalle. Vetem sipas te dhenave te vitit 1980, ajo ishte kujdestare e 7 500 femijeve ne 60 shkolla, mjekonte 960 000 te semure ne 213 spitale, ishte e vetmja ne bote qe trajtonte 47 000 viktima te lebrozes ne 54 klinika, kujdesej per 3 400 pleq te braktisur e te lene rrugeve ne 20 shtepi pleqsh dhe kishte biresuar 160 femije jetime. Nder titujt qe i jane dhene Nënë Terezes permenden: Pamada Shir; Gjoni XXIII per Paqe, te cilen ja dorezoi personalisht Papa Pali VI; Samaritani i Mire, ne Boston; Shperblimi Nderkombetar John Kennedy, ne Uashington; Nena e te Gjitha Nenave, Balzan; Çmimi Nobel per Paqen; Medalja e Lirise, shperblimi me i larte amerikan; Medalja e Paqes, shperblimi me i larte i Rusise; etj. Me 5 shtator 1997 : bota mesoi se Nënë Tereza ( Angel of Mersy) vdiq ne moshen 87 vjeçare duke lene pas dashuri . Nderkohe ne Maqedoni eshte botuar nje monografi se Nënë Tereza eshte maqedonase!!! Nje gje te tille degjova nje dite edhe Alsat per origjinen/dyshimet dhe spekulimet qe i bejne te tjeret lidhur me origjinen e saj. Sipas gazetes Washington Post, 16 Tetor 2003, deklarohet qarte se Nënë Tereza ka lindur ne Shkup ne kohen kur nuk kishte FYROM dhe Shkupi eshte qytet i perandorise Otomane. Me tej rithuhet fjala e Nënë Terezes qe sipas gjakut ajo eshte Shqiptare. Gjithashtu, gazeta shkruan se veren qe kaloi nje skulptor sllavo-maqedonas krijoi nje shtatore te Nënë Terezes, me mbishkrimin thjeshte si nje bije e Maqedonise, per ta derguar ne Rome me rastin e saj te shenjterimit. Por, zeri i bashkuar i Shqiptareve ne lidhje me origjinen kombetare te Nënë Terezes beri qe ai skulptor ta harronte endrren qe pati. Para meje kam librin e Kathryn Spink i perkthyer ne gjermanisht dhe biografia eshte e autorizuar nga Nënë Tereza. Origjinali eshte ne anglisht. Aty thuhet se babai i Nënë Terezes ishte nje nacionalist shqiptar i cili angazhohej per bashkimin e Kosoves me Shqipërine dhe krijimin e Shqipërise se Madhe, per kete ai kishte shkuar ne Beograd tok me konsullin italian. Kishte shkuar atje me nje shendet shume te mire dhe u kthye prapa i shtrire per vdekje. Ai i kishte 45 vjet kur vdiq. Mjeku dhe anetaret e familjes ishin te bindur se Nikola ishte helmuar ne Beograd. Jane shkruar e shkruhen edhe sot e kesaj dite me qindra vepra per te madhen Nena Tereze, por te gjitha flasin ne te verteten se ajo ishte shqiptare, siç e ka deklaruar edhe vete. Nena Tereze vdiq me 12 shtator te vitit 1997, tani ne vitin e 100 te lindjes se saj krenohemi per jeten dhe vepren e saj. BIOGRAFIA E NËNË TEREZËS Anjezë Gonxhe Bojaxhiu e njohur si Nënë Tereza lindi në Shkup më 26 gusht të vitit 1910 dhe vdiq më 5 shtator 1997 në Kalkuta, (Indi), ishte humaniste e njohur shqiptare, fituese e çmimit Nobel për Paqe. Gonxhja ishte fëmija i tretë i Kolë Bojaxhiut (Nikollë Bojaxhiu) me origjinë nga Mirdita dhe e Drane Bojaxhiut (mbiemri i vajzërisë Barnaj) nga Novo Sella e Gjakovës. Lindi në Shkup, të Shqipërisë te pushtuar prej Perandorisë osmane, sot Republika e Maqedonisë, më datë 26 gusht 1910. Shkupi i merret Shqipërisë prej Maqedonisë me 1 Janar 1918 ne baze te traktatit te Versajes. Një ditë pas lindjes u pagëzua në kishën e Zemrës së Krishtit nga famulltari i atëhershëm Dom Zef Ramaj. Kola dhe Drania kishin 5 fëmijë, dy u vdiqën në fëmijërinë e hershme. Frikë të madhe kishte nënë Drania mos Gonxhja i vdiste menjëherë pas lindjes, sepse me trup dhe shëndet dukej e dobët. Gonxhja kishte një vëlla dhe një motër. Vëllai quhej Lazër Bojaxhiu dhe studioi në Grac të Austrisë në Akademinë Ushtarake, por për shkaqe politike emigroi qysh herët në Itali. Kurse motra quhej Age Bojaxhiu. Babai i saj merrej me tregti dhe mblidhte në shtëpinë e tij artistë dhe patriotë shqiptarë. Gonxhja mësimet e para i mori në një shkollë shqipe në Shkup, ku po ashtu e kreu dhe gjimnazin, por në gjuhën serbo-kroate. Pasionet e rinisë së Gonxhes ishin tre: të bëhej mësuese, të shkruante dhe recitonte poezi dhe të kompozonte e të luante muzikë. Emrin “Tereza” e mori kur ishte 18 vjeçe dhe u dorëzua murgeshë. Nënë Tereza u largua më 26 shtator 1928 nga Shkupi në drejtim të Dublinit, Irlande. Prej kësaj dite, nënë, bijë e motër nuk do të shiheshin më kurrë. Më 12 shtator 1928, Gonxhja kishte shkruar këtë letër drejtuar tezes së saj: “Shkup 12. 09. 28 E dashura Teze Lis! Më 26 te ketij muajit po nisem prej Shkupit. S’po mund mos me ju shkruaj dy tri rreshta per juve. Lamtumire, e deshiroj qe Zoti t’ju jap gjithcka qe ju deshiron zemra. Dua t’ju fal gjerat më të përzemerta, Gonxhja”. Ky ishte momenti kur ajo u nda përfundimisht me familjen dhe vetëm pas 30 vitesh, do të takohej me të vëllanë, Lazrin. Kurse nëna Drania dhe motra Age, shkuan në atdhe, në Shqipëri, qysh para Luftës së Dytë Botërore. Nënë Tereza u vendos në Kalkuta (Indi) ku fillimisht u bë mësuese dhe shumë shpejt drejtore e shkollës së vajzave. “Nënë Tereza e Kalkutës” u quajt kur themeloi urdhërin “Misionaret e Dashurisë” (1951) për t’u shërbyer më të varfërve dhe më të pashpresëve të Kalkutës, Indisë dhe gjithë botës. Në vitin 1979, kur mori çmimin Nobel për Paqe, e gjithë bota mësoi se Nënë Tereza ishte shqiptare. Por Shqipëria nuk heshte. Republika Popullore Socialiste e Shqiperisë nuk i kishte dhënë vizë nobelistes së ardhshme as sa për të parë nënën e saj që jetonte në Tiranë, as për te marrë pjesë në varrimin e saj më 1974, as për të parë varrin. Madje këtë vizë nuk ia dhane as kur fama e saj kishte