Search Results

Laura Mersini-Houghton (mb. i vajzërisë Mersini) është një kozmologe shqiptaro-amerikane, shkencëtare e fizikës teorike dhe profesore në Universitetin e Karolinës së Veriut në Chapel Hill (UNC). Ajo është ithtare e hipotezës së multiversit (shumë universeve) e cila konsideron se universi ynë është një nga shumë.] Ajo argumenton se anomalitë në strukturën e tanishme të universit shpjegohen më së miri si një tërheqje gravitacionale e ushtruar nga universet tjera. Dr.Laura Mersini Houghton nuk eshte e vetmja shkencetare qe beson ne teorine e multiversit. Shume shkencetare te tjere mbeshtesin kete teori,dhe per me teper kjo teori shpjegon edhe shume anomali qqe shkenca ende nuk eshte ne gjendje t'ju jape nje shpjegim. Edukimi Mersini-Houghton mori diplomën Baçelor të Shkencës nga Universiteti i Tiranës, Shqipëri, dhe Master të Shkencës nga Universiteti i Maryland.[11] Ajo mori Ph.D. në vitin 2000 në Universitetin e Wisconsin–Milwaukee. Pas marrjes së doktoraturës, Mersini-Houghton ishte në një hulumtim pas-doktorature në institucionin italian të mësimit të lartë Scuola Normale Superiore di Pisa nga viti 2000 deri 2002. Në vitin 2002 kreu një hulumtim post-doktorature për dy vite në Syracuse University U punësua në Universitetin e Karolinës së Veriut ndërsa në janar të vitit 2004 filloi si profesore asistente në fizikë teorike dhe kozmologji në UNC. Më 2008 iu dha pozita e karrierës.

Profil i Anila Cota. Drejtore shkolle Elbasan. Nga Dr. Liliana Pere. Shumëkush e njeh Anilën në Elbasan, por edhe në mbarë Shqipërinë për shkak të angazhimeve të saj të shumta. Ajo ka studiuar shkencat e natyrës e ndaj lehtësisht ne mund të shpjegojmë lidhjen e saj me energjinë e shumëfishtë që e karakterizon. Anila Çota është lindur në Tiranë më 28 gusht 1964 dhe ashtu sic ajo shprehet është rritur nga jugu në veri, sepse babai i saj ka qenë ushtarak dhe ka shërbyer në cdo skaj të Shqipërisë. Si nje vajzë e rritur në një familje ushtarakësh, ku babai, vëllai dhe bashkëshorti i saj kanë shërbyer në këtë sektor, ajo karakterizohet nga një displinë e hekurt dhe me kërkesa të rrepta ndaj vetes, gjë që reflektohet në karakterin dhe cilësitë e personalitetit të saj. Është sa dashamirëse aq edhe frymëzuese, sa korrekte aq edhe tolerante, sa realiste aq edhe pa kompromise me oportunizmin. Anila ka studiuar në Universitetin e Elbasanit ku krahas diplomimit në degën matematikë- fizikë ( 1983-1987) ka përfunduar studimet Master në degën “ Drejtim dhe administrim arsimi” ( 2016-2017) duke u vlerësuar me rezultate të shkëlqyera. Po ashtu ka përfunduar me sukses Shkollën e Drejtorëve ( 2021-2022) dhe renditet ndër drejtuesit me përvojën më të gjatë në drejtim, prej rreth 27 vitesh. Institucionet që ajo ka drejtuar si shkolla 9-vjecare Mengël, “Fejzullah Guranjaku”, “Hamit Mullisi”, “Qamil Guranjaku” dhe ZVAP Elbasan kanë reflektuar ndryshime cilësore, për shkak të angazhimit profesional, por edhe të projekteve në të cilat ajo ka përfshirë këto institucione, duke bashkëpunuar krahas institucioneve shtetërore edhe me organizata të shoqërisë civile si “Save The children” in Albania, UNICEF, “World Vision”, “Fëmijët janë e ardhmja”, Zyra e Këshillit te Europës Tiranë, Komiteti Shqiptar I Helsinkit, “ Karitasi shqiptar”, “ Terre des Hommes”, “Forumi i pavarur i gruas” Elbasan, “Shoqata Kombëtare e Jetimëve të Shqipërisë”, “Qendra shqiptare për mbrojtjen e të drejtave të fëmijëve CRCA”, etj . Prej vitit 1987, vit kur u diplomua dhe filloi punën si mësuese në Labinot- Fushë nuk i është ndarë fizikës, si dashuria e parë e saj, por edhe mjaft detyrave e projekteve të tjera për të cilat do të flasim më gjatë. “Në fizikë nuk ka rëndësi se ç’shkollë ke kryer apo kë njeh, por ç’di të bësh” thotë shkencëtari Stephen Hawking dhe ky është motivi të cilit Anila nuk i ndahet sepse : Ajo është mësuese, drejtuese shkolle, pedagoge e jashtme në Universitetin “Aleksandër Xhuvani”,drejtuese projektesh në kuadër të shoqërisë civile, anëtare e disa mekanizmave në nivel vendor e Kombëtar, si : anëtare e Këshillit Vendor të Arsimit Parauniversitar për Qarkun e Elbasanit Anila është fituese e cmimit “ Gruaja lider” për Bashkinë Elbasan në kuadër të një projekti të Forumit të gruas , mbështetur nga Ambasada e SHBA. për të dytin mandat rradhazi, anëtare e Këshillit Vendor të Sigurisë Publike për Bashkinë Elbasan, anëtare e Koalicionit Kombëtar mbi Politikat në kuadër të projektit rajonal ARISE “Iniciativa për Uljen e Pabarazisë në Arsim" dhe anëtare e Misionit “ Kujtesë për Vijimësi”. Fusha e saj e ekspertizës lidhet kryesisht me të drejtat e fëmijëve dhe prej vitit 2001 e në vijim ajo ka koordinuar punën e një grupi fëmijësh të quajtur “ Zëri 16+…“ në Elbasan, grup I njohur edhe ndërkombëtarisht për lobimin dhe advokimin që bën në këtë fushë si dhe për fuqizimin e fëmijëve në realizimin e së drejtës së tyre për pjesëmarrje. Për këtë ajo ka një bashkëpunim të ngushtë me organizatën “ Save the children”. Anila është eksperte edhe në fushën e drejtimit të institucioneve arsimore duke u trajnuar dhe kualifikuar në programe të ndryshme si: në Programin e trajnimit “ Rrjeti kombëtar i vlerësuesve të institucioneve arsimore parauniversitare” nga ASCAP, programit “Trajnimi i Trajnerëve” në kuadër të projektit “EU4 Inclusive Teaching”, mbi mësimdhënien gjithëpërfshirëse dhe të bazuar në kompetenca, “Psikologjia e zhvillimit të fëmijës”, “Ndërmjetësimi gjuhësor – kulturor në perspektivën e integrimit evropian”, “ Zhvillimi i mendimit kritik, zgjidhjes problemore dhe përdorimi bazë i microbitit në arsimin bazë” etj. Dijet e saj ajo i ka ndarë me kolegët duke i trajnuar ata në fushën e metodologjisë së mësimdhënies, të rritjes së kapaciteteve të tyre për të drejtat e fëmijëve, për zgjidhjen e konflikteve, kundër diskriminimit, për barazinë gjinore, etj. Po ashtu ajo ka qenë eksperte trajnimi në projektin “Shkollat për shëndetin” duke përcjellë njohuri dhe mesazhe mjaft të vlefshme për mësuesit në sistemin arsimor parauniversitar. Ajo ka marrë pjesë në disa konferenca lokale, kombëtare e ndërkombëtare universitare duke trajtuar tema si :“Nxënësit –partnerë në ndryshimin e shkollës”, “ Drejtori i shkollës si frymëzues i progresit të cilësisë përballë sfidave në drejtim”, “ Efektet psikologjike të pandemisë në mësimdhënie tek mësuesit gjatë periudhës mars 2020 – janar 2021”, “ Vlerat dhe sfidat e praktikës profesionale”, “Përfshirja dhe integrimi-modele partneriteti për një shoqëri më afër Europës”, “ Efektet dhe pasojat e përdorimit të celularit nga adoleshentët”, etj. Ka qenë koordinatore e projektit “ Përmirësimi i politikave për fëmijët ne Qarkun Elbasan” financuar nga UNICEF si dhe hartuese e projektit “ Drejt një modeli kontekstual të arsimit në Shqipëri", finacuar nga Fondacioni “Shoqëria e hapur për Shqipërinë” i cili zbatohet ne 4 shkolla të ZVAP Elbasan. Së fundmi ajo është angazhuar si eksperte në projektin “ Përshirje për shkollat” që synon në ofrimin e një dimensioni evropian në kërkimin shkencor dhe pedagogjik, paraqitjen e rekomandimeve novatore të politikave të përfshirjes, ofrimin e modeleve funksionale dhe zbatimin e tyre në nivel shkolle, projekt, i cili zbatohet në kuadrin e programit të BE-së, Horizont 2020. Po në vitin 2020, Gjatë jetës së saj ka kryer mjaft detyra si mësuese, drejtuese, specialiste e shërbimit social të Prefekturës, por sfida më e madhe e saj ka qenë drejtimi i Zyrës Vendore të Arsimit Parauniversitar Elbasan , vecanërisht në periudhën e pandemisë duke e tejkaluar këtë sfidë me sukses . E megjithë angazhimin e saj shumëdimensional ajo nuk i është ndarë për asnjë cast mësimdhënies dhe drejtimit. “ Ne jemi gjithnjë në skenë”- thotë Anila. Ne mësuesit jemi aktorët kryesorë në skenën e madhe të klasës, ku nxënësit përbëjnë “publikun” më të vëmendshëm ndaj këtyre aktorëve. Nxënësit në klasë janë imitues të mirë të aktorëve të tyre të preferuar, prandaj mësuesit duhet të tregojnë gjithmonë kujdesin maksimal në “skenën “ e tyre, në klasë, në mënyrë që nxënësve t’u ofrohet një model i përsosur për t’u imituar. Por, që i gjithë ky film të jetë i suksesshëm kërkon një “regjisor” të aftë e të zotë, që është drejtuesi i institucionit arsimor. Këtë është përpjekur të bëjë ajo gjatë karrierës së saj të gjatë e plot suksese, të jetë modeli më i mirë i mësuesit, drejtuesit, prindit, shoqes, mikes e koleges. Shkolla “Qamil Guranjaku” që ajo sot drejton, renditet si një ndër shkollat më të mira duke u vleresuar si e para në Kartën e Performancës për shkollat publike në ZVAP Elbasan. Anila është e martuar dhe ka dy vajza të cilat e kanë lumturar me dy mbesa dhe një nip duke trashëguar kështu edhe një familje të bukur e plot vlera. Për Anilën mirëqenia është e duhet të jetë objektiv i gjithkujt sepse mirëqenia është të shijuarit e çdo pune, përpjekjeje, suksesi dhe mirëkuptimi e bashkëpunimi me pjesën tjetër të shoqërisë dhe kjo është kaq evidente në marrëdhëniet e saj me stafet ku ka punuar e punon. Për të gjitha vlerat e saj humane, sociale e profesionale është nderuar së fundmi me titullin “ Ambasadore për paqen” , akorduar nga Federata Universale e Paqes. Por, gjatë bisedës me Anilën zbuluam edhe një dimension tjetër të saj. Ajo ka pasion dhe shkruan edhe poezi. Me modestinë e saj na lexoi disa vargje dhe mendon se ndoshta në një periudhë tjetër edhe mund të botojë dicka. Ja disa nga vargjet e saj ku sërish vendoset lidhja organike mes saj dhe shkencës e artit: I pafundëm tiktaku i orës Që ritmet e jetës i dikton, i ndjek, i kalon Të pafundme rrahjet e zemrës Gjer në atë të fundit që ciklin e mbyll E një tjetër, rrëmbimthi e hap Të pafundme grimcat e universit Që energjinë nuk e shterin, nuk e zhdukin E transformojnë e mesazhojnë në fjalë e ndjenja…. Ndoshta është thënia e shkrimtarit, muzikantit dhe aktorit norvegjez Jo Nesbo: “Fizika është një gjuhë e vecantë, përmes së cilës mund të tregohen vetëm histori të vërteta”, ajo që na nxiti të shkruajmë këtë pjesë të jetës së Anilës. Në fund të bisedës sonë arritëm të mësojmë shumë pak nga veprimtaria e saj, por nuk mund ta lëmë pa e përmendur mirënjohjen që ajo shpreh për nxënësit e saj dhe prindërit e tyre, për kolegët, por edhe për familjarët të cilët e mbështesin në çdo hap që hedh dhe në çdo nismë të saj duke ecur e sigurt për të tejkaluar barrierat e për të përballuar sfidat. Pata impresione te vecanta nga biseda me mesueset nga Elbasani, per integritetin e lartë profesional e njerezor! Aftësite e tyre, dinamizmizmin dhe disponibilitetetin e larte për t'u aktivizuar ne çdo punë të mirë e projekte në shërbim të Shtetit e Shoqërisë dhe për të bërë punë me dobi e vlerë ! Lum nxenesit dhe familjet që i kanë! Bisedoi: Dr. Liliana Pere

Ngjashmëria e veglave muzikore folklorike të Shqipërisë e Azerbajxhanit Ambasadori i Azerbajxhanit në vendin tonë, Anar Huseynov ndau me mediat të dhëna mbi instrumentet muzikore të folkut të cilat kanë ngjashmëri me ato të Shqipërisë, të cilat ambasadori i konsideron si pika të përbashkëta mes kulturës së të dyja vendeve. Prania e imazheve të instrumenteve të ndryshme muzikore në objekte të zbuluara gjatë gërmimeve arkeologjike në rajonin e banuar nga Azerbajxhani, sugjeron se këto instrumente kanë një histori të lashtë. Njihen rreth 90 instrumente muzikore që janë përdorur në Azerbajxhan. Sipas klasifikimit modern të tingullit, ato ndahen në katër grupe: tela, frymore, goditje dhe instrumente idiofonike. Veglat muzikore popullore tradicionale të Azerbajxhanit janë shumë të ngjashme në pamje dhe kanë shumë të përbashkëta me instrumentet muzikore popullore të Shqipërisë, të cilat janë gjithashtu shumë të njohura në vend. Instrumentet muzikore me tela më të përhapura aktualisht janë: Tar, të cilin Uzeir Gajibekov, një kompozitor i madh dhe themelues i artit të operës në Azerbajxhan, e konsideroi “të parën nga instrumentet për sa i përket shpeshtësisë së përdorimit dhe “më të vlefshmit dhe më të rëndësishmit nga instrumentet që mund të zgjerojnë edukimin muzikor oriental”, kamancha, e quajtur “më e bukura e instrumenteve melodike”, saz – “bashkëbiseduesi” i poetëve, i Ashugëve dhe oud që konsiderohej “shah”, d.m.th . “mbret” i të gjitha instrumenteve. “Kufijtë mes vendeve nuk janë pengesë për komunikimin muzikor të popujve. Muzika është e vetmja gjuhë universale që është e njohur për çdo qenie njerëzore. Nëse politika ndonjëherë i ndan kombet, muzika dhe në përgjithësi kultura, i bashkon gjithmonë njerëzit”, është shprehur ambasadori Anar Huseynov. / ata.gov.al

Rëndësia e Ditës Ndërkombëtare të Bletëve për planetin LAST UPDATED: 20/05/2024 Foto: Geneva Environmental Association SHPËRNDAJE Dita Ndërkombëtare e Bletës, e cila festohet çdo vit më 20 maj, synon të rrisë ndërgjegjësimin për rëndësinë e bletëve dhe insekteve të tjerë pjalmuese në ruajtjen e shëndetit të ekosistemeve tona. Origjina dhe qëllimi Dita Ndërkombëtare e Bletës u krijua nga Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara në dhjetor 2017 dhe u festua për herë të parë në 2018. Qëllimi kryesor është të pranohet roli vendimtar që bletët luajnë në pllenim, i cili është thelbësor për sigurinë ushqimore, bujqësinë e qëndrueshme dhe biodiversitetin. Data, 20 maji, u zgjodh për të nderuar ditëlindjen e Anton Janshës, një pionier i bletarisë moderne. Pjalmimi dhe siguria ushqimore Bletët janë pjalmues jetik, duke kontribuar në rritjen e 75% të kulturave ushqimore në botë. Këtu përfshihen frutat, perimet, farat, arrat dhe vajrat. Pa bletët, shumë nga këto bimë nuk do të prodhonin ushqim, duke ndikuar ndjeshëm në furnizimet dhe ekonomitë globale të ushqimit, veçanërisht në sektorët bujqësorë. Biodiversiteti dhe Ekosistemet Bletët mbështesin rritjen e pemëve, luleve dhe bimëve të tjera, të cilat shërbejnë si ushqim dhe strehim për krijesat e ndryshme, duke promovuar biodiversitetin. Ekosistemet e shëndetshme varen nga bletët për pllenim që ruan popullatat e bimëve dhe diversitetin gjenetik, vendimtar për ekuilibrin ekologjik. Kërcënimet për bletët Popullatat e bletëve janë në rënie në mbarë botën për shkak të disa faktorëve, duke përfshirë humbjen e habitatit, pesticidet, sëmundjet, ndryshimet klimatike dhe speciet pushtuese. Zvogëlimi i numrit të bletëve përbën një kërcënim për bimët që ato pjalmojnë, ekosistemet që ato mbështesin dhe në fund të fundit burimet e ushqimit njerëzor. Iniciativat globale dhe ndërgjegjësimi publik Dita Ndërkombëtare e Bletëve është një mundësi për të promovuar veprime që mbrojnë dhe përmirësojnë habitatet e pjalmuesve. Ai inkurajon përpjekjet globale të tilla si reduktimi i përdorimit të pesticideve, mbështetja e bujqësisë organike, mbjellja e bimëve miqësore me pjalmuesit dhe ruajtja e habitateve natyrore. Fushatat edukative dhe përfshirja e komunitetit janë komponentë kyç në rritjen e ndërgjegjësimit dhe nxitjen e ndryshimeve për të mbrojtur bletët dhe pjalmuesit e tjerë. Duke kuptuar këto fakte, ne mund të vlerësojmë rëndësinë e bletëve në jetën tonë të përditshme dhe nevojën urgjente për të mbrojtur këta pjalmues të domosdoshëm./Katror.info

Moikom Zeqo – Më thuaj diçka për Teutën e ilirëve, i tha shkrimtarja MRMK shkrimtarit MZZ. – Për mbretëreshën Teuta? – Për Teutën e famshme. Dua të shkruaj diçka për të. Po mbledh lëndë për një roman për Teutën. Më tërheq shumë figura e saj. Është një figurë e jashtëzakonshme. Dua të shkruaj për të. Kam kaq kohë që më është ngulitur në mendje dhe në zemër Teuta. E dua Teutën. Burimet historike janë kaq të pakta për të. Historia është treguar kurnace. Më habit kjo gjë. Kuptohet se Teuta është një figurë e madhe e ilirëve, por të dhënat për të janë fragmentare, të cungëta. Kjo më duket e tmerrshme. Një paradoks, ose një padrejtësi. Pse ka ndodhur kështu? – Historinë për Teutën e kanë shkruar kundërshtarët e saj, kronikanët romakë. Kryesisht Polibi. Teuta i sfidoi romakët. Dhe ata u hakmorën. Fundi i Teutës ka qenë tragjik. Askush nuk e di fundin e saj. Askush nuk e di ç’ka ndodhur në ditët e saj të fundit të jetës. E kanë vrarë, ose është vetëvrarë. – Vetëvrarë? Sa interesante. Më pëlqen të shkruaj një roman për vetëvrasjen e Teutës. Kjo do ta grishte lexuesin. Çdo vetëvrasje është enigmatike. – Si vetëvrasja e Kleopatrës, ose e Senekës. Verteri i Gëtes e ka një sharm dostojeskian edhe pa lindur ende Dostojevski. Nuk e di, por besoj se Teuta e ka vrarë veten. Ke qenë ndonjëherë në Bokat e Kotorrit, apo në gjirin e Rizonit? – Jo nuk kam qenë. Por e di se aty ka qenë rezidenca mbretërore e Teutës. – Është mjedisi ku ka ngrysur jetën. Është tempulli i hapur në natyrë i kultit legjendar të Teutës. Skenat e aktit të fundit. Veçse s’kemi fuqi ta ngremë perden për të riparë ç’ndodhi. Është e pamundur. Krejt e pamundur. Ne mund të ngremë perden e imagjinatës. Do të shohim mjegull. Por siç thotë Miguel Asturiasi: “ku ka mjegull ka legjenda”. S’dimë asgjë për fillimin, por as për fundin e Teutës. Historia e ka thandruar gjëmshëm gjestin e saj rebel. Dhe kjo është gjithçka konkrete. Të tjerat janë shpirtëzime poetike të pafundme. Gjatë shekujve janë mbledhur disa legjenda për Teutën. – Legjenda? Më shumë se tek kronika letërsia burimëzohet nga legjenda. Kjo është e pabesueshme. – Ndoshta legjendat janë të vona, jehona të harlisura të zanafillës. Një legjendë thotë se Teuta qe bija e një magjistareje mjeke nga një qytet ilir në luginën e Naretvës. Mbreti Agron e takoi gjatë një panairi ilir kushtuar hyut Medaur. Aty mbreti u sëmur befas. E ëma e Teutës e shëroi me disa barëra magjike. Aty mbreti e pa Teutën, vajzë të re dhe ra marrëzisht në dashuri me të. Më pas u martua me të. Thuhet se Agroni qe mbret shumë i fuqishëm. Ai e ndërtoi qytetin me emrin e tij Agronium, ku bëri dasmën madhështore me Teutën. Një natë para dasmës Agronit ju shfaqën disa nga hyjnitë ilire. Ishin të pikëlluar dhe belbëzonin. Fjalët e tyre shndërroheshin në drita mes erës dhe reve. I thanë Agronit se Teuta qe e bukur, por do t’i sjellë fatkeqësi mbretërisë. Por Agroni nuk i dëgjoi hyjnitë. Kaq e pamatë qe dashuria e tij. Qytetin Agronium e rrethoi me bedena mermeri të bardhë. Bëri sheshe në formën e rrethit diellor dhe rrethit hënor. Bëri disa arena teatrosh që i mbolli me lule dhe bimë të papara. Edhe brenda tempujve vuri drurë dhe bimë prej ari dhe argjendi. Ndërtoi një anije lembe me pupat e zbukuruar me gurë të çmuar dhe skulptura ebaniti, plot fenerë që kishin zjarr ndonëse nuk ekzistonte vaji – qenë zjarre hyjnore që nuk shuheshin. Tek ky qytet i çuditshëm jetonte Teuta në pallatin plot libra mjekësie dhe magjie. Qe shumë e ditur. Ajo bëri një pije që të mos mplakej kurrë Agroni. Një mëngjes në qytet erdhi mbas një beteje detare mbreti Agron me anijen e pakrahasueshme. Mbretëresha Teuta e priti me tërë bukurinë e saj mbi një karrocë të stolisur dhe i dha të pinte amforën me pijen jetëdhënëse. Agroni e piu, por u helmua dhe vdiq në vend. Teuta u tmerrua. Ç’kishte ndodhur? Një nga hyjnitë ilire, pikërisht hyu i luftës Medauri e kishte kthyer pijen në helm. Duke vdekur mbreti, mbretëresha do të drejtonte shtetin. Medauri e quante Teutën si më trime, më të pafrikshme. Ajo qe lindur për beteja të mëdha. Kur Teuta po shkulte nga dhimbja, hyu Medaur ju shfaq si një fantazmë fosforeshente në formën e një centauri, gjysmë burrë e gjysmë kalë. Medauri i foli Teutës për lavdinë. Ajo do të qe e pathyeshme. Po ai e nxiti për të qenë e pathyeshme. Medauri mbase e dinte disfatën e saj të ardhshme. Mbase Medauri mbajti anën e hyjnive ilire që e këshilluan Agronin të mos martohej me Teutën. Ja ç’ndodh kur mbreti s’i dëgjon hyjnitë e tij. – Ua, tamam një intrigë e përsosur dhe inteligjente. Ç’intrigë! – Megjithatë Teuta u përball me dinjitet me romakët. Ajo u bë simbol i lirisë. Për këtë mbeti e pavdekshme. Legjendat për fundin e saj janë më të çuditshme. Thuhet se Teuta e shpoi gjoksin me një shpatë që të mos u binte e gjallë në duar romakëve të vrazhdë. Por nga plaga nuk shpërtheu gjaku por dritë e fuqishme e purpurt. Befas u duk e ëma e saj dhe njëqind magjistrica ilire. E rrëmbyen për ta çuar ende të pavdekur dot në një mbretëri shpellash nën tokë. Në mbretërinë ku nuk mund të vdiset, pra në botën e pavdekshme. Magjistricat i mallkuan hyjnitë ilire dhe Medaurin duke u thënë se ata do të vdisnin shumë shpejt e do të harroheshin, kurse Teuta s’do të harrohej. Me sa duket ky mallkim funksionoi. Teuta vërtet s’u harrua. – Po nuk u harrua MZZ, tha e ngazëlluar MRMK. Me këto që më the më duket se e ke shpikur ti një roman, ndonëse të pabotuar, ose edhe të pashkruar ende për Teutën. – Jo, s’kam për të shkruar asnjë roman për Teutën. E pse ta shkruaja? Ndoshta kështu është më mirë. Shiko, harrova të them një fakt që e përmend Polibi në Historiae II, 6: “Njëra nga mënyrat e komunikimit të ilirëve ishte edhe ai përmes letrave të shkruara. Këtë gjë e bënte mbretëresha Teuta sidomos kur donte t’i dërgonte urdhra ushtrisë që ndodhej larg.” Një fakt mahnitës. Letra të shkruara në ilirisht? Kjo më ka tronditur MRMK. Para disa vitesh ashtu si i përhumbur, pa ambicie, pa rregull i kam shkruar një rrëfim me letra të imagjinuara të Teutës. Jo thjesht letra të artit strategjik, as të ligjeve të shtetit ilir. Por letra delikate për poezinë, botën e pazbulueshme dot të shpirtit. Me një fjalë bëra një profanim: e shndërrova Teutën më shumë në një Safo, se sa në një Zhan D’Arkë. – Ose në një Margarite Jursenar, tha MRMK. Ti e di se unë i kam përkthyer tregimet ekzotike të Jursenarit. Jursenari është ikona ime. – E di. Po rrëfimi im, krejt i rastësishëm lidhej me diçka tjetër. Në viset e Teutës është një shkëmb i madh që sot njihet si Shkëmbi i Lipcës. Arkeologët kanë zbuluar në shkëmb piktura, në fakt prehistorike, me drerë, që vrapojnë, kuaj dhe simbole astronomike. Shkrime piktografike, që dikush e quajti “Rebusi i Teutës”. Kjo e ka mitizuar furishëm se brenda këtij shkëmbi gjigant fshihet vetë trupi i pagjetshëm asnjëherë nga romakët dhe thesari i saj përrallor që romakët e kërkuan më kot. Në masivin malor të Rizonit mendohet se ekzistojnë shtatë liqene nëntokësorë. Nëse këta liqene të padukshëm do të shfaqen mbi sipërfaqe ahere ka ardhur çasti që Teuta e bukur të kthehet nga jeta e saj e përtejme për ta parë sërish të gjithë. – Pra një epifani e Teutës. – Po, epifania e saj e vonë por e merituar. – Ja u plotësua subjekti i saj. – Tërë subjektet nuk janë asnjëherë të plotë MRMK. Ne vetëm mund t’i përfytyrojmë. Por përfytyrimi është i njëjtë me ëndrrën. Sepse edhe letërsia është ëndërr. – E saktë. Është ëndërr. Ëndërr e shkronjëzuar. Ëndërr tipografike. – Ne s’e dimë shkrimin e letrave të Teutës. Ç’kaligrafi ka pasur? Vetë emri i saj është si një letër në postën e bllokuar të shekujve. Por në postën e shpirtit bllokimi zhbëhet. Tërë mungesat tona janë letrat imagjinare të cilët rishkruajmë papushim, pa u lodhur, nganjëherë edhe pa e ditur pse e bëjmë këtë gjë. Disa nga këto letra ja dërgojmë edhe Teutës! (2010)

“Në pikëllimin tonë, ne jemi ngritur lart nga dhurata e jashtëzakonshme e jetës së saj,” shtoi ai. "Dhe ne do të shpenzojmë pjesën tjetër të kohës sonë duke u përpjekur të jetojmë sipas shembullit të saj." Barack dhe Michelle Obama ndajnë një lajm shkatërrues: 'Ne jemi të thyer zemra' Marian, 86 vjeç, ishte nëna e Michelle dhe vëllait Craig Rebeka Lewis Nëna e dashur e Michelle Obama, Marian, ka vdekur në moshën 86-vjeçare. “Si motër, teze, kushërirë, fqinje dhe mike për kaq shumë njerëz, ajo ishte e dashur pa fjalë nga shumë të tjerë, jeta e të cilëve u përmirësua nga prania e saj,” deklarata nga Barack dhe Michelle Obama, vëllai i Michelle, Craig dhe gruaja e tij Kelly. dhe fëmijët e tyre, tha pjesërisht. “Ajo kaloi paqësisht këtë mëngjes dhe tani, askush nga ne nuk është plotësisht i sigurt se si do të vazhdojmë pa të”. Marian Robinson Michelle më vonë postoi një homazh për Marian, të cilin e quajti "shkëmb", duke shkruar në rrjetet sociale: "Mamaja ime Marian Robinson ishte shkëmbi im, gjithmonë aty për çdo gjë që kisha nevojë. Ajo ishte e njëjta mbështetëse e qëndrueshme për të gjithë familjen tonë, dhe ne janë zemërthyer të ndajnë që ajo ndërroi jetë sot. "Ne donim të ofronim disa reflektime mbi jetën e saj të mrekullueshme." Karuseli paraqiste një fotografi të bukur të Marian viteve të fundit dhe vazhdoi të shfaqte një nekrologji të shkruar nga Michelle dhe bashkëshorti i saj Barack, dhe dy vajzat e tyre Malia dhe Sasha, dhe vëllai i Michelle, Craig dhe gruaja e tij Kelly, dhe fëmijët e tyre, Avery. Leslie, Austin dhe Aaroni. Duke reflektuar për fëmijërinë e saj në Çikago, thuhej: "Babai i saj, për shkak të ngjyrës së lëkurës së tij, nuk u lejua të bashkohej me një sindikatë ose të punonte për firma më të mëdha ndërtimi dhe ai filloi të mos besonte në një botë që dukej se kishte pak vend. Për të, megjithatë, shumë mëngjese, ai i zgjonte fëmijët në lindjen e diellit duke shpërthyer disqet e xhazit si një orë me zile, ajo mësoi herët se edhe përballë vështirësive, kishte muzikë. Marion rriti Michelle dhe Craig, "duke u dhënë atyre forcën dhe besimin për të ecur në shkollë - dhe për të dalë në botë - të gjitha vetë", me burrin e saj Fraser Robinson dhe kur Barack dhe Michelle u transferuan në Shtëpinë e Bardhë në janar 2009, ajo lëvizi me ta. "Ne kishim nevojë për të. Vajzat kishin nevojë për të. Dhe ajo përfundoi të ishte shkëmbi ynë gjatë gjithë kësaj," thanë ata. "Ajo e shijoi rolin e saj si gjyshe... Dhe megjithëse zbatoi çfarëdo rregulli shtëpiak që ne kishim vendosur për kohën e gjumit, duke parë televizor ose duke ngrënë karamele, ajo e bëri të qartë se mbante anën e "gjysheve" të saj duke menduar se prindërit e tyre ishin tepër i rreptë." Presidenti Barack Obama, Zonja e Parë Michelle Obama, Sasha Obama, Malia Obama dhe Marian Shields Robinson marrin pjesë në Krishtlindjet TNT në Uashington 2014 © Kevin Mazur Presidenti Obama, Michelle, Sasha, Malia dhe Marian marrin pjesë në Krishtlindjet TNT në Uashington 2014 Megjithatë, pavarësisht nga të ftuarit e shumtë magjepsës dhe të shquar që mund të jenë të pranishëm në çdo moment, "ajo preferoi ta kalonte kohën e saj lart me një tabaka televizive, në dhomën jashtë dhomës së saj të gjumit me dritare të mëdha që shikonin nga Monumenti i Uashingtonit". familja vazhdoi e Marian. "I vetmi i ftuar që ajo kërkoi të takohej ishte Papa." Ai vazhdoi të ndante disa nga thëniet e saj të preferuara, duke përfshirë "Mos i djersi gjërat e vogla" dhe "Dije se çfarë është vërtet e çmuar" dhe përfundoi: "Në trishtimin tonë, ne jemi ngritur lart nga dhurata e jashtëzakonshme e jetës së saj. Dhe ne do të shpenzojmë pjesën tjetër tonë duke u përpjekur të jetojmë sipas shembullit të saj." Obama shkroi në Twitter në llogarinë e tij personale X se "ka pasur dhe do të jetë vetëm një Marian Robinson". “Në pikëllimin tonë, ne jemi ngritur lart nga dhurata e jashtëzakonshme e jetës së saj,” shtoi ai. "Dhe ne do të shpenzojmë pjesën tjetër të kohës sonë duke u përpjekur të jetojmë sipas shembullit të saj."

Kalaja e ROZAFES Falë legjendës së saj të paharrueshme, e cila në mënyrë alegorike tregon historinë e Shqipërisë e popullit shqiptar sipas sakrificës së një nëne për fëmijën e saj, Kalaja e Rozafës mbetet një monumentet-simbol tepër i rëndësishëm i vendit. Që prej mureve të lashta ilire e deri tek rrënojat mesjetare të Balshajve apo kullave të Bushatllinjve, ky vend dëshmon bukurinë e pamposhtur të një kalaje e cila është ndërtuar gjatë antikitetit dhe ka mbijetuar gjatë perandorive romake e osmane deri në ditët e sotme. Për të njohur të shkuarën e lavdishme të Shkodrës si edhe disa nga etapat më të rëndësishme të historisë shqiptare, duhet të bëni patjetër një ndalesë në Kalanë e Rozafës. Kjo zonë e pasur arkeologjike mban gjithashtu plot surpriza historike që nuk duhet t’i humbisni! Legjenda e Rozafatit Sipas legjendës së dhimbshme, ndërtimi i Kalasë ishte i mallkuar prej perëndive të cilat shembnin çdo natë ndërtimin e çdo dite. Për të lejuar qëndrimin e mureve të kalasë, ato kërkuan një sakrificë e cila padrejtësisht u vendos të ishte Rozafa, nusja më e vogël e shtëpisë. Përpara se të vetësakrifikohej e të murosej e gjallë, Rozafa tregoi heroizmin dhe altruizmin e saj duke kërkuar që gjysma e trupit të saj të mbetej jashtë murit, në mënyrë që të ushqente e të kujdesej për foshnjen e saj. Një skulpturë e bukur e figurës së Rozafës e gdhendur brenda murit të saj gjendet në hyrje të kalasë. Ndërsa kalaja përmendet gjatë sundimit të mbretit ilir Gent, emrin Rozafa e hasim së pari gjatë mesjetës. Dëshmitë historike Brenda mureve të kalasë gjenden tre oborre kryesore, të cilat e bëjnë më të thjeshtë orientimin e turistëve. Pasi të hyni në barbakan, hyrja kryesore e fortifikuar e shekullit të XV-të, do të gjendeni në oborrin e pare, ku gjendet trakti i murit ilir të shek. të IV-rt para Krishtit, dëshmia më e vjetër e kalasë. Përgjatë oborrit të parë gjenden dhe rrënojat mesjetare të cisternave, kullave të Balshajve apo banesave veneciane. Kisha e kthyer në xhami Në oborrin e dytë, pranë mureve rrethuese në veriperëndim të kalasë, gjenden rrënojat e një objekti i cili meriton vemendje të veçantë. I ndërtuar në stilin romantik, fillimisht ky monument ishte Kisha e Shën Stefanit (shek. XIII-XV) por, gjatë periudhës së Perandorisë Osmane, objekti u transformua në Xhaminë e Sulltan Mehmet Fatihut (shek. XVI – XIX). Në të njëjtën periudhë, popullsia katolike braktisi kalanë dhe ambjentet e saj u kthyen në një bazë ushtarake. Sot, rrënojat e kishë-xhamisë, që u braktis përfundimisht në vitin 1865, shërbejnë si simbol i pasazheve të mëdha historike që kanë ndodhur në Shqipëri. Në të njëjtin oborr janë edhe rrënojat e burgut otoman, kazerma e depos së municioneve që datojnë rreth shek. XVI – XVII, si dhe depozitat katërkëndëshe të mbuluara me qemer. Muzeu i Kalasë Kalaja përfundon në oborrin e tretë, ku spikat një godinë trekatëshe e kohës veneciane, e njohur si “Kapitaneria”, e cila shërbente si rezidencë e sundimtarit venedikas. Në këtë godinë gjendet sot Muzeu i Kalasë së Shkodrës, ku flitet për të shkuarën 4000 vjeçare të kalasë si edhe etapat dhe familjet më të rëndësishme mesjetare të qytetit. Aty shfaqen disa objekte të zbuluara përreth dhe objekte të tjera të kulturës së Komanit dhe Drishtit. Informacionet jepen në shqip, anglisht si edhe në alfabetin braj, për ata që nuk shikojnë. Pamjet spektakolare Përgjatë gjithë kalasë, do të mund të shijoni pamje panoramike të Liqenit të Shkodrës, të lumenjve të qytetit si dhe të maleve të shumta që lartohen ngado. Në jugperëndim të kalasë, në oborrin e tretë, shikohet lehtësisht pika e takimit të lumenjve Drin, Kir dhe Buna, që teksa gërshetohen së bashku, dhurojnë pamje mahnitëse me të cilat mund të harxhoni të gjithë baterinë e aparatit fotografik. See less Comments

Fëmijët e Gwyneth Paltrow, Apple dhe Moisiu, ngrihen mbi të në një foto të mbushur me yje përpara ndryshimit emocional të familjes Themeluesja e Goop ndan dy fëmijët e saj me Chris Martin nna Fillingham REDAKTOR MENAXHER I SHBA Gwyneth Paltrow po përgatitet të bëhet një fole e zbrazët - diçka që ajo nuk e pret me padurim - por tani për tani ajo po krijon kujtimet më të mira me fëmijët e saj adoleshentë. Të premten, themeluesja e Goop shkoi në Instagram për të ndarë foto nga një natë speciale në Montecito, ku iu bashkua vajza e saj Apple, 19 vjeç, dhe djali Moses, 18 vjeç, së bashku me një mori fytyrash të njohura, për një Goop x. Bashkëpunimi Loro Piana. Gwyneth dukej mahnitëse teksa pozoi përkrah djalit dhe vajzës së saj – të cilët tani janë më të gjatë se ajo – si dhe Oprah Winfrey, para një pishine. VIDEO E REKOMANDUAR JU MUND EDHE JU Pëlqejnë VIDEO: Gwyneth Paltrow gatuan me djalin Moses në shtëpi në LA Apple dukej elegant e veshur me një kostum pantallonash të zezë dhe këmishë të bardhë, ndërsa Moses dukej elegant i veshur me një bluzë të bardhë të kombinuar me një shumëllojshmëri zinxhirësh dhe pantallonash kaki. Oprah u mahnit me një ansambël krejt të bardhë, ndërsa Gwyneth zgjodhi një xhaketë kafe dhe pantallona të ngjashme. Gwyneth Paltrow me fëmijët e saj Apple dhe Moses dhe Oprah Winfrey Gwyneth Paltrow me fëmijët e saj Apple dhe Moses dhe Oprah Winfrey Në mbishkrim, ajo shkroi: "Disa nga gjërat e mia të preferuara...Montecito, darkë në afresk dhe kohë cilësore me miqtë dhe familjen. Oh dhe të jesh në shtrat deri në orën 21:00. Çfarë nate e veçantë me @goop dhe @loropiana." JU MUND EDHE JU Pëlqejnë Gwyneth Paltrow ndan një foto të paditur të djalit Moses, 17 vjeç, dhe ai ka ndryshuar shumë! Djali adoleshent i Gwyneth Paltrow, Moses, ka ngritur mamanë e tij në një foto të rrallë Djali adoleshent i Gwyneth Paltrow, Moses, ka ngritur mamanë e tij në një foto të rrallë Fytyra të tjera të famshme në këtë ngjarje përfshinin Rob Lowe dhe Elaine Welteroth. Vetëm këtë javë, ylli i Hollivudit u ul për të biseduar me Victoria Beckham, e cila ishte e ftuara e fundit që u shfaq në Podcast-in e saj të njohur Goop, ku ajo pranoi se ndjehej e frikësuar për t'u bërë një fole boshe në gusht. Gwyneth në festën e saj me Oprah Winfrey Gwyneth në festën e saj me Oprah Winfrey Ajo tha për VB: "Djali im do të shkojë në kolegj në gusht, dhe djali im është gjithashtu. Ne do të kemi një fole bosh. "Unë nuk e di se çfarë do të më presë, ndihem sikur "Jam në greminën e ndryshimit, e ndjej se po vjen," vazhdoi ajo, përpara se t'i thoshte Victoria: "Je me fat që ke ende një të vogël, të kanë mbetur edhe disa vite." Victoria - dy djemtë më të mëdhenj të së cilës, Brooklyn dhe Romeo, kanë fluturuar gjithashtu në fole, e siguroi Gwynethin se më e mira nuk ka ardhur ende, duke i thënë: "Do të bësh disa festa të egra Gwyneth, kur të kesh një shtëpi bosh do të kesh. shumë argëtim duke bërë të gjitha ato gjëra që nuk mund t'i bësh." Rob Lowe në një festë të mbushur me yje Rob Lowe ishte gjithashtu i pranishëm Kjo nuk është hera e parë që ylli flet për të qenë një fole boshe në të ardhmen e afërt. Duke folur për Revistën Cultured në prill për të qëndruar në kontakt me vajzën Apple ndërsa ajo është në kolegj, ajo tha: "Për fat, unë flas me vajzën time disa herë në ditë dhe jam e sigurt që kur të shkojë Moses, do të jetë e njëjta gjë." Ajo më parë i tha The Sunday Times se po ndjente një ndjenjë pikëllimi për largimin e ardhshëm. Ajo tha: "Unë kurrë nuk shkoj askund ose nuk bëj asgjë sepse dua të jem pranë fëmijëve të mi ndërsa ata jetojnë në shtëpi. E dini, është si, "Oh, ne po bëjmë një fundjavë për vajza këtu dhe atje", dhe unë 'Më pëlqen, '[shpjeguese] jo, më kanë mbetur edhe 88 ditë që Moisiu jeton [me mua]. Gwyneth Paltrow po kalon Pashkët me fëmijët e saj Apple dhe Moses Martin© Instagram Aktores i pëlqen të jetë nënë "Kanë qenë në thelb 20 vjet që unë jam i përkushtuar në një kalendar shkollor - kështu që si do të ndihet nëse nuk e kam atë?" mendoi ajo, duke shtuar se ideja e largimit të tij sillte në mendje "trishtim të jashtëzakonshëm". "Nga njëra anë, trishtim i jashtëzakonshëm. Një ndjenjë e thellë pikëllimi i afërt," ndau Gwyneth. “Nga ana tjetër, kjo është pikërisht ajo që duhet të ndodhë”. "Fëmijët tuaj supozohet të jenë të rinj të rritur që mund të arrijnë, të përballojnë, të krijojnë lidhje dhe të jenë elastikë. Kjo është pikërisht ajo që dëshironi. Dhe kjo do të thotë se ata largohen nga shtëpia."

Histori suksesi -  Prof. i asocua Suzana Jakupi. Interviste nga Liliana Pere Profili i Pof. i asc. Suzana Jakupit Të jesh femër pianiste do të thotë prezenca jote të ketë ndikim që gjërat të ndryshojnë në të mirë të humanitetit dhe njerëzores – tregon Suzana Jakupi si prof. i asocuar në fakultetin e arteve,Universiteti Haxhi Zeka – Pejë E lindur dhe rritur në qytetin e Pejës nje qytet i rëndësishem për Kosovën me traditë të mirë të ekonomisë , historike e kombëtare etnike Peja njihet si qytet i lashtë që nga koha Ilire. Për shkak të luftërave të shumta në këtë rajon, që nga pushtimi Otoman e deri te kjo e fundit me Serbinë, nuk është mundur të ruhet e gjithë karakteristika ilire, ku përveç te tjerash pësoi edhe Kalaja e Pejës. Në kohën Ilire ishte një qendër e madhe vendbanimi. Karakteristika te rendesishme te saj jane Çarshi-Xhamia e ndërtuar rreth viteve 1600- 1700 Kulla e Haxhi Zekes, pjesëmarres në Kuvendin e Prizrenit në vitin 1878 dhe organizator i Lidhjes se Pjes në vitin 1899, kurPeja i takonte Mbretërisë së Malit të Zi. Suzana është një mishërim i karakteristikave më të bukura të familjes se saj qe i çmon dhe i jep vlerë. Prej saj trashëgon arsimin, edukatën e mire dhe energjine për punë. Pr prindërit saj rol prioritar kishte edukimi dhe etika njerëzore. Jeta nuk e ka ledhatuar, por ajo është dhe mbetet e bukur. Suzana nje grua pianiste sharmante , mjaft e sjellshme dhe me personalitet, ia del që përkundër gjithë oqeanit të brendshëm turbullues brenda saj, gjenë forcë t ia dale mbanë e të korrë suksese që e rrisin dhe e ndërgjegjësojne si personalitet dhe karakter . Ajo tejkalon shumëçka përmes botës së muzikës dhe artit të pianos , Suzana ka mbaruar studime master për piano – interpretim në Universitetin e Prishtinës dhe eshte ndër kuadrot e hershme të edukimit të këtij lloji që krahas aktivitetit koncertal kryen edhe mësimdhënien për ketë lloj arti. Aktiviteti i saj është shtrirë në dy drejtime , atë pedagogjik dhe atë artistik . Të jesh femër pianiste do të thotë mision dhe obligim moral ndaj të bukurës, njerezores qetësisë dhe gëzimit. Dekadën e fundit Suzana punon në Universitetin Haxhi Zeka – Pejë si prof. i asocuar në fakultetin e arteve. Ndiqni bashkebisedimin! Pyejet Dëshiroj ta fillojmë nga familja, fëmijeria e dashur Zana historinë tuaj. Atje ku lindim,ushqehemi me dashuri, mësojme të flasim dhe të ecim për herë të parë. Nga biseda mësova se prejardhja juaj familjare është e lidhur fort me dijenSa determinant ka qënë modeli dhe edukata e prinderve tuaj? Bëni një përshkrim në detaje, per njohje për lexuesin ju lutem… Fillimisht ju falenderoj për përzgjedhjen tuaj që të jem në mesin e atyre qe kemi nje histori suksesi për të treguar. Atëhere po fillojmë të shkoqisim radhazi .. Familja ime është një mishërim i dy gjërave më të bukura që unë çmoj dhe i jap vlerë Nga ana e nënës trashëgoj arsimin dhe edukatën e mirë nga koha e gjysherve . Gjyshi ishte predikues fetar e qe ishte një autodidakt por që zotëronte pesë gjuhë botërore( shqipen , turqishten , arabishten , persishten e serbishten ) , njëkohësisht ishte ndër të paktët intelektual të kohës që i kushtoi e rëndësi arsimimit duke u berë një koleksionist i shquar i librave dhe literaturës kombëtare e botërore nga lëmia historike e shkencore e që bibliotekën e tij e frekuentonin edhe qytetarë tjerë të interesuar për librat e jo vetëm familjarët e ngushtë . Nga familja e babait kam trashëguar energjine për punë . Kishin zotëruar nga shumë kohë përpara toka e pasuri te patundshme por që menaxhoheshin nga të gjithë anëtarët e familjes , kështu ata prej kohësh u ushqyen me energjinë për punë . Me miqësinë e dy familjeve të tilla doemos që do krijohej një familje e re ku do kombinoheshin dy elementët më te rëndësishem ( të pakten për mua ) ajo e dijes dhe e punes . Tani familja numëron profesione të ndryshme dhe njerëz intelektual të kohës . Vëllai im ia kushtoi tërë jetën mjekësisë duke u bërë kështu specialisti i parë i orthopedisë në rajonin e Dukagjinit . Dy të tjerë jane inxhinier në lëmitë e tyre përkatëse , motra si doktor i ekonomisë dhe une si artiste . Ndonëse kushtet e atëhershme ishin shume të vështira , për prinderit e mi rol prioritar ishte edukimi dhe etika njerëzore, arsimimi i të gjithë Ata ishin dy bashkëudhëtar dhe partner të mirë që përkrahnin njëri tjetrin në jetë e punë . Duke parë se si bëhej jeta e tyre , keshtu krijuam imazhin e mire dhe sa rëndësi ka mardhënja në funksiononin e hallkave të jetës Pyetje: Kush ështe qyteti juaj , qyteti ku ju jeni rritur dhe ku vazhdoni të jetoni. Si do ta pershkruani qytetin tuaj të dashur Pejëe, nga këndvështrimi i një artiste intelektuale sikundër jeni ju ?Rrëfeni ju lutem, mbresat nga fëmijeria si vazhdon më tej dëshira për t’u bërë pianist. Jam lindur në qytetin e Pejës . Nje qytet tepër i rëndësishem për Kosoven . Një qytet me traditë të mirë të ekonomisë por edhe asaj intelektuale , historike e kombëtare . Është qyteti i dytë në kosovë përnga rëndësia universitare sepse pas kryeqendrës Prishtinës ky qytet kishte shkollën e lartë komerciale , ndërsa dhjetë vitet e fundit u bë edhe me universitet i cili me krenari mban emrin e atdhetarit dhe intelektualit të shquar Haxhi Zeka . Këto ditë sapo festuam dhjetë vjetorin e themelimit . Pikërisht në këtë universitet jam e punësuar këto dhjetë vitet e fundit pranë fakultetit të arteve ku ligjëroj dy lëndë , atë të instrumentit të pianos dhe lexim partiturash. Pejanët përgjithësisht dallojnë me një karakteristikë të veçantë nga të tjerët , e ajo eshte e adaptimit të vështirë në qytetet tjera , kjo karakteristikë më ka ndjekur edhe mua . Në moshë të re u largova ( nga mosha 16 vjeç) dhe kalova për shkollimin professional muzikor në Prishtinë Aty bëra edhe studimet , u punësova fillimisht në shkollën e ulët të muzikës e pastaj në të mesmen , ku ende pa mbaruar shkollimin e lartë adekuat për piano – interpretim mu dha besimi që ta udhëheq klasën e pianos , dhe për gjithë ato vite të kaluara në Prishtine e gjetiu ku punova edhe përkundër asaj që kudo që kam punuar jam ndier si në shtëpinë time dhe kam dhënë kontributin tim professional , askund nuk kam gjetur qetësinë shpirtërore më të madhe se sa kthimi në vendlindje . Femijeria…duhet të them se ka qene periudha më e mirë e jetës, e mrekullueshme , me plotësim dëshirash fëmijërore , e ledhatuar nga prinderit e familja pasi në familjen e gjerë ishim gjithsejt vetëm dy vajza ( une dhe motra) Babai duke pare se kisha filluar të interesohesha shumë për muzikën në mënyrë të pavetëdijshme , vendos të më regjistrojë në shkollën e ultë të muzikës sapo ishte hapur atë kohë ( nëse nuk gabohem viti 1974/75). Aty fillova te mesoj notat e para dhe shumëcka nga bota e muzikës e qe nuk ishte e rëndomtë për botën time fëmijërore . Pikërisht kjo më bënte për vehte dhe më zgjonte kurreshtje dhe nga aty une fillova ta shoh vehten brenda asaj bote . Babai im ishte një vështrues i mirë i rritës sonë dhe duke parë entuziazmin tim dhe nevojën e praktikimit në instrument vendosi që pas dy vitesh të më blinte edhe pianon e parë . Për blerjen e pianinos sime ka një histori të veçantë që sa herë e kujtoj apo e tregoj mallengjehem së tepërmi . Prej atëherë mu fiksua në kokën time ideja dhe dëshira që asnjeherë të mos ndahem nga rruga e artit dhe muzikimit në këtë instrument . Nëna asnjëherë nuk e kundërshtoi mendimin e babait që më plotësonte çdo dëshirë , edhepse ajo nuk e fshehu asnjeherë dëshirën e saj të flaktë që unë të vazhdoja studimet në fakultetin e mjekësisë . Përkrahje e madhe më erdhi edhe nga vëllai i madh tani më i diplomuar dhe i punësuar si mjek i orthopedisë. Sot jetoj dhe kujtoj me krenari dy prindërit e mi dhe falenderoj për përkrahjen , mundin dhe sakrificën që bënë për të rritur , edukuar e arsimuar drejt e mirë të gjashtë fëmijet e tyre që e përbënim familjen . Edhepse sot ata nuk jetojnë më Pyetje: A ka pasur dilema Zana ndonjëherë per profesionin? Sa e fortë dhe sfiduese jeni para barrierrave që papritur sjell jeta,dhe a ju ka ndihmuar piano, muzika për t’i kapexyer ato? Nuk e kam provuar asnjeherë të ndahem nga bota e muzikës dhe e artit por gjithsesi nga rrymat dhe sfidat e jetës ka pasur lëkundje në mendimet e mia se nëse vërtet duhet të mbetem në fushën e artit ku gjithqka lidhet me emocionet dhe shprehjet emotive pa të cilat artisti nuk mund të ekzistojë. Kam mbaruar studime master për piano – interpretim në Universitetin e Prishtinës dhe jam ndër kuadrot e hershme të edukimit të këtij lloji por gjithsesi që krahas aktivitetit koncertal shumë herët na është imponuar edhe mësimdhënia për këtë lloj arti, pasi ka një process të gjatë shkollimi deri në bërjen e një profesionisti të artit të pianos apo cilit do instrument , por ja që unë fola për pianon pasi vetë jam pianiste. Dekadën e fundit jam e punësuar në Universitetin Haxhi Zeka – Pejë si prof. i asocuar në fakultetin e arteve. Pyetje: Ju nuk jeni larguar nga Kosova edhe pse keni perjetuar ngjare te rënda të dhimbshme getoizimit në historinë e luftës ne Kosovë, tregoni aresyet tuaja përse ? Jo asnjëherë , kam mbetur gjithnjë e mendimit se duhet të mbetem në Kosovë. Gjenerata jonë ishte gjeneratë e trazirave nga më të ndryshmet . Ishim deshmitare dhe viktima të shumë ngjarjeve historike , ishim dëshmitar të rrebelimeve kombëtare , e rinisë së përgjakur herët , demostratave studentore e të minatrorëve , getoizimit tonë si popull brenda njësisë federale jugosllave , largimeve masovike nga puna , helmimeve të femijëve tanë nëpër shkolla , mbylljen e të gjitha institucioneve dhe shkatërrimit të çdogjëje që frymonte shqip . Duke qenë dëshmitare e të gjitha këtyre ngjarjeve , doemos që në vetëdijen tënde fokusohet ndjenja e hekurt e identitetit tënd kombëtar , mbajtjes gjallë të çdogjëje që ti identifikohesh me të dhe ai është identiteti yt , prandaj edhe kontributi yt si njeri dhe si pjese e këtij historiku doemos që duhet ti jetë i lidhur me kombin dhe interesat e popullit tënd . Nga këtu vjen si fiksim vendimi se duhet të mbetesh këtu . Kapaciteti intelektual doemos duhet te shërbejë për shtresën shoqërore të paarsimuar dhe jo mirë të kultivuar e cila çdoherë vie si pasojë e trysnive dhe pengesave që të huaj na i shtruan në rrugën e etur për liri , dije e pavaresi . Pyetje: Sa kanë ndikuar tek ju mësuesit si elementi promotor?Kush ka qënë pedagogu juaj inkurajues për formimin e perfeksionimin tuaj tuaj si pianiste? Si e keni menaxhua rrrugën e suksesit, cila është puna dhe vendi ku punoni tani? Flisni ju lutem per arritjet në lidhje me aspektin artistik interpretues . Mesuesit jane ata qe jane cytes te atij kapacitetit qe ti e posedon e ata me se miri. Jam me fat se kisha nje game te gjere porfesoresh te çmueshëm te cilet luajten rol ne ngritjen time profesionale . Megjithese kishim mungese kuadri professional sepse ishim fakultet I ri shpesh ishim pa mbikeqyrjen e pedagogeve ne lendet kryesore dhe kjo na krijonte vertet nje hendikap por me kohen edhe ato viheshin ne vendin e vet . Kishim pedagog qe jugosllavia e atehershme siguronte nga ish - republikat tjera Jugosllave, professor qe vinin per lendet kryesore por gjithsesi per nje kohe te shkurter ata shkonin e me pastaj zevendesoheshin me professor te tjere . Keshtu krahasonim shkolla te ndryshme pianistike , metoda nga me te ndryshmet te cilat na sherbyen per nje pune te mire ne te ardhmen . Ne rrugetimin perfeksionimit te interpretimit ne instrumentin e pianos kisha rastin te njohja shume pedagog nga vendi dhe jashte . Do veçoja dy nga me te rendesishmet qe me percollen prof. Valbona Pula – Petrovci ne shkollen e mesme dhe padyshim prof. Lejla Haxhiu Pula .ne ciklin e larte te studimeve universitare dhe ato pasuniversitare . I çmoj per vendosmerine dhe shfrytezoj rastin e intervistes ketu qe t’i falenderoj publikisht per punen e bere me ne dhe venien e nje themeli stabil te shkolles pianistike kosovare . Gjithashtu çmoj dhe vleresoj shume punen e disa pedagogeve te ardhur siç ishin Igor lasko dhe Arbo Valdma , dy pedagog qe padyshim ishin dhe mbeten emrat e me te preferuarve te mi nga te cilet megjithese per nje periudhe te shkurter kohore mesova shume nga ata. Fillon karriera profesionale me punën pedagogjike duke qenë e vetëdijshme përgjegjësite që do më rrëndonin, por gjithsesi falë nxënesve që kisha , kreativitetit dhe dijes që kisha kultivuar gjatë gjithë procesit të edukimit dhe zhvillimit tim professional. Pas lufte u ktheva në vendin tim të perhershem të punës dhe pas lufta hapi dyer të reja për aktivitet dhe fusha të reja veprimi . Bashkë me nxënësit e mi jam fituese e shumë garave, çmimeve , mirënjohjeve kombëtare e ndërkombëtare , por shumë shpejte kalova në ciklin universitar ku gjendem edhe sot . Nga aspekti artistik interpretues jam e kyqur në atë nivel sa nuk e ngarkoj vehten me ndonjë arritje të lartë si karrieriste . Dua dhe kam deshirë te koncertoj lirshëm , të ndjej se jam në nivel të theksuar artistik , të prezantohem mirë profesionalisht aty ku paraqitem dhe mundohem që publiku të më pranojë mirë , dhe mendoj se edhe nga ky aspekt ia kam dalur , megjithëse për artistin kurrë nuk është mjaft sepse vetë natyra e tij është për mendimin tim pak egoiste dhe gjithnjë shkon nga kërkimi për perfeksionim të gjërave . Jo rastesisht edhe thënia për artin se është i pakufishëm . Kam pasur paraqitje të shumta koncertale si brenda ashtu edhe jashtë vendit , me koncerte solistike por edhe të përbashketa me kolegët tjerë artist ku jam pritur mjaft mirë dhe jam duartrokitur . Mendoj se do vazhdoj për aq sa ndjej se kam qfar të jap nga vehtja si artiste . Pyetje:Ashtu sikurse kultura është diametralisht e kundërt, dhe ambicia positive ne art egziston në raport me artiste të tjere. Si kaperceni kompleksitetet dhe , imagjinatat ne rrugën qe duhet të hapet, duke u perpjekur çdo ditë te pasurohesh me këte culture?Kush jane veprat dhe kompozitorët tuaj të preferuar? Saktë , secilin artist e shtyen ambicia për punë , për prezantim të mirë pa marrë parasysh nivelin e ngritjes së vet artistike, por nëse do jetë ambicie e tillë që gjatë rrugëtimit individual artistik të mos pengojë punën artistike edhe të të tjereve apo edhe më mirë nëse rezultati i ambicieve individuale bëhet shkas për nxitjen e arritjeve edhe të artisteve të tjerë do ishte diçka madhështore. Ngritja e vetëdijes dhe intelektit, bashkëpunimi dhe raportet e mira ndërkolegiale dhe në radhë të parë ato humane bëjnë që njerëzit të afrohen , resurs që besoj shumë që secili nga ne e posedon dhe rregullon marrëdhënie të shkëlqyeshme. Duhet vemendje, përkrahje nga shteti dhe struksturat, ngritja e kapaciteteve të mira infrastrukturore për kultivimin dhe zhvillimin e artit përgjithësisht, si shkollat , sallat , galeritë , institucione që kane të bëjnë me punë arti , janë të një rëndësie të veçantë për gjeneratat e reja . Ka nje gamë të gjerë kompozitorësh dhe veprash që do ti mbaj përherë si pjesë e imja programore si Mozart , Bethoven , Schubert , Schumann , Chopin , Liszt . Ka edhe të tillë që më pëlqejnë së tepërmi por që mua si artiste nuk më flejnë apo thjesht nuk përkojnë me natyrën e kërkesave të mia koncertale . Kohëve të fundit jam e fokusuar në interpretimin e veprave të kompozitorëve tanë si : Cesk Zadeja . Rauf Dhomi , Tonin Harapi , etj. Mendoj se arti shqiptar duhet dhe ka nevojë për promovimin e vlerave të saj përmes prezantimit të kompozitorëve , veprave dhe instrumentistëve të ndryshëm dhe çdo lloj tjetër arti . Pyetje:C’fare sadisfraksioni, vlerësime keni ne punen tuaj ? Cili është raporti që ju keni me veten, profesionin dhe artin ne bote? Aktivitei im është shtrirë në dy drejtime , atë pedagogjik dhe atë artistik . Puna në universitet më jep kënaqësi të veçantë kur shoh dhe ndjej se tek të rinjtë je ti ajo që zgjon ndjenjën për të bukurën tek ata . Ndjej ngazellimin e tyre kur arrijnë të bëjnë atë që në fillim u është dukur e veshtirë apo e pa arritshme dhe kjo për mua është një satisfaksion . Jam e dëshiruar tek studentët si pedagoge , dhe nëse e ke arritur këtë besoj se secili nga pedagogët do ndjehet i lumtur dhe krenar. Gjithashtu puna artistike brenda universitetit është mjaft emocionuese dhe me interes reciprok , si institucional ashtu edhe individual . E them kështu sepse konsideroj është një interaktivitet . Nga njëra anë se nga institucioni përkatës pranon avansime në tituj e grada më të larta për aktivitetin dhe punën tënde artistike ndërsa interesi individual rrjedh nga ajo se ke më shumë shanse për paraqitje , ftesa , seminare , konferenca , koncerte që doemos do e kesh më të thjeshtësuar anën organizative , duke llogaritur këtu edhe shumë faktor shtesë të domosdoshëm për në paraqitje koncertale , e që ështe tejet e vështirë të realizohet në baza vetanake e që këta faktor janë të domosdoshë për punën e një artisti . Pyetje: Bota lidhet në mënyrë universale me botën emocionale te artit pa ndërhyrje, totalisht e pavarur Eksperienca juaj në Universitetin e Arteve është vërtet një pasuri per artin dhe muzikën e nje kombi, nje eksperience jetësore. Cfarë do te thotë te jesh një Prof dhe grua pianiste artist ne nivele te larta, për fushen akademike dhe ate studentore? Do të thotë , punë me orare të gjata , përgjegjshmëri e lartë si për studentët ashtu edhe për skenën , angazhim i dyfishtë , mbi të gjitha superorganizim dhe disciplinë të lartë në gjithë çka bën . Mendoj se edukimi , kultura , profesioni im si profesoreshë universiteti dhe si artiste, dhe jeta ime në përgjithësi është e admirueshme jo vetem nga rrethi im i ngushtë shoqëror por edhe më gjerë . Kjo të jep ndjenjë krenarie dhe satisfaksioni për vehten por thënë sinqerisht asgjë e arritur gjer më tani nuk ka qenë e lehtë . Të jesh femër pianiset është gjëja që më ka dhënë satisfaksion të madh në jetë . Kur e them ketë, kam parasysh se bota e qytetëruar e që ne si popull konsideroj se i takojmë kësaj bote , çmon lart artin duke ditur se përmes artit bota lidhet në mënyrë universale duke kuptuar dhe shijuar botën emocionale pa ndërhyrje e sforcime , dmth totalisht të pavarur . Të jesh femër pianiste do të thotë se në saje të investimit tënd profesional , të depërtosh në qarqet më të larta shoqërore të të gjitha kulturave dhe të kesh admirimin dhe respektin më të madh për një qenie njerëzore, do të thotë mision dhe obligim moral ndaj të bukurës.Të jesh femër pianiste do të thotë prezenca jote të ketë ndikim që gjërat të ndryshojnë në të mirë të humanitetit dhe njerëzores, të tejkalosh shumë sfida duke filluar nga paragjykimet , mentaliteti , rrethanat jetësore por megjithatë kur ia del të tejkalosh shumë nga këto , në një mënyrë rritesh dhe bëhesh më e pjekur për kohën në të cilën jeton dhe vetë jetën . Përgjatë këtyre proceseve doemos se kalitesh në një frymë më luftarake , merr energji të pafund dhe krijon një jetë shumë të pavarur, si femër do dish të luftosh të gjithë mbeturinat e një primitivizmi intelektual , do ndërtosh ura suksesi dhe roli yt si femër bëhet më i dinjitetshëm dhe me vlerë jo vetëm për familjen por edhe për një rreth më të gjerë shoqëror . Dhe kështu gradualisht zëri yt si femër sa vjen e bëhet më i fuqishëm për çështje madhore në të gjitha sferat e jetës ku vepron . Pyetje: Cili eshte mendimi juaj per stadin e zhvillimit të shoqërisë shqiptare në te gjitha kendveshtimet duke perfshire ket faktorin e rendesishem grua, për të përmbushur te drejtat e saj në shoqëri dhe në zhvillimin ekonomik të vendit. Kosova ka një potencial te jashtezakonshëm artistësh dhe intelektualesh ne bote a mendoni se se gjithçka duhet te perparojë me hapa më të shpejtë? Nga lëvizjet e mia të shpeshta në të dy anët e kufirit dhe shoqërise së krijuar , tani më kam krijuar opinionin tim se nga të dy anët ka nje kapacitet të madh intelektualësh , artistësh e kuadrosh tjera që përveç se po bejnë , do mund të bënin ende më shumë për vendin e tyre . Jemi të vetëdijshëm se gjërat mund të ndryshojnë në të mirë me nje lëvizje të një shkopi magjik , por gjithsesi kapaciteti njerëzor është i pranishëm , popullsia e re në moshë dhe elani i tyre për punë , mësim e dije lë për të shpresuar në një zhvillim të hovshëm e dinamik dhe doemos që duhen krijuar një infrastrukturë të mirë shoqërore dhe kushte më të mira e të favorshme shkollimi e punësimi . Kosova tani më e ka dëshmuar se është tokë ku njerëzit e mëdhenj mbijnë si lulet Dëshmojmë se është duke e ndërtuar të ardhmen e saj në mënyrën më të dinjitetshme duke i treguar botës se kush jemi dhe çfarë përfaqësojmë ne si komb. Artistët tanë po pushtojnë skenat botërore , sportistët poashtu , shumë nga të rinjtë Kosovar dëshmojnë punën e mirë intelektuale në shtetet tjera që ata kanë zgjedhur të jetojnë dhe janë ambasador të denjë të vendit të tyre dhe përmes tyre po ndërron bindshëm opinion i botës ndaj shiptarëve . Shumica e këtyre nga sa u përmendën më lart vijnë nga gjinia e bukur apo bota femërore, kjo do të thoëe se e ardhmja jonë është e ndritur , sepse femra është shtyllë e familjes dhe e shoqërisë duke kontribuar në edukim , arsimim dhe në çdo fushë të jetës . Shpresojmë që shteti të dije të krijoje kushte të mira dhe hapesirë të mjaftueshme për të gjithë ato dhe ata që duan dhe dijnë të japin kontributin e tyre . Ju faleminderit Znj. Liliana Faleminderit ju, e dashur pianistja, artistja simpatike Suzana. Ju uroj suksese te mëtjshmenë rrugën e bukur të artit. Përgatiti Liliana Pere