marrë dhenë në të katër anët e botës deri ne fillim të viteve ’90. Shqiptarja trupvogel ishte kthyer në një legjendë të gjallë. Ajo ishte nënë kujdestare e 7,500 fëmijëve në 60 shkolla, ishte nënë që mjekonte 960,000 të sëmurë në 213 dispanseri, ishte e vetmja në botë qe trajtonte 47,000 viktima të lebrozes në 54 klinika, kujdesej për 3 400 pleq të braktisur e të lënë rrugëve, në 20 shtëpi pleqsh, kishte birësuar 160 fëmijë ilegjitimë e bonjakë. Këto janë shifrat e mesit të viteve ’80. Deri sa Nënë Tereza ishte gjallë dhe sot e kësaj dite shifrat kanë ndryshuar shumë. Nënë Tereza nuk qe ndonjë perëndeshë dhe me të mund të fliste çdonjëri. Madje ajo kishte edhe adresë të saktë: një godinë ngjyrë hiri në Bose Road, të ndërtuar në një lagje të zhurmëshme dhe çjerrëse, të stërmbushur me njerëz, e cila vlonte nga çajbërësit, shitësit dhe tregtarë të tjerë të pjesëve më të ndryshme këmbyese si dhe lëngështrydhësit. Këtu, mu në qendër të Kalkutës shtrihej shtabi i përgjithshëm i Rregullit, “Shtëpia e Nënës”, pranë portës të së cilës qe vendosur një tabelë druri ku shkruante: “Mother Teresa.”. Shtëpinë e Nënë Terezës e kanë vizituar personalitete si: mbretëresha e Britanisë, ish presidentët e Shteteve të Bashkuara George Bush e Jimmy Carter, Yasser Arafati, princesha Diana e shumë të tjerë. Nënë Tereza ka qenë mjaft bujare, humane e zemërgjerë dhe këto janë karakteristikat që do ta bëjnë të jetojë përgjithmonë në zemrat e gjithë njerëzve, sidomos në zemrat e shqiptarëve. Disa nga çmimet dhënë në vite Nënë Terezës: Çmimi Damian Dutton 1962 – Çmimi Ramon Magsaysay 1973 – Çmimi Templeton 1978 – Çmimi Balzan 1979 – Çmimi Nobel për Paqe 1980 – Çmimi Bharat Ratna 1985 – Çmimi Medal of Freedom 1996 – Qytetare nderi e Shteteve të Bashkuara të Amerikës 1996 – Dekorata Qytetar Nderi i Kosovës Në vitin 2003, Aeroportit të Tiranës, Shqiperi iu dha emri “Nënë Terezës”. Në hyrje të këtij aeroporti më 2007 u inagurua edhe busti i saj. Medaljet Urdhri “Nënë Tereza” Urdhri “Nënë Tereza” është një dekoratë nderi e Republikës së Shqipërisë që u jepet qytetarëve shqiptarë dhe të huaj për akte të shquara humanizmi ndaj kombit shqiptar dhe njerëzimit. Dekorata prej ari i jepet me dekret nga Presidenti i Shqipërisë. Medalja humanitare “Nëna Terezë” është dekoratë shtetërore e Kosovës që u jepet qytetarëve të Kosovës e të huaj që kontribuojnë në fushën e humanizmit. Shprehja e mirënjohjes dhe nderimi i individëve Jemi popull I bekuar qe kemi lindur nje Grua me vlera gjigante humanizmi dhe bamiresie Te lumet ne nene Tereza per ju, Misionare e Dashurisë dhe e Paqes, Ne do te nderoj me gjithe jeten Do ecim perhere ne frymen dhe shembullin tuaj Ju do ngeleni Legjenda shqiptare e shekullit, te cilen e nderon e gjithe bota e qyteteruar, Nen Tereza do t'i paraprije C’do epoke te re ne Mijevjecare te Rinj. Pergatiti Liliana Pere

Tragjedi në familjen e Mariah Carey/ Këngëtarja e njohur humb nënën dhe motrën në të njëjtën ditë Nëna e Mariah Carey, Patricia dhe motra Alison, vdiqën në të njëjtën ditë gjatë fundjavës, tha këngëtarja amerikane në një deklaratë. “Zemra ime është vrarë që kam humbur nënën, fundjavën që shkoi”, tha Carey të hënën. “Mjerisht, në një kthesë tragjike të ngjarjeve, edhe motra ime humbi jetën në të njëjtën ditë.” Këngëtarja fituese e Grammy tha se ndihej e bekuar që kishte kaluar kohë me nënën e saj në javën para vdekjes së saj dhe kërkoi privatësi. Nuk janë dhënë detaje të mëtejshme për shkaqet e vdekjes. Patricia, 87 vjeçe, ishte një ish-këngëtare e operës dhe trajner vokal me origjinë irlandeze-amerikane. Në kujtimet e Carey-t 2020, “The Meaning of Mariah Carey”, këngëtarja pesë herë fituese e çmimit Grammy tregoi marrëdhënien e saj të ndërlikuar me nënën e saj, duke thënë se ajo i kishte shkaktuar asaj “shumë dhimbje dhe konfuzion”. Carey, 55 vjeçe, tha se konkurrenca kishte hyrë mes tyre. Xhelozia profesionale “vjen me territorin e suksesit, por kur personi është nëna juaj dhe xhelozia shfaqet në një moshë kaq delikate, është veçanërisht e dhimbshme”, shtoi ajo. Por ajo foli edhe për dashurinë e thellë që kishte për nënën e saj, duke shkruar në dedikim: “Për Patin, nënën time, e cila, me gjithë këtë, besoj se bëri më të mirën që mundi. Do të të dua sa më mirë që mundem, gjithmonë.” Në një intervistë me Gayle King në vitin 2022, këngëtarja tha se ajo ishte “padyshim” e prekur nga kritikat e nënës së saj kur ishte duke u rritur. Ajo shtoi se gjithmonë i kishte besuar nënës së saj ekspozimin ndaj muzikës. Edhe marrëdhënia e Carey me motrën e saj më të madhe Alison, 63 vjeçe, ishte gjithashtu komplekse. Në kujtimet e saj, ajo shkroi se ishte larguar nga ajo dhe vëllai i saj Morgan, duke thënë se ishte “emocionalisht dhe fizikisht më mirë për mua të mos kisha asnjë kontakt”. Alison e paditi Carey-n duke kërkuar dëmshpërblim 1.2 milion dollarë pas publikimit të kujtimeve për “shqetësim të madh emocional”, duke e quajtur atë “hakmarrëse”. Babai i këngëtares, Alfred, vdiq në vitin 2002 nga kanceri në moshën 72-vjeçare. Carey konsiderohet si një nga këngëtaret më të suksesshme në botë. Kënga e saj e festës All I Ëant For Christmas Is You është kënga më e shitur e Krishtlindjeve nga një artiste femër e të gjitha kohërave. Ajo mban rekordin për më shumë këngë në Billboard Hot 100 nga një artist solo me 19 këngë, ka shitur mbi 220 milionë disqe në mbarë botën dhe ka shërbyer si juriste në shfaqjen e konkursit American Idol.