08/05/20241 Cilat janë plazhet më të bukura në Evropë? Ne ju sugjerojmë 15 destinacionet më të bukura për të zbuluar këtë verë, sipas një artikulli të botuar në të përditshmen italiane “Wom Travel”. Nga plazhet e arta të Algarve deri te xhevahiret sekrete të Shqipërisë, ja disa nga destinacionet frymëzuese për pushimet tuaja të ardhshme sipas renditjes “European Best Destinations” (Destinacionet më të mira evropiane). Ksamil, Shqipëri Një nga perlat sekrete të Evropës që ia vlen të zbulohet është bregdeti i Shqipërisë. Zbuloni plazhet më të bukura duke bërë një ndalesë në Ksamil, ndër destinacionet bregdetare më të bukura në Evropë. Plazhi i Ksamilit është një nga plazhet më të bukur në të gjithë vendin dhe ndodhet në Rivierën Shqiptare, jo shumë larg Sarandës. Ksamili karakterizohet nga katër ishuj të vegjël të mbuluar nga bimësia mesdhetare të cilat janë shtëpia e disa prej plazheve më të bukura dhe më sekrete në të gjithë Shqipërinë. Ishujt mund të arrihen duke notuar ose në këmbë nëse batica është e ulët. “Wom Travel” e ka renditur Shqipërinë mes 15 destinacioneve me plazhet më të bukura në Evropë për pushime në 2024: 1-Ksamil, Shqipëri 2-Gjiri Ghajn Tuffieha, Maltë 3-Plazhi Monte Clerigo, Portugali 4-Plazhi Oludeniz, Turqi 5-Canal d’amour, Korfuz 6-Porto Timoni, Korfuz 7-San Andrés, Tenerife, Spanjë 8-Plazhi Odeceixe, Portugali 9-Gjiri i Shën Palit, Rodos 10-As Catedrais, Spanjë 11-Calpe, Spanjë 12-Porto Katsiki, Lefkada 13-Plazhi Scialara, Vieste 14-Plazhi Grado, Grado 15-Plazhi Vai, Kretë / ata.gov.al

Në vitin e gjuhës shqipe vendosa të bisedoj me një mësuese të shkëlqyer të gjuhës e letërsisë në qytetin e Elbasanit , Alida Feci. Puna dhe integriteti i saj profesional të impresionojnë . Alida mendon se gjuha e folur dhe e shkruar, kultura, zakonet, doket, traditat, folklori kanë një rëndësi të veçantë në ndërtimin dhe zhvillimin e një kombi, brez pas brezi. Gjuha është ‘mushkëria’ e kombit, forcon personalitetin e tij si një bashkësi unifikuese me shumë të përbashkëta, që e dallon nga kombet e tjera. Gjuha është një thesar i çmuar, drita e popullit, që ndriçon të ardhmen e nacionalitetit! Duhet t’i rezistojë çdo uragani të mundshëm, pasi një komb pa gjuhë, është një komb i nëpërkëmbur, pa identitet dhe histori! Gjuha shqipe, gjuha pellazge, është quajtur Gjuha e Perëndive, për nga vjetërsia e saj. Kur gjuha jote ekziston, bashkë me të ekziston edhe ti! Alida Feçi ka lindur në qytetin e bukur të Elbasanit më 14.04.1979 Elbasani është qyteti i mendimtarëve e gjuhëtarëve Dhaskal Todrit e Kristoforidhit, në të cilin u hap shkolla e parë e mesme shqiptare në 1909. Këmbëngulja e burrave të shquar si Aqif Pashë Elbasani, Luigj Gurakuqi, Aleksandër Xhuvani, Ahmet Dakli, Qamil Guranjaku etj, që sot kujtohen edhe përmes shkollave, emrat e të cilëve i mbajnë, e bëri Elbasanin simbol të arsimdashësve. Është pikërisht ky qytet dhe vlerat e tij të cilët e ndikuan dhe e mbrujtën Alidën me dashurinë për gjuhën dhe kombin e saj. Shkollën 8-vjeçare e ka kryer në shkollën " Naim Frashëri" ndërsa të mesmen në gjimnazin " Dhaskal Todri " shkolla, emrat e të cilave duket se kanë shenjuar që herët prirjen, apo pasionin për mësuesinë . Mbaroi studimet universitare në degën " Gjuhë shqipe dhe letërsi " në Universitetin "Aleksandër Xhuvani" në vitet 1997-2001, një tjetër vatër ku mësuesia ishte shndërruar në traditë. Është mësuese e lëndës së gjuhës shqipe që nga viti 2001. Studimet Master shkencor në letërsi, janë tregues i ambicies personale dhe profesionale të Alidës . Njohëse e tri gjuhëve të huaja të mbrojtura si dhe e një botimi shkencor mbi letërsinë , e përshkallëzojnë cilësisht nivelin kulturor të mësueses , të cilin nuk e ka thjesht stoli. Është rritur në një familje arsimdashëse në të cilën nuk ka munguar asnjëherë dashuria, përkujdesja, respekti dhe përçimi i vlerave më të larta njerëzore. Prej më shumë se 20 vitesh ka krijuar familjen e saj të bukur dhe është nënë e nje vajze dhe dy djemve , të cilët e plotësojnë mrekullisht . Dashurinë për arsimin ua ka përçuar dhe fëmijëve të saj të cilët janë nxënës me rezultate shumë të larta. Nga viti 2001-2019 ka qenë mësuese në shkollën " Ismail Kasa " dhe që nga viti 2019 është mësuese në shkollën " Qamil Guranjaku " në Elbasan , ku përmendet për një marrëdhenie miqësore me nxënësit, prindërit dhe kolegët .Ka një eksperiencë 10 vjeçare si Koordinatore e Qeverisë së nxënësve. Prej 5 vitesh është Koordinatore për Ekstremizmin, rol që i nxjerr në pah pamjen e plotë te karakterit . Ka 23 vite eksperiencë në arsim si dhe mban titullin " Mësues mjeshtër ", mbrojtur me rezultatin Shkëlqyeshëm . Është anëtare e Misionit " Kujtesë për vazhdimësi " dhe së fundmi ka marrë titullin " Ambasadore për paqen ". Sa këngë e poema i kanë thurrur rilindasit Gjuhës së Perëndive, duke e ngritur në altarin e pavdekshmërisë! Disa nga thëniet e rilindasve e gjuhëtarëve të njohur shqiptarë që kanë mbetur në mendjen e Alidës dhe të cilat ia transmeton dhe nxënësve të saj janë : Themelin e diturisë dhe atdhetarisë e përbën gjuha shqipe. ( Mit'hat Frashëri) Gjuha më mirë se gjithçka tjetër jep shpesh dritën ose mjerimin e një kohe. ( Ismail Kadare) Gjuha është sendi më i çmueshëm i një kombi dhe për popullin shqiptar është i vetmi thesar. ( Eqerem Çabej ) Këto mesazhe për gjuhën janë të pakohshme dhe të paçmueshme , aq më tepër këtë vit i cili është quajtur dhe "Viti i gjuhës shqipe ". Mësimdhënia është art dhe si i tillë duhet dashur , kultivuar dhe përsosur gjithmonë. Duke pasur këtë lajtmotiv në profesionin e saj , Alida e kryen detyrën e saj me ndërgjegje dhe krenari . Mendon se nxënësit e saj nuk do të jenë vetëm nxënës , por edhe femijë dhe kurrë nuk do harrojë që për fatin e tyre edhe vetë mban një pjesë tē përgjegjësisë. Kolegët e saj janë miqtë e saj me te cilët ndan profesionin , shqetësimet dhe gëzimet marrë së bashku. Në bashkëpunim me ta përpiqet vazhdimisht ta përkryejë veprimtarinë e shkollës në kuptimin efikas të njohjes së të gjitha të drejtave në edukimin dhe barazinë sociale në arsim. Dashuron profesionin e mësuesit dhe beson që motivimi, përkushtimi, empatia, besimi, mbështetja, inkurajimi, krijimi i një klime pozitive e miqësore si me nxënësit ashtu dhe me kolegët , është çelësi i suksesit në këtë profesion fisnik. Brenda rolit te mësuesit Alida ka plot role bashkëngjitur , një prej të cilëve është ai i përgjegjëses së bibliotekës në shkollë, të cilin e përmbush me dashuri. Shpesh e sheh mes nxënësish në rafte librash , a biseda rreth tyre. Veprimraritë që frymëzon dhe ndjek me kursin e teatrit , janë mbresëlënese .Viti i gjuhës shqipe ia ka berë këto role shumë impenjative . Në këte vazhdë te bukur , ka ralizuar me anëtarët e kursit , por dhe nxënësit e tjerë të shkollës , veprimtari e konkurse të tipit “Eseja më e mirë për gjuhën e kombit tim”, konkursi i recituesve , copëza dramatizimesh nga dramaturgë të njohur,etj. "Të arsimosh një mashkull do të thotë të arsimosh një person, të arsimosh një femër do të thotë të arsimosh një shoqëri” ndaj për Alidën roli i gruas në shoqëri është thelbësor. Mesazhi i Alidës për gratë shqiptare është : “Instinkti i grave është i barabartë me mendjemprehtësinë e burrave të mëdhenj.” thotë Honore de Balzac , ndaj gra besoni fort tek instikti dhe potenciali juaj sepse kështu ju mund të arrini gjithçka doni . Ju falenderoj ju missionaret e dijes, për nivelin e lart profesional, për pëkushtimin tuaj ne mësimdhënje, ne rritjen e nivelit tuaj të dijeve, për bashkëpunimin serioz dhe të ngrohtë me nxënënesit dhe nderkolege. Ishte kënaqësi biseda me ju. Bisedoi: Dr.Li liana Pere

23/04/20244 Teatri Kombëtar kujtoi në ditën e tij të lindjes, dramaturgun më të njohur dhe ndër më të mëdhenjtë në nivel botëror, Uilliam Shekspir. I njohur edhe si Rapsodi i Avonit, Shekspiri ka qenë një poet, dramaturg dhe aktor anglez, i konsideruar nga shumë kritikë si dramaturgu më i madh i të gjitha kohërave. I biri i Xhon Shekspir dhe Meri Arden, mendohet se ai ka lindur më 23 prill të vitit 1564, por ajo që dihet me siguri është që është pagëzuar më 26 prill 1564 në qytetin e tij të lindjes Stratford-upon-Avon. Në moshën 18-vjeçare, Shekspir martohet me En Hathëuej, me të cilën pati 3 fëmijë, Suzanën dhe binjakët Hamnet dhe Xhudith. Nuk dihet shumë për jetën e tij private, përtej regjistrave të kishës, disa dokumenteve gjyqësore dhe certifikatës së martesës e të vdekjes, që rastësisht është po 23 prilli i supozuar si ditëlindja e tij, por 23 prilli i vitit 1616. Shekspiri zë një vend unik në letërsinë botërore. Asnjë shkrimtar tjetër nuk i ka tejkaluar kaq shumë kufijtë kombëtarë me veprat e tij; vepra, të cilat ndonëse janë shkruar në shekullin e XVI dhe XVII për një teatër të vogël repertori, performohen dhe lexohen gjithmonë e më shpesh në një shkallë botërore. Në fjalët e bashkëkohësit të tij, Ben Xhonson, “Shekspir nuk është autor i një epoke, ai është i të gjitha kohërave”. / ata.gov.al

Italianët që projektuan Tiranën moderne Nga: Zylyftar Hoxha Vitet 1930-40, përsa u përket ndërtimeve, përbëjnë periudhën më të ndritur të Tiranës, pasi jo vetëm se aty zë fill një kryeqytet modern, por edhe sepse u bë vërtet kantier ndërtimi. Këtij bumi ndërtimesh i paraprinë sipërmarrësit italianë, si fillim, për shkak të politikave, lidhjeve dhe interesave të ndërsjella të shtetit shqiptar me në krye Mbretin Zog me qeverinë italiane dhe më vonë, në vitet 1939-43, të politikave aneksioniste të shtetit fashist italian me në krye Benito Mussolinin ndaj Shqipërisë. E dalë nga një prapambetje feudale mesjetare, Tirana, si e gjithë Shqipëria, ishte e etur për prosperitet në të gjitha drejtimet, aq më tepër në atë më të dukshmen, fushën e ndërtimeve. Po kështu edhe zelli i sipërmarrësve dhe kapitalit italian, i nxitur nga ekspansioni, ishte i papërmbajtshëm për të depërtuar në të gjithë jetën e vendit tonë. Objekti i këtij shkrimi nuk është të analizojë rreth kësaj çështjeje, por është të dëshmojë për punën e jashtëzakonshme intelektuale, krijuese dhe projektuese të arkitektëve, inxhinierëve, arreduesve, piktorëve, skulptorëve dhe specialistëve italianë që punuan në Tiranë dhe për Tiranën. E vërteta është se shumica e tyre, si Gerardio Bosio, Florestano Di Fausto, Giulio Berté, Vittorio Ballio Morpurgo, Antonio Maraini, Pietro Porcinai etj. kanë qenë emra të mëdhenj të elitës intelektuale, inxhinierike dhe artistike të kohës në Itali dhe më gjerë, të cilët kanë lënë mbrapa vepra të pavdekshme. Po marrim vetëm ato që janë ndërtuar në Shqipëri. Sado që në sisteme dhe kohë të ndryshme, zogiste, fashiste, komuniste dhe tash së fundmi, demokratike; sado që ndërruan destinacione dhe funksione nga më të çuditshmet, si psh, nga seli militare e Fashios, në Qendër Universitare; nga qendër e Rinisë Fashiste Shqiptare, në Rektoratin e Universitetit të Tiranës; nga Opera Dopolavoro, në Universitetin e Arteve; nga Pallati i Komandës Qendrore, në Kryeministrinë e vendit; nga “Piazza del Littorio”, në sheshin “Nënë Tereza”; nga Hotel “Dajti”, në bankë a tjetër gjë, të shohim ç’do të bëhet(!), përsëri ato mbetën vepra me vlera monumentale unikale që rrezatojnë perëndim, kulturë, civilizim, Tiranë Moderne. Tirana, për shkak të pozicionit të saj, në një fushë të bukur (mos e shih tani në këtë maskër të vërtetë urbane!), rrethuar nga kodra që në muzg të mbrëmjes apo herët në mëngjes dukeshin si vizatime naive kalamajsh; të ndërtimeve të mëparshme mesjetare orientaliste dhe bukurisë së kopshteve të saj, iu dha dorë specialistëve italianë të bënin ato projekte madhështore që janë në këmbë akoma dhe i japin bukuri bulevardit të madh të Tiranës. Me stile të përzier, por edhe duke futur elemente kombëtarë, u trajtuan dhe u konceptuan nga Bosoio dhe nga kolegët paraardhës të tij, por veçanërisht nga Bosio, të gjitha projektet dhe ndërtimet e Planit Rregullues të Tiranës së asaj kohe. Gerardio Bosio, godinës së korpusit qendror të Universitetit të Tiranës, për shkak të pozicionit të saj, binte në sy që nga sheshi “Skënderbej” dhe gjithë gjatësia e bulevardit, si një pikë fundore dhe referuese, i dha formën e një kulle të veriut. Po kështu është vepruar edhe për ndërtimet e mëparshme pranë sheshit “Skëndërbej”, por edhe ndërtimeve në qytete të tjerë të Shqipërisë si në Shkodër, Milot, Durrës, Elbasan, Korçë, Berat, Vlorë dhe Sarandë. Më pak “Itali në Shqipëri” Në kuadër të “rikonstruktimit” të sheshit “Skënderbej për t’i hapur vend Muzeut Historik Kombëtar dhe shtatores së udhëheqësit komunist, Enver Hoxha (që nuk vazhdoi gjatë dhe u rrëzua më 20 shkurt të vitit 1991), në vitin 1980 u prish godina e bashkisë së vjetër e ndërtuar në vitet ’30 të shekullit të kaluar, një vepër arkitekturore e ngjashme me ministritë. Kjo ishte goditja e parë ndaj projektit italian të qendrës së Tiranës. Goditja tjetër ishte stadiumi Olimpik(më pas Stadiumi Kombëtar “Qemal Stafa”), punimet e të cilit u përuruan nga dhëndri i Duçes, Konti Ciano, më 7 shtator 1939 dhe përfunduan me kontribut vullnetar menjëherë pas Çlirimit. Stadiumi u prish para dy vjetësh, për t’u ndërtuar një stadium tjetër më i madh (fatkeqësisht, një projekt i përfolur për afera korruptive). Të njëjtin fat si stadiumi po pëson edhe godina e Circolo Skanderbeg (Teatri Kombëtar), i ndërtuar në vitin 1938 nga Giulio Berte, i cili mendohet të prishet dhe të ngrihet një teatër i ri me një projekt tjetër. Edhe lulishtja pas monumentit të Skënderbeut, si pjesë e kompleksit arkitekturor të sheshit, e projektuar dhe ndërtuar nga italianët, tashmë po e humbet formën e mëparshme. Hotel “Dajti”, që pas një afere të shëmtuar korruptive, i denatyruar dhe rrëgjuar në mënyrën më fatkeqe, s’dihet si do të përfundojë. Kështu që, përherë e më pak “Itali po mbetet në Shqipëri”. Dorë artistësh me famë… Në Qendrën e Tiranës, që përfshin Sheshin dhe Ministritë është filluar më herët. Aty kanë lënë gjurmë arkitektët Armando Brasini, Florestano Di Fausto, Giulio Berté, Vittorio Ballio Morpurgo etj. Gerardio Bosio, i pari, i vetmi dhe më i madhi i ndërtimeve të viteve 1935-1940 në Shqipëri Ishte i pari, i vetmi dhe më i rëndësishmi arkitekt që ndenji më gjatë dhe iu përkushtua më shumë projekteve të ndërtimit të Tiranës moderne. Puna e Bosios në Tiranë është një akt heroik, pasi Tirana moderne fillon me emrin e tij dhe, për nga numri dhe cilësia e veprave, mund të quhet “kryeqytet i Bosios”. Korpusi qendror i Universitetit të Tiranës, që shënon fundin e bulevardit “Dëshmorët e Kombit”, Akademia e Arteve, Kolonada me Institutin Arkeologjik, Stadiumi (sot Qemal Stafa), Kryeministria, Hotel “Dajti”, Pallati i Brigadave me gjithë parkun e mobiliet unike të tij, si dhe trajtat planivolumetrike të Pallatit të Kulturës, Muzeut Kombëtar etj., janë vepër krijuese, monumente kulture dhe realizime të arkitektit të shquar italian, Gherardo Bosio në fundin e periudhës zogiste dhe sidomos në periudhën e pushtimit fashist të Shqipërisë. Vështirë se mund të gjendet në krejt historinë e arkitekturës botërore një aktivitet më intensiv dhe realizime më të mëdha se ato që Gerardo Bosio zhvilloi në Shqipëri. Bosio vdiq nga kanceri në moshën 38-vjeçare, më 16 prill 1941, në vilën e tij të Montefontit në Firence. Megjithëse gjenial, ai njihet pak nga shqiptarët, pasi në periudhën e komunizmit konsiderohej si “arkitekt fashist”, vetëm e vetëm pse ai punoi në periudhën fatkeqe të gabuar. Tani ka filluar të studiohet, por nuk duhet harruar se vetëm me dy vjet Bosio la pas vepra që ia vlen, në mos më shumë, të paktën të ketë një përmendore ose një emër në një nga punët e tij në qendër të Tiranës. Armando Brasini Armando Brasini (1879-1965) ishte një arkitekt italian ndër më të njohurat e shekullit të 20-të. Iu kushtua sidomos restaurimit dhe dekorimit, duke fituar simpatinë e Musolinit. Në vitin 1929 u emërua akademik i Italisë. Ka lënë shumë vepra të bukura pas, natyrisht, të konceptuara në stilin e kohës së vet. Brasiani ka dorë në Shqipëri me sheshin dhe bulevardin e madh në fillimet e tyre. “Ky “mbret” i arkitekturës së asaj kohe kishte projektuar një shesh dhe bulevard tjetër, me stil manierist dhe të rilindjes evropiane, por u kundërshtua dhe u korrigjua fort më pas nga Gerardio Bosio derisa mori formën që ka. Florestano Di Fausto Florestano Di Fausto (1890-1965), arkitekt, inxhinier dhe politikan italian. Konsiderohet arkitekti më i rëndësishëm kolonial i epokës fashiste në Itali dhe është përshkruar si “arkitekti i Mesdheut”, pasi shumë vepra të tij janë jashtë Italisë, në ishujt italianë të Egjeut, në Libi, Abisini, Shqipëri etj. Me një përgatitje të jashtëzakonshme të kombinuar me shkathtësi të përkryer, njihet për dizenjot e tij të ndërtimit, për stile të ndryshme arkitektonike, sidomos mes eklekticizmit dhe racionalizmit. Në Shqipëri në vitin 1932 ai zëvendësoi Armando Brasinin duke vazhduar punën me qendrën e kryeqytetit, Tiranës dhe ndërtesat e departamenteve monumentale rreth Sheshit “Skënderbej”. Po në këtë kohë ai ka projektuar pallatin mbretëror të Durrësit, vilën mbretërore në Shirokë, Shkodër, të porositura nga Mbreti Zog I. Giulio Berté Pas Brasinit dhe Di Faustos, Giulio Bertës i takon merita e strukturës definitive të sheshit “Skënderbej”, por edhe rrugëve Bulevardi Zogu i Parë, fillimit të Rrugës së Kavajës, Vilës karakteristike Nepravishta; Teatrit Popullor, që mendohet të prishet dhe për të cilin po bëhet shumë zhurmë këto kohët e fundit; Pallatit të Brigadave, si dhe objekteve të tjera nga 1935 deri në vitet ’40 të shekullit të kaluar në Tiranë. Vittorio Ballio Morpurgo Vittorio Ballio Morpurgo (1890-1966) arkitekt italian, përfaqësues i shquar i arkitekturës racionaliste italiane të viteve 1930. Ka projekte dhe ide të tij edhe për ndërtimet e asaj kohe në Tiranë. …Në Pallatin Presidencial Pallati Presidencial, i njohur si Pallati i Brigadave, filloi të ndërtohej nga Mbreti Zog I në vitin 1936. Ky pallat, i projektuar nga arkitekti italian, Julio Berté dhe më pas i ndryshuar thellë në stil: nga Deko drejt stilit të Racionalizmit Monumental nga i famshmi Gerardio Bossioi, do të shërbente si rezidenca e mbretit Zog. Për shkak të shpërthimit të Luftës së Dytë Botërore dhe pushtimit të Shqipërisë nga Italia fashiste më 1939, mbreti Zog u largua nga vendi. Ndërtimi i pallatit u përfundua në vitin 1941 nga italianët dhe u inaugurua gjatë vizitës në Shqipëri të mbretit Viktor Emanueli III. I dyti “perandor” pas tij ka qenë i ka qenë “Meke Partizani”, personazh i Dritero Agollit. Gjatë periudhës së Socializmit (1945-1991), objekti është përdorur për pritje dhe ceremoni shtetërore, funksione që i kryen edhe sot. Nga viti 1992, emri zyrtar i këtij institucioni është Pallati Presidencial. Më poshtë po risjellim në vëmendje të lexuesit disa nga emrat e mëdhenj që kanë dhënë kontributin e tyre krijues në këtë vepër me vlera monumentale. Antonio Maraini dhe Odhise Paskali Skulpturat e Pallatit Mbretëror janë realizuar nga skulptori italian Antonio Maraini dhe skulptori shqiptar, Odhise Paskali. Të dy këta skulptorë, çuditërisht, veç punës së përbashkët në këtë kompleks madhështor, i lidhte edhe e njëjta histori formimi kulturor dhe profesional, pasi të dy, fillimisht studiuan dhe u diplomuan në degë të tjera, Marianini në Drejtësi, ndërsa Odhise Paskali në Letërsi dhe Filozofi. Por shpejt ndërruan kurs, duke iu përkushtuar arteve figurative, posaçërisht Skulpturës, ku u bënë të dy të famshëm. Ndërsa skulptorin tonë të madh, Odhise Paskalin e njohim dhe nuk po zgjatemi, do të japim diçka nga jeta e Marianinit:Antonio Maraini kishte lindur në Romë në vitin 1886 dhe vdiq në Firence në vitin 1963. Shumë i vlerësuar gjatë periudhës fashiste, Antonio Maraini, veç krijimtarisë si skulptor, shërbeu edhe si organizator i politikës kulturore të regjimit, në komisione të rëndësishme zyrtare dhe si deputet. Pas Luftës së Dytë Botërore, Antonio Maraini jetoi disi si i izoluar në Firence, duke mos hequr dorë nga drejtimi i Akademisë së Pikturës. Pietro Porcinai Gjelbërimi i kompleksit është mbështetur nga projekti i gjelbërimit i Pietro Porcinai (një nga projektuesit më të njohur evropianë të pasluftës) dhe projektit të vëllezërve Zgaravatti më 1935 për të cilët do të flasim më poshtë. I vlerësuar për veprat, studimet dhe botimet në fushën e peizazhit natyror, ai hyn në elitën botërore të arkitektëve të kopshteve dhe konsiderohet si më i shquari i kësaj fushe në shekullin e kaluar në Itali dhe në botë. Pjetro Porcinai u lind në Firence më 20 dhjetor 1910 dhe vdiq më 9 qershor të vitit 1986. Ishte diplomuar për bujqësi dhe fillimisht ka punuar në Belgjikë dhe në Gjermani. Më pas ai kthehet në Institutin e Bujqësisë në Firence, ku vazhdoi studimet deri sa u diplomua në vitin 1935, ndërkohë që punonte dhe në Pistoia. Ne vitin 1941 filloi Institutin e Lartë të Arkitekturës në Firence, por e braktisi në vitin 1945, pa u diplomuar. Më pas ai nisi të punonte jashtë Italisë, në kopshtet më të rëndësishme të Arkitekturës Evropiane, ku iu krijuan mundësi për t’u përballur me metoda e teknika të reja dhe me disa zgjidhje e koncepte të rëndësishme të peizazhit. Ai ka bashkëpunuar me arkitektët e monumenteve të gjelbra më të njohur në Evropë dhe në botë. Gjatë jetës profesionale ka krijuar shumë organizata për peizazhin dhe lulet, ka mbështetur me asistencë teknike mjaft biznese, që janë marrë me lulëtarinë dhe me peizazhin në Itali dhe më gjerë. Opusi i tij projektues dhe krijues përfshin një listë shumë të gjatë në shumë vende të botës, mbi 1 100 vepra të peizazhit natyralistik (kopshte). Ndër këto vepra të gjalla të Pietro Porcinait është edhe vepra e tij e parë e realizuar në vitin 1935 në Tiranë (Kopshti i Pallatit Mbretëror). Veç një numër të madh monumentesh të gjelbra në mbarë botën, Porcinai ka lënë edhe mjaft botime profesionale, libra, udhëzues praktikë, ese të vlefshme të cilat sot kanë gjetur përdorim në projektet e parqeve dhe lulishteve. Vëllezërit Sgaravatti “Vëllezërit Sgaravatti” është firma famoze e italiane e kopshteve që mbështeti Pietro Porcinain, me bimë, shkurre, drurë, ide dhe projekte. Megjithëse gati 200-vjeçare, kjo kompani, e ngritur fillimisht në Padova, vazhdon edhe sot me filiale në të gjithë Italinë. Historikisht njihet për projektet dhe furnizimet e saj me bimë në të gjithë qytetet dhe kryeqytetet më në zë të botës, në Evropë, Azi.

Dua Lipa po shijon disa ditë pushime në jug dhe nuk ka ngurruar që t’i promovojë bukuritë natyrore të vendin tonë në llogarinë e saj në Instagram. Këngëtarja shqiptare me famë botërore ka publikuar sërish disa foto dhe video nga Saranda. Bashkë me pamjet ajo shkruan “Beautiful Albania”. Në një prej videove, Dua dëgjohet edhe duke folur shqip. Në postim nuk kanë munguar as komente nga ndjekës të këngëtares që thonë se do ta vendosin tashmë Shqipërinë në listën e destinacioneve për pushime. Këngëtarja ndodhet prej disa ditësh në Shqipëri me familjen dhe partnerin , Anwar Hadid. Pas inspektimit të kopshtit që po ndërtohet me financimin e saj, Dua udhëtoi drejt jugut. Gjatë këtyre ditëve, autorja e hitit “Levitating” ka ndarë foto me 60 milionë ndjekësit e saj duke promovuar bukuritë natyrore shqiptare. s.b/abcnews.al/

“Jam shumë e emocionuar, sepse duke shkuar pas në kohë, më vjen ndër mend që herën e parë që pashë një opera isha 14-vjeç në Shqipëri dhe rashë në dashuri menjëherë me të. Për mua ishte diçka magjike, diçka e mrekullueshme që mbase më bënte pak edhe melankolike njëkohësisht. I premtova vetes atë natë se do të bëhesha këngëtare opere dhe se nuk do të ikja nga kjo botë pa kënduar se paku një herë në jetën time në skenë. Dhe a e dini, të kthehesh pas në kohë në një kohë që jam duke marrë këtë vlerësim është kaq emocionuese. Udhëtimi ka qenë shumë i gjatë, i bukur, i mbushur me vështirësi, por mbi të gjitha magjik! Është i tillë ende sot. Faleminderit shumë! Opera do jetojë me ne, sepse është gjuha e shpirtit tonë. Për mua ky rrugëtim u shndërrua në një udhëtim shpirtëror”, shtoi sopranoja. Çmimet “Opera Awards” prezantohen në 20 kategori nga një juri e përbërë nga gazetarë dhe muzikantë. Ermonela Jaho  teksa u përzgjodh si “Këngëtarja më e Mirë Femër” për vitin 2024 nga “Oper a Awards”.  Bëhet fjalë për çmimet e rëndësishme ndërkombëtare që jep Gjermania çdo vit, përgjatë një galaje ku paraqiten performancat e krijimet më të mira të skenës operistike, për artistët që punojnë para dhe pas kuintave. “Është gjithmonë kaq emocionuese të ecësh në skenë, por para së gjithash dua të falënderoj jurinë e Opera Awards për këtë vlerësim, publikun tim, menaxherin tim, kolegët e mi, secilin, sepse mendoj që arti ynë, muzika, opera pa shpirtin tonë si artistë, që reflektohet në shpirtin tuaj si publik, nuk do të mbijetonte”, u shpreh Jaho. Jaho gjatë fjalës së saj solli në vëmendje herën e parë kur pa një opera në Teatrin e Operas në Tiranë, ndërsa më pas performoi për publikun e Operas Kombëtare të Holandës në Amsterdam ku edhe u mbajt ceremonia e vlerësimeve për ato që konsiderohen edhe si “Oscar” i Gjermanisë. “Jam shumë e emocionuar, sepse duke shkuar pas në kohë, më vjen ndër mend që herën e parë që pashë një opera isha 14-vjeç në Shqipëri dhe rashë në dashuri menjëherë me të. Për mua ishte diçka magjike, diçka e mrekullueshme që mbase më bënte pak edhe melankolike njëkohësisht.  I premtova vetes atë natë se do të bëhesha këngëtare opere dhe se nuk do të ikja nga kjo botë pa kënduar se paku një herë në jetën time në skenë.  Dhe a e dini, të kthehesh pas në kohë në një kohë që jam duke marrë këtë vlerësim është kaq emocionuese. Udhëtimi ka qenë shumë i gjatë, i bukur, i mbushur me vështirësi, por mbi të gjitha magjik! Është i tillë ende sot.  Faleminderit shumë! Opera do jetojë me ne, sepse është gjuha e shpirtit tonë. Për mua ky rrugëtim u shndërrua në një udhëtim shpirtëror”, shtoi sopranoja. Çmimet “Opera Awards” prezantohen në 20 kategori nga një juri e përbërë nga gazetarë dhe muzikantë. ×

“National Geographic”: Riviera Shqiptare – zbuloni destinacionin magjepsës të Ballkanit 08/05/2024 Shqipëria, e vendosur midis Lindjes dhe Perëndimit, është një nga vendet më autentike në Evropën Jugore, shkruan Juan Calleja në një artikull të edicionit spanjoll të “National Geographic”. E vendosur në Gadishullin Ballkanik, ajo kufizohet me Greqinë, Maqedoninë e Veriut, Kosovën dhe Malin e Zi, dhe rreth tre milionë banorët e saj jetojnë në një territor të ngjashëm në madhësi me rajonin e Galicisë. Bregdeti i saj është një festival peizazhesh dhe plazhesh. Shqipëria jetoi për më shumë se katër dekada nën regjimin e rreptë komunist që e mbajti vendin të izoluar nga bota deri në vitin 1991. Pavarësisht se ka qenë një republikë parlamentare për 30 vjet dhe ka zhvilluar një hapje graduale drejt botës së jashtme – që nga viti 2014 Shqipëria ka marrë statusin e vendit kandidat për t’u anëtarësuar në Bashkimin Evropian. Ajo ruan një natyrë të egër dhe mbetet një destinacion që nuk është prekur ende nga mbipopullimi i turistëve të huaj. Riviera shqiptare, një serendipitet i vogël në jugperëndim të vendit që ndërthur në mënyrë perfekte plazhet dhe perëndimin unik të diellit dhe – gjithashtu – çmimet e pakrahasueshme. SARANDA Udhëtimi me traget nga ishulli i Korfuzit (Greqi) në qytetin e Sarandës zgjat rreth një orë e gjysmë, duke i mundësuar udhëtareve të njihen me ujërat blu transparente të detit Jon, që do t’i shoqërojë gjatë këtij udhëtimi. Përpara se të arrini në portin e Sarandës do të shihni një bregdet të pjerrët me male të larta dhe disa limane. Me të zbarkuar në portin e vogël, turistët do të shohin një pamje të ngjashme me atë të destinacioneve bregdetare spanjolle si Benidorm, me ndërtesa të panumërta që ngjiten në shpatin e kodrës. Qyteti bregdetar ka një shëtitore plot jetë – sidomos gjatë natës – dhe një plazh të bukur urban, i cili si shumica e atyre që ndodhen në Rivierën Shqiptare, është me guralecë dhe ofron një pamje të detit me ujëra të kristalta. Përveçse është porta për në Shqipërinë e Jugut, Saranda është një pikë e mirë strategjike për të fjetur disa netë dhe për të vizituar destinacione turistike si Butrinti apo Ksamili dhe për të marrë me qira një makinë për të shijuar udhëtimin në bregdet. BUTRINTI PËRMES HISTORISË Njezetë kilometrat e rrugës që ndajnë Sarandën nga Parku Kombëtar i Butrintit mund të përshkohen për 40 minuta. Ndërsa zbrisni drejt zonës arkeologjike të Butrintit, i vendosur në një lloj ishulli të lagur nga deti Jon, pamjet janë spektakolare. Peizazhi përbëhet nga një sërë qytetesh të vogla dhe tokash me bimësi, ku është e zakonshme të shohësh zogj të shumtë uji, lopë që kullosin ose kuaj të egër. Për të hyrë në Butrint, që ndodhet në bregun tjetër, duhet të hipni në një platformë druri lundruese, e cila lëviz përmes një sistemi rrotullues rudimentar. Më parë, ju mund të vizitoni kështjellën veneciane në formën e një fortese trekëndore, e cila u ndërtua në shekullin e XV për të mbrojtur qytetin e vogël. Me një sipërfaqe prej më shumë se 200 hektarësh, parku arkeologjik ruan mbetje nga e kaluara greke, romake, bizantine, veneciane dhe osmane. Rrënojat më të vjetra datojnë në epokën e bronzit, por qyteti si vendbanim i përhershëm u ndërtua nga grekët në shekullin e VIII para Krishtit. Ky muze mbresëlënës në ajër të hapur u zbulua në vitin 1920 nga arkeologët italianë dhe që nga viti 1992 është një vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s. KSAMILI, I NGJASHËM ME KARAIBET Dhjetë minuta me makinë nga Butrinti, duke ndjekur rrugën SH81 pa kaluar sërish në bregun tjetër, arrini në Ksamil, një qytet i ndërtuar në vitet gjashtëdhjetë në një vijë të vogël bregdetare që përballet me tre ishuj që mund të arrihen edhe duke notuar. Kjo pjesë e bregdetit ku ndodhet Ksamili, e cila aksesohet edhe nga Saranda – është destinacioni më i pëlqyer i plazhit mes shqiptarëve dhe turistëve të huaj, të tërhequr nga ujërat e kaltër kristal të ngjashme me atë të detit të Karaibeve. Plazhet e saj janë me rërë të bardhë, ndryshe nga pjesa më e madhe e bregdetit të Jonit të Shqipërisë, dhe ofrojnë perëndime unike të diellit. BORSHI: GJASHTË KILOMETRA PLAZH TË EGËR Për të shijuar Rivierën Shqiptare në të gjithë shkëlqimin e saj duhet të udhëtoni drejt Borshit, pak më shumë se një orë me makinë nga Saranda. Nëse arrini në këtë qytet gjatë mbrëmjes, do të magjepseni nga perëndimi i diellit. Kjo rrugë ka një shtrirje prej më shumë se 100 kilometra përgjatë bregut të Jonit midis shkëmbinjve, maleve të larta dhe pamjeve të pabesueshme të detit blu deri në portin e Parkut Kombëtar të Llogarasë, një pikë gjeografike që shënon ndarjen me bregdetin e Adriatikut. Plazhi i Borshit është më i gjati në të gjithë Rivierën, me gjatësi prej gjashtë kilometrash. Është me guralecë dhe nuk është e nevojshme të marrësh me qira një shezlong dhe një çadër siç ndodh në pjesë të tjera të bregdetit. Plazhi mbetet ideal për të kaluar një ose dy ditë në plazh, pa zhurmën e natës, hoteleve dhe ndërtesave në qytete të tjera. Plazhi i Borshit ka një shëtitore ku ndodhen disa restorante ngjitur me plazhin dhe që shërbejnë ushqime tradicionale të zonës si, oktapod i pjekur në skarë, midhje, kallamar apo makarona me (frutti di mare) – ndikimi italian është shumë i pranishëm edhe në gastronominë shqiptare. PORTO PALERMO Duke vazhduar në veri, rruga ju lejon të lini makinën në disa këndvështrime për të soditur bregdetin nga lart. Pamjet janë mahnitëse. Pak më tutje mund të shihni disa bunkerë betoni të vendosur në pjesën e shpatit të malit me pamje nga deti. Diktatori komunist që drejtoi fatin e Shqipërisë për 40 vjet, Enver Hoxha, urdhëroi ndërtimin e afro 175 000 bunkerëve në të gjithë territorin nga frika se mos pësonte një sulm apo pushtim të huaj. Vetëm pak minuta larg ndodhet gjiri i Porto Palermos. Në një ishull të bashkuar me bregdetin me një rrip të ngushtë toke, ndodhet kështjella e Ali Pashës, një guvernator i Perandorisë Osmane në Ballkan, i cili kishte pushtet të madh në këtë zonë gjatë shekullit të XIX. Kjo kështjellë, origjina e së cilës i atribuohet venecianëve, mund të vizitohet gjatë ditës. Gjithashtu, bie në sy zona e nëndheshme, e cila në kohën e pushtimit italian ka shërbyer si burg dhe pjesa e sipërme e jashtme ku janë kullat, duke ofruar një pamje mahnitëse të të gjithë gjirit. PLAZHI I GJIPESË Vetëm disa kilometra nga Porto Palermo në drejtim të qytetit të Dhërmiut, i cili është rreth 40 minuta larg, mund të shihni një bunker nëndetësesh në shpatin e poshtëm të një prej maleve. Ai u ndërtua në kohën e qeverisë së Enver Hoxhës dhe nuk është i lehtë për t’u aksesuar nga rruga, sepse është në një zonë ushtarake me akses të kufizuar. Dhërmiu është gjithashtu një pikë interesi për shumë turistëm i cili ofron një plazh mahnitës, një nga xhevahiret në kurorën e Rivierës Shqiptare është plazhi i Gjipesë. Në Plazhin e Gjipesë mund të merrni frymë dhe të shijoni paqen në një mjedis të egër natyror. Ka disa bare plazhi dhe disa turistë vendosin tenda për të fjetur dhe për të shijuar perëndimet dhe lindjet e bukura të diellit. / ata.gov.al

Heroi kombëtar Gjergj Kastriot – Skënderbeu ka lindur më 6 maj të vitit 1405, në një familje fisnike të Dibrës, siç ishte ajo e Gjon Kastriotit. Ai u mor peng nga Sulltan Murati dhe luftoi për Perandorinë Otomane si gjeneral deri në vitin 1443, vit në të cilin u largua gjatë një beteje, duke u rikthyer në Krujë. Në vitin 1444 ai mblodhi të gjithë princërit sh qiptarë në Lidhjen e Lezhës, ku u vendos unanimisht të luftohej për marrjen në zotërim të trojeve shqiptare kundër perandorisë otomane. Në krye të ushtrisë shqiptare, pas fitores së parë kundër otomanëve në betejën e Torviollit, Skënderbeu do të korrte 22 fitore të mëdha kundër Perandorisë osmane, në vitet e luftës në krye të ushtrisë së vet, që kishte si kryeqendër Krujën. Policia konfiskon mbi 1 mijë euro të falsifikuara në KosovëSa klikime ka videoja e parë e ngarkuar në YouTube?Shqiptohen 152 masa në Shkup, 14 për vozitje pa patentë shoferëSot hidhet shorti për Ligën e Kombeve, Kosova në pritje të zbulimit të kundërshtarëveDua Lipa lëndon gjunjët, detyrohet të marrë tretman ortopedik shkaku i performancës së ... Heroi ynë kombëtar do të njihej për luftën e tij të paepur në një vend kyç mes lindjes dhe perëndimit. Ai do të njihej si besnik i mbretit të Napolit në traktatin e Gaetës, ku mbështeti mbretin Ferdinand të Napolit në luftën civile të viteve 1460–1461. Në vitin 1463 ishte komandant i forcave të kryqëzatës së Papa Piut II, ndërsa vdis më 17 janarin e 1468, në moshën 63-vjeçare. Gjergj Kastriot Skënderbeu konsiderohet nga shumë vende të Evropës Perëndimore si heroi që pengoi Perandorinë otomane të pushtonte Perëndimin e Evropës dhe si modeli i rezistencës së krishterë ndaj otomanëve myslimanë.

Zina Zdrava èshtè soprano artiste e mirenjohur Mjeshter i madh dhe Ambasadore e paqes. Lindur dhe rritur ne Elbasan, e edukuar nga nje familje intelektuale, ushqeu pasionin e dashurine per muziken. Gjate bisedès me Zinèn per interviste, nè kujtimet e saj per familjen, ajo tregon me dhembshuri se tè dy prindèrit e saj kane qènè te qete, te qeshur dhe shume njerezore ne komunikimin me femijet, duke percuar tek ata edukaten, formimin e karakterit, si dhe anèn njerezore qe ata i karakterizon. Po kèto vlera njerezore, janè rrènjosur edhe tek Zina, ne raport me familjen, me shoqerinè, si dhe dhe vlerat artistike! Babai i saj ka qènè drejtor i kombinatit te drurit N.Spiru, ndèrsa nena nenpunese! Ka tre vellezer, qe merren me muzike, njè nga ata eshte kompozitor i njohur, si dhe nipèrit dhe mbesat merren me art.  Talentin dhe zèrin Zina e ka tè trashèguar nga nèna , ndèrsa babai ka qènè mbèshtetesi i saj qysh ne fillimet e daljeve te para nè skenè. Edhe pse ai u largua shumè shpejt nga jeta, ajo ndjente njè deshire per ta vazhduar kèngen, per te plotesuar deshiren e tij qè tè ecte nè rrugen e bukur te artit! Zina e nisi rrugën e bukur të këngës në qytetin e Elbasanit, për të arritur majat në skenat e Tiranës dhe të gjithë Shqipërisë. Zina ka studiuar ne Fakultetin e arteve dega kanto, por asnjëherë nuk la pas dore këngën popullore, e cila i dha famën në trevat shqiptare. Eshte dipllomuar si Soprano ne degèn e kantos ne vitin 1980. Prej 12 vjetesh ka punuar soliste nè Ansamblit Artistik duke kenduar kengen e bukur popullore shqiptare ne asamblin e Ushtrise dhe me pas vazhdon ne rrugen pedagogjike si pedagoge prej 25 vjetesh! Zina Zdrava si pedagoge e kantos për vite me radhë ka nxjerrë shumë talente të reja, që sot deputojne me sukses në vènde të ndryshme të botës. Edhe pse ne rrugèn pedagogjike, tè kenduarèn e vazhdon duke marrè pjese neper aktivitet si brenda dhe jashte vendit, ku percon me shumè dashuri dhe profesionalizèm kèngen e bukur shqiptare pa harruar asnjehere muzikèn klasike. Zina ndjehet e realizuar pasi rrugën e saj e ka trashëguar e bija Ulpiana Aliaj, soprano e njohur në Shqipëri dhe në botë. Të kendosh këngën e vendit tënd, thote Zina është vlerë. Ta përçosh atë në zemrat e dëgjuesve dhe t’ua mësosh brezave të rinj është një talent dhe mision fisnik. Sepse kështu ruhet tradita e pasur kombëtare që ne kemi, duke u transmetuar e mbajtur gjallë brez pas brezi. Per vlerat e saj si soprano dhe artiste, nderohet nga presidenti i Republikès tè shqiperisè me titullin : “Mjeshtër i Madh” Si këngëtare e muzikes klasike dhe e muzikës popullore shqiptare , si edhe pedagoge e kantos, e cila për vite me radhë ka edukuar artistikisht talente të reja, që sot shkëlqejnë në vènde të ndryshme të botës. Zina Zdrava ka një jetë të tërë në art dhe skenë, duke dhënë prej dekadash një kontribut të çmuar në ruajtjen e vlerave të muzikës sonë folklorike. Nje faktor ndikues frymezimi per Zinèn kane qènè këngëtarët si Hafsa Zyberi, Fitnete Rexha, Luçie Miloti, Naile Hoxha, Nje eksperience shume e bukur ka qene edhe puna ; Si soliste pranë Qendrës Kulturore të Fëmijëve, Shtëpinë e Kulturës nè Estradën e qytetit të Elbasanit, Me pas punon si soliste 12 vjet nè Ansamblin Artistik të Ushtrisë, me disa koncerte recitale. Në karrierën e saj shënohet pjesëmarrja në disa festivale ne RTSH, nga ku ruan mbresa shumè te bukura. Diapazoni i eksperiencave te vyera sa vjen dhe rritet, per Zinèn sè bashku me emocionet e bukura qè merrte ne pjesmarrjen ne festivale të muzikës sè lehte , klasike dhe atè popullore brenda dhe jashtë vendit, ku ajo ka interpretuar me mjeshtëri dhe prrofesionalizem tè lartè, duke e përfaqësuar vendin tonë denjësisht e duke shërbyer si ambasadore e artit, e muzikës dhe traditës tonë nëpër vende të ndryshme të botës si Angli, Austri, Itali, Meksikë, Francë, Itali, Holandë, Gjermani, etj. Ajo eshte nje soprano e talentuar, ka dhënë një kontribut sinjikativ, gjurmèlènès në mësimdhënie si pedagoge e kantos pranë Liceut Artistik “Jordan Misja” dhe në Universitetin e Arteve në Tiranë duke edukuar brezin e ri në rrugën e bukur të këngës dhe muzikes klasike. Muzika tradicionale shqiptare është vetë shpirti i kombit , mirënjohje te thellë të gjithë artistëve tanë ndër vite, të cilët kanë mbajtur gjallë dhe lartësuar vlerat dhe traditat tona kombëtare duke sjellë jo vetëm duartrokitje te artdashësit por duke zbukuruar edhe vetë jetën e njerëzve. Po te hedhim ñje veshtrim ndèr vite karriera e saj artistike ka qènè ne rritje dhe ka arritur ne nivele tè larta profesionale, ka marrè pjese në aktivitete të ndryshme të muzikès. Koncertet janë të shumta sidomos në vitet 1977-78 e më tutje ku u bë një emër i njohur, dhe aq më tepër që muzika popullore është shumë demokratike dhe pëlqehet shumë nga dëgjuesit. Ajo ka marrë pjesë në shumë festivale të muzikës popullore, duke interpretuar me mjeshtëri këngët popullore, pa lene menjanè specialitetin e saj kanton. Sigurisht që nuk është e lehtë ta krijosh emrin sepse të duhet shumë punë dhe përkushtim. Tani shohim që kanë hyrë rrymat e ndryshme muzikore dhe që këngëtari dëshiron menjëherë të bëhet i njohur, por ketij brezi i është dashur shume pune e disipline që t’i këndonin këngët live dhe t’i përmbaheshin atyre modeleve që ne lanë këngëtarët paraardhës. Zina eshte nga ato artiste me personalitet, që e ka ruajtur korrekt traditèn, që të ruash këngën tënde është vlerë dhe ajo e ka ruajtur sepse duke menduar që kënga është njohur nga dëgjuesi nuk mund ta deformoje atë, sepse të gjithë dëgjuesit janë ushqyer me këtë lloj muzike. Ne duhet ta ruajmë këngën thote Zina, siç e kanë kënduar Hafsa Zyberi, Fitnete Rexha, Luçie Miloti, Naile Hoxha, të paktën vijën melodike. Kënga mund të pësojë ndryshime në orkestracion, por jo në vijën melodike apo në tekst thote Zina. Erdhi një stad që, atë që kish akumuluar në artin e saj, duhej ta përcillte tek brezi i ri. Ajo e ka bërë këtë në mënyrën më korrekte dhe më të dashur, me pasion . Vërtet ne kemi këngë shumë të bukura me përmasa shumë të gjëra, por është vështirë që këto këngë t’i interpretosh ashtu siç janë. Zinèn tashme e shohim njè figurè nè disa dimesione, si intelektuale dhe artiste te kompletuar si nè edukim si pedagoge ne mèsimdhènje dhe si kengetare e dy lloj muzikave, klasike dhe popullore, nje familjare dhe nènè excellente. Ajo ndjehet e nderuar që emëri i saj ka marrë përmasa të tjera. Nder kohè ka qenë pjesëmarrëse si anëtare jurie në shqipri, nè disa aktivitete të këngës se lehtè dhe popullore, duke vlerësuar brezin e ri; Në festivalin e muzikës popullore që zhvillohet në qytetin e Elbasanit, i cili është i përvitshëm dhe ka traditën e vet. Ka qenë pjesëmarrëse si anëtare jurie ne festivale ndèrkombetare ne bote, nè Itali, Rumani, Malte, Kosovè Zina èshtè missionare ne ''Missionin kujtesè pèr vazhdimesi''. Edhe vajza e saj sopranoja e njohur Ulpiana Aliaj vazhdon në gjurmët e saj, duke u bërë e famshme në Shqipëri dhe botë Ajo e ka dhe të lindur por edhe të trashëguar. Të bëhesh artist në radhë të parë duhet të kesh disiplinë dhe ta duash artin e bukur. Fakti që këto kritere te Ulpiana i ka ne edukaten e saj, tregon që ajo u bë dikushi me pune e e disipline për vendin e saj, dhe se Ulpiana i këndon shumë bukur edhe këngët popullore. Muzika pèrfaqson kulturen e vendit tonë dhe kemi qenë ambasadorë të artit tonë nëpër vende të ndryshme të botës. Pergatiti. Liliana Pere.

Ulpiana Aliaj - Soprano Lindur ne Tirane. Bije Artisteje nis studimet me nènèn e saj Zina Zdrava pèr tu diplomuar mè pas nè Konservatorin “C.Monteverdi” Itali. Qe nè vitet e studimit nis aktivitetin e saj artistik duke debutuar si Bastienne ne “Bastien und Bastienne” W.A.Mozart ne Teatrin Nacional te Bolzanos nen shoqerimin e Orkestres “G.Mahler” Dir.F.Eichhorn. Fituese e disa Cmimeve Nderkombetare nder te cilet permendim : Cmimin “Daniela Dessi” disa muaj pas ndarjes nga jeta te Sopranos se njohur,Cmim i akorduar nga Tenori Fabbio Armiliato. Ne 2005 Cmimin e 1° ne Konkursin Nderkmbetare “ Citta di Barletta”,ne 2006 Cmimin e 1° ne Konkursin “ Eistendorf “ Londer,ne 2007 Cmimin e 3° ne “ Ruggero Leoncavallo “,ne 2009 fituese e Academise Rossiniane te Pesaros,ne 2011 Cmimin e 3° dhe Cmimin e Publikut ne konkursin “ Martinelli-Pertile “,ne 2012 fituese e As.Li.Co . Ne repertorin dhe nè karrierèn e saj artistike renditen role tè para ne teatro Europiane e me gjerè si Reggio di Torino, Comunale di Bologna, Royal Opera House Muskat, Oman ne Emiratet e Bashkuara, Dresden, Wintherthur, Stadthetaer Bolzano, Pavia, Sociale di Como, Donizetti ne Bergamo, e shume te tjere. Debuton rolin Diva ne “ Viva la Diva “ te G.Donizetti nè Teatrin e Salzburgut, Austri, Elvires ne “L’Italiana in Algeri” ne Festivalin Ticcino Musica ne Zvicer. Eshte e para Soprano Shqiptare qè debuton ne Royal Opera House ne Muskat,Oman te Emirateve te Bashkuara ne rolin e Pamines ne operen “ Die Zauberflote “ W.A.Mozart.Ne bashkepunim me TKOBAP interpreton ne rolet e Violetta Valery ne “ La Traviata”,Mimi ne “La Boheme”,La Contessa Almaviva “Le Nozze di Figaro”,Fiordiliggi “ Cosi fan Tutte”,Pamina “ Die Zauberfloete “,etj. Ne 2017 interpreton La Contessa Almaviva ne Stadtheater Bolzano nje bashkepunim ky me Opren e Leipzig..Ne 2016 rikthehet ne Spanje si Gilda ne “ Rigoletto “ ne teatrot e Valladolid,La Coruna dhe Saragosa.Interpreton Donna Anna ne “ Don Giovanni “ te W.AMozart ne TKOB.Ne 2015 interpreton si e ftuar ne Stadtheater Nuremberg rolin e Gildes nga “Rigoletto” e G.Verdi. Eshtè e ftuar pèr dy sezone rradhazi nè Stadtheater Biel / Soothurn nè Zvicer ku debuton rolet e La Prima Donna ne “ Le convenienze ed Inconvenienze Teatrali” te G.Donizettit,Donna Fiorilla ne “ Il Turco in italia” te G.Rossini,Konstanze ne “ Die Entfuehrung aus dem Serail “te W.A.Mozart. Debuton ne 2011 ne roine Gildes ne “ Rigoleto” te G.Verdit ne teatrin e Malaga ne Spanje.Gjithashtu si Rosina ne “Il Barbiere di Siviglia” te G.Rossini.Interpreton rolin e Pamines “Die Zaunerflote” Ne Operen e Dresden me rolin Lucias ne “ Viva la Mamma” .Sophie ne Opren “Werther” te J.Massenet.Interpreton Contessa di Foleville ne “ Il Viaggio a Reims” tè G.Rossini ne kuadrin e Rossini Opera Festival ne Pesaro nè drejtimin e Alberto Zedda. Nder ole te tjera tè intrrpretuara jane :Adina “L’Elisir d’amore” e G.Donizetti,Luciane “Lucia di Lamermoor” Ka patur gjithashtu bashkèpunime me Orkestren Simfonike te RTSH ku ka realizar 2 koncrete recitale dhe ka qènè disa herè e ftuar nè evente te ndryshme Prej 4 vitesh jep kontributn e saj pranè katedrès sè Kantos nè Universitetin e Arteve, Tirane. Ajo ka fituar disa çmime ndërkombëtare. Ajo ka debutuar në shumë teatro në Itali, Gjermani, Spanjë, Zvicër, Austri dhe ka luajtur rolet e Adina "L'elisir d'Amore", Lauretta "Gianni Schiçi", Pamina "Die Zauberflote", Sophie "Werther", Donna. Fiorilla "Il Turco in Italia", Gilda" Rigoletto", Rosina" Il Barbiere di Siviglia "Me role të ndryshme në skena operistike jashtë Shqipërisë, sopranoja shqiptare në vitin 2013 u ngjit në skenën e TOB dhe debutoi në "Ein deutches Requiem" nga Johannes Brahms. Kjo vepër pati premierë dhe ishte premtuese sepse i dha shumë emocione publikut të Tiranës. Në intervistat e dhëna për disa gazeta, sopranoja Ulpiana Aliaj pohon se jeta e saj artistike larg Shqipërisë nuk ka qenë e lehtë dhe puna e madhe dhe dashuria për profesionin. e kanë bërë sot në skena të ndryshme të botës, ku përmendim Teatro Comunale në Bolonja, Royal Opera House Muscat, Teatri Bolzani, Teatri Shtetëror i Nurembergut, Teatri Shtetëror.