Muralja “Fitorja” në faqet e artit në botë, Helidon Haliti: Vepra përcjell tek njerëzit fitoren e njeriut mbi AI | 26/08/2024 Muralja “Fitorja” në faqet e artit në botë, Helidon Haliti: Vepra përcjell tek njerëzit fitoren e njeriut mbi AI Julia Vrapi Një murale e re i shtohet Tiranës, që vjen e realizuar nga piktori Helidon Haliti. Piktori ka përfunduar këto ditë muralen me figurën e gjysmës së kalit që e quan “Fitorja”. Muralja ndodhet në fasadën e një pallati te rruga “Komuna e Parisit”, por vëmendje i kanë kushtuar dhe faqe të artit në botë siç është “amsterdamstreetart” një nga faqet më të njohura të street art. Piktori Helidon Haliti “Mjeshtër i Madh” tregon për punën me muralen, që sipas tij përcjell fitoren e njeriut mbi AI. ProfitSence Logo Veprat e Helidon Halitit edhe më parë kanë qenë në vëmendjen e publikut dhe kritikës, por këtë herë për muralen artisti tregon se tematika e saj është inteligjenca artificiale. “Vepra tek njerëzit do të përcjellë fitoren e njeriut mbi inteligjencën artificiale që e ka krijuar po vetë, por kali është në përgjithësi simbolika e inteligjencës, besnikërisë dhe fisnikërisë. Ai përcjell fat dhe optimizëm. Atë e gjejmë në të gjitha mitologjitë tona që nga lashtësia me Pirron, Aleksandërin e madh me Buqefalen) me Kostandinin e Doruntinën, Skënderbeun, etj. Tematika e murales është AI, pra inteligjenca artificiale (kaq shumë e përfolur së fundmi) dhe unë shpalos inteligjencën e kalit si fitues dhe simbol i saj, Fitores”, tregon piktori. Piktori Helidon Haliti thotë se nuk është një punë e lehtë realizimi i një muraleje. Por pasioni dhe dëshira për artin e bëri që ai të arrinte ta realizonte këtë vepër në Tiranë. “Puna e një muraleje fillon që në konceptimin e saj dhe për mua ka nisur që në muajin janar e më pas me përzgjedhjen e murit, i cili duhet të ishte sa më i pranueshëm në madhësi, si dhe në vizibilitet, dhe unë përzgjodha “Komunën e Parisit”, ku muri rrihet nga dielli pas orës 13:00 të drekës. Kjo punë bëhet në grup, pasi përgatitet muri nga specialistët sipas kërkesave të mia. Pra lyhet me astar me qëllim që të lidhet me ngjyrat akrilik, që unë përdora e më pas fillohet me vizatimin dhe pikturimin mbi vinç gjë që nuk është e lehtë për moshën time të hipësh në vinç në lartësi mbi 15 metër, por pasioni, dëshira për të lënë një vepër në qytet, si dhe dashuria për artin më bëri që t’ia arrija”, tregon piktori Helidon Haliti. Procesi artistik dhe ai ekzekutiv Piktori Helidon Haliti tregon se për këtë murale në Tiranë është punuar fizikisht rreth shtatë ditë prej tij, si dhe tre ditë nga teknikët. Por sipas tij skic ideja dhe proceset e tjera kanë zgjatur me muaj. “Pasi tjetër është procesi artistik dhe tjetër ai ekzekutiv. Kam përshtypjen se ka shumë pak artistë 56 vjeçar sot në botë të bëjnë murale”, shprehet piktori Haliti. Piktori Helidon Haliti është ndër emrat e rëndësishëm të artit bashkëkohor shqiptar, një artist i njohur me artin e tij si në Shqipëri dhe jashtë saj, pjesëmarrës në shumë bienale dhe ekspozita ndërkombëtare e kombëtare, me disa ekspozita personale, si dhe i nderuar me çmime të kalibrit të lartë brenda dhe jashtë Shqipërisë. Studioja e tij, muret e të cilës janë mbushur me tablo të të gjitha përmasave i ngjet më shumë një galerie arti. Një artist i vlerësuar nga kritikë e studiues arti, ku veprat e tij janë pjesë e muzeumeve dhe galerive, si dhe koleksionistëve të ndryshëm në Shqipëri dhe jashtë saj.

Që nga njoftimi për sëmundjen e rëndë, Kate Middleton bën paraqitjen e parë publike pas më shumë se një muaji 26/08/2024 Që nga njoftimi për sëmundjen e rëndë, Kate Middleton bën paraqitjen e parë publike pas më shumë se një muaji Princesha Kate Middleton është parë sot duke shkuar në kishë sot me Princin William dhe Princin George. Kate, bëri paraqitjen e saj të parë publike në më shumë se një muaj, derisa doli me familjen e saj për shërbimin e së dielës në Kishën Crathie, në Aberdeenshire, Skoci, shkruan The Sun. Ajo ishte ulur në sediljen e pasagjerit, derisa Princi William ishte pas timonit të Range Rover Defender. Princesha Kate kishte veshur një pallto kafe të çelur të shoqëruar me një kapele me pupla, derisa William zgjodhi një kostum të sofistikuar marine. Dyshja dukeshin të relaksuar dhe të buzëqeshur derisa iu bashkuan edhe anëtarëve të tjerë të familjes mbretërore.

The Times për jugun e Shqipërisë: Peizazhet që mahnitën Lord Bajronin The Times për jugun e Shqipërisë: Peizazhet që mahnitën Nga Marianna Hunt-The Times Ne kaluam nëpër të njëjtat pyje të dendura me pisha dhe bredha si Jul Cezari në vitin 48 p.e.s, gjysmë të nervozuar, gjysmë të emocionuar nga mendimi se do të ndesheshim me macet e egra, ujqit dhe derrat e egër evropianë që jetojnë mes pemëve të Parkut Kombëtar të Llogarasë në Shqipëri. Papritur ne, partneri im dhe unë, dolëm para një panorame mahnitëse dhe admiruam malet përreth, të rrudhura nga luginat e veshura me pisha dhe ujërat buzë detit Jon që shtriheshin drejt thembrës së Italisë. Bregdeti Jon i Shqipërisë është shfaqur për udhëtarët ndërkombëtarë vitet e fundit falë fshatrave të përsosura si Ksamili, të cilat kanë plazhe të bardha të pacenuara, aq sa mund të mbahen në Instagram me emrin "Maldivet e Evropës". Megjithatë, e dija se në bregdetin e Shqipërisë kishte shumë më tepër se vetëm diell dhe rërë, duke përfshirë natyrën e paprekur dhe trashëgimitë historike magjepsëse të 50 viteve pas perdes së hekurt. Pika përfundimtare e shitjes ishte çmimi. Sipas Walks Worldwide, kostot e përgjithshme për një pushim në Shqipëri janë rreth dy të tretat e çmimit të diçkaje të krahasueshme në Greqi. Në