Për javët e fundit, Uilliam ka kaluar kohë me Princeshën e Uellsit dhe tre fëmijët e tyre, Princin George, Princesha Charlotte dhe Princi Louis, gj atë pushimeve të tyre të Pashkëve nga shkolla Princi William ka njoftuar datën e kthimit të tij në angazhimet publike pas diagnozës së kancerit të gruas së tij Kate. Për javët e fundit, Uilliam ka kaluar kohë me Princeshën e Uellsit dhe tre fëmijët e tyre, Princin George, Princesha Charlotte dhe Princi Louis, gjatë pushimeve të tyre të Pashkëve nga shkolla. Pushimet erdhën menjëherë pasi Kate, 42 vjeçe, zbuloi në një video emocionuese se po i nënshtrohet trajtimit për kancerin. Megjithatë, është konfirmuar se ai do të kthehet në detyrat publike të enjten (18 prill), me dy vizita në organizata si në Surrey ashtu edhe në Londrën Perëndimore. Vizita e tij e parë do ta shohë atë të vizitojë Surplus to Supper, një organizatë bamirëse e shpërndarjes së ushqimit të tepërt, ku ai do të shohë se si ushqimi i tepërt mblidhet, ripaketohet dhe më pas i dorëzohet komunitetit lokal. Më pas, ai do të jetë në një qendër rinore në Londrën Perëndimore, e cila merr dërgesa nga Surplus në Supper dhe do të dëgjojë se si kjo i mbështet të rinjtë. Angazhimi i fundit zyrtar mbretëror i William ishte më 20 mars, kur ai bëri një vizitë në kazermën Combermere pranë Windsor, ku u takua me anëtarët e Gardës Uellsiane në rolin e tij si kolonel i saj. Vetëm disa ditë më vonë erdhi lajmi për kancerin e gruas së tij Kate.

Dita Ndërkombëtare e Kërcimit Teatri Kombëtar i Operas e Baletit kujtoi Ditën Ndërkombëtare të Kërcimit. Kjo ditë përkujton ditëlindjen e Jean-Georges Noverre, një prej emrave më të shquar të kërcimit dhe themeluesit të baletit modern. Dita Ndërkombëtare e Kërcimit u krijua nga Komiteti i Kërcimit i Institutit Ndërkombëtar të Teatrit (ITI), partneri kryesor për artet skenike të UNESCO-s. Që nga krijimi i tij në 1982, çdo vit Komiteti Ndërkombëtar i Kërcimit dhe Instituti Ndërkombëtar i Teatrit zgjedhin një personalitet të shquar kërcimi si një mesazh për Ditën Ndërkombëtare të Kërcimit. Personazhi i përzgjedhur për këtë vit është Marianela Núñez, e lindur më 23 mars 1982, në San Martin të Argjentinës, e cila tashmë është një figurë-lider në botën e baletit. Ajo hyri në Baletin Mbretëror të Londrës në vitin 1997, ku u ngrit në rangun e prima balerinës. Repertori i saj e ka bërë atë të magjepsë audiencën globale me shfaqje të paharrueshme në vepra si “Liqeni i mjellmave”, “Bukuroshja e fjetur”, “Romeo dhe Zhuljeta” dhe “Zhizel”. Njohur me çmime prestigjioze ndërkombëtare si çmimi “Benois de la Danse” dhe çmimi “Laurence Olivier”, dhe çmime kombëtare si çmimi “María Ruanova” dhënë nga Këshilli Argjentinas i Vallëzimit dhe në vitin 2010 çmimi “Konex” për balerinin më të mirë të dekadës. Marianela është vlerësuar nga kritika për performancat e saj; personazhi i saj i Aurora u konsiderua të ishte më i miri i Baletit Mbretëror që nga viti 1946, duke demonstruar aftësinë e saj për të magjepsur audiencën me ekspresivitetin dhe teknikën e saj të jashtëzakonshme. Karriera e saj zbulon jo vetëm aftësitë teknike, por edhe fisnikërinë dhe përkushtimin e saj të thellë ndaj kërcimit dhe brezave të ardhshëm. Personaliteti i saj bujar dhe altruist e vendos atë si një fener frymëzimi dhe model në botën e baletit dhe më gjerë. Dita Ndërkombëtare e Kërcimit është një ditë feste për ata që mund të shohin vlerën dhe rëndësinë e kësaj forme të artit dhe shërben si një thirrje zgjimi për qeveritë, politikanët dhe institucionet që ende nuk e kanë njohur vlerën e kërcimit për njerëzit, dhe që ende nuk e kanë kuptuar plotësisht potenciali i tij për rritjen ekonomike. / ata.gov.al

Nënat përbëjnë një segment të rëndësishëm dhe të madh të fuqisë punëtore, por shumë shpesh janë anashkaluar në zhvillimin e kulturës së kompanisë. Fuqizimi i nënave në vendin e punës kërkon një qasje të menduar dhe të shumëanshme. Sot, gratë në shumicën e familjeve ende mbajnë pjesën më të madhe të përgjegjësive familjare dhe shtëpiake, ndërkohë që punojnë me kohë të plotë. Realiteti është se nënat priren të jenë gjithçka si në shtëpi ashtu edhe në punë, dhe kjo mund të jetë tepër e vështirë dhe e frikshme fizikisht, mendërisht dhe emocionalisht. Porosit gjithcka ke imagjinuar vetem me nje klik! Daka Brand! 1. Të pasurit orare fleksibël dhe mundësi rregullimi të tyre Opsionet e punës në distancë janë kritike për të ndihmuar në sigurimin e fleksibilitetit në oraret për nënat për të balancuar përgjegjësitë familjare, duke përfshirë gjithçka, nga marrja dhe largimi deri te ditët e sëmundjes në shtëpi me fëmijët. Ato gjithashtu do të krijojnë qasje më të lumtur ndaj punës në përgjithësi. 2. Vendosni gratë në pozita udhëheqëseTë kesh gra në pozita udhëheqëse është thelbësore për krijimin e mundësive të mentorimit dhe nxitjen e valës së ardhshme të liderëve. Krijimi i mundësive për gratë e tjera në vendin e punës ndihmon në ngritjen e të gjitha grave 3. Mbështet zhvillimin profesionalDuhet të besohet dhe të mos dyshohet për boshllëqet në rezymetë e disa grave nga qëndrimi në shtëpi me fëmijët e vegjël. Prindërimi mund të jetë një kurbë e madhe mësimi për menaxhimin e njerëzve. Është gjithashtu e rëndësishme që të ofrohen mundësi zhvillimi profesional posaçërisht për të ndihmuar nënat të ndihen të sigurta në kohën kur janë jashtë fuqisë punëtore. 4. Inkurajoni ekuilibrin punë-jetëJepini përparësi bisedave të hapura dhe të sinqerta me punonjësit rreth “fajit të nënës” dhe nevojës për “të bërë të gjitha”. Punonjësit do të ndihen më të lumtur dhe do të performojnë më mirë kur ndihen të qetë dhe të ekuilibruar në jetën e tyre personale dhe profesionale, është thelbësore të krijohet hapësirë ​​për gratë që kanë familje ose planifikojnë të kenë familje, në mënyrë që të mund të marrin kohën që u nevojitet për t’u ndjerë të suksesshme si në punë ashtu edhe në jetën familjare. 5. Sigurimi i tepricave për të mbuluar pushimetKjo vlen për të dyja anët e marrëdhënies prindërore! Në kompani të ndryshme, ekipeve të vogla u është dashur të identifikojë dhe ndërtojnë teprica për t’u siguruar që puna ende të ecë përpara dhe nuk kanë mbetur pa mbulim ndërsa një prind ka qenë në pushim. Dokumentimi i PSV-ve dhe proceseve të përbashkëta të vendimmarrjes janë të rëndësishme në sigurimin e suksesit. 6. Lejimi i daljeve sociale në punëËshtë e dobishme të pasurit takime të rastësishme, javore për ndërtimin e ekipit që mbulojnë tema sociale që lejojnë ndarjen në grup midis punonjësve. Është një moment që të gjithë të mos përqendrohen vetëm te puna ose vetëm te familjet e tyre dhe të jenë në gjendje të ndajnë për veten si individë. 7. Mos harroni për partnerët në anën tjetër të këtyre nënave që punojnëOfroni të njëjtat përfitime për të dy partnerët në një njësi familjare, orar fleksibël, teprica në punë, etj, për të normalizuar dhe për t’i lejuar partnerët të jenë më të barabartë në shtëpi. Nëse ata kanë të njëjtin fleksibilitet, duhet të ketë një korrelacion në ndërmarrjen e përgjegjësive, duke dhënë hua për të mbështetur një të ardhme më të barabartë.Sipërmarrësit duhet t’i qasen krijimit të politikave të punës, aranzhimeve, përfitimeve dhe nismave të krijimit të ekipit në mënyrë holistike, duke i kushtuar vëmendje të veçantë nevojave të ndryshme të të gjithë punonjësve, veçanërisht nënave. Në fund të fundit, nënat janë një pjesë tepër e vlefshme e çdo ekipi biznesi, duke sjellë vizion dhe një perspektivë unike të menduar në punën e tyre çdo ditë. Lejimi i ekuilibrit, ndershmërisë dhe komunikimit është kritik . entrepreneur.com

25/04/20242 Vera është shumë pranë dhe ndërsa tani është koha që shumë njerëz fillojnë të ëndërrojnë për vendpushime me diell, çmimet në rritje shpesh kthehen në një pengesë, shkruan në një artikull revista skoceze “Daily Record”. Kostot e pushimeve vazhdojnë të rriten dhe kjo është kryesisht e dukshme gjatë sezonit turistik kur destinacionet më të njohura rrisin çmimet e fluturimeve, akomodimit, ushqimit dhe aktiviteteve. Kjo ka bërë që shumë njerëz të heqin dorë nga rezervimet për pushime – por nuk ka pse të ndodhë kështu! Pavarësisht krizës së vazhdueshme të kostos së jetesës, ekzistojnë ende shumë vende me diell për t’u vizituar që nuk do të sforcojnë buxhetin tuaj! Destinacioni mesdhetar, Shqipëria ofron plazhe me rërë të bardhë dhe ujëra bruz kryesisht në Rivierën e saj në zhvillim. E vendosur në Gadishullin Ballkanik të Evropës Juglindore, Riviera Shqiptare përbëhet nga disa qytete dhe fshatra bregdetare. Peizazhi i saj ofron gjithçka që mund të shihni në një destinacion turistik shumë të vizituar, por me çmime më të ulëta. Në Rivierën Shqiptare, bie menjëherë në sy fshati Ksamil – dhe është e lehtë ta kuptoni pse. Pamjet piktoreske të plazheve me rërë të bardhë mund të ngatërrohen me ato të Greqisë… Nëse nuk jeni adhurues i diellit, ka shumë sporte ujore në dispozicion për të marrë pjesë, nga ski jet deri te varkat e shpejta dhe aktivitete të tjera emocionuese. Pas një dite të gjatë në plazh, uluni në një nga restorantet e shumta buzë detit që ofrojnë ushqime të freskëta deti me çmime të volitshme. Gjithashtu, pushuesit mund të eksplorojnë zonat historike, pasi Shqipëria është shtëpia e shumë vendeve të trashëgimisë të mbrojtura nga UNESCO, një prej tyre përfshin Parkun Arkeologjik Kombëtar të Butrintit. Vetëm 10 minuta larg me makinë nga Ksamili, vizitorët mund të mësojnë rreth qytetit të lashtë romak plot me ndërtesa historike dhe rrënoja. Skocezët mund të arrijnë në Shqipëri me një fluturim të vetëm, me linjën ajrore si “Ryanair” që kryen udhëtime drejt kryeqytetit të saj, Tiranë nga Edinburgu. Sidoqoftë, udhëtimi për në Rivierën Shqiptare është edhe pesë orë të tjera në jug të vendit, por fatmirësisht ekziston një mundësi tjetër për të shkurtuar kohën. Opsioni i dytë është të fluturoni në ishullin grek të Korfuzit, i cili ndodhet pikërisht përballë Rivierës Shqiptare. Nga këtu, mund të merrni një traget për 30 minuta i cili do t’ju çojë në portin e Sarandës, ku ofrohet transport publik si, autobusë dhe taksi që mund t’ju çojnë në Ksamil. Turistët gjithashtu mund të qëndrojnë aty dhe të shijojnë një pushim të plotë në Sarandë, e cila konsiderohet kryeqyteti jozyrtar i Rivierës dhe shtëpia e plazheve edhe më të mëdha se Ksamili. Mundësitë e akomodimit në të gjithë rajonin variojnë sipas çmimeve, por ka opsione me kosto që ia vlejnë, me apartamente buzë plazhit që kushtojnë vetëm 434 paund – për deri në katër persona – për një javë të tërë. / ata.gov.al

Rebeka Lewis Për më shumë se 40 vjet, Kathy Hilton ka rritur katër fëmijët e saj mbi besimin bazë për të qenë i sjellshëm dhe i vërtetë me veten, dhe tani Paris, 43, Nicky, 40 dhe Barron, 34, të gjithë po ua përcjellin këtë moto fëmijëve të tyre. . “Kam katër fëmijë të mrekullueshëm, një burrë të mrekullueshëm – sapo festuam 43 vjet martesë – dhe kam tetë nipër e mbesa të pabesueshëm që mua dhe Rick-ut më japin kaq shumë gëzim dhe mbi të gjitha, të shikojnë djalin dhe vajzat e mia duke shijuar këtë kapitull. ”, tregon Keti HELLO! në një intervistë të re ekskluzive së bashku me vajzën e saj Nicky, e cila është e martuar me James Rothschild dhe është nënë e tre fëmijëve. “Mamaja ime gjithmonë më ka mësuar të jem e vërtetë me veten time dhe të drejtoj gjithmonë me mirësi, të jem gjithmonë mirënjohëse”, shton Nicky, duke lavdëruar Kathy, 65 vjeç, për drejtimin e fëmijëve të saj ndërsa ata tani rrisin familjet e tyre. Kathy dhe Nicky Hilton Kathy dhe Nicky tani janë bashkuar me No7, markën ikonë britanike të bukurisë Kathy me të cilën u prezantua nëna e saj, Kathleen, dhe ajo nga ana e saj ia ka përcjellë atë fëmijëve të saj, përfshirë Nicky-n, së bashku me këshillën e saj më të rëndësishme për kujdesin e lëkurës - SPF. Dyshja nënë dhe bijë do të jetë e sigurt që një ditë do të prezantojë edhe gjeneratën e ardhshme të familjes Hilton me markën e tyre të preferuar. Kathy është 'Kiki' për tetë nipër e mbesa, duke përfshirë dy vajzat e Nicky-t, Lila Grace, shtatë, dhe Teddy gjashtë-vjeçare, dhe djalin Chasen, dy; Djali i Parisit, Phoenix, një, dhe vajza, London, pesë muajshe, të cilën ajo e mirëpriti me bashkëshortin Carter Reum dhe tre fëmijët e Barron dhe gruas Tessa, Milou, katër, Kaspiani dy vjeç dhe Apollo dy muajsh. Me rritjen e familjes së tyre me një ritëm "eksponencial", ata qëndrojnë afër gjatë netëve të lojërave familjare, FaceTime dhe pushimeve, me Kathy që tregon se kushërinjtë po rriten si vëllezër e motra, ashtu si fëmijët e saj janë rritur me kushërinjtë e tyre. Duke dhënë një pasqyrë në jetën e tyre familjare të lidhur ngushtë, sekretet e bukurisë dhe jetën freskuese normale të përditshme, Kathy dhe Nicky u ulën me HELLO! për të zbuluar të gjitha. Paris Hilton, Kathy Hilton dhe Nicky Hilton pozojnë në pistën e vallëzimit © Kathy Hilton Paris, Kathy dhe Nick Hilton janë shumë të afërt Si duket një ditë e zakonshme për ju të dy? Nicky: Unë zgjohem në orën 6:00 të mëngjesit çdo ditë sepse kam tre orë me zile njerëzore që më zgjojnë çdo mëngjes. Përpiqem të zgjohem dhjetë minuta më parë dhe të pi një kafe me burrin tim, më pas bëjmë një mëngjes të madh me të gjithë, i bëjmë gati vajzat për në shkollë dhe pasi të mbarojnë, përpiqem të stërvitem. Kohët e fundit kam qenë shumë i mirë për këtë: tre ose katër ditë në javë, stërvitje forcash ose pilates, para se të fillojë dita ime. Keti: Për mua, zgjohem rreth orës 7:30 dhe tani jam duke bërë biznes në Australi, kështu që do të jem në telefon për një orë e gjysmë. Pastaj do të pi një kapuçin dhe do ta marr me mend çfarë? Do të kthehem në shtrat në 9 të mëngjesit dhe do të fle deri në 10:30 nëse mundem! Unë jam i zellshëm për rutinën time të bukurisë – edhe [burri im] Rick [Hilton] kujdeset për lëkurën e tij, duke marrë të gjitha produktet e mia dhe duke përdorur mjaftueshëm për një javë! Unë nuk dal për drekë aq shumë sepse jam duke punuar me organizata të ndryshme bamirësie, dhe më pas përpiqem të kaloj një takim me burrin tim dhe djalin tim [Conrad, 30]. Ne gjithashtu kemi një natë familjare një herë në javë me Barron dhe fëmijët e tij; sapo e filluam këtë pasi fëmijët janë në moshën kur mund të ulen në tavolinë me ne. Paris Hilton, Kathy Hilton dhe Nicky Hilton qëndrojnë përpara ndërtesës së Kongresit © Kathy Hilton Paris Hilton, Kathy Hilton dhe Nicky Hilton qëndrojnë përpara ndërtesës së Kongresit Cila është një nga traditat tuaja të preferuara familjare? Keti: I dua pushimet. Më pëlqen të vishem për Ditën e Nënës ose Pashkët, të vesh kapele dhe të jemi bashkë. Do të jetë shumë argëtuese tani me karriget e larta dhe të gjithë nipërit e mbesat. Familja jonë ndihet kaq e plotë tani. Nicky: Ne po rritemi me një ritëm eksponencial. Kathy: Katër djem dhe katër vajza, dhe Nikki dhe James do të dalin në Los Angeles me fëmijët çdo disa muaj. Vajzave u pëlqen të flenë me Kiki dhe Papa. Ne i bëjmë një tendë të vogël në fund të shtratit tonë dhe ata emocionohen aq shumë sa vrapojnë me jastëkët e tyre dhe veshin reçelin e tyre. Nicky: Është një festë e madhe gjumi. Rick Hilton qëndron pas vajzës Nicky, i veshur me një fustan të bardhë shoqëruese, me motrën Paris pranë saj. Kathy Hilton qëndron në një fustan rozë duke mbajtur djalin e saj të vogël Barron. © Kathy Hilton Nicky, si reagojnë fëmijët tuaj ndaj familjes në rritje? Nicky: Ata e duan atë, por ne jetojmë në Nju Jork në mënyrë që ata të mos arrijnë të shohin kushërinjtë e tyre aq shpesh. Por atyre u pëlqen të jenë FaceTime me ta dhe ne jemi në LA për shumicën e festave, Krishtlindjet dhe Ditën e Falënderimeve ose Pashkët, kështu që festat janë kur ne të gjithë bashkohemi. Keti: Motrat e mia dhe unë i rritëm fëmijët tanë sikur të ishin motra. Albumi fotografik

Vajza e Angelina Jolie dhe Brad Pitt, Shiloh, feston ditëlindjen e 18-të –– shikoni fotot e saj më të ëmbla familjare Ish-bashkë yjet e zotit dhe zonjës Smith kanë gjashtë fëmijë së bashku Beatriz Colon Është një javë e madhe për Angelina Jolie dhe familjen e saj: vajza e saj Shiloh Nouvel Jolie-Pitt është zyrtarisht e rritur dhe po feston ditëlindjen e saj të 18-të, nëse mund ta besoni. Vajza e ditëlindjes, e cila ka lindur në vitin 2006 dhe që aktorja Maleficent e ndan me ish-bashkëshortin Brad Pitt, po feston udhëtimin e saj të 18-të rreth diellit më 27 maj. Ish-aktorët e ish-z. dhe zonja Smith, të cilët u ndanë në 2017-n – edhe pse ata kanë pasur një divorc të trazuar e të zgjatur – – ndajnë gjithsej gjashtë fëmijë së bashku: Maddox, 22, Pax, 20, Zahara, 19 , dhe binjakët Knox dhe Vivienne, të cilët do të jenë 16 vjeç më vonë këtë verë. JOLIE-PITT'S Fëmijët e Angelina Jolie: takoni 6 fëmijët e saj ndërsa Vivienne del në qendër të vëmendjes Shiloh lindi më pas në Swakopmund, Namibia – nëna e saj ka punuar për vite si ambasadore e refugjatëve të OKB-së në vende të ndryshme afrikane – dhe guvernatori i atëhershëm lokal Samuel Nuuyoma e quajti lindjen "një nder për vendin tonë". Brad Pitt, fëmijët Maddox Jolie-Pitt, Shiloh Jolie-Pitt, Pax Jolie-Pitt dhe prindërit e tij mbërrijnë në premierën e "Unbroken" në Los Anxhelos në The Dolby Theatre më 15 dhjetor 2014 në Hollywood, California© Getty Shiloh me dy vëllezërit e saj më të mëdhenj, babin dhe gjyshërit në 2014 Më vonë duke folur me gazetarët së bashku me zonjën e parë namibiane Penexupifo Pohamba dhe ministren e mirëqenies së fëmijëve të vendit, Marlene Mungunda, për ABC News, Brad shpjegoi: "Na u dha një paqe këtu që nuk mund ta kishim në shtëpi." MË SHUMË: Ish-truproja e Brad Pitt dhe Angelina Jolie, Billy Billingham, zbulon se si ishte në të vërtetë të punoje me ish-çiftin MË SHUMË: Vajza e Angelina Jolie, Vivienne, shfaqet për herë të parë në televizion teksa adoleshente e turpshme hyn në qendër të vëmendjes — shikoni Ai shtoi: "Kjo do të thotë shumë për ne, thjesht të kalojmë kohë cilësore së bashku, të bëjmë gjërat që do të bënin familjet normale." Shiloh Jolie-Pitt, Angelina Jolie dhe Zahara Jolie-Pitt marrin pjesë në Premierën e Gkids "The Breadwinner" në TCL Chinese 6 Theaters më 20 tetor 2017 në Hollywood, California© Getty Shiloh dhe Zahara me mamin e tyre në 2017 Aktori i Bullet Train u pyet gjithashtu në atë kohë nëse një martesë mund të ishte hapi i radhës për të dy, megjithëse ai ndau: "Fokusi janë fëmijët dhe ne padyshim jemi jashtëzakonisht të përkushtuar ndaj fëmijëve dhe si prindër së bashku", duke shtuar: "Kështu që kjo e thotë këtë për ne, dhe të kemi një ceremoni në krye të saj nuk është asgjë." Ata u martuan në vitin 2014. MË SHUMË: Angelina Jolie e mbështetur nga djali elegant Pax, 20 vjeç, në një foto të rrallë Angelina Jolie dhe Shiloh Jolie-Pitt shihen duke marrë pjesë në festën pas premierës së filmit The Eternals - në Mbretërinë e Bashkuar në Maison Estelle më 27 tetor 2021 në Londër, Angli© Getty Dyshja nënë-bijë në vitin 2021 Shiloh bëri debutimin e saj zyrtar në revistën e saj në fillim të qershorit në kopertinën e People, dhe në atë kohë u raportua se fotot ekskluzive kishin një çmim të jashtëzakonshëm 4 milionë dollarë. MË SHUMË: Vajza e Angelina Jolie, Vivienne duket njësoj si Brad Pitt në foton e re nga një dalje e rëndësishme së bashku Vajza e Angelina Jolie, Shiloh, këtë vit mbush 18 vjeç © Getty Shiloh është imazhi i mamasë dhe babait të saj Në 18 vjet që nga ajo kohë, Shiloh është marrë me industrinë e filmit – – ajo bëri debutimin e saj në film së bashku me babain e saj në The Curious Case of Benjamin Button në 2008 – – dhe gjithashtu ka shprehur një interes për kërcimin profesional. Studio e saj e vallëzimit, Movement Lifestyle Studio në Kaliforni, ka ndarë shpesh klipe të lëvizjeve të saj mbresëlënëse të kërcimit dhe babai i saj Brad më parë i tha Entertainment Tonight për këtë: "Është shumë e bukur", duke vënë në dukje: "Nuk e di ku e ka marrë atë. nga. Unë jam z.

Demi Moore, 61 vjeç, është një rreze dielli me një fustan të papritur dhe taka Barbie Katie Daly Demi Moore dukej krejtësisht mahnitëse kur mbërriti në mbrëmjen e Chopard Once Upon a Time në Festivalin e Filmit në Kanë në Hotel du Cap-Eden-Roc të martën. Aktorja e Substance, 61, u pa si një rreze dielli, duke ndryshuar lojën e saj në stilin e saj me një fustan të verdhë kanarinë me aksesorë gati për verën. Demi Moore kundër sfondit me gjethe në të verdhë© Getty Taka për të kërcyer gjatë gjithë natës Demi shkoi për një moment të plotë të koduar nga Barbie me takat e saj vrasëse. Ylli i Propozimit Indecent tundi një palë stileto rozë të ëmbël me një rrip kyçi dhe një gisht me majë. Demi Moore duke buzëqeshur me një fustan të verdhë dhe një palë vathë të thjeshtë © Getty Bizhuteritë e guximshme Duke shtuar një tjetër element lulesh në look-un e Demit ishin vathët e saj statement. Nëna e tre fëmijëve e mahnitur me një palë vathë lulesh me një cilësi eterike. Flokët dhe grimi i saj ishin kaq magjepsës. Ajo lëkundi flokët e drejtë deri në belin dhe një pamje neutrale të rimelit me shkëlqim. Demi Moore e veshur me një fustan të bardhë me pika të zeza polkda© JB Lacroix Pamja e saj vintage Vetëm një ditë më parë ylli u pa në një tjetër event në Kanë, duke e vrarë atë në një pamje krejtësisht të ndryshme. G.I. Aktorja e Jane mbërriti në photocall The Substance me qentë e saj të përkëdhelur Pilaf që dukej si një yll filmi i viteve '50 me një fustan me pika me një siluetë klasike të cilësisë së mirë. Fustani me teksturë përmbante një dekolte të zhytur pa jakë, një bel të ngushtuar dhe një fund femëror në linjë A. Takat bardh e zi të Demi Moore © Getty Takat që duhen parë Ashtu si çifti Barbie-core që ajo tronditi të martën, Demi nxori një palë stiletto sensacionale nga koleksioni i saj për ta çuar fustanin e saj të stilit vintage në një nivel tjetër. Ajo tundi një palë të bardhë me rripa me gishta të zinj, të cilët jemi të sigurt që Audrey Hepburn do t'i kishte adhuruar. Demi Moore merr pjesë në Tapetin e Kuq "The Substance" në Festivalin e 77-të vjetor të Filmit në Kanë në Palais des Festivals më 19 maj 2024 në Kanë, Francë.© Getty Një moment vezullues në tapetin e kuq Zbuloni: Demi Moore ndan reagimin pasi më në fund arriti momentin historik në Kanë në moshën 61-vjeçare - ekskluzive Një moment i duhet kushtuar fustanit të pabesueshëm të Demit nga tapeti i kuq i The Substance në Palais des Festivals të dielën. Fustani i saj nudo prej sateni paraqiste një detaj dramatik me një shpatull dhe një siluetë sirene. Ajo e aksesoi pamjen me një gjerdan me diamant të shkëlqyeshëm dhe një palë vathë të ngjashëm. Send feedback

Nëna e Beyonce rrëfen për fëmijërinë e saj: Ka qenë shumë e turpshme Para 5 ore Mund të jetë e vështirë të besohet se Beyonce nuk ka qenë gjithmonë interpretuesja me vetëbesim që është sot, por Tina Knowles ka zbuluar se vajza e saj ishte bullizuar ndërkohë që po rritej. Krijuesja e hitit “II Most Wanted” mund të ketë bërë histori me “Cowboy Carter”, por nëna e saj foli për marrëdhënien me Beyonce duke treguar se këngëtarja ishte “e turpshme” kur ishte më e re. Duke folur për marrëdhënien me artisten në një video për Vogue, ajo tha: “Ajo ishte shumë e turpshme dhe u bullizua pak”. “Por ditën që ajo u ngrit për dikë – ajo nuk u ngrit për veten e saj, ajo u ngrit për ta. Po emocionohem duke folur për të. Isha thjesht, nuk mund të isha më krenare për të”. Biznesmenja – e cila frymëzoi linjën e kujdesit të flokëve të Beyonce – foli gjithashtu për shoqen e grupit të “Destiny’s Child”, Kelly Rowland, të cilën ajo e konsideron një vajzë. Këngëtarja u zhvendos me familjen Knowles që kur ishte e vogël. “Kelly ishte gjithmonë ky fëmijë që thjesht u përpoq të mbronte të gjithë”, shtoi Knowles. Kjo vjen pasi Knowles mbrojti Rowland, e cila u pa duke qortuar një roje sigurie në Festivalin e Filmit në Kanë. /Telegrafi/

Elon Musk planifikon ndërtimin e një superkompjuteri për të fuqizuar chatbotin AI Grok Publikuar një ditë më parë, 27 Maj 2024 Sipas The Information, Musk dëshiron që superkompjuteri të jetë funksional në Vjeshtën e 2025 dhe mund të bashkëpunojë me Oracle për zhvillimin e tij. Elon Musk planifikon ndërtimin e një superkompjuteri për të fuqizuar chatbotin AI Grok Biznesmeni Amerikan Elon Musk mësohet tu ketë thënë së fundi investitorëve të tij se startupi i inteligjencës artificiale xAI planifikon të ndërtojë një superkompjuter i cili do të fuqizojë versionin e ardhshëm të chatbotit AI Grok. Sipas The Information, Musk dëshiron që superkompjuteri të jetë funksional në Vjeshtën e 2025 dhe mund të bashkëpunojë me Oracle për zhvillimin e tij. Kur të përfundohet, grupi i çipeve të ndërlidhura – të cilat janë çipet H100 të Nvidia dedikuar proceseve të inteligjencës artificiale – do të jetë katër herë më i madh sesa superkompjuterët e ngjashëm me të përbërë nga çipe grafike. Familja e çipeve të fuqishme H100 të Nvidia dominon tregun e çipeve AI dhe kërkesa e lartë ka bërë të vështirë gjetjen e tij. Musk themeloi xAI vitin e kaluar për të sfiduar Microsoft dhe Google. Në fillim të këtij viti Musk tha se trajnimi i modelit Grok 2 është bërë me duke përdorur 20 mijë çipe grafike Nvidia H100 duke shtuar se Grok 3 do të ketë nevojë për 100 çipe të tilla. /PCWorld Albanian

'Premio Capri Danza International' me yjet botërorë të kërcimit! Adela Muçollari vlerësohet me çmim 'Karriere'! Të ftuar dhe Eno Peçi me Anbeta Toromanin 'Premio Capri Danza International' me yjet botërorë të kërcimit! Adela Muçollari vlerësohet me çmim 'Karriere'! Të ftuar dhe Eno Peçi me Anbeta ToromaninAdela Muçollari Rrit madhesinë e shkrimit Zvogëlo madhesinë e shkrimit Balerina e Parë në Teatrin e Operas dhe Baletit, Adela Muçollari është vlerësuar me "Career Award" (çmimin e karrierës) në edicionin e XI-të të “Premio Capri Danza International". Spektakli nisi të dielën me pjesëmarrjen e yjeve ndërkombëtarë të kërcimit që ndriçuan skenën manastirit antik të Certosa-s në San Giacomo. "Faleminderit “Premio Capri Danza International" Një mbrëmje plot emocione dhe çmime. Shumë kënaqësi të vlerësohesha me çmimin "Career Aëard", u shpreh balerina e parë në Teatrin e Operas dhe Baletit. Këtë vit pjesë e ngjarjes së madhe të dancit u bë edhe Susy Del Giudice së cilës iu dha Çmimi Special. Krahas Muçollarit mori pjesë me baletin "Modus" edhe koreografi e balerini Eno Peçi.

Një vështrim mbi figurat e Botës Arbëreshe (përfshirë arvanitët e Greqisë dhe arbëneshët e Zarës në Kroaci) në të dy fjalorët enciklopedikë të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë* Dr. Vilma Proko-Jazexhiu Fjalorët enciklopedikë janë vepra shkencore e konsultimi me ndikim të gjerë shoqëror dhe me dobi të madhe për një masë shumë të gjerë përdoruesish. Siç vëren prof. E. Lafe, përvoja e botimeve enciklopedike origjinale në gjuhën shqipe është e paktë. Fjalori enciklopedik shqiptar i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, i botuar më 1985 (më tej FESH 1) ishte vepra e parë enciklopedike në gjuhën shqipe, si një dëshmi e pasurisë së vlerave historike e kulturore të Shqiptarëve, ndërsa Fjalori Enciklopedik Shqiptar, në tri vëllime (vëll. 1 e 2 më 2008, vëll. 3 më 2009; – më tej FESH 2), “...një vepër e përmasave kombëtare, që mëton të japë në thellësi dhe në gjerësi, udhët e historisë së një kombi....” vijoi rrugën e çelur nga Fjalori i vitit 1985. Fjalori i ri, i hartuar me bashkëpunimin e shkencëtarëve e intelektualëve shqiptarë nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia, Mali i Zi e Diaspora, pasqyron nivelin më të lartë të kërkimit e të informacionit shkencor për çështjet që trajtohen në të. FESH 2, vështruar si pjesë përbërëse e pandashme e Botës Shqiptare në rrethana të reja historike-politike të brendshme e të jashtme ndryshon cilësisht nga FESH 1 si nga konceptimi tërësor mbarëkombëtar, ashtu dhe nga kërkesat për trajtim e vlerësim objektiv të ngjarjeve, proceseve dhe veprimtarisë së personave të përfshirë në të. FESH 2 përfshin në mënyrë më të gjerë se FESH 1 jo vetëm gjithë hapësirën gjeografike të shqiptarëve në Ballkan, por edhe Diasporën Shqiptare, të vjetrën dhe të renë, veprimtarinë e institucioneve e të figurave të njohura të saj, Arbëreshët e Italisë, të Zarës e të Greqisë dhe një varg personalitetesh arbëreshe nga bota e kulturës, artit etj., të cilët, ndonëse në vend të huaj për shekuj me radhë, jo vetëm që nuk u asimiluan, por kontribuuan në të gjitha format në lëvizjen kombëtare shqiptare dhe jetuan gjatë me ëndrrën e kthimit në atdheun e lashtë. Arbëreshët e emigruar para pesë shekujve në Itali janë një prej komuniteteve më të veçanta dhe më origjinale, të cilët ruajnë edhe sot traditat, gjuhën dhe kulturën e të parëve të tyre. Prandaj me të drejtë historia dhe letërsia e tyre përbëjnë një pjesë të çmueshme të historisë së popullit tonë. Vepra studimore e Arbëreshëve gërsheton hulumtimet e filologëve, antropologëve, historianëve të letërsisë e të kërkuesve për nxjerrjen në dritë jo vetëm të botës arbëreshe, por edhe të fisit shqiptar në tërësi. Ajo shërben si udhërrëfyese në rishqyrtime kritike për gjithë historinë e letërsisë shqipe, duke përfshirë periodizimin e saj. Fjalori enciklopedik shqiptar 2008–2009 (si vepër në tri vëllime me mbi 7500 zëra gjithsej, ku rreth 2400 janë zëra persona (përpjesëtimi me zërat e tjerë rreth 1:3), e tejkalon në gjerësi Fjalorin e vitit 1985 (me rreth 5000 zëra gjithsej, ku 675 janë zëra persona (përpjesëtimi afër 1:7). E tejkalon gjithashtu në thellësi dhe objektivitet shkencor, duke kapërcyer vështimet e interpretimet ideologjike të zbatuara nga ideologjia dhe politika e kohës kur u hartua. Këto vlera të reja shfaqen në mënyrë më të qartë në pasqyrimin e veprimtarisë kulturore dhe letrare të Arbëreshëve të Italisë, Zarës, Greqisë dhe në përgjithësi të Diasporës Shqiptare, të vjetër dhe të re, duke e parë atë si pjesë përbërëse të pandashme të Botës Shqiptare, në përputhje me rrethanat e reja historiko-politike të brendshme dhe të jashtme, duke pasur objekt vëmendjeje gjithashtu një numër personalitetesh të huaja politike nga bota e artit dhe nga fusha të tjera, të lidhura drejtpërdrejt me botën arbëreshe ose që patën ndikim në zhvillime të ndryshme të saj.Një nga diasporat me një jetë të pasur kulturore, madje që i ka dhënë kulturës shqiptare disa kryevepra të letërsisë së saj, është “diaspora jonë e arbëreshëve të Italisë”, me veprën e saj të parë letrare “E mbsuame e krështerë” e L. Matrangës (1592). Nga fillimet e saj deri në shek. XVIII kjo letërsi u shkrua nga klerikët e ritit bizantin (N. Brankati, N. Filja, N. Keta), që përshtatën nga italishtja e krijuan edhe vetë lirika fetare në shqip. Vepra më e rëndësishme që u botua në atë kohë qe poema “Gjella e Shën Mërisë Virgjër” (1762) e J. Varibobës. Me veprat e J. De Radës (gjysma e parë e shek. XIX), letërsia arbëreshe hyri në hullinë e zhvillimeve romantike, e sidomos me veprën e parë të letërsisë romantike shqiptare, poemën liriko-epike “Këngët e Milosaos” (1836), vlerësuar edhe nga nga V. Hugo si një “vepër e përkryer romantike”. Me vëllimin e Z. Serembes “Poezi italisht dhe këngë origjinale përkthyer nga shqipja”, kjo letërsi u pri pas llojeve më të përhapura lirike: këngës, sonetit, elegjisë, odës etj. Me to ajo formësoi, veç motiveve atdhetare, edhe motive të mendimit, të dashurisë, të peizazhit etj. Pas vdekjes së Skiroit letërsia arbëreshe erdhi duke u shuar; gjatë gjysmës së dytë të shek. XX nisi të përjetojë një rilindje të re që u përurua me përmbledhjen poetike “Bubuqe t’egra” (1946) të Dushko Vetmos (F. Solano). Është vërejtur një shpërpjesëtim midis njohjes së ndihmesës së Arbëreshëve, sidomos të atyre të Italisë në Lëvizjen Kombëtare Shqiptare dhe për themelimin e shtetit shqiptar (që ka zënë vend tashmë në studimet tona shkencore e në tekstet shkollore e universitare) dhe njohjes mbi politikat dhe qëndrimet e shtetit shqiptar ndaj Arbëreshëve. Ideja që shteti shqiptar edhe në periudhat para pluralizmit demokratik ka zhvilluar, sipas mundësive të veta, një politikë aktive ndaj Arbëreshëvet dhe i ka ndihmuar në mjaft forma është e saktë, po jo e plotë. Arbëreshët, në fakt, nuk kanë qenë aspak të pranishëm në jetën ekonomike, shoqërore dhe politike të Shqipërisë së pavarur të pas luftës, po lidhjet janë zhvilluar kryesisht në fushën kulturore. Që më 1960, me interesimin e shtetit shqiptar, u zhvillua në Bari (9–10 prill) një kuvend studimesh, ku morën pjesë me kumtesa edhe prof. Aleks Buda e prof. Dhimitër S. Shuteriqi. Ritmi i zhvillimeve të mëtejshme ka qenë i ngadalshëm deri nga vitet ’70. “Java e parë kulturore shqiptare” (10–17 prill 1977) shënoi shkëmbimet zyrtare midis Universitetit të Tiranës dhe Katedrës së Gjuhës Shqipe të Universitetit të Kalabrisë. Në mënyrë të veçantë, bashkëpunimi me veprimtarinë shkencore të studiuesve të Diasporës Arbëreshe të Italisë u shfaq në konferenca, simpoziume e seminare të ndryshme të organizuara në Shqipëri, në Kosovë, në Maqedoni. Në zhvillimin e lidhjeve shkencore shqiptare-arbëreshe ka merita të veçanta një studiues i shquar, që do t’i jepte gojë historisë së arbëreshëve, siç e nënvizon studiuesi i mirënjohur i sotëm Matteo Mandalà në artikullin “Në botën e arbëreshëve të Italisë” profesor Eqrem Çabejn, i cili “ishte ndër të paktët studiues që vinin në qendër të vëmendjes tekstin, problemet dhe strukturën e tij, – në radhë të parë gjuhën, por edhe stilin, pra, formën dhe shkrimin, – pa lënë mënjanë edhe gjithçka që rrethonte tekstin (autorin, kontekstin historiko-kulturor, diakroninë tekstore). Shkrimet e tij studimore për Botën Arbëreshe, me vlerë udhërrëfyese për studiuesit e rinj, qëndrimet e tij, të karakterizuara nga maturia, takti dhe thellësia e mendimit, sot marrin vlerë të veçantë dhe na japin përmasat moderne të shkencës së albanologjisë nëse i shohim në tërësinë e tyre, pleksur bashkë aspektet gjuhësore me ato kulturore, pra, qoftë kontributet organike dhe sistematike, si botimi kritik i “Mesharit”, qoftë edhe studimet me frymëmarrje të gjerë historiko-kulturore si ato që përfshihen “Në botën e arbëreshëve të Italisë””. FESH 1 themelonte një traditë të re në fushën e botimeve origjinale enciklopedike në gjuhën shqipe dhe përveç kësaj merite të rëndësishme historike, kjo nismë ishte një dëshmi e qartë e pasurisë së vlerave tona historike e kulturore, një dëshmi e lashtësisë dhe e njësisë së kombit shqiptar. Pjesa e kulturës dhe letërsisë arbëreshe në këtë fjalor ishte një përpjekje relativisht e suksesshme për të shpalosur në larminë e ngjyrave të veta të veçanta që e pasuronin spektrin e letërsisë shqiptare, historinë dhe zhvillimin e letërsisë në atë degë të Diasporës shqiptare që u transplantua në Itali dhe që eci paralelisht me letërsinë e zhvilluar në Shqipëri, por duke gjetur edhe pika kontakti me të. FESH 1 synonte të sintetizonte në mënyrë të plotë përvojën e manualeve dhe teksteve mësimore me karakter didaktik dhe studimor nga fusha e letërsisë, e gjuhësisë, e historisë dhe kulturës shqiptare në përgjithësi. Krahas kulturës dhe letërsisë së Arbëreshëve të Italisë, në FESH 1 gjetën pasqyrim edhe Arbëreshët e trevave të tjera, të Zarës e të Greqisë, por natyrisht vendin kryesor e zënë Arbëreshët e Italisë, të cilët, për shkak të kushteve historike-kulturore dhe politike njohën një evolucion të ndjeshëm duke prirë në procesin e zhvillimit letrar e të zgjimit kulturor dhe duke bashkëvepruar me letërsinë që u zhvillua në atdhe, herë-herë duke ia kaluar dhe duke i dhënë përvojë. FESH 1 përbën një përvojë të çmuar në pasqyrimin e personaliteteve letrare, historike dhe kulturore arbëreshe të cilave u dha jetë ajo bashkësi. Në të spikasin figura të shquara që arritën një nivel europian si J. De Rada, G. Dara, Z. Serembe, të cilët i prinë letërsisë së krijuar në atdhe dhe e përfaqësuan para botës europiane përmes variantit italisht të veprave të tyre. Pranë tyre qëndrojnë autorë me merita historiko-estetike. I tillë është Variboba, i cili në FESH 1 paraqitet i reduktuar, ndërsa në FESH 2, përcaktohet si i pari shkrimtar me tematikë fetare që i dha dinjitet të vërtetë artistik letërsisë arbëreshe dhe shqiptare dhe që kishte një origjinalitet të veçantë në trajtimin e subjektit fetar në kuadrin e letërsisë europiane. I tillë është gjithashtu nismëtari i disa gjinive dhe i llojeve të reja në letrat arbëreshe, Santori, krijimtaria e gjerë e të cilit nuk njihej sa duhej në kohën kur u botua FESH 1. Krahas meritave historike, njohëse dhe vlerësuese FESH 1 ka pasur edhe disa kufizime në paraqitjen e autorëve të letërsisë arbëreshe dhe të veprimtarisë së tyre, lidhur edhe me njohuritë e pamjaftueshme për tërë fondin e veprave të këtyre shkrimtarëve, të cilët në shumicën e tyre nuk patën mundësi botimi (apo shfaqjeje të veprave të tyre dramaturgjike që u prinë atyre të atdheut mëmë). Duhet pasur parasysh edhe rrethana se Shqipëria në vitet ’70–’80 ishte vend ateist dhe kjo ka sjellë që veprat me tema fetare dhe autorët e tyre të trajtoheshin deri diku në mënyrë të përciptë ( p.sh . L. Matranga, J. Variboba etj.), nga ana tjetër vlerësohej e vihej në dukje se në veprat autorëve arbëreshë bashkëkohorë kishte filluar të trajtohej ‟tema e Shqipërisë së re në formë përshtypjesh nga realiteti socialist shqiptar”. Një kufizim i rëndësishëm ka qenë mospërfshirja, ose vlerësimi kritik i hiperbolizuar në FESH 1 i disa figurave letrare kulturore me rëndësi në panoramën letrare arbëreshe dhe në kuptim më të gjerë në letërsinë shqiptare. Kështu ndodh me Skiroin, për të cilin theksohet komprometimi i tij me fashizmin, madje të shkruarit e një vepre himnizuese në këtë plan si ‟Këngët e Liktorit” (1926), duke mos pasur parasysh që shkrimtari vdiq më 1927, pra, para se fashizmi të shfaqte plotësisht përmasën e vet negative, që në kaosin politik dhe ideologjik të asaj kohe mjaft intelektualë italianë u gënjyen nga politika e këtij regjimi, i cili dukej se do të vendoste rregull e do të sillte mirëqenie. Një argumentim shterues jep K. Kodra te Poetika e Zef Skiroit. Ndërkaq që te FESH 2 na shfaqet një tjetër panoramë: në historinë e folkloristikës shqiptare Skiroi është ndër më të shquarit. Një arritje dhe pasurim në të dy Fjalorët janë figurat e shquara të Arbëreshëve të Zarës që kanë kontribuar në zhvillimin e kulturës shqiptare si historiani i Antikitetit dhe ilirologu A. Stipçeviç, shkrimtari Sh. Deshpali dhe dramaturgu e poeti J. Rela. Në të dy Fjalorët janë përfshirë si shqiptarë të diasporës e si arbëreshë Papa Klementi XI; humanistët M. Maruli – me prejardhje nga një familje arbërore nga Moreja; L. Tomeu – i lindur në Venedik në një familje të mërguar nga Durrësi, Pal Pjetër Engjëlli – i lindur në krahinën e Venetisë, filologu dhe historiani i letërsisë G. Petrota, publicisti P. Skaljone – botues i shtypit italo-shqiptar në SHBA, poeti V. Stratigo, studiuesit A. Stratiko dhe M. Shambra e ndonjë tjetër personalitet. Në FESH 2 pasqyrohet edhe pjesëmarrja dhe kontributi i Arbëreshëve në fushën e politikës, të shkencë, kulturës, artit dhe në jetën kishtare në Itali, me figura të tilla si F. Krispi (politikam ish-kryeministër i Italisë), Z. Krispi (helenist, profesor i Universitetit të Palermos, peshkop), A. Albani (kardinal dhe koleksionist arti, pinjoll i familjes Albani të vendosur në Itali në shek. XVII), Papa Klementi XI (Xhovani Françesko Albani), Gj. Basta (strateg dhe gjeneral me famë europiane); është shtuar edhe emri i një figure historike, komandant i kalorësisë së lehtë në Mbretërinë e Francës, Mërkur Bua, që rridhte nga një familje e njohur kalorësish stratiotë nga qyteti i Artës në Çamëri. Një figurë e veçantë është edhe arbëreshi i Sicilisë G. Bukola (Buccola), i cili vlerësohet si një ndër psikologët që hodhën bazat e psikologjisë eksperimentale në Itali në gjysmën e dytë të shek. XIX. Po ashtu imzot P. Skiroi, i cili rizbuloi “Mesharin” e Gj. Buzukut në v. 1910 dhe qe studiuesi i parë i tij; Z. Skiro, filolog bizantinist dhe profesor i gjuhës shqipe në Univesitetin e Romës. Në FESH 2 kanë gjetur trajtimin e duhur disa figura të shquara të kulturës arbëreshe si imzot Z. Skiroi (Plaku) që shihet me një vështrim më objektiv, duke vënë theksin tani mbi vlerat e ndjeshme kulturore e letrare të veprimtarisë së frytshme të tij që u shtjellua në kapërcyell të dy shekujve (XIX–XX), duke zënë vendin që do të linte zbrazët De Rada dhe duke pasur kontakt të drejtpërdrejtë me vëllezërit e atdheut të origjinës. Një varg personalitetesh të letërsisë dhe të shkencës letrare arbëreshe që mungonin në botimin e parë, kanë gjetur vendin e tyre në FESH 2, si: Xhuzepe Gradilone dhe Françesko Solano, me të cilët mund të thuhet se zë fill letërsia arbëreshe e pasluftës, si edhe mjaft zëra shkrimtarësh bashkëkohorë, si Ll. Perone – mbledhës e studiues i folklorit dhe i traditave kulturore arbëreshe, Z. Skiro Maji – veprimtar shoqëror dhe drejtor i revistës “Mondo Albanese”, V. Ujko, poezia e të cilit në disa vëllime në v. ‘70–‘80 shënoi një stad të ri në letërsinë moderne arbëreshe. Mund të ishte shtuar krahas tyre edhe poetesha e parë arbëreshe dhe shqiptare, Maria Antonia Braile, e cila ndonëse një figurë minore, është autorja e disa vjershave lirike të këndshme. Zëri F. A. Santori është pasuruar me zbulimet e reja të dorëshkrimeve të tij që e paraqesin si shkrimtar nismëtar të disa gjinive dhe llojeve si edhe shumë pjellor. Me rastin e 200-vjetorit të lindjes (2019) veprës së tij iu dha rëndësi e veçantë nga studiuesit arbëreshë dhe shqiptarë, u organizuan dy konferenca të rëndësishme ndërkombëtare: një në Kozencë, ku krahas një vargu kumtesash për herë të parë u vështrua edhe veprimtaria e Santorit si fjalëkrijues dhe një në Tiranë, e para e organizuar nga Instituti i Gjuhësisë dhe i Letërsisë për këtë autor, në të cilën u shtjellua figura e Santorit në tërë kompleksitetin e vet në dritën e dorëshkrimeve të zbuluara vitet e fundit. Në të dyja botimet e FESH është përfshirë historiani i letërsisë dhe folkloristi M. Markianó për kontributin e rëndësishëm si krijues dhe kritik e letrar, me studimin e parë monografik themelor “Shqipëria dhe vepra e Jeronim De Radës – L’Albania e l’opera di Girolamo De Rada”, që i bëri një shërbim shumë të madh çështjes shqiptare, por që ende nuk është botuar i përkthyer në gjuhën shqipe. Nga radhët e Arbëreshëve të Greqisë kanë dalë figura të shquara që kanë kontribuuar në zhvillimin e kulturës shqiptare dhe në pavarësinë kombëtare të mëmëdheut të lashtë. Në qoftë se te FESH 1 kanë gjetur pasqyrim figurat e shkrimtarit dhe publicistit të Rilindjes A. Kullurioti, e filologëve P. Kupitori dhe P. Furiqi, te FESH 2, këtyre personaliteteve u është shtuar një figurë e shquar politike, T. Pangallos – ministër i Mbrojtjes (1922), Kryeministër (1925–1926) dhe President i Greqisë (1926–1930), si edhe ithtari i krijimit të një shteti shqiptaro-grek O. Andruco. Në rrethanat e reaj kur u hartua FESH 2 është e natyrshme që do ta tejkalonte botimin e mëparshëm si në gjerësi ashtu edhe thellësi për sa i përket pasqyrimit të kulturës dhe letërsisë së Diasporës Arbëreshe (Itali, Zarë, Greqi), në vështrim të përgjithshëm, në përfshirjen e organeve të shtypit dhe zërave persona që përfaqësojnë ato figura të cilat spikatin në zhvillimin kulturor dhe letrar të Diasporës (sidomos të Italisë). Nga këndvështrimi i sotëm mund të themi se në FESH 2 mund të ishin përfshirë një numër edhe më i madh arbëreshësh. Dy mendoj se janë arsyet: së pari, atmosfera historike e viteve kur këto tri vëllime u përgatitën kur tërë vëmendja qe drejtuar në problemet e brendshme të Shqipërisë pluraliste demokratike dhe të Kosovës së çliruar, gjë që përcaktoi edhe vendin e veçantë që Kosova në tërësi ka zënë në këtë Fjalor enciklopedik; së dyti, duhet thënë se në vitet e trazuara të tranzicionit dhe ndërtimit të mundimshëm të demokracisë nuk u ndoq një politikë kulturore që të nxiste kërkimin në minierat ende të pashfrytëzuara të arkivave shtetërore dhe private të Arbëreshëve të Italisë ku gjendeshin e gjenden ende mjaft dorëshkrime të pazbuluara (çka e dëshmon zbulimi i rëndësishëm i para disa viteve i romanit të zhdukur prej më shumë se një shekulli të Santorit, “Bija e mallkuar”). Veç kësaj nuk u arrit të formohej një grup i mirë studiuesish të rinj të letërsisë arbëreshe, që ta pasuronin ndjeshëm njohjen e derisotme të saj. Andaj sot, në epokën e internetit, rrjeteve sociale, informacionit të mediave të shkruara dhe atyre on line, facebook-ut apo dhe instagram-it ka ardhur çasti për një bashkërendim të tërë forcave shkencore dhe institucionale në Shqipëri, Kosovë, në katedrat e shqipes të mbajtura nga Arbëreshët e Italisë dhe në të gjithë Diasporën për krijimin e një bazë të dhënash (data base) për gjithçka ka të bëjë me botën arbëreshe, me morinë e studimeve për të (të botuara ose dorëshkrime) dhe me studimet e studiuesit e saj, të gjuhës, letërsisë, historisë, kulturës popullore, traditave, folklorit etj. Kjo bazë të dhënash, që duhet të ndërtohet në bashkëpunim edhe me studiuesit arbëreshë e me institucionet shkencore-kulturore ku përfaqësohen Arbëreshët, do të përbënte mbështetjen e domosdoshme për gjallërimin e studimeve rreth thesareve kulturore të Arbëreshëve dhe për hartimin e një Fjalori Enciklopedik të Arbëreshëve të Italisë, të Greqisë, të Zarës në Kroaci, e më gjerë. Me këtë artikull nuk kemi synuar të japim thjesht një vështrim të përgjithshëm për figurat e Botës Arbëreshe në FESH 1 dhe 2 të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, por edhe të tregojmë vlerat e shquara letrare, kulturore, shkencore e historike që përfaqësojnë, duke theksuar njëkohësisht nevojën për zgjerimin e mëtejshëm të studimeve në këtë fushë. Siç dihet, Akademia e Shkencave e Shqipërisë ka ndërmarrë projektin e hartimit të Enciklopedisë shqiptare në disa vëllime në bashkëpunim me Akademinë e Shkencave dhe të Arteve të Kosovës. Sigurisht në këtë Enciklopedi Bota Arbëreshe do të gjejë pasqyrim mjaft më të gjerë e të thelluar. DrVilma Proko

Ariana Grande Këngëtarja dhe aktorja amerikane Albumi i ri i shumëpritur i Ariana Grande, "Eternal Sunshine", hapet në krye të tabelës më të fundit të Billboard me debutimin më të madh të vitit deri më tani "Eternal Sunshine" është albumi më i madh i vitit 2024 i saj. Albumi i gjashtë numër 1 i këngëtares pop hapet në krye me ekuivalentin e 227,000 shitjeve në Shtetet e Bashkuara. Një grua bionde me një bluzë ngjyrë gështenjë dhe një fund me model dhe çizme me taka të ngjashme, përkulet dhe e afron njërën dorë në fytyrë. Albumi i ri i shumëpritur i Ariana Grande, "Eternal Sunshine", hapet në krye të tabelës më të fundit të Billboard me debutimin më të madh të vitit deri më tani, duke kryesuar "Vultures 1" të Ye dhe Ty Dolla Sign. Kredia...Katia Temkin Ben Sisario Nga Ben Sisario 18 mars 2024 Albumi i ri i shumëpritur i Ariana Grande, "Eternal Sunshine", hapet në krye të tabelës më të fundit të Billboard me debutimin më të madh të vitit deri më tani, duke nisur një sezon të suksesshëm të pritshëm nga Beyoncé, Taylor Swift dhe Dua Lipa. "Eternal Sunshine", albumi i shtatë në studio i Grandes dhe i pari i saj në pothuajse katër vjet, fillon në vendin nr. 1 me ekuivalentin e 227,000 shitjeve në Shtetet e Bashkuara, duke përfshirë 195 milionë transmetime dhe 77,000 kopje të shitura si një paketë e plotë, sipas ndjekjes. shërbimi Luminate. Pasi një këngë e parë, "Yes, And?", shkoi në numrin 1 në janar, albumi i plotë mbërriti me Grande duke performuar në "Saturday Night Live" dhe më pas - së bashku me Cynthia Erivo, bashkëylltarja e saj në dy këngët e ardhshme. pjesa e filmit "Wicked" - duke u paraqitur si prezantuese në Oscars. "Eternal Sunshine" është albumi i gjashtë nr. 1 i Grande. Të gjitha LP-të e studios së saj kanë shkuar në krye, përveç "Dangerous Woman" në 2016, i cili u mbajt në vendin e dytë nga "Views" e Drake-it në vendin e dytë. Që nga albumi i saj i fundit, "Pozicione" (2020), Grande ka xhiruar një përshtatje të muzikalit të Broadway-t "Wicked", në të cilin do të luajë Glinda e mirë. Prodhimi i filmit u vonua fillimisht nga koronavirusi dhe më pas nga greva e vitit të kaluar SAG-AFTRA; filmi i parë "Wicked" tani pritet të shfaqet në nëntor. Një grua bionde me një bluzë ngjyrë gështenjë dhe një fund me model dhe çizme me taka të ngjashme, përkulet dhe e afron njërën dorë në fytyrë. Albumi i ri i shumëpritur i Ariana Grande, "Eternal Sunshine", hapet në krye të tabelës më të fundit të Billboard me debutimin më të madh të vitit deri më tani, duke kryesuar "Vultures 1" të Ye dhe Ty Dolla Sign. Kredia...Katia Temkin Ariana ka Lindur 26 qershor 1993, Boca Raton, Florida, SHBA (30 vjeç) Çmimet dhe Nderimet: Çmimi Grammy Çfarë të transmetoni këtë fundjavë: Ariana Grande, 'Wonka', Garth Brooks, mbretëreshat e kafshëve dhe 'Poor Things' Ariana Grande (lindur më 26 qershor 1993, Boca Raton, Florida, SHBA) Këngëtarja dhe aktorja pop amerikane që shpërtheu në skenën e muzikës pop në fillim të viteve 2010 dhe u bë një nga interpretueset më të suksesshme të zhanrit, e njohur për gamën e saj me katër oktavë. Grande filloi të këndonte dhe të aktronte kur ishte e re. Në vitin 2008 ajo fitoi një rol në shfaqjen e Broadway 13, dhe shpejt filloi të shfaqej në pjesë të vogla në shfaqje televizive. Pushimi i saj i madh erdhi në vitin 2010 kur ajo mori një rol në serialin televiziv Nickelodeon Victorious. Ajo luajti Cat Valentine, një adoleshente që ndiqte një shkollë të arteve interpretuese. Pasi sitcom u anulua në 2013, ajo luajti në spin-off show Sam & Cat (2013–14). SHBA 2006 - Çmimet e 78-ta vjetore të Akademisë. Nga afër statuja e Oskarit gjigant në Ndërsa ndiqte karrierën e saj të aktrimit, Grande e përsosi këngën e saj. Në vitin 2011 ajo publikoi këngën "Put Your Hearts Up" (ajo më vonë përçmoi këngën dhe videoklipin për atmosferën e saj adoleshente). Albumi i saj debutues, Yours Truly, u shfaq dy vjet më vonë, dhe përfshinte këngën e njohur "The Way", një bashkëpunim me reperin Mac Miller. Albumi debutoi në vendin e parë në tabelën Billboard 200 dhe u vlerësua gjerësisht. Me muzikën e saj pop të mbushur me R&B dhe gamën mbresëlënëse vokale, Grande fitoi krahasime me Mariah Carey.