restorante, ju mund të paguani rreth gjysmën e asaj që do të paguanit në Korfuz, që është vetëm 30 minuta me traget nga Shqipëria. Në vend të kësaj, ne fluturuam për në Tiranë, kryeqytetin e Shqipërisë dhe shijuam tre ose më shumë orë me makinë deri në bregdet, peizazhi mes qyteteve gri të stilit sovjetik dhe pamjeve madhështore të detit. The Times për jugun e Shqipërisë: Peizazhet që mahnitën Duke qenë se Shqipëria është ende pak e panjohur dhe ishte e vështirë për të gjetur informacion në lidhje me rrugët në internet, ne zgjodhëm këtë paketë sepse ofronte përzierjen më të mirë midis shititjed në natyrë dhe pak rehati dhe ecje përdore. Ju jepet një pajisje GPS e ngarkuar paraprakisht me shtigjet, kështu që është jashtëzakonisht e vështirë të humbisni. Ky ishte një lehtësim pasi, megjithëse rrugët kishin shenja bardh e kuq, shpesh nuk kishte asnjë në momentet që kishe më shumë nevojë për to. Udhëtimi i shtatë netëve fluturon mes hoteleve, me një shofer taksie që vjen çdo mëngjes për t'ju marrë dhe për t'ju zbritur në fillim të shëtitjes së asaj dite, pastaj kthehet për t'ju marrë në fund, duke transportuar bagazhin tuaj në hotelin tjetër nëse është e nevojshme. Rruga ishte një kombinim i bukur i ecjes në pyjet e lashta me pisha dhe shëtitjeve përgjatë plazheve rreth Himarës, një qytet i njohur bregdetar. Në shëtitjen tonë të parë shkuam në fshatin me kalldrëm të Kudhesit për të ndjekur shtigjet e barinjve të vjetër. Këto na çuan nëpër ullishtat dhe livadhet e sherebelës ku aroma e kamomilit dhe barishteve ndihet sikur po thithim infuzione çaji bimor. Të vetmet krijesa të gjalla që kaluan rrugën tonë ishin mama dhitë dhe kecat e tyre. Më në fund rruga zbriste në Qeparo, një tjetër fshat me një grusht shtëpi prej guri fildishi dhe një ose dy taverna. U ulëm nën hijen e një lisi në njërën prej tyre, Te Rrapi i Qeparoit, duke admiruar pamjen e detit Jon teksa hanim byrek të mbushur me barishte të egra. The Times për jugun e Shqipërisë: Peizazhet që mahnitën Duke ndjekur shtigjet e dhive u shpëtuam nga zonat e ndërtuara. Shëtitja nga fshati Lukovë në Borsh ishte një nga të preferuarat e mia, duke marrë ujëvarat dhe kishat e rrënuara dhe duke na çuar papritur në zona të mrekullueshme si Buneci, ku të vetmet shenja të tjera të jetës njerëzore ishin çadrat e disave kampistëve. Ne gjithashtu shkuam në Parkun Kombëtar të Llogarasë, një sërë malesh dhe livadhesh alpine me pamje nga Riviera. Këto pyje të dendura dikur siguruan strehë për Jul Cezarin dhe ushtrinë e tij ndërsa ai luftonte me rivalin e tij të madh Pompeut. Një peizazh kaq i thyer aq afër plazheve ndihej shumë ndryshe nga ajo që kisha përjetuar në pjesë të tjera të Mesdheut. Është një peizazh që mahniti edhe romantikët si Lord Bajroni, i cili u entuziazmua me Shqipërinë në poemën e tij epike Childe Harold’s Pilgrimage. Kjo ndihej si ana e egër e Shqipërisë, duke mbështetur idenë time fillestare se vendi ishte shumë më tepër se pushimi i lirë në plazh që sugjerojnë postimet në Instagram. Megjithatë, ndjeva se vendi kishte më shumë për të dhënë. Jo më pak në aspektin e historisë së tij, një nga më të rrahurat dhe më të turbullta në Evropë.NGA LIVING

Microsoft më në fund konfirmoi veçorinë e re në Windows Para 3 ore Microsoft vazhdon të testojë dhe shtojë veçori të reja në Windows, por gjithashtu mbyll veçoritë që i konsideron të panevojshme. Karakteristika më e fundit që do t’i shtohet listës së vjetruar është Paneli i Kontrollit të Windows, i cili i bashkohet aplikacionit Paint 3D të “dal në pension”. Paneli i Kontrollit të Windows ka qenë në listën e mbylljes së Microsoft për disa kohë, dhe raportet e para për këtë filluan të shfaqen në vitin 2011. Microsoft më pas planifikoi të zëvendësonte Panelin e Kontrollit me një opsion “Cilësimet e PC” dhe kjo veçori kishte opsione kontrolli me prekje. Tani, si pjesë e një faqeje të re mbështetëse për mjete të ndryshme të Windows, Microsoft ka njoftuar se Paneli i Kontrollit është në proces të zhvlerësimit dhe do të zëvendësohet nga aplikacioni Settings. Për më tepër, kompania thotë se ka disa arsye përputhshmërie pse aplikacioni më i vjetër ekziston ende, por përdoruesit inkurajohen të përdorin aplikacionin Cilësimet sa herë që munden. Paneli i Kontrollit u prezantua për herë të parë në versionin Windows 1.0 në 1985. /Telegrafi/

Mblidhet në Tiranë trupi diplomatik shqiptar, Tanja Fajon: Shqipëria të jetë gati për 2030, e ka shansin të jetë në BE 26/08/2024 Mblidhet në Tiranë trupi diplomatik shqiptar, Tanja Fajon: Shqipëria të jetë gati për 2030, e ka shansin të jetë në BE Trupi diplomatik shqiptar që shërben në të gjithë botën është mbledhur sot në Tiranë për të marrë pjesë në Konferencën e Ambasadorëve “Tirana Diplo 2024”. Një nga tematikat kryesore të këtij eventi ishte rrugëtimi dhe dinamikat e procesit të integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Europian. Ndër personalitetet e ftuara në këtë konferencë, zëvendëskryeministrja e Sllovenisë dhe ministrja e Punëve të Jashtme, Tanja Fajon u shpreh optimiste se Shqipëria i ka shanset që të jetë pjesë e BE në 2030. “Jam shumë krenare që kemi arritur liberalizimin e vizave për rajonin në një kohë që kjo as mund të imagjinohej, jam një përkrahëse e madhe e zgjerimit të BE, mund të jem edhe pesimiste për momentin por kjo nuk shërben për të ecur përpara. Mendoj se tani është shansi më i mirë për të zgjeruar BE me vendet e Ballkanit Perëndimor. Në 2030 kemi një shans nevojë gjeostrategjike, të jemi gati për 2030, por vazhdimësia në këtë rrugë do të bëjë që për pak vite disa vende të rajonit të jenë pjesë e BE”, tha Fajon.

\Simon Calder, gazetari i famshëm i BBC dhe Independent: Shqipëria “ylli i këtij viti” në turizëm Nga Arlinda Gjonaj -25/08/2024 TIRANË, 25 gusht/ATSH/ Shqipëria sërish është vendosur në qendër të vëmendjes së mediave botërore si destinacion turistik. Këtë herë është gazetari i famshëm i mediave britanike si BBC dhe Independent, Simon Calder, i cili së fundi është bërë “tifoz” i bregdetit shqiptar, duke ua këshilluar të gjithëve në Britaninë e Madhe. Kryeministri Edi Rama publikoi këtë të diel intervistën e Calder, në të cilën theksohet se Shqipëria është “ylli i këtij viti” në turizëm. “Nëse po kërkon diçka të përballueshme shkoni në Portugali. Ata kanë një ofertë të shkëlqyer ose në Lindje, në Bullgari, apo Maqedoninë e Veriut. Dhe “ylli” i këtij viti është Shqipëria”, thotë ai, teksa po jepte këshilla për zgjedhjen e vendeve për të pushuar. “E çfarë vlerësimi më domethënës mund t’i bëhej Shqipërisë teksa sezoni i verës po mbyllet, se sa nga Simon Calder, gazetari i famshëm i mediave britanike si BBC dhe Independent, i cili zbulimin e vendit tonë e ka nisur dekada më parë, me vizitat e para si reporter kurioz përpara viteve ‘90 në Shqipërinë e një tjetër kohe, ndërsa së fundi është bërë “tifoz” i bregdetit shqiptar, duke ua këshilluar të gjithëve në Britaninë e Madhe si “yllin e këtij viti” në turiz\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\a

Claudia Schiffer/Super Modelja e te gjitha koherave sot feston 50 vjetorin 26/08/2024 Claudia Schiffer, modelja qe ka mbi shpatulla 700 Covera revistash, nga me te njohurat ne bote, nje liste te gjate reklamash, sfilata prestigjioze dhe momente te paharruara ne historine e modes, feston sot 50 vjetorin. Se bashku me Linda Evangelista, Naomi Campbell, Kate Moss, Cindy Crawford, e Christy Turlington ka qene pjese e grupit te famshem “Big Six”,modele qe pa frike mund ti quajme mbretershat e modes se viteve ‘90. Ne nje interviste ne rastin e 50 vjetorit ne Vogue Italia ikona e modes shprehet: ”Te ishe pjese e grupit “Big Six” ishte ndjesi e veçante, ndjeheshim si Rock Star. Ishim prezente ne te gjitha revistat e botes, ne te gjitha reklamat kryesore.Jetonim duke e shijuar çdo moment por njekohesisht kishim nje kontroll rigoroz mbi karrieren tone. Edhe pse midis nesh kishte rivalitet profesional, kishim edhe nje shpirt te madh skuadre. Ndihmonim njera-tjetren dhe nuk kishim frike te shprehnim opinionet tona. Nese ndodhte qe njera prej nesh te kishte eksperience jo te kendshme, apo te trajtohej jo me respektin e duhur, ne mblidheshim bashke dhe reagonim, gjithmone ja kemi dale ti ndryshojme gjerat. Edhe sot kur takohemi me vajzat ndihemi sikur koha nuk ka kaluar.” Ne vitin 2017 shtepia botuese Rizzoli New York publikon librin me fotot me te veçanta dhe te bukura nga karrierra e modeles se famshme. Vete Claudia e pershrkruan si nje permbledhje shume te bukur dhe punime me fotografet nga me te miret ne bote per kohen. Eshte shume e veshtire te zgjedhesh midis tyre, por gjithsesi edhe Claudia e ka nje kujtim paksa me te veçante e me shume per zemer. ” Nje nga kujtimet me te bukura ka qene eksperienca me fotografen Gjermane Ellen von Unwerth ne Paris kur isha vetem 17 vjeç. Ajo ishte ne fillimet e karrieres se saj dhe une gjithashtu. Kalonim kohe shume te bukur bashke, punonim, argetoheshim, shetisnim. Ndodh qe Paul Marciano shikon fotot tona dhe na fton per nje reklame per Guess Jeans. Qe nga ajo kohe kemi shetitur pothuajse gjithe boten, me reklama per kompanine Guess dhe qe shfaqeshin ne gjithe globin.” “Prioriteti im absolut eshte gjithmone familja, pastaj me intereson te bej nje jete te shendetshme dhe te punoj ne fushen e modes me projekte dhe bashkepunime te reja.”

Duke sistemuar arkivat e familjes, gjeta kete foto te bukur te babit dhe Driteroit te rinj ❤️ Ismail Kadare: Enigma e miqësisë sime me Dritëro Agollin Ja se si shprehet Kadareja per kete miqesi ne nje interviste kam shkeputur nje pjese. Në qoftë se një miqësi e kaluar tepër e thellë, mund të quhet një lidhje (lien) e fshehtë e vjetër, atëherë raportet e mia me Dritëro Agollin, mund të emërtohen pikërisht lidhje (lien) e vjetër e fshehtë. Ajo që ka ndodhur më pas midis nesh, kur ai u bë kryetar i Lidhjes së Shkrimtarëve, për shumë njerëz ka qenë e pakuptueshme, pikërisht ngaqë ata nuk kanë ditur një enigmë të kësaj miqësie. Ne kemi qenë miq të ngushtë për gati 15 vjet. Pas liceut kemi shkuar të dy për studime në Rusi, ai në Leningrad, unë në Moskë. Pas kthimit andej miqësia jonë u forcua me një element të ri, një element tepër thelbësor nën një diktaturë: pikëpamjet e njëjta politike. Ne ishim të dy kundër regjimit komunist dhe haptas flisnim kundër tij. Kjo ka qenë enigma. Kjo vazhdoi deri pas vitit 1968, kur ai u shenjua për karrierë politike. Ai u bë kryetar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe më pas anëtar i Komitetit Qendror të partisë. Është e kuptueshme që e folura jonë kundër regjimit u zbeh, gjersa u pre krejtësisht. Ajo mbeti kështu e fshehta jonë e përbashkët. Kur ai lexonte kritikat e tij të tmerrshme kundër meje, askush nuk mund ta merrte me mend se ato “mendime makabre” kundër zyrtarëve me duar të përgjakura, talljet kundër socializmit, Stalinit madje Enver Hoxhës, i kishim bërë bashkë, ca kohë më parë. Dëshira për t’u ngritur në mes të mbledhjes e për t’i thënë: mik i dashur, ti bën analiza të sakta kundër meje dhe veprës sime, ngaqë ke patur të njëjtën mendje si unë, ishte tepër tunduese gjatë këtyre seancave mizore. Natyrisht, asnjëherë s’e mendova ta bëja këtë, sepse do të ishte fatale për të dy. Por, nga ana tjetër, midis asaj gjendjeje surealiste, kur dikush që kishte qenë alter ego-ja ime, më akuzonte, ndihesha jo vetëm i trishtuar, por përjetoja një ndjesi të çuditshme sipëranie dhe sigurie. Kjo vinte, me sa dukej, nga ideja se njeriu që tundte fshikullin kundër meje, në fund të fundit, ishte po aq sa unë kundërshtar i shtetit. Për një çerek shekulli nën diktaturë kjo mbeti e fshehta jonë e përbashkët. Më e çuditshmja ishte se ajo vazhdoi të mbetej e fshehtë edhe pas rënies së regjimit. Agolli vazhdoi të mbetej emblema e së majtës shqiptare, një nga liderët e partisë socialiste të reformuar. Ai gëzonte gjithmonë statusin e shkrimtarit tepër të shquar, madje fakti që ishte gjithmonë me të majtën, i quhej meritë karakteri. Ai kishte përfunduar kështu me dy biografi: njërën publike, që ia dinin të gjithë, e tjetrën të fshehtë, që së paku ia dija vetëm unë. Në verën e vitit 2005, rasti e solli që unë t’i propozoja publikisht, gjatë një interviste, biografinë e tij të fshehtë, atë që i bënte nder atij. Pyetjes së një gazetari se ç’mendoja për opinionin e përhapur, se