Pse gratë shqiptare jetojnë shumë se burrat? Biologu i njohur ka një përgjigje March 25, 2024 0 Shpërndaje Facebook Twitter Popullsia në Shqipëri ka ndryshuar gjatë 30 viteve të fundit. Kjo vjen, veçanërisht, për shkak të ndryshimeve në sistemin ekonomik, duke kaluar nga ekonomia e centralizuar në një sistem të tregut të hapur i cili ka dhënë efektin e tij në lindje, vdekje, migracion, dhe sigurisht ka një ndikim në të ardhmen e popullsisë shqiptare. Shqiptarët e viteve 1950 jetonin mesatarisht vetëm 54.4 vite sipas të dhënave zyrtare të INSTAT. Popullsia në Shqipëri ka ndryshuar gjatë 30 viteve të fundit. Kjo vjen, veçanërisht, për shkak të ndryshimeve në sistemin ekonomik, duke kaluar nga ekonomia e centralizuar në një sistem të tregut të hapur i cili ka dhënë efektin e tij në lindje, vdekje, migracion, dhe sigurisht ka një ndikim në të ardhmen e popullsisë shqiptare. Shqiptarët e viteve 1950 jetonin mesatarisht vetëm 54.4 vite sipas të dhënave zyrtare të INSTAT. Përmirësimi më i madh ndodhi në dy dekadat nga 1950 në 1970, kur ky tregues u rrit me 18 vite. Nga 54.4 vjeç më 1950 jetëgjatësia mesatare në vitin 1970 arriti në 72.3 vite. Kurse një shqiptar i pas vitit 2020 jeton mesatarisht 77.3 vite. Krahasuar me 2018 ka një rënie me rreth 3,3 muaj si rrjedhojë e rritjes së vdekjeve në moshë të re nga pandemia e koronavirusit. Në vitin 2020, jetëgjatësia e pritur në lindje në Shqipëri ishte 75,2 vjet për burrat dhe 79,6 vjet për gratë. Kjo do të thotë që gratë shqiptare pritet të jetojnë afro 4 vjet më shumë se burrat. Edhe në botë statistikat thonë se femrat jetojnë më shumë se meshkujt. Pse ndodh kështu? Ushqimi, klima, dhe stresi ndikojnë padyshim, por biologu Ethem Ruka, profesor i njohur me një karrierë të gjatë akademike thotë se një nga arsyet është buzëqeshja. “Emocionet pozitive jane kura me e mire per shendetin mendor te gjithësecilit! Ne kete bote të trazuar e plot strese, nje oaz kenaqësie dhe shkembim buzeqeshjesh qetson shpirtin dhe zgjat jeten. Nje femër buzëqesh mesatarisht 68 herë në ditë, ndërsa një mashkull vetëm 8 herë. Ndoshta kjo eshtë edhe një arsye pse femrat jetojnë më gjatë se meshkujt” – shkruan biologu Ruka./Dita

Taylor Swift shkruan histori me çmimin e albumit më të mirë February 5, 2024 Spread the love Superylli më parë kishte fituar tre çmimet e albumit më të mirë me Stevie Wonder, Paul Simon dhe Frank Sinatra, shkruan BBC. Miley Cyrus dhe Billie Eilish morën çmimet e tjera kryesore në ceremoninë e cila u zhvillua gjatë së dielës, ndërsa Killer Mike ishte fituesi kryesor mashkull, i cili ka marrë tre trofe rap. Çmimet më të mira Grammy Albumi i vitit – Taylor Swift, Midnights Rekordi i vitit – Miley Cyrus, Flowers Kënga e vitit – Billie Eilish, What Was I Made For? Artistja më e mirë e re – Victoria Monét./21Media

Për një vend të vogël, Ky mikrokozmosi i rrallë i historisë së Mesdheut u shpall si Vend i Trashëgimisë Botërore nga UNESCO në vitin 1992 dhe kryeson çdo listë ndërkombëtare të atraksioneve që duhen parë në Shqipëri! Rrënojat 2500-vjeçare të Butrintit, brenda një parku madhështor të gjelbërt e me një hapësirë prej 30 km, janë disa nga më të bukurat e të mirëmbajturat në Evropë. Teatri i shekullit të III-të para Krishtit, Tempullit i Eskulapit (shek I – II), perëndisë antike të shëndetit, dhe mozaiku me 69 medaljone kishtare janë vet ëm tre prej kryeveprave të Butrintit. Liqeni i Butrintit, kanali i Vivarit që lidh luginën e Butrintit me detin Jon, Kalaja trekëndore e ndërtuar aty pranë, si dhe pyjet e dendura që veshin gjithë peizazhin janë disa nga arsyet pse Buthrotum-i i lashtë përmendet në poemën epike të Virgjil-it, Eneidi! Butrint Butrint, foto nga IntoAlbania. Gjirokastra I njohur si një nga vendet e shpallura Trashëgimi Botërore e UNESCO-s, ky qytet i veçantë është ndërtuar në shpatet e pjerrëta, me shtëpitë prej guri që duket sikur janë ngritur mbi njëra-tjetrën. Bashkë me shtëpitë më të famshme në vend, si ajo e fëmijërisë së Ismail Kadarsë apo Enver Hoxhës, por edhe të familjeve të tjera vendase të shquara, në rrugët me kalldrëm të këtij qyteti gjendet pazari dhe kalaja më e vjetër e gjithë Ballkanit. Qyteti i gurtë njihet jo më pak edhe për panoramën e tij malore, e cila e rrethon Gjirokastrën në tërësi. E sikur të duhej më tepër, në rrethinat e Gjirokastrës gjenden qytetet e bukura antike të Antigonesë dhe Adrianopolit si edhe disa bukuri të rralla natyrore si Liqeni i Viroit dhe Kanioni i Lengaricës ndër shumë të tjera. Foto nga Bujar Gashi. Berat Është arkitektura e veçantë e qytetit që e ka pozicionuar Beratin si një nga vendet e Trashëgimisë Botërore UNESCO në Shqipëri. I ndarë në dy lagje historike, Mangalemin dhe Goricën, nga lumi Osum, qyteti bashkohet përmes urës së gurtë të Goricës. Ky qytet, një herë e një kohë i quajtur Antipatrea, është i rrethuar nga Tomori dhe Shpiragu, dy nga malet më mitike të Shqipërisë. E kështu Berati zë vend të veçantë dhe në hartën e adhuruesve të natyrës. Ngjitje mali, çiklizëm, rafting apo kayaking janë vetëm disa nga aktivitetet në natyrë që mund të realizoni përreth këtij qyteti. Kalaja mesjetare e Beratit bashkë me Muzeun Kombëtar të Onufrit ofrojnë gjithashtu një udhëtim të rrallë. Për mos t’u harruar janë edhe Qendra Mesjetare në Berat e kuzhina e famshme e këtij qyteti! Kodikët e Beratit Vlen të përmenden këtu këto dorëshkrime me rëndësi të veçantë historike për fillimet e letërsisë biblike të cilat quhen zyrtarisht “Kodiku i Purpurt i Beratit.” Kodiku u regjistrua në listën e veprave më të rëndësishme të njerëzimit, të ashtuquajturën Kujtesën e Botës të UNESCO-s, në vitin 2005. Dy kodikët e Beratit, të botuar në vitin 1887, janë pjesë e grupit të “shtatë kodikëve të purpurt” të shkruar në 13 vende të ndryshme në Europë midis shekullit VI-të dhe VIII-të. Një herë e një dy kodikët, të shkruar në greqishten e lashtë, mbaheshin në kishën e Shën Gjergjit në Berat por sot ata gjenden në Arkivin Kombëtar të Shqipërisë. Liqeni i Ohrit Me një thellësi prej 285 m, Liqeni i Ohrit është më i thelli në Ballkan dhe lag në pjesën më të madhe të tij Maqedoninë (Ohër, Strugë), dhe Pogradecin në Shqipëri. “Liqeni i dritës” u shpall pasuri natyrore nga UNESCO në vitin 1980 dhe, që prej korrikut te vitit 2019, është pjesë e listës së UNESCO-s edhe pjesa shqiptare e liqenit. Plot 4 milionë vjet janë dashur që të krijohet një liqen i këtyre përmasave, dhe gjithçka filloi kur nisi të shembej toka në pjesën perëndimore të Alpeve Dinarike. Sot, ky liqen i bukur i mjelmave është një ekosistem që përmban më shumë se 200 specie, duke përfshirë koranin, peshkun e shijshëm i cili noton vetëm në këto ujëra. Ka shumë vende të bukur, si Pogradeci, fashti Lin apo edhe shumë fshatra të tjerë në këtë zonë të cilët rrethohen nga pamja qetësuese e këtij liqeni e ku kjo e fundit mund të shijohet më së miri. Foto nga IntoAlbania. Lumi i Gashit Lumi i Gashit është një prej dy rezervateve natyrore shqiptare të pëfshirë në listën e trashëgimisë botërore të natyrës të UNESCO-s. Me një sipërfaqe prej 3000 ha, lugina e Gashit gjendet në pellgun e parkut kombëtar të Valbonës, në verilindje të Alpeve, në rrethin e Tropojës, shumë larg zonës së banuar. Një pjesë e madhe e sipërfaqes së Lumit të Gashit mbulohet me pyje të virgjëra ahu e këto pyje të lashta janë arsyeja pse Shqipëria i është bashkuar 12 vendeve të tjerë në listen e UNESCO-s. Kjo mrekulli natyrore ruan një nga natyrat më të paprekura në Shqipëri! Në afërsi të Lumit të Gashit ndodhen liqejtë akullnajorë të Dobërdolit dhe Sylbicës, të cilët i dhurojnë gjithë zonës një pamje përrallore. Lumi i Gashit, foto nga Rrajca E dyta në listën e trashëgimisë botërore të natyrës të UNESCO-s është Rrajca, pjesë e European Green Belt të pyjeve të ahut si edhe një prej vendeve të pakta ku gjendet rrëqebulli ballkanik. Pranë zonës së Përrenjasit apo Librazhdit, kjo hapësirë prej 4700 ha, pëfshin katër liqene të mahnitshme akullnajore. Rrajca është pjesë e Parkut Kombëtar Shebenik-Jabllanica, i cili është ende relativisht i panjohur sepse ka qenë zonë e ndaluar kufitare gjatë gjysëm shekulli të diktaturës komuniste. Ishte pikërisht kjo mbyllje, që sot përbën dhe një nga asetet më të mëdha të tij, pasi rreth 34 mijë ha sipërfaqe plot me pyje, livadhe e lule shumëngjyrëshe, janë tejet të paprekura. Iso-polifonia Kjo mënyrë të kënduari e trashëguar në breza, tashmë njihet dhe si pasuri e të gjithë botës. Arti i iso-polifonisë është shpallur nga UNESCO në vitin 2005 si trashëgimi gojore dhe shpirtërore e njerëzimit si edhe përfshihet në 50 atraksionet më tërheqëse të popujve në botë. Edhe poeti i njohur britanik Bajroni, i sugjestionuar nga magjia e iso-polifonisë, i ka dedikuar disa vargje asaj. Koha e shpërbleu këtë trashëgimi të shqiptarëve nga shekulli në shekull, e ajo mbetet një nga më të mbrojturat e të paharruarat në vend. Kjo këngë po aq e qetë sa edhe tronditëse mund të këndohet ose, më saktë, isoja të mbahet, prej dy, tre apo katër zërave, të cilët bashkohen për të arritur harmoninë e vërtetë. Iso-polifonia mbahet si një praktikë komunikuese që ka mbërritur në ditët tona që nga periudha e Homerit! Robert Bisha dhe Kori Iso-Polifonik Shqiptar. IntoAlbania

Shkencëtarja shqiptare Shkencëtarja shqiptare, anëtare e jashtme e Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, ka fituar  çmimin LOEWE Top Profesorship. Mezinit, inxhiniere për shkencat kompjuterike në Universitetin Teknik të Darmshtadit në Gjermani, ky çmim i siguron rreth 1.9 milionë euro për një periudhë prej pesë vjetësh për kërkimin shkencor mbi bazat e programimit për zhvillimin e sistemeve të softwer-it të të mësuarit interaktiv të decentralizuar të sigurt dhe të besueshëm. LOEWE është programi i promovimit të kërkimit shkencor që përdor shteti federal i Hessen-it që nga viti 2008, për të përcaktuar tendencat e politikave kërkimore, me objektivin që t’i japë një shtysë të qëndrueshme peizazhit kërkimor të Hessen-it. LOEWE do të thotë “Landes-Offensive zur Entwicklung wissenschaftlich-ökonomischer Exzellenz” (Ofensivë shtetërore për zhvillimin e përsosmërisë/ekselencës shkencore dhe ekonomike). Biografi Mira Mezini, profesore e shkencave kompjuterike në Universitetin Teknik të Darmstadt-it (Gjermani); profesore e ftuar në disa vende të Botës, duke përfshirë Britaninë e Madhe; zëvendëspresidente e Universitetit të Darmstadt-it për transferimin teknologjik dhe më pas edhe për kërkimin dhe inovacionin ka shprehur në mbledhjen solmne të Asamblesë një mesazh falënderimi për Akademinë e Shkencave të Shqipërisë që e zgjodhi anëtare të jashtme. Ajo falënderoi personalisht Kryetarin e Akademisë së Shkencave Skënder Gjinushin që ky status i jepet në një kohë kur Kryetar i Akademisë është edhe profesori i saj i preferuar, duke pasur në kujtesë leksionet e tij të analizës matematike. Mira Mezini është autore e 233 artikujve shkencorë të indeksuar në Scopus List dhe i 293 artikujve të kuotuar në Research Gate, me rreth 7000 citime; e cilësuar kërkuese shkencore ekselente me njohje dhe vlerësim ndërkombëtar në fusha shumë të rëndësishme të shkencave kompjuterike si gjuhët e programimit dhe paradigmat, zhvillimi i softuerëve të automatizuar, analiza e programeve dhe siguria e softuerëve; bashkëthemeluese e nëndisiplinës mbi paradigmën e zhvillimit të softuerëve të orientuar duke vendosur parime

Më 28 Nëntor të këtij viti, ditën e pavarësisë së Shtetit Shqiptar, Kushtetuta e Shqipërisë mbush 25 vjet. Me përjashtim të Kushtetutës së vitit 1946, e cila vendosi regjimin komunist në Shqipëri, asnjë Kushtetutë tjetër nuk i kishte kaluar një çerek shekulli. Është kjo një shenjë e vijimësisë së proceseve demokratike, por edhe e një tranzicioni të gjatë e të vështirë drejt integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Evropian. Një analizë e identitetit që ka krijuar Kushtetuta në këto 25 vjet, do të shërbente për zbatimin e saj, veçanërisht në kuadrin e procesit të integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Evropian. E rëndësishme është të analizohet se si kushtetuta i jep këtij vendi një identitet kushtetues. Kjo qasje buron që nga mendimi aristotelian “...i cili këmbënguli se identiteti i një shteti nuk varej nga karakteristikat e tij fizike, por nga Kushtetuta e tij”. (Rosenfeld 2016) Aktualisht, identiteti kushtetues, është një nga çështjet më prizmatike në teorinë e të drejtës kushtetuese, për të cilën konstitucionalistët ende vijojnë të debatojnë, pa arritur në një përkufizim. Në një kuptim juridik, “…identiteti u referohet parimeve themelore të një kushtetute dhe strukturës bazë të rendit që ajo harton;...”. (Dietter Grim, 2022) Ky këndvështrim lidhet me doktrinën e mbrojtjes e parimeve themelore të Kushtetutës sidomos përgjatë amendimit të saj. Lidhur me këtë, shqetësimi kushtetues lidhet me ndryshimet e shpeshta, sidomos kur ato janë kryer për shkak të oportunitetit politik dhe pa një proces konsultimi të gjerë. Një qasje tjetër përket me trashëgiminë kushtetuese. Në këtë aspekt, veçojmë se Kushtetuta e Shqipërisë nuk ka trashëguar kushtetutat pararendëse. Mund të rilidheshim disi me trashëgiminë që la Këshilli i Shtetit, si organi që ushtroi kontrollin paraprak të pajtueshmërisë së ligjeve me Kushtetutën (1929-1944), por edhe kjo trashëgimi është e mbuluar nga harresa. Një sërë çështjesh të tjera të identitetit kushtetues ngrihen në lidhje me zbatimin e Kushtetutës, për të cilën ka shumë debat. Por të gjitha gjetjet na shpien tek parimi i efektshmërisë së zbatimit dhe respektimit të saj, për të cilën kemi pasur mjaft sfida që nuk janë kapërcyer ende. Në këndvështrimin e integrimit tonë në Bashkimin Evropian, Kushtetutën e Shqipërisë mund ta trajtojmë në grupin e “kushtetutave me identitet tejkombëtar”, bazuar në teorinë e konstitucionalistit amerikan Michael Rosenfeld (2016). Identiteti tejkombëtar është i dukshëm në Kushtetutë, krahas karakterit të saj ndërkombëtarist. Ai ndërtohet sidomos me “klauzolën kushtetuese të integrimit” (neni 122/3), me klauzolën e delegimit të kompetencave ndaj organizatave ndërkombëtare (neni 123) si dhe me atë të “simetrisë së kufizimeve të të drejtave” (neni 17/2). Ky fakt, i jep asaj një identitet të përbashkët me kushtetutat e hartuara pas rënies së sistemit komunist si dhe me kushtetuta të vendeve të Ballkanit Perëndimor (Cukani, 2014). Ai është përforcuar edhe përmes amendamentit kushtetues për Reformën në Drejtësi (2016). Në këtë të fundit u parashikua “Operacioni Ndërkombëtar i Monitorimit” si organ i përkohshëm, që mbështet procesin e rivlerësimit kalimtar të gjyqtarëve dhe prokurorëve. Nga ana tjetër, Legjislacioni i Bashkimit Evropian mbron identitetin kombëtar kushtetues (Traktati i Lisbonës dhe Karta e të Drejtave Themelore të BE-së). Meqënëse parimet themelore të Kushtetutës sonë janë përgjithësisht vlera universale të përbashkëta, shtruam pyetjen se çfarë mund të konsiderojmë vlerë të veçantë për identitetin e Kushtetutës sonë? Në një diskutim të hapur me rastin e këtij përvjetori morëm disa përgjigje nga pjesëmarrësit pedagogë e studentë, të cilat shprehnin këndvështrime të ndryshme. Njëra prej tyre lidhej me bashkëjetesën fetare dhe bashkëjetesën me pakicat e vendit. Tjetra shënjestroi nenin 17/2 të Kushtetutës, i cili si rrallë kushtetutë tjetër vendos simetrinë e kufizimeve të të drejtave të Njeriut me ato të parashikuara në Konventën Evropiane (KEDNJ). Për më tepër, kjo klauzolë është zhvilluar mjaft jo vetëm nga Gjykata Kushtetuese, por edhe nga vetë Gjykata Evropiane për të drejtat e njeriut, duke i dhënë një identitet të veçantë kushtetutës sonë. Megjithatë, tërhoqi vëmendjen përzgjedhja e nenit 3 në lidhje me nenin 8 të Kushtetutës. Sipas tyre, Kushtetuta e Shqipërisë mbron identitetin kombëtar dhe trashëgiminë kombëtare, mbron të drejtat kombëtare të popullit shqiptar jashtë kufijve të vet, mbron shtetasit shqiptarë që jetojnë jashtë vendit, si dhe ndihmon ata “...për të ruajtur e për të zhvilluar lidhjet me trashëgiminë kulturore kombëtare.” Zbatimi i tyre krijon një identitet kushtetues të dallueshëm nga kushtetuta të vendeve të tjera, pasi pjesa më e madhe e shtetasve shqiptarë jetojnë jashtë kufijve të vendit. Prandaj, përpos “identitetit tejkombëtar” mund të flasim edhe për një “identitet kombëtar tejkufitar”. Këto përsiatje mund të zgjeroheshin nëse do të kishim një interpretim kushtetues të nenit 8 nga Gjykata Kushtetuese. Sidoqoftë, në vendimin e saj lidhur me votimin e shqiptarëve të diasporës Gjykata Kushtetuese ka ndjekur të njëjtën qasje. Ajo konstatoi se Kodi Zgjedhor, megjithëse krijoi pritshmëri të ligjshme për shtetasit shqiptarë që jetojnë jashtë vendit, nuk ka parashikime të qarta për votimin e tyre (VGJK 38_22). Prandaj, vendosi të detyrojë Kuvendin që brenda një viti të plotësojë boshllëkun ligjor. Shqetësimi kushtetues është se, edhe pse ka mbetur pak kohë nga përmbushja e afatit, ende nuk kemi një përgatitje që premton zbatimin në kohë të vendimit të Gjykatës Kushtetuese. Në mbyllje, mund të themi se vazhdimi i diskutimit mbi identitetin kushtetues është i shëndetshëm për respektimin dhe zbatimin me efektivitet të Kushtetutës.

Pergatiti; Liliana Pere Dita e mjekut, dita e një mrekullie të madhe në mjekësi. Sot nè 30 Mars, u mbushën 176 vjet që u krye ndërhyrja e parë kirurgjikale, operacioni i një tumori në qafe, me anestezi në një pacient. për shkak të kësaj ngjarjeje, të kësaj mrekullie të madhe Presidenti George W. Bush, zyrtarizoi në SHBA, ditën 30 Mars, si festë kombëtare dhe ditë pushimi. 30 Marsi, në një pjesë të shteteve, shënohet Dita Kombëtare e Mjekëve. Kjo ditë ka për qëllim njohjen dhe falënderimin ndaj personelit shëndetësor për punën që këta të fundit bëjnë në vazhdimësi. Historia e shenjimit të Ditës së Mjekëve daton prej viteve të 30-ta nëpër botë. Dita e parë e mjekëve në vitin 1933 përbëhej nga disa gra të mjekëve që vendosnin një drekë për mjekët lokalë në Ëinder, Gjeorgji, në verilindje të Atlanta. Kjo festë e vogël përfshinte krijimin e kartolinave përshëndetëse. Më 30 mars 1958, “Dita e Përkujtimit të Mjekëve” u miratua nga Dhoma e Përfaqësuesve të Shteteve të Bashkuara. Në vitin 1990, legjislacioni u prezantua në Dhomën dhe Senatin për të krijuar një Ditë Kombëtare të Mjekëve. Pas miratimit dërrmues nga të dyja dhomat e Kongresit, më 30 tetor 1990, Presidenti George Bush nënshkroi SJ RES. # 366 (i cili u bë Ligji Publik 101-473) duke e quajtur 30 Mars si “Ditën Kombëtare të Doktorit”. Sot, ashtu si gjithnjë, mjekët përbëjnë ndër shtresën më aktive dhe te sakrificave të shoqërisë. Duke pasur parasysh situatën me pandeminë, roli i tyre gjatë asaj kohe ka qene primar roli kyc në shpëtimin e jetëve. Roli primar i mjekut ne sherbim eshte cdo minute e sekonde te dites. Mjeket karakterizohen nga profesionalizmi, përkushtimi, humanizmi, duke bërë që me duart e mendjet e tyre, të përmirësojnē, shërojnë e shpëtojnë dhjetra e qindra jetë njerëzish. Ne themel te punes se tyre qendron, inteligjenca e larte, betimi i hipokratit si dhe marrëdhëniet e vlerësimit, besimit, respektit dhe partneritetit mjekë-pacientë, janë simbioza dhe baza e sistemit shëndetësor. Me dhemb ku dègjoj qe ikin mjekè nga Shqipria, mbyllen spitale ne rrethe ? Perse? Ashtu sikurse gezohem dhe shikoj nje transformim te madh ne sherbim ne spitalet tona, sherbim dhe kujdes i jashtzakonshem. Mieket tane jane shtresa me inteligjente, humane, njerezore dhe pararoja e shoqerise. Syte dhe vemendjen nuk duhet ta heqim asnjehere nga mjeket. A mundet te permiresojme edhe me teper politikat e menaxhimit qeveritar per sistemin e mjekesise? Te bejme nje trajtim me te mire per personelin mjekesor, ne menyre qe ata te mos largohen nga vendi? Ne bashkepunim me te gjitha shtresat e interesit, Universitetet, Akademikeve, mendoj se do te arrihet me teper. Pergatiti Liliana Pere.

Fatkeqësisht, shumica e ndërtesave dhe monumenteve janë shkatërruar pas viteve të luftës, tërmeteve, neglizhencës dhe vandalizmit. Megjithatë, në disa qytete evropiane, monumentet janë ruajtur në mënyrë të përsosur dhe tërheqin miliona turistë që vizitojnë për të admiruar arkitekturën e lashtë mesjetare. 15. Delft, Hollandë Një panoramë e ndërtesave të vjetra të Delft. Delft është një qytet në provincën e Hollandës së Jugut në Holandë, i vendosur disa milje në veri të Roterdamit. Delft është i famshëm për historinë e tij të pasur dhe tërheq mijëra turistë çdo vit, të cilët tërhiqen nga ndërtesat dhe monumentet mesjetare të ruajtura mirë. Disa nga monumentet përfshijnë Kishën e Vjetër (Oude Kerk), Kishën e Re të shekullit të 13-të (Nieuwe Kerk) dhe Portën Lindore e cila u ndërtua në 1400. 14. Bergen, Norvegji Një pamje e ndërtesave historike të Bergenit. Bergen është një qytet në bregun perëndimor të Norvegjisë. Qyteti është qyteti i dytë më i madh i Norvegjisë me një popullsi prej mbi 278,000 banorësh. Bergen është i rrethuar nga male dhe njihet gjithashtu si “qyteti i shtatë maleve”. Qyteti u themelua në vitin 1070 nga mbreti norvegjez Olav Kyrre dhe u bë kryeqyteti i Norvegjisë për shumë vite. Qyteti ka disa ndërtesa dhe monumente të mbijetuara të periudhës mesjetare duke përfshirë kishën e Shën Marisë e cila u ndërtua në shekullin e 12-të. 13. Chester, Angli Një pamje e Chester-it historik. Chester është një qytet i vjetër i vendosur në Chesire, Angli dhe është gjithashtu qyteti më i populluar në rajon me një popullsi prej 332,200 banorësh. Chester është një nga qytetet e pakta me mure në Angli dhe muret e tij të qytetit janë ndër më të ruajturat në Evropë. Qyteti u themelua në shekullin e 1 pas Krishtit si një fortesë romake. Qyteti ka pak monumente mesjetare, ku shumica e ndërtesave në Chester janë nga epoka viktoriane. Disa nga monumentet mesjetare përfshijnë kështjellën e Chester-it, si dhe hipodromin Chester të shekullit të 16-të. 12. Ptuj, Slloveni Ptuj është një qytet i vogël në pjesën veriore të Sllovenisë dhe ka një popullsi prej rreth 18,000 banorë. Qyteti është një nga qytetet më të vizituara në vend për shkak të disa monumenteve të vjetra të ruajtura mirë të përhapura në të gjithë qytetin, të cilat përfshijnë Kishën e Famullisë e cila u ndërtua në shekullin e 14-të, por u ndërtua mbi një strukturë më të vjetër, të shekullit të 9-të. Monumente të tjera të famshme antike përfshijnë Kalanë Ptuj, manastirin Domenikane dhe Monumentin e Orfeut. 11. Siena, Itali Siena, Itali. Siena është një qytet në Toskanë, Itali dhe është kryeqyteti provincial i provincës italiane të Sienës. Ndërsa qyteti është relativisht i vogël me një popullsi prej pak më shumë se 52,000 njerëz, Siena është një nga destinacionet turistike më të njohura në të gjithë vendin me më shumë se 163,000 vizitorë në vit. Tërheqja kryesore e qytetit është historia e tij e pasur me qendrën historike të Sienës, e cila u rendit si një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s. Qyteti është shtëpia e disa prej pjesëve më të ruajtura të arkitekturës mesjetare, duke përfshirë Katedralen e Sienës e cila u ndërtua në shekullin e 12-të, Piazza Salimbeni dhe sinagogën historike të Sienës. 10. Bruges, Belgjikë Bruges i bukur, Belgjikë. Bruges është një qytet i vendosur në rajonin flamand në Belgjikë dhe është kryeqyteti provincial i Provincës së Flanders Perëndimore. Qyteti ka një popullsi prej rreth 120,000 banorësh dhe mbulon një sipërfaqe prej 53.44 milje katrorë. Bruges ka një histori të pasur, dhe qendra historike e Bruges u përfshi si një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në vitin 2000 për shkak të shumë monumenteve mesjetare të vendosura në qytet. Disa nga atraksionet kryesore mesjetare në qytet përfshijnë Kishën e Zojës dhe një kambanore të shekullit të 13-të e cila strehon një karillon komunal. 9. Toledo, Spanjë Qyteti i lashtë spanjoll i Toledos. Toledo është një qytet në Spanjën qendrore dhe është kryeqyteti provincial i provincës së Toledos. Qyteti ka një histori të pasur sepse dikur ishte oborri i Perandorit të Shenjtë Romak Charles V. Qyteti ka një rëndësi të madhe fetare dhe kulturore dhe dikur njihej si “Qyteti i Tre kulturave” që i atribuohej bashkëjetesës së hebrenjve, Fetë islame dhe të krishtera në qytet gjatë qindra viteve. Qyteti i Vjetër i Toledos u rendit si një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në 1987 për shkak të monumenteve të tij të ruajtura në mënyrë perfekte, duke përfshirë kështjellën mesjetare, Castillo de San Servando, Katedralen gotike të shekullit të 13-të dhe Varrin e Shën Beatrices së Silvës. 8. Talin, Estoni Një shembull i një rruge tipike në qytetin e vjetër të Talinit. Talini është qyteti më i madh në Estoni dhe është gjithashtu kryeqyteti i vendit. Ndodhet në Gjirin e Finlandës dhe qyteti është ndër qytetet më të vizituara në Estoni duke tërhequr mijëra turistë çdo vit. Qyteti i vjetër i qytetit është tërheqja kryesore që ka disa nga monumentet mesjetare më të ruajtura në Evropë. Qyteti i Vjetër i Talinit u krijua në fillim të shekullit të 13-të dhe ka monumente të shumta që janë disa shekullore duke përfshirë kishën e Shën Olaf të shekullit të 16-të, kështjellën mesjetare Toompea (që strehon Asamblenë Kombëtare të Estonisë) dhe Kishën e Frymës së Shenjtë . 7. Obidos, Portugali Fshati i bukur i Obidos. Obidos është një qytet portugez i vendosur në nënrajonin Oeste të Portugalisë. Është një qytet i vogël me një popullsi prej vetëm 3,100 banorësh dhe mbulon një sipërfaqe prej 54.65 milje katrorë. Sidoqoftë, Obidos është një nga destinacionet kryesore turistike në Portugali me vizitorët që magjepsen nga monumentet mesjetare të ruajtura mirë. Disa nga monumentet e famshme antike përfshijnë Kështjellën Obidos si dhe rrugët e saj të cilat shfaqin arkitekturën gotike mesjetare në mënyrën më të mirë të saj. Kalaja Obidos pret një “Tregu Mesjetar” çdo korrik për dy javë, ku vendasit rikrijojnë një temë mesjetare dhe veshje sportive në stilin mesjetar. 6. Pragë, Çeki Qyteti i vjetër i Pragës dhe ora e vjetër e famshme. Praga është qyteti më i madh në Republikën Çeke (tani zyrtarisht Çekia) dhe është gjithashtu kryeqyteti i vendit. Qyteti është një destinacion popullor turistik, veçanërisht për shkak të historisë së tij të pasur që pranon më shumë se 6.4 milionë vizitorë në vit. Pjesa e vjetër e Pragës e njohur si Praha është e mbushur me monumente dhe ndërtesa të shumta të ruajtura në mënyrë perfekte që datojnë disa shekuj duke përfshirë Sinagogën Staronova e cila u ndërtua në 1270, Manastirin e Strahovit i cili u krijua në 1149, si dhe kështjellën më të madhe antike në botë. kalaja e Pragës. Qyteti i Vjetër i Pragës është një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s dhe është regjistruar në vitin 1992. 5. Ohër, Maqedoni Një pamje e amfiteatrit antik të Ohrit dhe qendrës historike të qytetit. Ohri është një qytet i vendosur në rajonin e Liqenit të Ohrit në Maqedoni. Qyteti është qyteti i tetë më i madh në Maqedoni me një popullsi prej mbi 42,000 banorë. Qyteti është i famshëm në të gjithë botën për monumentet e tij të lashta të cilat janë ruajtur në mënyrë perfekte, duke përfshirë një nga universitetet më të vjetra në hemisferën perëndimore, Manastirin e Plaosnikut dhe kishat e shumta. Ohri ishte një qendër fetare e Maqedonisë së lashtë me legjenda që pretendonin se qyteti kishte 365 kisha, një për çdo ditë të vitit. 4. Dubrovnik, Kroaci Dubrovnik, Kroaci. Dubrovniku është një qytet i vendosur në rajonin e Dalmacisë në Kroaci në kufi me detin Adriatik. Me një popullsi prej vetëm 42,615 banorësh, Dubrovniku është një qytet relativisht i vogël. Megjithatë, qyteti është një nga destinacionet më të famshme turistike në rajonin e Mesdheut. Përmendja më e hershme e regjistruar e qytetit ishte në 1189 në Kartën e Ban Kulin. Qyteti fitoi rëndësi në shekullin e 16-të kur u bë kryeqyteti i republikës së lashtë të Raguzës. Disa monumente dhe ndërtesa nga kjo periudhë ekzistojnë ende duke përfshirë shatërvanin e Big Onofrios si dhe Arboretumin më të vjetër në botë, Arboretum Trsteno. 3. Torun, Poloni Qyteti i vjetër i Torun, Poloni. Torun është një qytet polak i vendosur në rajonin verior të vendit dhe është kryeqyteti i Voivodeship Kuyavio-Pomeranian. Qyteti është një nga qytetet më të vjetra në Poloni me Torun të themeluar në fillim të shekullit të 13-të. Pjesa e vjetër e qytetit u rendit si një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në vitin 1997 dhe u bë një ndër historitë e Pomnik ose Monumentet Historike Kombëtare zyrtare të Polonisë më 16 shtator 1994. Torun është një atraksion i njohur turistik, të cilin vizitorët mund ta ndjejnë epoka mesjetare në qytetin e vjetër. Disa atraksione kryesore në qytet përfshijnë bashkinë e vjetër, Kalanë e Torunit dhe Bazilikën e Katedrales së Shën Gjon Pagëzorit dhe Shën Gjon Ungjilltarit. 2. Carcassonne, Francë Qyteti i vjetër i Carcassonne. Carcassonne është një qytet i vendosur në rajonin Occitanie në Francë. Qyteti është relativisht i vogël me një popullsi prej rreth 48,000 njerëz. Megjithatë, Carcassonne është me famë botërore pasi është një nga qytetet e lashta më të ruajtura në Evropë. E banuar që nga periudha neolitike, Carcassonne është e famshme për ndërtesat e saj mesjetare duke përfshirë Cite de Carcassonne, një kështjellë e cila është një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s. Mijëra turistë vizitojnë Carcassonne për të parë arkitekturën mesjetare në qytetin antik të fortifikuar. Tërheqjet e tjera kryesore në qytet përfshijnë Bazilikën e Shenjtorëve Nazarius dhe Celsus të shekullit të 12-të dhe Katedralen e Carcassonne të shekullit të 13-të. 1. Nordlingen, Gjermani Nordlingen, Gjermani. Nordlingen është një qytet gjerman i vendosur në Swabia, Bavari dhe është një nga qytetet e vjetra më të famshme në vend. Qyteti është ndër qendrat urbane më të hershme të banuara në Evropë, ku Nordlingen u përmend për herë të parë në 898 pas Krishtit duke e bërë qytetin të vjetër mbi një mijë vjet. Qyteti është i ruajtur në mënyrë perfekte me shumë ndërtesa në qytet të cilat janë disa shekullore. Një ndërtesë e tillë është bashkia e qytetit, ndërtimi i së cilës daton në shekullin e 13-të. Qyteti është gjithashtu një nga tre në Gjermani që ka një mur mesjetar të qytetit./worldatlas

Ermonela Jaho merr çmimin e madh në The Oper Awards 2024! Ermonela Jaho është vlerësuar me çmimin e madh në The Oper Awards 2024, ose Germany’s Opera Oscars. Sopranoja shqiptare me famë ndërkombëtare është vlerësuar si këngëtarja më e mirë, për interpretimin e jashtëzakonshëm në operan “La Rondine” në Zürich Opera House. Para pak ditësh Ermonela fitoi edhe çmimin “Artistja e huaj më e mirë” për vitin 2023, për interpretimin e “Suor Angelica” në Barcelonë. Lidhur me këto çmime, përmes një postimi në Facebook, Ermonela shkruan: “Fillimisht Spanja, e tani Gjermania me këtë çmim të papritur! Do të përpiqem të shpreh me fjalë mirënjohjen time dhe çfarë do të thotë kjo arritje për mua, por do të ishte e pamundur. Ndihem krenare që jam mesin e të nominuarve, e lëre më të shpërblehem Fituese për këngëtare Femër 2024. Faleminderit OPER! ÇMIME për këtë nder të madh. Një falënderim i madh për kolegët e mi të mrekullueshëm, për publikun e mrekullueshëm që më dhanë dashurinë dhe vlerësimin e tyre, dhe për çdo person të dashur që ka mbështetur rrugëtimin tim. Muzika duhet të tregojë një histori duke frymëzuar audiencën, dhe nuk ka arritje më të madhe sesa të lidhesh me çdo zemër që dëgjon!”.