pavarësisht se pozicionimi politik i Agollit (besnikëria ndaj socializmit), i cili ndryshe nga ai i Kadaresë, quhej i gabuar, atij nuk mund t’i mohohej merita e vijimësisë. Kësaj pyetjeje iu përgjigja se kjo nuk është e vërtetë, dhe se në qoftë se, midis ne të dyve, njëri kishte ndërruar bindje politike, e tjetri kishte mbetur besnik i bindjeve të vjetra, ndërruesi ishte ai e besniku isha unë. Deklarata mund të tingëllonte si vetëmburrje, por shtjellimi ishte tronditës për të gjithë. Unë tregova se për 15 vite rresht, Dritëro Agolli dhe unë kishim patur mendime të njëjta kundër regjimit komunist. Unë shtoja se ai mund ta mohonte sot këtë, por ky mohim do të ishte mohimi i pjesës më të bukur të jetës së tij. Isha shumë kureshtar të dija se cila do të ishte zgjedhja e tij. Pas dy ditëve, në një intervistë që mund të quhej mallëngjyese, ai pranoi gjithçka që unë dëshmoja, madje shkonte më tej, në rikujtimet e kaluara. Merrej me mend zhgënjimi i ish-militantistëve komunistë. Nga ana tjetër, adhuruesit e tij, që nuk janë të paktë, jam i sigurt se janë çliruar nga bezdia që krijonte biografia e tij zyrtare. Gjithsesi mendoj se kjo dalje e së vërtetës, nga njëra anë ishte diçka emancipuese për botën shqiptare, nga ana tjetër, e ka çliruar atë me siguri nga një ngërç i vjetër. Ndoshta e gjitha kjo për ju dhe për lexuesin perëndimor, ngjan tejet e pakapshme. Por kjo ka qenë kështu. Duke e shpjeguar, unë nuk marr për-sipër as ta mbroj, as ta përligj, e as ta damkos. Fola gjatë për Agollin, jo vetëm se ai është i pranishëm gjerësisht në këtë libër dokumentesh, por kryesorja sepse ai do të mbetet gjithmonë në letërsinë shqipe si një ndër shkrimtarët kryesorë të saj. Si episod mbyllës në këtë shënim, po ju tregoj fjalët e tij, thënë sime shoqeje, në një gjendje disi depresive, pikërisht në atë kohë të egër: “Helena, një gjë duhet të mos e harrosh kurrë, asnjeri në botë nuk e ka dashur I. K. sa unë”. Kur ime shoqe m’i përsëriti ato fjalë, unë aty për aty i besova. S. C. – Nëse i keni besuar, unë ju besoj gjithashtu. Por, në të njëjtën kohë, konstatoj dhunën e asaj çfarë shkroi, në të njëjtën periudhë, kundër jush, dhe që mund ta lexojmë në dokumentet e “Dosjes Kadare”. Atëherë, së fundi, çfarë mendoni se besonte në të vërtetë Agolli? Pyetja juaj është e vështirë. Së pari, është e nevojshme që të kuptoni se lidhja jonë është ajo mes dy shkrimtarësh. Në radhë të parë, ne ishim shkrimtarë, domethënë pjesëtarë të së njëjtës familje. Agolli kishte talent të njohur dhe të vlerësuar nga të gjithë, përfshirë këtu dhe mua. Edhe ai spiunohej dhe kërcënohej prej diktaturës. Ai, gjithashtu, ka pasur disa vepra të ndaluara. Ishim në të njëjtin burg, gjë që krijon një lidhje të vërtetë. Por, për fat të keq, Agolli, më shumë se unë, ishte i tërhequr nga karriera. Ndoshta, gjithashtu, ata ia dolën të ndiznin tek ai një ndjenjë shemrimi. Kjo lidhje pa dyshim që është zhvilluar në nivele të ndryshme: përzemërsia, respekti, një rivalitet i ngjallur dhe i ushqyer prej regjimit dhe dëshirës për karrierë. Të gjitha këto nivele vazhduan gjatë gjithë kësaj historie. S. C. – Po sot, cila është përfundimisht marrëdhënia juaj me Agollin? Që prej kësaj interviste të fundit, nuk kam pasur më kontakt ose shkëmbim me të. Por, për t’iu përgjigjur më saktësisht, do t’ju them këtë: gjithmonë kam pasur dhe kam ende dy peshore, për njerëzit që kanë talent dhe për ata që nuk kanë. Ndoshta është e padrejtë, ndoshta kjo është e kushtëzuar prej statusit tim prej artisti, por kështu është. Nëse Agolli do të ishte një shkrimtar mediokër, do t’ju flisja ndryshe për të. Por Agolli ka talent. Pra, në një mënyrë a në një tjetër, ai është i familjes dhe do të flas ndryshe për të. Talenti i vërtetë, në mënyrë të natyrshme, krijon një lloj përparësie. Edhe kur gabon, është ajo prirja për ta minimizuar. Sepse mendon instinktivisht se ka diçka “minimizuese”, diçka që, ndoshta, nuk e dini akoma, diçka që, fundi i fundit, keni qejf ta imagjinoni si misterioze. Isha i bindur se, pas sulmeve kundër meje, atë e brente ndërgjegjja. Shpesh, ai nuk e fshihte këtë gjë. Përveç kësaj, siç thashë, kur ishim miq, ishim të tillë me të vërtetë. Ne kemi pasur një fat të përbashkët. Në vitin 1965, për shembull, kur romani “Përbindëshi” u ndalua, libri i tij më i mirë, “Zhurma e erërave të dikurshme”, u ndalua gjithashtu. I tillë ishte vizioni im për botën. “Hamleti”, mes pikëpyetjeve që nuk resht së ngjalluri, ngre gjithmonë këtë pyetje.

10 figura shqiptare, 10 grandes figures albanaises, Culture albanaise, Kulturës shqiptare /by Caroline Emri i Aleksandrit Aleksander Moisiu është një aktor shumë i njohur me origjinë shqiptare që ende sot e kësaj dite përbën një ndër figurat më të dashura për shqiptarët. Si në teatër ashtu dhe në kinema ai arrin një sukses të jashtëzakonshëm ndërkombëtar, sidomos në Gjermani, në sajë të njohjes së tij perfekte të Hochdeutsch. Një aktor i pasur me shumë kultura Aleksandër Moisiu lindi në Trieste në 1879. Ai është fëmija i fundit i një familjeje prej pesë fëmijësh. Babai i tij është shqiptar ndërsa nëna gjysëm shqiptare dhe gjysëm italiane. Që fëmijë, Aleksandri flet shqip dhe italisht. I zhytur në këtë kulturë të dyfishtë, ai e pasuron edhe më tej pasi shkon me studime në Grac, Austri. Është aty që ai mëson gjermanishten. Aleksandër Moisiu aktori, nxënësi i më të mëdhenjve Familja Mosiu më pas zhvendoset në Vienë kur Aleksandri ishte në moshën 19 vjeçare. Shumë shpejt ai i përkushtohet teatrit dhe bie menjëherë në sy të aktorit shumë të famshëm austriak: Josef Kainz. Edhe pse Kainz gëzonte një famë të madhe, ai e merr djalin e ri nën kujdesin e tij dhe i jep atij kurse teatri. Në sajë të këtij mentori, Moisiu nis të ngjisë rrëmbimthi shkallët e karrierës së tij. Dhe shumë shpejt ai ftohet nga Max Reinhardt për tu bërë pjesë e trupë së tij teatrale. Viti 1911 është viti i kurorëzimit të famës së Aleksandrit. Aktori i ri që intepreton tashmë rolin e Edipit më trupën Reinhardt në një turne në Shën Peterburg vlerësohet nga të gjithë. Aktrimi i tij vlerësohet nga e gjithë kritika aq shumë sa trupa ku luan ky djalosh i ri ftohet në të gjithë Europën dhe në Amerikë për të dhënë shfaqjen. Të gjithë e vlerësojnë për talentin e tij të veçantë në shprehjen e emocioneve, dhe sidomos në aktrimin e skenave të vdekjes. Ai e provoi gjithashtu veten në ekranin e madh, në shumë filma pa zë. Përpjekjet e tij në Hollivud nuk u shpërblyen si duhet. Megjithatë ai mbetet më i madhi i aktorëve shqiptarë, sa viti 1995, 60 vite pas vdekjes së tij, shpallet viti i teatrit. Ai është gjithashtu kurorëzuar pas vdekjes me titullin Artist i Popullit. Shumë institucione në Shqipëri mbajnë emrin e tij.

Personazh prestigji Muaji Revista Prestige është rritje e vetedijes, , ofron ekspertizën në krijimin dhe promovimin alternativat e AI duke i alternuar me publicitetin dhe kreativitetin. Infot jane nga arti cultura, historia, diplomacia , politika teknologjia, Gjuha Shqipe AI,Arberesh, Jurisprudenca, Shendeti, Menaxhimi vetiak, Ne synojmë t'i ndihmojmë lexuesit tanë të arrijnë ballancat, dhe ekuilibrin e brendshëm midis atij professional dhe jetës së përditshme, dhe te rrisin rreputacionin dhe potencialin e tyre.ju sigurojmë që intervistat, biografitë dhe studimet e personazheve të përfshira në artikuj të jenë të sakta dhe të besueshme.si dhe te gjitha infot e tjera nga bota e yjeve dhe njeres te rendesishem, t’i pasqyrojme me dinjitet. Revista: Eksplorimi i kryqëzimit të artit dhe shkencës Në epokën dixhitale, Revista luan një rol kyç në kapërcimin e hendekut midis artit dhe shkencës. Nëpërmjet artikujve dhe analizave të detajuara, Revista gërmon në lidhjet e ndërlikuara midis teknologjisë, historisë dhe kulturës. Për entuziastët e arteve dhe shkencave, Revista shfaqet si një thesar njohurish dhe frymëzimi, duke ofruar një vështrim në botën e shumëanshme të krijimtarisë. Shkrimtare Libra: Zbulimi i botës së thesareve letrare Arti nuk kufizohet në galeri dhe skena; ai përshkon çdo aspekt të jetës sonë, duke përfshirë hapësirat ku ne banojmë. Bota e dizajnit të te natyres është një shesh për shprehjen artistike, përzierjen e formës dhe funksionit për të krijuar ambiente jetese harmonike. Nëpërmjet objektivit të artit dhe dizajnit, ne riimagjinojmë mjedisin tonë, duke i mbushur me bukuri, kreativitet dhe një prekje të sublime. Në botën letrare, autorët dhe studiuesit janë shpallur si ruajtës të dijes dhe urtësisë. Shkrimtare Libra, një bastion i përsosmërisë letrare, kremton fjalën e shkruar me gjithë lavdinë e saj. Nga veprat klasike te kryeveprat bashkëkohore, Shkrimtare Libra fton lexuesit në një udhëtim nëpër analet e letërsisë, duke pasuruar mendjet dhe zemrat me çdo hap të faqes. Në fushën e krijimtarisë, dalja përtej të zakonshmes nuk është thjesht një zgjedhje; është një mënyrë jetese. Ekstra, një drite inovacioni dhe zgjuarsie, i shtyn kufijtë e formave tradicionale të artit, duke hapur rrugën për shprehje të reja dhe novator të krijimtarisë. Për ata që kërkojnë të kapërcejnë të zakonshmen dhe të përqafojnë të jashtëzakonshmen, Ekstra ofron një vështrim në një botë ku imagjinata nuk njeh kufij. Ashtu siç arti nedhe yjet boterore driçojn përvojën njerëzore,. Bota e Yjeve, mbretëria e yjeve dhe galaktikave, Nëpërmjet thjerrëzës së teknologjiseë, ne vështrojmë hapësirën e pafund duke medituar misteret e krijimit dhe vendin tonë në kozmosin e gjerë. Në epokën dixhitale, platforma si Revista luajnë një rol kyç në kapërcimin e hendekut midis artit dhe shkencës. Nëpërmjet artikujve dhe analizave të detajuara, Revista gërmon në lidhjet e ndërlikuara midis teknologjisë, historisë dhe kulturës. Për entuziastët e arteve dhe shkencave, Revista shfaqet si një thesar njohurish dhe frymëzimi, duke ofruar një vështrim në botën e shumëanshme të krijimtarisë. Zbulimi i botës së artit dhe dizajnit të brendshëm Faleminderit që keni zgjedhur revisten tone , le të punojmë së bashku për të arritur diçka të jashtëzakonshme! Revista "Prestige" është një platformë e njohur për promovimin e vlerave profesionale dhe arritjeve të individëve në fusha të ndryshme. Duke pasur në fokus cilësinë dhe ekselencën, kjo revistë ofron një pasqyrë të detajuar të arritjeve të profesionistëve dhe përmbajtje që frymëzon dhe informon lexuesit. Këtu janë disa pika kyçe mbi rolin dhe ndikimin e saj: ### 1. Promovimi i Ekselencës Revista "Prestige" ka për qëllim të nxjerrë në pah ata individë dhe ekipe që kanë arritur rezultate të jashtëzakonshme në fushat e tyre. Artikujt shpesh përfshijnë intervista, biografi dhe studime rasti që tregojnë historinë e suksesit të këtyre profesionistëve. ### 2. Inspirimi dhe Edukimi Një nga objektivat kryesore të revistës është të frymëzojë të rinjtë dhe profesionistët në zhvillim për të ndjekur ëndrrat dhe për të arritur potencialin e tyre maksimal. Përmes tregimeve të suksesit dhe këshillave praktike, revista shërben si një udhërrëfyes për zhvillimin profesional. ### 3. Rrjetëzimi Profesional Përmes platformave të ndryshme dhe ngjarjeve të organizuara, revista "Prestige" ofron mundësi për rrjetëzim dhe bashkëpunim ndërmjet profesionistëve nga sektorë të ndryshëm. Kjo ndihmon në krijimin e lidhjeve të reja dhe në zgjerimin e mundësive për karrierë. ### 4. Përmbajtje Cilësore dhe Analitike Artikujt e publikuar janë të mirëstrukturuar dhe të mbështetur në hulumtime të thella, duke ofruar një analizë të detajuar të tendencave dhe zhvillimeve në industri të ndryshme. Kjo e bën revistën një burim të besueshëm për informacione të sakta dhe të dobishme. ### 5. Ndikimi në Shoqëri Përveç promovimit të individëve, revista "Prestige" synon të ndikojë pozitivisht në shoqëri duke nxitur vlera si integriteti, përkushtimi dhe inovacioni. Artikujt shpesh trajtojnë tema me rëndësi sociale dhe ekonomike, duke ofruar perspektiva të reja dhe zgjidhje për sfidat aktuale. ### Përfundim Revista "Prestige" është një platformë e rëndësishme për promovimin e vlerave profesionale dhe për frymëzimin e gjeneratave të reja të liderëve dhe inovatorëve. Me përmbajtje të pasur dhe të larmishme, ajo vazhdon të jetë një burim i paçmuar për të gjithë ata që kërkojnë të ndjekin ekselencën në karrierën e tyre. Nëse dëshironi të mësoni më shumë ose të kontribuoni me përmbajtje, vizitoni faqen zyrtare të revistës "Prestige". Ështe e printueshme ne çdo moment per artikujt dhe koverat qe deshiron. Prestigji juaj rritet me ne! Stafi. Dr. Liliana Pere Exp.Informatik. Publisher Akredituar USA & BE