Sopranoja e njohur shqiptare, Emonela Jaho ka marrë përgëzimet e mbretit të Anglisë, Charles III, teksa performoi në skenë në nder të Sir Antonio-s, i cili largohet pas 22 vitesh si drejtor muzikor në Shtëpinë e Operës Mbretërore. Emonela Jaho, të ftuarit e tjerë dhe orkestra performuan ariet dhe muzikën që përcaktuan kohën e Sir Antonios si drejtor muzikor, duke përfshirë karrierën e tij 22-vjeçare. Për të respektuar artisten, në skenë është ngjitur edhe mbreti Charles III Mes zërit të fuqishëm, Jaho ka shkëlqyer edhe me pamjen e saj elegante dhe plot klas. 'Një natë shumë e veçantë Royal Opera House, për të treguar nderimet e mia së bashku me kolegët dhe madhërinë e tij mbretin Charles, për maestron tonë të dashur Toni Papanno.'- shkruan Jaho. Charles është shumë i afërt me Pappanon, i cili shërbeu si dirigjent në Kurorëzimin e Mbretit vitin e kaluarReport-Tv.al - Ndalohet riprodhimi i paautorizuar i kesaj faqeje

Lumi i Gashit në Tropojë, pasuri botërore e mbrojtur edhe nga UNESCO Lumi i Gashit në Tropojë është shndërruar në një destinacion të preferuar nga vizitorët vendas dhe të huaj. Lumi i Gashit, shpallur si zonë e mbrojtur ‘Rezervë Strikte Natyrore” në vitin 1996 dhe prej vitit 2017 pjesë e rrjetit të Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, konsiderohet një mrekulli natyrore. Me një sipërfaqe prej 3 mijë hektarë, Lumi i Gashit shtrihet në pjesën lindore të Alpeve Shqiptare duke u kufizuar në veri me Malin e Zi dhe në verilindje me Kosovën. Për të vizituar këtë mrekulli natyrore në pellgun e parkut kombëtar të Valbonës në Tropojë, duhet ndjekur rruga automobilistike nga Bajram Curri në fshatrat Dragobi, Qerem, Markovçë, Rorkuz dhe Dobërdol, ndërsa nga këtu ndiqet rruga këmbësore drejt Lumi të Gashit, rrugë e cila zgjat 45 minuta. Gjithashtu një tjetër shteg në rrugë këmbësore që të çon në Lumin e Gashit është Tropojë e vjetër duke kaluar përmes zonave, Degaj, Kanali i Gashit, Brodoshnicë, Qafa e Livadhit, Kusheticë dhe Dobërdol. Pjesa më e madhe e sipërfaqes së Lumit të Gashit është thuajse tërësisht e mbuluar me pyje të virgjëra ahu dhe pjesa tjetër me pyje halorë si Pinus heldreichii, Abies Alba Pinus sylvestris, Pinus peuce. Rrjedha e pandalshme e shumëvjeçare e ujit të këtij lumi e ka ndihmuar botën e gjallë të lulëzojë dhe të marrë jetë nga ai. Llojet më të përhapura ndër to janë Ranunculus platanifolius, Cardamine enneaphyllos, Actaea spicata, Geum coccineum, Cephalantera rubra, Digitalis grandiflora, Viola aethiolica, Viola tricolor. Përveç kësaj, këtu gjenden edhe specie bimore të listuara në librin e kuq që ja rrisin vlerat zonës si; Atropa Belladonna, Lilium albanicum, Convallaria majalis dhe Lunaria telekiana kjo e fundit bimë endemike. L. telekiana është një specie shumë e rrallë dhe e rrezikuar e cila rrit vlerat e biodiversitetit në pjesën e Lumit të Gashit. Përsa i përket faunës kjo zonë krijon kushte shumë të favorshme për rritjen dhe përhapjen e shumë llojeve të kafshëve dhe shpendëve. Llojet kryesore të kafshëve që gjenden në këtë zonë të rrallë natyrore janë, ariu i murrmë (Arsus arctos), dhia e egër (Rupicapra rupicapra), kaprolli (Capreolus capreolus) macja e egër (Felis silvestris), ujku (Canis lupus), derri i egër, lepuri, dhelpra. Kurse shpendë mund të përmendim; gjeli i egër (Tetrea urogallus), shqipja e Ballkanit (Circus pygargus), zhgaba (Gyps fulvus), thëllëza e malit, (Alectoris graeca) etj. Shqipëria është një vend i bekuar me bukuri natyrore të larmishme dhe mjaft të veçanta, mes të cilëve edhe kjo zonë e cila vit pas viti ka tërhequr turistë të shumtë vendas edhe të huaj. Për turistët e shumtë që vizitojnë Valbonën ka terrene dhe atraksione të reja ende për t’u eksploruar. / ata.gov.al

Zbulohet një planet i ri, shkenctarët e quajnë ‘planet pambuk’ Një koalicion ndërkombëtar astronomësh ka zbuluar rishtazi një planet të pazakontë, të quajtur WASP-193b, që është rreth 50% më i madh se Jupiteri dhe disi ende planeti i dytë më i lehtë i gjetur ndonjëherë. Por WASP-193b, i vendosur përtej sistemit tonë diellor rreth 1200 vite dritë nga Toka, nuk është thjesht një çudi shkencore. Ekzoplaneti mund të jetë gjithashtu kyç për kërkimet e ardhshme që hetojnë formimin atipik të planeteve, sipas një studimi që përshkruan zbulimin që u botua të martën në revistën Nature Astronomy. FOTO: THE ASTROBIOLOGY WEB Ky planet flokë-sheqeri nuk është i vetmi i këtij lloji pasi ka planete të tjera të ngjashme që i përkasin një klase që shkencëtarët i quajnë “Jupiters të fryrë”. Planeti më i lehtë i zbuluar ndonjëherë është Kepler 51d, i cili është pothuajse sa madhësia e Jupiterit, por njëqind herë më i lehtë se gjigandi i gazit. “Planeti është aq i lehtë sa është e vështirë të mendosh për një material analog, në gjendje të ngurtë,” tha Barkaoui, një studiues postdoktoral i shkencave të Tokës. “Arsyeja pse është quajtur planeti flokë-sheqeri është sepse është bërë kryesisht nga gazra të lehta dhe jo nga lëndë të ngurta”. WASP-193b, për të cilin studiuesit mendojnë se përbëhet kryesisht nga hidrogjen dhe helium, ishte një enigmë e madhe për studiuesit për ta bashkuar. Për shkak se dendësia e ekzoplanetit është shumë e lehtë për madhësinë e tij, llogaritja e masës së tij u bë një sfidë. Përfundimisht ekipi zbuloi se masa e planetit është 14% e asaj të Jupiterit, pavarësisht se është shumë më e madhe. “WASP-193b është një përmbledhje e të gjithë planetëve të zbuluar deri më sot”, tha Barkaoui./ Katror.info

Google është kaq i fuqishëm. Megjithatë, ka edhe sisteme të tjera kërkimi. Thjesht nuk e dimë ekzistencën e shumicës prej tyre. Ndërkohë, ka ende një numër shumë të madh kërkuesish të shkëlqyer në botë që janë të specializuar në libra, shkencë, informacione të tjera të zgjuara. Mbani një listë të faqeve për të cilat nuk keni dëgjuar kurrë. www.refseek.com - Kërkimi i burimeve akademike. Më shumë se një miliard burime: enciklopedi, monografi, revista. www.worldcat.org - një kërkim për përmbajtjen e 20 mijë bibliotekave botërore. Zbuloni ku qëndron libri më i afërt i rrallë që ju nevojitet. https://link.springer.com - qasje në më shumë se 10 milionë dokumente shkencore: libra, artikuj, protokolle kërkimore. www.bioline.org.br është një bibliotekë e revistave shkencore të bioshkencës botuar në vendet në zhvillim. http://repec.org - vullnetarë nga 102 vende kanë mbledhur gati 4 milionë botime mbi ekonominë dhe shkencën e lidhur me të. www.science.gov është një motor kërkimi shtetëror amerikan në 2200+ faqe shkencore. Më shumë se 200 milionë artikuj janë indeksuar. www.base-search.net është një nga hulumtimet më të fuqishme mbi tekstet e studimeve akademike. Mbi 100 milionë dokumente shkencore, 70% e tyre janë falas.

Google ka zbuluar plane ‘të guximshme’ për të gërshetuar inteligjencën artificiale (AI) në motorin e saj të kërkimit, teksa nxiton të plotësojë terrenin e humbur në garën për të ndryshuar mënyrën se si ne shfletojmë internetin. Në vend që të hapë një listë lidhjesh në përgjigje të kërkimeve të njerëzve, AI do të ofrojë një përgjigje të krijuar nga teksti në një mënyrë të kotë të ngjashme me ChatGPT jashtëzakonisht të popullarizuar, një rival i chatbot-it të gjigantit të teknologjisë, Bard. Ai gjithashtu do t’i lejojë përdoruesit të kenë biseda ‘biseduese’ në stilin e pyetjeve dhe përgjigjeve për të marrë këshilla për gjëra të tilla si udhëtimet, recetat, restorantet për t’u vizituar dhe blerjet. Ndërfaqja e riimagjinuar ende përfshin shtypjen e një pyetjeje në shiritin e kërkimit si normale, por lidhjet me faqet e internetit do të shtyhen poshtë faqes nën ‘përgjigjen e çastit’ të krijuar nga AI. Është rinovimi më i madh në historinë 25-vjeçare të motorit më të njohur të kërkimit në botë, i cili pothuajse nuk ka ndryshuar që kur Google e lançoi për herë të parë në 1998. Por rishikimi dramatik nuk është pa kurthe, si në aspektin e të ardhurave nga reklamat, ashtu edhe duke pasur parasysh se është një ndryshim monumental në vetë produktin që e bëri Google një gjigant interneti prej 1.4 trilion dollarësh (1.2 trilion £). Për shembull, shumë nga ‘dhjetë lidhjet blu’ që shfaq aktualisht në një faqe kërkimi paguhen duke rritur arkat e Google me rreth 162 miliardë dollarë (128 miliardë paund). Kjo ngre pyetjen se si gjiganti i teknologjisë do të ruajë të ardhura të tilla nëse lidhjet shtyhen poshtë faqes nga një përgjigje e gjatë me tekst e krijuar nga AI. Meqenëse është ende në fazën e tij ‘eksperimentale’, sistemi i ri fillimisht do të jetë i disponueshëm vetëm për një numër të kufizuar përdoruesish amerikanë përmes një liste pritjeje. Por Google planifikon ta shpërndajë këtë veçori më gjerësisht në muajt e ardhshëm, pasi duket se do të përballet me një valë mjetesh të reja të inteligjencës artificiale që kanë vënë në rrezik dominimin e firmës për herë të parë në dekada.

Aktorja 74-vjeçare u nderua në Festivalin e 76-të të Filmit në Kanë Georgia Brown Georgia Brown SHKRIMTAR I MADH JETËSORE DHE FASHIONI 24 minuta më parë 15 MAJ 2024, ora 14:02 BST SHPERNDAJE KETE: Festivali i Filmit në Kanë ka një fillim të shkëlqyeshëm, me anëtarët mbretërorë të Hollivudit që janë në qendër të vëmendjes për takimin më magjepsës të vitit të industrisë së filmit. Duke kthyer kokën në ceremoninë e hapjes në Palais des Festivals të martën në mbrëmje, Meryl Streep ushtroi aftësitë e saj sartoriale me një fustan të bardhë me mbështjellje të lëngshme, të shtrënguar në bel dhe të përveshura në mëngët për t'i dhënë një rrjedhë të lehtë fundit. Mamma Mia! Fustani eterik i aktorit ra në dysheme në një mënyrë romantike të mbështjellë, duke u bashkuar në këmbët e saj në një tren elegant. Meryl Streep merr pjesë në tapetin e kuq të shfaqjes dhe ceremonisë së hapjes "The Second Act" në Festivalin e 77-të vjetor të Filmit në Kanë© Getty Meryl Streep merr pjesë në tapetin e kuq të shfaqjes dhe ceremonisë së hapjes së "The Second Act" në Festivalin e 77-të vjetor të Filmit në Kanë 74-vjeçarja kishte aksesorë me një çantë me tufë gjashtëkëndore rozë, të zbukuruar me kristale të mbështjellë rreth skajit dhe rrëshqiti në taka të larta me majë. MË MIRA E KANËS 25 yjet e veshur më mirë në maj 2024: Simone Ashley, Nicola Coughlin dhe më shumë 25 yjet e veshur më mirë në maj 2024: Simone Ashley, Nicola Coughlin dhe më shumë Ditari i Festivalit të Filmit në Kanë, Dita e Parë: U përplasëm me familjen mbretërore të Hollivudit në banjë! Festivali i Filmit në Kanë 2024: pamjet më të mira të stilit të rrugës Flokët bjonde të Meryl-it u përfshinë në një chignon të sofistikuar, duke ofruar kanavacën e përsosur për të nxjerrë në pah vathët e saj me llambadar kristali me nofulla dhe syze dielli elegant me sy mace. Ylli i Hollivudit kishte veshur fustanin më befasues© Getty Ylli i Hollivudit kishte veshur fustanin më të lë pa frymë Ikona e Hollivudit u nderua në festival me Palmën e Artë, çmimi më i lartë i dhënë në festival dhe një nga simbolet më të përjetshme të suksesit në industri. Sipas Variety, thesari ndërkombëtar u festua me një ovacion të ngazëllyer prej dy minutash. Meryl Streep merr pjesë në tapetin e kuq të ceremonisë së shfaqjes dhe hapjes së "Le DeuxieÌme Acte" ("Akti i dytë") në Festivalin e 77-të vjetor të Filmit në Kanë në Palais des Festivals më 14 maj 2024 në Kanë, Francë.© Getty Meryl kishte veshur një palë vathë vezullues dhe syze dielli me firmë maceje Teksa pranoi me hijeshi çmimin e saj, ylli i The Devil Wears Prada tha se të shikoje klipet retrospektive të ceremonisë të karrierës së saj ishte "si të shikoja nga dritarja e një treni me plumb, të shikoja rininë time duke fluturuar në moshën e mesme, pikërisht në vendin ku po qëndroj. këtë fazë sonte”. Ish-fituesja e Oskarit shtoi: "Jam shumë mirënjohëse që nuk jeni të sëmurë nga fytyra ime dhe nuk keni zbritur nga treni". Ju gjithashtu mund të na bashkoheni në TikTok Live, Instagram Stories dhe ditarin tonë të përditshëm këtu në hellomagazine.com. Ajo përfundoi: "Nëna ime, e cila zakonisht ka të drejtë për gjithçka, më tha: "Meryl, e dashura ime, do ta shohësh. Gjithçka shkon shumë shpejt. Shumë shpejt." Dhe ka, dhe po”, tha ajo. “Me përjashtim të fjalimit tim, i cili është shumë i gjatë”. Pamja ultra magjepsëse e Meryl vjen menjëherë pasi ajo mbërriti në Kanë e veshur me Michael Kors nga koka te këmbët. Nëna e katër fëmijëve dukej e papërlyer me një xhaketë sportive të bardhë të dyfishtë, me pantallona "Samantha" dhe një çantë "Gansevoort" me saten, të gjitha nga koleksioni Michael Kors. Meryl Streep merr pjesë në një thirrje fotografike teksa merr Palmën e Artë nderi në Festivalin e 77-të vjetor të Filmit në Kanë në Palais des Festivals më 14 maj 2024 në Kanë, Francë © Getty Meryl Streep merr pjesë në një fototele ndërsa merr një Palmë të Artë nderi Me shkëlqim teksa hynte në rrezet e diellit në Kanë, ylli shtoi një kapelë Panama në ansamblin e saj veror, duke shtuar syzet e diellit me sy mace dhe rrathët e argjendtë të përmasave të mëdha.

Asambleja e Përgjithshme e OKB-së miratoi sot një rezolutë për përkujtimin e genocidit, të vitit 1995 në Srebrenicë. Çdo vit, 11 korriku do të jetë dita për të nderuar viktimat dhe për të mbështetur të mbijetuarit e gjenocidit në Bosnjë - Hercegovinë dhe kudo, dhe një kujtim i ashpër i tmerreve të së kaluarës, në mënyrë që ato të mos përsëriten në të ardhmen. Shqipëria bashkë-sponsorizoi dhe mbështeti këtë rezolutë, për një nga faqet më të errëta në historinë e Ballkanit, Evropës dhe botës. #MosharroSrebrenicën *** The UN General Assembly adopted today a resolution on the Commemoration of the 1995 Genocide in Srebrenica. Every year, the 11th of July will be the day to honor victims and support the survivors of genocide in Bosnia & Herzegovina and everywhere, and a stark reminder of the horrors of the past, so that they are not repeated in the future. Albania co-sponsored and supported this Resolution on one of the darkest pages in the history of the Balkans, Europe, and the World. #NeverForgetSrebrenica Igli Hasani. Minister pèr Europèn dhe punèt e jashtme.

Çanta It-girl e Princeshës Kate nga ditët e saj të universitetit është një element kryesor i pranverës 2024 Princi William dhe Princesha Kate ndoqën Universitetin e St Andrews midis 2001 dhe 2005 Princesha Kate është një ikonë e stilit mbretëror dhe rezulton se ajo ka qenë një nga ato për të parë para se të martohej në familjen mbretërore. Shfletoni arkivat dhe do të gjeni një princeshë të re të Uellsit në ditën e diplomimit të saj nga Universiteti i St Andrews në 2005, duke u dukur si gjithmonë. Kate Middleton në diplomimin e saj në universitet në 2005© Getty Kate në diplomimin e saj në universitet në 2005 Por është një aksesor i caktuar që mbretërorja, tashmë 42 vjeçe, ia ka shtuar rastësisht pamjes që na ka rënë në sy. Princesha ishte me një çantë Longchamp Le Pliage në madhësi mesatare të varur mbi një krah. Çanta kafeje kafe është bërë nga poliamidi i ricikluar dhe është frymëzuar nga origami japoneze se si mund të paloset dhe ruhet. Gjithashtu ka doreza lëkure për një prekje elegant. Çanta është ende një hit tek femrat e reja sot, duke mbetur një element kryesor pranveror dhe çanta më e mirë It-girl në TikTok. Kate Middleton me një fustan diplomimi© Getty Kate kishte veshur një fund të zi E dashura e atëhershme e Princit William e stiloi çantën e saj me një fund të zi me laps dhe një këmishë të bardhë me qafë të hapur. Kate gjithashtu ka veshur një palë geta të zeza transparente dhe taka të zeza me majë të mprehtë. Rregulli mbretëror i diademës së princeshës Kate që ka fluturuar nën radar Rregulli mbretëror i diademës së princeshës Kate që ka fluturuar nën radar E dashura e Princit William, Princesha Kate feston me një fustan të pastër dasme për mysafirët në fotot e zbuluara E dashura e Princit William, Princesha Kate feston me një fustan të pastër dasme për mysafirët në fotot e zbuluara Flokët e saj të errëta ishin stiluar me një tharëse flokësh të pavlerë dhe ajo kishte vetulla të ngushta dukshëm - krejtësisht në trend në 2005. Pamja e Princeshës Kate para diplomimit Familja mbretërore kishte veshur një pamje më casual më herët gjatë ditës. Kate u pa në mëngjesin e ceremonisë së diplomimit së bashku me babain e saj Michael Middleton e veshur me xhinset më të ulëta me një rrip blu të lehtë dhe me rrip. Kate dhe babai i saj Michael Middleton para ceremonisë së diplomimit © Getty Kate dhe babai i saj Michael Middleton para ceremonisë së diplomimit Ajo e kombinoi ansamblin me një jelek të bardhë dantelle dhe stoli me shtresa. Fishkët e saj brune u futën në një kapëse krokodili. Garderoba e princeshës Kate para dasmës Nuk është pamja e vetme që vlen të përmendet nga veshjet e hershme të princeshës. Mbretëresha jonë rezidente e një kostume elektrike dëshmoi se ajo ka tundur një xhaketë sportive të montuar që nga dita e parë kur u pa në Festivalin e blerjeve The Spirit of Christmas në Olimpia të Londrës me nënën e saj Carole Middleton të veshur me këtë numër blu tweed. Kate e re duke blerë një xhaketë sportive tweed dhe xhinse© Getty Kate bleu një xhaketë sportive tweed dhe xhinse Nëna e tre fëmijëve veshi edhe një herë xhinse të ulëta, por i ndërroi takat e saj elegante me një palë çizme kaubojje të vështira. Kate Middleton merr pjesë në Festivalin e Eventit Britanik me çantë kamoshi dhe çizme kafe © Getty Princesha Kate tundi xhinse të ngushta dhe një xhaketë kadifeje Një princeshë e re Kate nuk kishte kurrë frikë nga një aksesor i koduar me kauboj. Ajo u pa në Festivalin e Eventit Britanik në Gatcombe Park në gusht pas diplomimit të saj në universitet e veshur me një kapelë të denjë për rodeo. Chelsy Davy dhe Kate Middleton në 2006 në polo© Getty Chelsy Davy dhe Kate Middleton u shfaqën në pamje boho Zbuloni: 8 portrete mbretërore të mrekullueshme të Princeshës Kate, Mbretëreshës Elizabeth II, Princ Harry dhe më shumë Kate ndërroi xhins blu me të bardhë kur pa Princin Harry dhe Princin William duke luajtur në një ndeshje bamirësie polo në Beaufort Polo Club në Tetbury me ish të dashurën e Dukës së Sussex, Chelsy Davy. A DUAJNË ROYALS? BASHKOHUNI NE KLUB! Princesha Kate e veshur me pika bardh e zi dhe një kapele Nëse po e lexoni këtë, shanset janë që të jeni të fiksuar pas të gjitha gjërave mbretërore – që është po aq mirë sepse jemi edhe ne! Aq të fiksuar, në fakt, ne kemi krijuar një klub të dedikuar vetëm për mbulimin e tyre. Pra, mirë se vini në HELLO! Klubi Mbretëror. Do të donim të na bashkoheshit atje… Çfarë është ajo? Komuniteti interak

Etiketa mbretërore: 14 rregulla të arta që familja mbretërore duhet të ndjekë Zbuloni të gjitha gjërat që Mbreti Charles, Princi William, Princesha Kate dhe më shumë duhet të kenë parasysh kur dalin në publik... Imazhi i ndarë i mbretëreshës Camilla me çorape, Princesha Kate duke ecur dhe Princi William dhe Princi George në një aeroplan Të qenit anëtar i familjes mbretërore mund të vijë me përfitimet dhe privilegjet e saj, por si përfaqësues i The Firm, ka disa gjëra që thjesht nuk mund t'i bëni nëse jeni pjesë e rrethit të ngushtë të mbretit Charles. Kur ishte hera e fundit që e patë Madhërinë e Tij të angazhohej në një pjesë të PDA-së me gruan e tij Mbretëreshën Camilla, apo Princi William t'u jepte autografin e tij fansave dhe dashamirësve? SHIKO: Rijetoni lakminë e ëmbël të Princeshës Kate për Mbretin Charles dhe Princin William Ndonëse nuk janë rregulla të përcaktuara, ka udhëzime (disa të rrepta dhe të tjera jo aq strikte) që anëtarët e familjes mbretërore priren t'u përmbahen. Le t'i hedhim një sy librit të rregullave mbretërore... 1 /14 Princi William duke puthur Kate Middleton në faqe © Karwai Tang 1. Mbajeni PDA në minimum Familjet mbretërore shumë rrallë puthen ose mbajnë duart në publik. Disa vëzhgues mbretërorë mund të supozojnë se etiketa ose protokolli mbretëror i pengon çiftet të kënaqen me PDA, por disa anëtarë mbretërorë zgjedhin të qëndrojnë profesionistë kur janë jashtë dhe rreth e rrotull, sepse janë përfaqësues të monarkisë britanike. Në rastin e Princit dhe Princeshës së Uellsit, HELLO! Redaktori mbretëror i revistës Emily Nash shpjegoi më parë: "Ata shihen pothuajse gjithmonë në fotografitë e bëra gjatë angazhimeve zyrtare, kështu që janë në 'punë' dhe do të ishte joprofesionale të mbaheshin për dore. Ata gjithashtu duhet të shtrëngojnë duart me një numër të madh njerëzish ndërsa ata takojini, kështu që përveç të qenit në detyrë, nuk do të ishte shumë praktike! "Ne e dimë se ata janë shumë të dashur dhe kjo ndonjëherë shfaqet në momente më të lehta, në ngjarje sportive ose të ngjashme, por nuk do të prisnit që ata ta shfaqnin atë në situata më formale." 2 /14 Kate Middleton i drejtohet mbretëreshës së ndjerë © Samir Hussein 2. Përkulje dhe përkulje Kur përshëndesin monarkun, burrave u kërkohet të përkulen, ndërsa gratë tradicionalisht të përkulura. Gjestet nuk kanë nevojë të jenë të gjata ose të ekzagjeruara - një hark delikat ose i shkathët do ta bëjë. 3 /14 Princi Harry me një kostum blu dhe Meghan Markle me një pardesy të bardhë © Karwai Tang 3. Propozimet për martesë Anëtarët më të vjetër mbretërorë në familje kanë nevojë për leje nga monarku për t'u martuar. Siç përshkruhet në Aktin e Martesave Mbretërore 1772, çdo nuse ose dhëndër potencial për anëtarët e familjes mbretërore kërkon vulën zyrtare të miratimit nga Mbreti. Pason një njoftim për fejesën dhe disa anëtarë të familjes mbretërore mund të zgjedhin të mbajnë një konferencë zyrtare për shtyp. 4 /14 Mbreti Charles merr një tufë me lule nga një vajzë e re © Chris Jackson 4. Pranimi i dhuratave Familjet mbretërore marrin qindra dhurata nga dashamirës gjatë angazhimeve të tyre publike dhe turneve jashtë shtetit, por ka rregulla rreth asaj që ata mund dhe nuk mund të pranojnë. Sipas politikës së dhuratave të vitit 2003, "asnjë dhuratë, duke përfshirë mikpritjen ose shërbimin, nuk duhet të pranohet që do të vendoste ose mund të duket se e vendos anëtarin e familjes mbretërore nën ndonjë detyrim ndaj donatorit". Dhuratat e ofruara nga bizneset në Mbretërinë e Bashkuar zakonisht refuzohen, përveç nëse ato "ofrohen si kujtim i një vizite zyrtare në ambientet e ndërmarrjeve, për të shënuar një martesë mbretërore ose një rast tjetër të veçantë personal". Familjet mbretërore mund të pranojnë dhurata nga organet publike, si shërbimet e armatosura ose bamirësitë, veçanërisht ato me të cilat ata kanë një lidhje të vendosur. Dhe kur bëhet fjalë për anëtarët e publikut, ata mund të pranojnë dhurata më të vogla nga individë si lule, ushqime, sasi të "arsyeshme" materialesh harxhuese dhe libra jo të diskutueshëm, por familja mbretërore nuk mund të pranojë asgjë që vlen më shumë se 150 £. Çdo vit Buckingham Palace publikon listat e dhuratave zyrtare që u jepen anëtarëve të familjes mbretërore. 5 /14 Princi William dhe Princi George zbresin nga një avion© STEFFI LOOS 5. Fluturojnë së bashku Ndërsa nuk ka asnjë rregull zyrtar në fuqi, trashëgimtarët teknikisht nuk duhet të marrin të njëjtat fluturime për të mbrojtur prejardhjen mbretërore. Sigurisht, për të qenë praktik, do të keni parë shumë herë më parë trashëgimtarë të drejtpërdrejtë që udhëtojnë së bashku në të kaluarën, por ata duhet të kërkojnë leje nga Mbreti, i cili ka fjalën e fundit për këtë çështje. Princi William dhe Princi George fluturuan së bashku në turneun e tyre mbretëror në Kanada, Australi, Zelandën e Re, Poloni dhe Gjermani. Në mënyrë të ngjashme, kur William ishte i vogël, ai shoqëroi babanë e tij në turne në mbarë botën. 6 /14 Mbretëresha Camilla në këmbë me Meghan Markle me geta© Chris Jackson 6. Veshja e çorape Ndërsa nuk thuhet se zbatohet rreptësisht, mbretëresha e ndjerë besohej se preferonte që zonjat mbretërore të vishnin geta për ngjarjet zyrtare. Princeshës së Uellsit i pëlqen një çorape nudo, ndërsa Dukesha e Sussex u pa e veshur me çorape për herë të parë si anëtare e familjes mbretërore gjatë një festë në kopsht për të festuar ditëlindjen e 70-të të mbretit Charles në 2018.