Jennifer Lopez tregon arsyen e divorcit të Ben Affleck Jenni McKnight Jennifer Lopez bëri kërkesë për divorc nga Ben Affleck këtë javë pas muajsh spekulimesh se martesa e tyre dyvjeçare kishte përfunduar. Ndërsa ajo renditi datën e ndarjes së tyre si 26 prill, ajo priti deri në përvjetorin e dytë të dasmës së tyre në Gjeorgji për të dorëzuar dokumentet. Sipas dokumenteve të gjykatës, ajo përmendi arsyen e ndarjes së saj dhe Benit si "ndryshime të papajtueshme", raporton Page Six. Sipas TMZ, ish-çifti nuk kanë një marrëveshje paramartesore, që do të thotë se të ardhurat e tyre individuale nga dy vitet e fundit mund të konsiderohen pronë e komunitetit gjatë procedurave të divorcit. Jennifer përmendi 'dallimet e papajtueshme' si arsyen e ndarjes së tyre Në fillim të kësaj jave u pretendua se Jennifer thuhet se kërkoi në dosjen e divorcit që 'Affleck' të hiqej nga mbiemri i saj. Kjo do të thotë se emri i saj ligjor do të ndryshonte nga Jennifer Lynn Affleck në Jennifer Lynn Lopez, pasi ajo mori mbiemrin e Benit pas dasmës së tyre në Las Vegas në korrik 2022. Në një intervistë të mëparshme për Vogue, Jennifer e quajti marrjen e mbiemrit të Benit "romantik" dhe "tradicional". Jennifer nuk ka kërkuar as ajo dhe as Beni të marrin mbështetje bashkëshortore "Njerëzit ende do të më quajnë Jennifer Lopez. Por emri im ligjor do të jetë zonja Affleck sepse ne jemi bashkuar," i tha ajo publikimit në nëntor 2022. "Ne jemi burrë e grua. Jam krenare për këtë. Nuk mendoj se është problem," shtoi ajo. Në të njëjtën intervistë, këngëtarja e "Jenny from the Block" pranoi se ajo dhe Beni nuk e kishin menduar kurrë që ai të merrte mbiemrin e saj. Jennifer dëshiron të heqë ligjërisht 'Affleck' nga mbiemri i saj “Nuk ka ndonjë romancë në të”, tha ajo. "Ndjehet sikur është një lëvizje pushteti, e dini çfarë dua të them? Unë kam shumë kontroll mbi jetën dhe fatin tim dhe ndihem e fuqizuar si grua dhe si person," shtoi ajo. "Unë mund të kuptoj që njerëzit kanë ndjenjat e tyre për këtë, dhe kjo është gjithashtu në rregull. Por nëse doni të dini se si ndihem unë për të, thjesht ndihem sikur është romantike. Ajo ende mbart traditë dhe romancë tek unë, dhe ndoshta unë" Unë jam vetëm një vajzë e tillë." Ben dhe Jen u martuan për herë të parë në Las Vegas Jennifer dhe Ben, të njohur me dashuri si 'Bennifer', për herë të parë pushtuan imagjinatën e publikut në fillim të viteve 2000. Romanca e tyre e stuhishme filloi në vitin 2002 dhe ata shpejt u bënë një nga çiftet më të përfolur në Hollywood. Ben Affleck dhe e fejuara Jennifer Lopez, të veshur me bizhuteri Harry Winston, marrin pjesë në ceremoninë e 75-të të Çmimeve Vjetore të Akademisë në Teatrin Kodak më 23 mars 2003 në Hollywood, Kaliforni. (Foto nga Kevin Winter/Getty Images)© Getty Images Çifti u takua në fillim të viteve 2000 Megjithatë, fejesa e tyre e parë përfundoi në vitin 2004, duke i lënë fansat zemërthyer. Në një kthesë të denjë për një skenar të Hollivudit, dyshja u rilidhën në vitin 2021, gati dy dekada pas ndarjes së tyre fillestare. Pas një fejese të shkurtër tre-mujore, çifti befasoi fansat duke njoftuar se ishin martuar në një dasmë të thjeshtë në Las Vegas në Little White Chapel më 16 korrik 2022. Ata bënë një dasmë më të madhe në Gjeorgji Më pas ata organizuan një dasmë më luksoze, tre-ditore në pasurinë e Benit në Gjeorgji më 20 gusht 2022. Duke folur për ditën e saj të dasmës, e cila u zhvillua 18 vjet pasi ata anuluan fejesën e tyre të parë, aktorja Marry Me shkroi në gazetën e saj në gazetën JLo: "Disa plagë të vjetra ishin

Transformim shokues, trondit me pamjen pas ndërhyrjeve estetike aktorja e njohur angleze! Transformim shokues, trondit me pamjen pas ndërhyrjeve estetike aktorja e Pamje me te cilen Danniella Westbrook u shfaq në rrugët e Londrës, ka ngjallur tronditjen e atyre qe e pane te shkelqente me rolin e saj ikonë në serialin britanik të viteve ’90, “EastEnders”. Por aktorja 50-vjeçare, e njohur për rolin e saj ikonë në serialin britanik të viteve ’90, “EastEnders”, duket se po kalon një transformim të vështirë. Transformim shokues, trondit me pamjen pas ndërhyrjeve estetike aktorja e Në vitet e fundit, Danniella i është nënshtruar një sërë operacionesh plastike, për të rikthyer pamjen e saj pas viteve të vështira të abuzimit me substanca narkotike dhe problemeve të tjera shëndetësore. Vitin e kaluar, ajo udhëtoi në Turqi për një ndërhyrje kirurgjikale të gjerë, e cila përfshinte ristrukturimin e kockës së nofullës dhe rinovimin estetik të fytyrës. Transformim shokues, trondit me pamjen pas ndërhyrjeve estetike aktorja e Pavarësisht pritshmërive të saj për një transformim pozitiv, komplikacionet e operacionit i shkaktuan dhimbje të mëdha. Pas operacionit në Turqi, Danniella u zhvendos në Portugali për të pushuar dhe për t’u rikuperuar, por dhimbjet u shtuan. "Dhimbja që përjetova ishte e pabesueshme, më e tmerrshmja në ditët e fundit. Ndihem sikur kam një vrimë në kokë", shkruan ajo ne rrjetet sociale. Aktorja ka qenë gjithmonë e hapur për betejat e saj personale, përfshirë varësinë nga droga dhe shëndetin e dobët. Ajo ka deklaruar se operacionet e fundit, ishin pjesë e një përpjekjeje për t’i dhënë fund vuajtjeve të saj dhe për të rigjetur veten. Megjithatë, këto ndërhyrje nuk kanë qenë pa rreziqe dhe kanë shkaktuar shqetësim mes ndjekësve të saj dhe të afërmve.

Veprimtaria letrare e shkrimtarit të mirënjohur, Ismail Kadare do të ruhet në Arkivat shqiptare Shkruar nga Liberale Veprimtaria letrare e shkrimtarit të mirënjohur, Ismail Kadare do Fondi i veprimtarisë letrare të shkrimtarit të ndjerë Ismail Kadare, do të ruhet në një pavion të veçantë të Drejtorisë së Përgjithshme të Arkivave. Në një postim në Facebook, kryeministri Edi Rama ka ndarë pamjet, ndërsa shkruan se familjarët e Kadaresë kanë dorëzuar për ruajtje, administrim, restaurim dhe digjitalizim të gjithë koleksionin e tij letrar. “Fondi i vyer i veprimtarisë letrare të shkrimtarit të madh Ismail Kadare do të ruhet në një pavion të veçantë të Drejtorisë së Përgjithshme të Arkivave. Familjarët e shkrimtarit të madh kanë dorëzuar për ruajtje, administrim, restaurim dhe digjitalizim të gjithë koleksionin e tij letrar përfshirë dorëshkrime, skicë idesh, dorëshkrime të veprave të pabotuara si dhe drafte fillestare të punimeve të tij”, shkruan Rama. Ndërsa drejtori i Përgjithshëm i Arkivave, Ardit Bido, e konsideron si një nder dhe përgjegjësi për Arkivën shqiptare që tashmë është pasuruar me një fond të rrallë, si ai i shkrimtarit të madh e të mirënjohur, Ismail Kadare.